บทที่ 434 จุดเริ่มต้นของภัยพิบัติ

บทที่ 434 จุดเริ่มต้นของภัยพิบัติ

จ้าวฝูได้เพิกถอนการยึดครองของอสูรแห่งความว่างเปล่าเป็นครั้งแรกจากนั้นก็ให้ไวเวิร์นตัวน้อยเอาชนะมัน ไวเวิร์นตัวน้อยนั้นเชื่อฟังอย่างมากและกระพือปีกของมันไปยังรอบๆรังสัตว์ก่อนที่จะพิชิตรังสัตว์

หลังจากนั้น จ้าวฝูให้ไวเวิร์นตัวน้อยแก่ผู้ที่รับผิดชอบในการเลี้ยงดูมันและเมื่อเขาดูค่าสถานะของ รังสัตว์จักรวาลแล้ว รอยยิ้มอันพึงพอใจก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

รังสัตว์จักรวาลนี้จะวางไข่ไวเวิร์นแบบสุ่มอายุเช่นเดียวกับต้นกำเนิดที่จะวางไข่ผู้อยู่อาศัยในทุกช่วงอายุที่แตกต่างกัน มันเป็นไปได้สำหรับรังสัตว์จักรวาลที่จะวางไข่ไวเวิร์นเด็กและไวเวิร์นตัวปานกลาง, ไวเวิร์นตัวเต็มวัยและไวเวิร์นชรา

ไวเวิร์นตัวเต็มวัยมีความแข็งแกร่งระยะที่ 5 และพวกมันจะเป็นพลังที่น่ากลัวที่สุดของต้าฉิน แม้แต่ไวเวิร์นเด็กและตัวเต็มวัยก็มีความแข็งแกร่งระยะที่3 และสามารถใช้งานได้ทันที เฉพาะไวเวิร์นแรกเกิดเท่านั้นที่ไม่สามารถใช้งานได้ทันที

ด้วยไวเวิร์นเหล่านี้ ต้าฉินสามารถกำจัดอุปสรรคทั้งหมดในเส้นทางของมันและมีเพียงไม่กี่คนที่จะสามารถหยุดต้าฉินได้ อย่างไรก็ตาม เวลาวางไข่ก็ค่อนข้างช้าซึ่งเป็นเวลาสิบวันสำหรับไวเวิร์นหนึ่งตัว

ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นเพียงเพราะค่าสถานะโบนัสของต้าฉินและรังสัตว์จักรวาลระดับตำนาน หากไม่มีค่าสถานะเหล่านี้ เป็นไปได้มากที่จะสามารถวางไข่ไวเวิร์นได้ปีละครั้งเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ในปัจจุบันรังสัตว์ส่วนหญ่เป็นเพียงรังสัตว์ปกติเท่านั้น ดังนั้นมันจึงมีศักยภาพมากมาย ด้วยการเติบโตของไวเวิร์น พวกเขาจะสามารถฆ่าสัตว์นับไม่ถ้วน ทำให้ระดับของรังสัตว์สูงขึ้นอย่างรวดเร็ว รังสัตว์ต้องการเวลาดังนั้นพวกเขาจึงควรปล่อยมันไว้ก่อนตอนนี้

ตอนนี้ต้าฉินมีทหาร 200,000 นาย เพิ่มทหารที่ไป่ฉีฝึกอบรมและตอนนี้ ต้าฉินยังขาดยาโลหิตเทพอย่างมาก ศพที่พวกเขาได้รับในป่าแห่งความพรั่นพรึงนั้นยังห่างไกลจากความต้องการของพวกเขา

ก่อนหน้านี้ จ้าวฝูได้เตรียมที่จะโจมตีเมืองสวรรค์ - นี่คือสิ่งที่เขาได้เตรียมมาเป็นเวลานาน อย่างไรก็ตาม เนื่องจากการโจมตีที่บ้าคลั่งและพฤติกรรมที่หยิ่งยโสของพันธมิตรต่อต้านต้าฉินและพฤติกรรมที่หยิ่งยโส จ้าวฝูจึงเปลี่ยนใจและตัดสินใจที่จะก่อให้เกิดหายนะ

ความหายนะนี้จะน่าสยดสยองและจ้าวฝูรู้ว่าผู้คนนับไม่ถ้วนจะตายจาก อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูไม่สนใจอีกต่อไป - เขาระงับความโกรธของเขามาตลอด เนื่องจากพวกันตั้งใจแน่วแน่ที่จะทำลายต้าฉิน, จ้าวฝูก็จะไม่แสดงความเมตตาเช่นกัน

สิ่งที่จ้าวฝูเตรียมไว้สำหรับพวกมันคือ…ภัยพิบัติอันเดด!

