บทที่ 437 ความรู้สึกที่น่ากลัว

บทที่ 437 ความรู้สึกที่น่ากลัว

ชื่อที่อยู่ในรายงานนั้นคือชื่อที่เป็นส่วนหนึ่งของฝ่ายพันธมิตรต่อต้านต้าฉิน ตั้งเเต่ที่พวกเขาโจมตีต้าฉิน จ้าวฝูจึงไม่ได้ตั้งใจที่จะปล่อยพวกเขาไปและจะไม่มีความเมตตาใดๆทั้งสิ้น

หากไม่มีการปกป้องจากนครหลักของระบบ คนเหล่านี้จะตายอย่างรวดเร็วโดยภัยพิบัติอันเดด แม้ว่าพวกเขาจะรอดชีวิตโดยโชคที่พวกเขามี พวกเขาก็จะถูกระบุว่าเป็นอาชญากรไม่สามารถเข้านครหลักของระบบได้อีกต่อไป

ข้อกำหนดที่สองคือสิ่งที่จ้าวฝูจะเก็บไว้ในอนาคต

หลังจากที่ได้เห็นข้อตกลงนี้แล้ว จ้าวฝูก็ยิ้มในขณะที่เขาพูดว่า "เอาล่ะไปปิดประตูนครของเจ้า นอกจากนี้จงใช้ค่ายกลนี้เพื่อปกปิดรัศมีสิ่งมีชีวิตจากนครของเจ้า ข้าจะบอกให้เหล่าโครงกระดูกไม่ทำลายนครของเจ้า”

เมื่อได้ยินสิ่งที่จ้าวฝูบอกมีเพียงข้อกำหนดสองข้อนี้เจ้านครทั้งสี่จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพยักหน้ารับ พวกเขาหันไปรอบๆและร่างกายของพวกเขาเปลี่ยนเป็นแสงเเล้วพวกเขาก็หายไปจากขอบฟ้า เนื่องจากภัยพิบัติอันเดดนั้นอยู่นอกเหนือการควบคุมของจ้าวฝู พวกเขาจึงต้องดำเนินการอย่างรวดเร็วไม่งั้นมันจะเกิดเรื่องที่ร้ายแรงขึ้นแน่

เร็วที่สุดคือชายหนุ่มเพราะกองทัพอันเดดใกล้กับนครของเขา หลังจากกลับมา เขาสั่งให้อพยพคนเหล่านั้นในทันที

ฝ่ายต่างๆตะลึงอย่างสมบูรณ์และไม่รู้ว่าทำไมนครหลักของระบบกำลังไล่พวกเขาออกไปโดยไม่มีเหตุผลที่ชัดเจน ยิ่งไปกว่านั้นในเวลาเดียวกันพวกเขาค้นพบภัยพิบัติอันเดดดังนั้นหากนครขับไล่พวกเขา พวกเขาจะต้องตายอย่างแน่นอน พวกเขาขอร้องและอ้อนวอน แต่มันก็ไร้ประโยชน์ ในไม่ช้าพวกเขาทั้งหมดก็ถูกขับออกจากนครหลักของระบบ

เมื่อเห็นคนเหล่านี้ถูกไล่ออกไป ผู้เล่นคนอื่นรู้สึกกลัวและกังวลว่าพวกเขาจะถูกไล่ออกไปเช่นกัน มันไม่มีโอกาสรอดชีวิตในการเผชิญกับภัยพิบัติอันเดดอันมหึมาดังนั้นผู้เล่นทุกคนจึงต้องทำตัวดีๆอย่างไม่น่าเชื่อและไม่กล้าที่จะก่อให้เกิดปัญหาแม้แต่น้อย

วิ้ววว ...

เสียงที่น่ากลัวนั้นเข้ามาใกล้ขึ้นเรื่อยๆและท้องฟ้าก็มืดลงพวกเขาถูกปกคลุมด้วยเมฆสีเทา ลมเย็นพัดทำให้ทุกคนรู้สึกเสียวสันหลัง

ในขณะนั้นโครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนได้ปรากฎขึ้นมากองเป็นภูเขา หลังจากที่ได้เห็นมหาสมุทรแห่งโครงกระดูก ผู้คนจำนวนนับไม่ถ้วนก็ทรุดลงไปตามแรงโน้มถ่วงโลกและตกอยู่ในความกลัว ไม่มีใครคาดคิดว่าสถานการณ์ในตอนนี้จะน่ากลัวขนาดนี้