ภัยพิบัติอันเดดนั้นจำเป็นต้องใช้ศพจำนวนมากและสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับการรวบรวมซากศพคือพื้นที่ที่ถูกน้ำท่วมอย่างสมบูรณ์

ภูมิภาคนั้นได้กลายเป็นดินแดนแห่งวิญญาณไปแล้ว หลังจากน้ำท่วมลดน้อยลง มันก็จะเหลือจำนวนศพอยู่เต็มพื้น มีทั้งมนุษย์และสัตว์และนครหลักของระบบไม่ได้ย้ายกลับที่เดิมเพราะมีซากศพมากเกินไป ตอนนี้มันมีแต่ออร่าแห่งความตายและสถานที่ต้องสาป

สิ่งมีชีวิตใด ๆ ที่ไปที่นั่นจะรู้สึกไม่สบายและน่าขนลุกทำให้ร่างกายของพวกเขาอ่อนแอลง ยิ่งไปกว่านั้น การย้ายกลับมานั้นทำได้ยากอย่างมากและการย้ายดวงใจเใืองอย่างต่อเนื่องจะสร้างความเสียหายต่อมันได้เช่นกัน

ด้วยเหตุนี้จึงไม่มีสิ่งมีชีวิตใด ๆ ในภูมิภาคนั้นมีเพียงแต่ซากศพ แม้ว่าจ้าวฝูจะไม่ทำอะไร อันเดดหลายตัวก็จะเกิดที่นั่น

ในอีกเจ็ดวัน จ้าวฝู สั่งให้ทหารม้าภัยพิบัติใช้ภัยพิบัติอันเดดอย่างต่อเนื่องเพื่อฟื้นคืนซากศพมากมาย เนื่องจากพวกเขามีคุณลักษณะของภัยพิบัติ วิญญาณในหัวจึงเป็นสีดำ พวกมันมีค่าความต้านทานมากมายและแข็งแกร่งกว่าโครงกระดูกปกติมาก

ตอนนี้ภูมิภาคนั้นเต็มไปด้วยโครงกระดูกมากมายและมีอย่างน้อยสิบล้านตัว นั่นเป็นเพราะมันไม่ใช่มีแค่โครงกระดูกมนุษย์เท่านั้น แต่ยังมีโครงกระดูกสัตว์อีกด้วย

ด้วยอันเดดจำนวนมหาศาล ต้าฉินจึงสูญเสียการควบคุมพวกมันไปนานแล้ว กล่าวอีกนัยหนึ่ง ต้าฉินไม่สามารถสั่งหรือหยุดพวกมันและพวกมันก็ทำตามสัญชาตญาณเพื่อฆ่าสิ่งมีชีวิตทั้งหมด

ดูเหมือนว่าต้าฉินจะเล่นด้วยไฟและจ้าวฝูก็รู้ว่าเขาไม่สามารถควบคุมสถานการณ์ได้อีกต่อไป อย่างไรก็ตาม เขาตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะทำสิ่งนี้

ดูเหมือนว่าฝ่ายอื่น ๆ จะไม่สนใจสงครามกลางเมืองที่จะลดกำลังของจีนลง จ้าวฝูก็ไม่ได้สนใจเช่นกัน ท้ายที่สุดแล้ว จ้าวฝูไม่เคยวางแผนที่จะทำลายศัตรูใดๆของต้าฉิน

พื้นที่ทั้งหมดถูกปกคลุมไปด้วยออร่าปห่งความตายและแสงอาทิตย์ไม่สามารถส่องไปถึงพื้นดินได้ สัญญาณของชีวิตทั้งหมดดูเหมือนจะหายไปและหญ้าและพืชก็ไร้สีเขียวทั้งหมด ได้ยินเสียงคร่ำครวญเป็นครั้งคราวและใครก็ตามที่เข้ามาในภูมิภาคนี้จะรู้สึกว่าเส้นผมลุกชัน - นี่เป็นดินแดนแห่งอันเดดไปแล้ว