ประตูนครถูกปิดอย่างแน่นหนาและค่ายกลที่ปกปิดรัศมีเเห่งชีวิตก็ได้เปิดใช้งาน อย่างไรก็ตามผู้ที่ถูกขับไล่ออกไปก็ถือว่าโชคไม่ดีนัก

เผชิญหน้ากับโครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนพวกเขาไม่สามารถวิ่งหนีจากพวกมันได้ คนเหล่านี้พยายามที่จะออกจากโลกจุติสวรรค์และกลับไปในโลกเเห่งความเป็นจริง แต่พวกเขาพบว่าพวกเขาไม่สามารถออกไปได้เเต่พวกเขากลับได้รับการตอบกลับจากระบบเเทน

"ประกาศจากระบบ! ภัยพิบัติครั้งใหญ่ได้เกิดขึ้นในภูมิภาคของท่าน ท่านไม่สามารถออกจากโลกจุติสวรรค์ได้!”

เมื่อเห็นผู้คนที่อยู่นอกนครหลัก เหล่าโครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนก็รีบวิ่งมาอย่างหิวกระหาย เหล่าผู้คนขอร้องให้นครหลักของระบบปล่อยให้พวกเขาเข้าไป แต่ไม่ว่าพวกเขาจะขอร้องอย่างไรมันก็ไร้ประโยชน์ทั้งหมด

ท้ายที่สุดถ้าพวกเขาเปิดประตูนครในตอนนี้ออร่าแห่งชีวิตจะทะลักออกมาจากนครทำให้โครงกระดูกนับไม่ถ้วนโจมตีนครอย่างบ้าคลั่ง หากเกิดเหตุการณ์เช่นนั้นจะไม่มีใครหลงเหลืออยู่ในนครหลังจากนั้น

“อ้ากกกกก...”

เสียงร้องโหยหวนดังออกมาจากข้างนอกทำให้คนในนครสั่นเทา พวกเขารู้ว่ามันน่ากลัวขนาดไหนที่ข้างนอก ร่างกายของพวกเขาไม่สามารถหยุดสั่นได้เลย

ในไม่ช้าเสียงโหยหวนทั้งหมดก็หยุดลงและเนื่องจากเหล่าโครงกระดูกไม่สามารถตรวจจับออร่าของสิ่งมีชีวิตที่มีอยู่ได้อีกต่อไป ทหารม้าภัยพิบัติจึงสามารถลากพวกมันออกไปได้

หลังจากทุกอย่างสงบลงและกองทัพโครงกระดูกได้จากไป บางคนก็รวบรวมความกล้าที่จะมองออกไปข้างนอก พวกเขาเห็นศพจำนวนนับไม่ถ้วนพร้อมกับการแสดงออกที่น่ากลัวบนพื้นดิน บนพื้นมีอวัยวะเเละเลือดกระจายเต็มไปหมด กลิ่นคาวของเลือดเต็มไปในอากาศราวกับอยู่ในโรงฆ่าสัตว์

ทุกคนที่เห็นฉากนี้ต่างก็รู้สึกหวาดกลัว ทุกคนต่างรู้สึกยินดีที่ไม่ได้ถูกไล่ออกไปไม่เช่นนั้น ศพพวกนั้นก็จะกลายเป็นพวกเขาเอง

เหล่าโครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนยังคงไปนครหลักอื่นๆคล้ายกับคลื่นที่กลืนกินทุกสิ่ง สำหรับผู้ที่ถูกไล่ออกจากนครต่างก็มีชะตากรรมเดี่ยวกัน

เมื่อเวลาผ่านไปภัยพิบัติอันเดดก็ยิ่งทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆและภูมิภาคนี้ก็เริ่มที่จะมีผู้เสียชีวิตเเละผู้บาดเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ มีคนตายมากขึ้น - ความตายเป็นเพียงสิ่งเดียวที่เกิดขึ้น ณ ตอนนี้

วันนี้ถูกกำหนดให้เป็นวันที่น่ากลัวที่สุดสำหรับภูมิภาคนี้และรัศมีแห่งความตายเต็มไปทั้งทั่วภูมิภาค ท้องฟ้าได้สูญเสียความสว่างทั้งหมดทำให้ผืนดินดูมืดสนิทราวกับหลุมดำ หญ้าและพืชกลายเป็นสีเทาเลือดเปื้อนพื้นดินและเสียงโหยหวนของอันเดตสามารถได้ยินได้ในทุกที่

ผู้เล่นในภูมิภาคนี้บรรยายฉากที่น่ากลัวนี้ในฟอรัมโลกจุติสวรรค์เพื่อรวบรวมความเห็นใจจากผู้คนทั้งโลก

ในเวลาเดียวกันผู้คนจำนวนมากเริ่มให้ความสนใจกับภัยพิบัติอันเดตนี้ ในไม่ช้าทั่วประเทศจีนก็ได้รู้ว่าภัยพิบัติอันเดตนี้น่ากลัวอย่างไร

สิ่งมีชีวิตส่วนใหญ่ในภูมิภาคนี้ได้เสียชีวิตไม่เพียงแค่สัตว์ร้ายเท่านั้นแต่ยังรวมถึงหมู่บ้านในถิ่นทุรกันดารและผู้เล่นจำนวนนับไม่ถ้วน ที่ดินและพืชติดเชื้อด้วยออร่าแห่งความตายและสูญเสียพลังทั้งหมดเเละพวกสามารถฟื้นฟูได้เร็ววัน

ทั้งภูมิภาคได้รับความเสียหายอย่างรุนแรง แต่มันไม่ใช่ความหายนะอย่างสมบูรณ์ - หลังจากเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นน่าประหลาดใจที่นครหลักทั้งสี่ของระบบไม่ได้ถูกโจมตีและทุกคนในนั้นยังคงปลอดภัย

อย่างไรก็ตามทุกคนต่างก็สงสัยว่าทำไมนครหลักทั้งสี่ในระบบถึงไม่ถูกโจมตีและในไม่ช้าข่าวที่ผู้เล่นถูกไล่ออกจานครก็กระจายออกไป

หลายๆคนตระหนักว่าคนเหล่านี้ล้วนเป็นส่วนหนึ่งของฝ่ายที่เป็นส่วนหนึ่งของฝ่ายพันธมิตรต่อต้านฉิน ถ้ามีบางฝ่ายที่เข้าร่วมถูกขับไล่ออกจากนครหลักของระบบมันก็ไม่มีอะไรน่าสงสัย แต่เนื่องจากมีเเต่ฝ่ายที่เป็นพันธมิตรที่ถูกไล่ออกไปนี่เป็นเรื่องบังเอิญเกินไป

ว่ากันว่ากลุ่มเหล่านี้ไม่เพียง แต่ถูกขับไล่ออก แต่ยังระบุว่าเป็นอาชญากร แม้ว่าผู้เล่นจะไม่ตายพวกเขาจะสามารถอยู่ได้เเค่ในถิ่นทุรกันดารเท่านั้นและพวกเขาก็ไม่กล้าเข้านครหลักของระบบ มิเช่นนั้นพวกเขาก็จะถูกสังหารโดยทหารรักษานคร

หากเรื่องนี้ทำโดยต้าฉินจริงๆวิธีการของพวกเขานั้นโหดร้ายอย่างที่สุด - พวกเขากำลังตัดความหวังออกไปและไม่ทิ้งปัญหาใดๆให้กับตัวเองในอนาคต อย่างไรก็ตามนี่เป็นเพียงการคาดเดาและไม่มีใครสามารถยืนยันได้ว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นโดยต้าฉิน

อย่างไรก็ตามเรื่องนี้ต่างก็ทำให้ผู้คนรู้สึกหวาดกลัว

หลังจากได้ยินเรื่องนี้ใบหน้าของซูหยานก็จริงจังขึ้น เมื่อเร็วๆนี้ไม่มีข่าวเกี่ยวกับต้าฉินเลยซึ่งทำให้เขารู้สึกไม่สบายใจ เมื่อเร็วๆนี้ต้าฉินเป็นดั่งสัตว์ร้ายที่สามารถโจมตีได้อย่างน่ากลัวในทุกเวลาดังนั้นเขาจึงสั่งให้คนของเขารวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับต้าฉินในทันที

ไม่มีฝ่ายใดในตอนเหนือเชื่อมต่อกับจุดต่างๆและพวกเขาคิดว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญ อย่างไรซะทางตอนเหนือค่อนข้างใหญ่และนี่เป็นเพียงภูมิภาคเดียว ดังนั้นจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่

เหล่าผู้สืบทอดมรดกต่างก็รู้สึกกังวลเล็กน้อย แต่พวกเขาตัดสินใจที่จะดูว่าสิ่งต่างๆนี่จะดำเนินไปในทิศทางใด

ร้อยสำนักแห่งความคิดและนิกายต่างๆก็ให้ความสนใจกับเรื่องนี้เช่นกัน เหล่าผู้ที่มีพรสวรรค์ต่างก็รู้สึกว่ามีบางสิ่งที่ยิ่งใหญ่กำลังจะเกิดขึ้น