จ้าวฝูยืนอยู่กลางอากาศในขณะที่ทหารม้าภัยพิบัติสิบนายซึ่งถูกปกคลุมไปด้วยความมืดกำลังรอคำสั่งของจ้าวฝูอยู่

“เริ่มต้นการสังหาร!” จ้าวฝูสั่งขณะที่เขามองดูภูมิภาคด้านหน้าของเขา

ทหารม้าภัยพิบัติดึงดาบสีดำของพวกมันออกมาและชี้ไปข้างหน้าและโครงกระดูกนับไม่ถ้วนรู้สึกถึงบางสิ่งบางอย่างและเริ่มที่จะเดินหน้าไป เสียงของการเดินของพวกมันทำให้คนหูหนวกและหวาดกลัวอย่างสมบูรณ์

ถึงแม้ว่าทหารม้าอันเดดจะไม่สามารถควบคุมโครงกระดูกเหล่านี้ได้อย่างสมบูรณ์ แต่เพราะพวกมันเป็นผู้อัญเชิญ พวกมันยังสามารถนำทางสัญชาตญาณพื้นฐานของพวกมันได้

เป้าหมายของจ้าวฝูคือการย้ายโครงกระดูกพวกนี้ไปยังอีกภูมิภาคหนึ่งและอนุญาตให้พวกมันวิ่งอาละวาด ทำให้เกิดการสังหารครั้งใหญ่ได้

โครงกระดูกสิบล้านตัวค่อยๆเข้ามาในภูมิภาคดั่งมหาสมุทรแห่งโครงกระดูกและรัศมีที่อยู่รอบตัวพวกมันทำให้สิ่งมีชีวิตนับไม่ถ้วนต้องรู้สึกตกใจ

ทันใดที่ทหารม้าภัยพิบัติสิบตนและโครงกระดูกจำนวนนับไม่ถ้วนเข้ามาในบริเวณนี้ สัตว์จำนวนมากที่ตรวจพบพวกมัน ไม่ว่าจะเป็นนกหรือสัตว์ร้าย พวกมันทั้งหมดกลัวและเริ่มวิ่งหนี

ก่อนที่กองทัพอันเดดจะมาถึงทั้งหมด สัตว์ร้ายตัวน้อยได้ก่อตัวขึ้นขณะที่พวกมันาวิ่งไปหาสิ่งชีวิต

โครงกระดูกนับไม่ถ้วนตรวจพบออร่าของสิ่งมีชีวิตทำให้พวกมันรู้สึกตื่นเต้น พวกมันวิ่งไปข้างหน้าหลังจากตรวจพบสิ่งมีชีวิตเหล่านั้นและทหารม้าภัยพิบัติสิบตนไม่สามารถนำทางพวกเขาได้อีกต่อไป

ตอนนี้การสังหารครั้งใหญ่ได้เริ่มขึ้นแล้ว!

ไม่ว่าจะเป็นอะไร ไม่ว่าจะเป็นฝูงเสือฝูงหมาป่าหรือแม้แต่สิงโต พวกมันทั้งหมดดูเหมือนอ่อนแอและน่าสงสารอย่างไม่น่าเชื่อต่อหน้าโครงกระดูกที่นับไม่ถ้วนเหล่านี้ มีแต่การวิ่งหนีเท่านั้นที่จะช่วยให้พวกมันอยู่รอดได้ ตอนนี้คนที่วิ่งเร็วนั้นปลอดภัย แต่คนที่ช้ากว่านั้นจะถูกโครงกระดูกเหยียบท่วมและตายทันที

เมื่อมีผู้เสียชีวิตมากพอ ทหารม้าภัยพิบัติทั้งสิบตนก็สามารถใช้ภัยพิบัติอันเดดได้อีกครั้ง ทำให้กองทัพโครงกระดูกเติบโตอย่างต่อเนื่องและแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ และเปลี่ยนตอนเหนือของทวีปกลางไปสู่นรก

ภายในความมืดไร้ขอบเขต ดาวสีแดงเลือดยักษ์ดูเหมือนจะผ่านการเปลี่ยนแปลงบางอย่าง

จ้าวฝูยืนอยู่กลางอากาศ ดวงตาสีแดงเลือดของเขาส่องแสงอันหนาวเหน็บในขณะที่เขามองดูทุกอย่างอย่างเย็นชา เสียงกรีดร้องดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและเลือดสดนองย้อมพื้นขณะที่สัตว์นับไม่ถ้วนตายด้วยความสยองขวัญและความเจ็บปวด