บทที่ 411 สิทธิพิเศษแห่งองค์จักรพรรดิ

บทที่ 411 สิทธิพิเศษแห่งองค์จักรพรรดิ

หลังจากได้ยินคำพูดของจ้าวฝู ทหารก็ตอบในทันที "ฝ่าบาท ว่ากันว่าลอร์ดของนครแห่งการต่อสู้ได้รับบาดเจ็บสาหัสและกำลังจะตาย เรื่องนี้ทำให้นครแห่งการต่อสู้ตกลงสู่ความวุ่นวาย และแต่ละฝ่ายก็พยายามไคว่คว้าหาอำนาจ มันมีการต่อสู้กันอยู่หลายครั้ง แต่ผู้คุ้มกันนครก็ไม่ได้สนใจอะไรเลย มันเป็นการดีที่สุดที่ฝ่าบาทจะไปดูด้วยตัวเอง"

การต่อสู้เพื่อตำแหน่งลอร์ดของนครแห่งการต่อสู้เกิดขึ้นเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? จ้าวฝูไม่คาดคิดถึงเรื่องนี้เลย และเขาก็พยักหน้าก่อนที่จะบอกให้ทหารออกไป

หลังจากคิดอยู่สักพัก จ้าวฝูก็ลุกขึ้นและหันไปมองหนานกงซูเยว่ ก่อนที่จะกล่าวว่า "ข้ากำลังจะกลับไปที่ต้าฉิน!"

หนานกงซูเยว่เข้าใจว่าจ้าวฝูมีเรื่องต้องไปจัดการ ดังนั้นเธอจึงยิ้มและพยักหน้าก่อนที่จะถามด้วยความเขินอาย "ฝ่าบาท เกี่ยวกับเรื่องเมื่อครู่..."

จ้าวฝูหัวเราะออกมาเบาๆในทันใด - เขาได้ยอมให้ความปรารถนาหลุดออกจากการควบคุม ซึ่งเป็นสิ่งที่น่าประหลาดมาก อย่างไรก็ตาม ประสบการณ์นั้นก็เย้ายวนมาก

จ้าวฝูรู้ว่ามันไม่มีความรู้สึกใดๆระหว่างเขากับเธอ - ทั้งหมดที่มีก็คือความรุ่มร้อนในชั่วขณะ ่ถ้าพวกเขาพัฒนาความรู้สึกนี้หลังจากพบกัน นั่นคงจะแปลกไม่น้อย

จ้าวฝูมองไปยังหนานกงซูเยว่ก่อนที่จะถาม "เจ้าคิดว่าข้าควรจะปฏิบัติต่อเจ้ายังไง?"

คำถามนี้ไม่ได้สร้างความประหลาดใจให้กับหนานกงซูเยว่ และเธอก็สามารถบอกได้จากการแสดงออกและน้ำเสียงของจ้าวฝูแล้วว่าเขาหมายความว่ายังไง หนานกงซูเยว่เดินเข้ามาอย่างมีความสุขและกอดจ้าวฝู พร้อมทั้งอิงแอบศีรษะของเธอเข้ากับเขาในขณะที่เธอกล่าว "ฝ่าบาท ข้าจะเป็นผู้หญิงของท่านนับแต่นี้ไป"

เนื่องจากพวกเขาได้มาถึงขั้นนี้แล้ว จ้าวฝูจึงไม่มีอะไรที่ต้องปฏิเสธหรือกังวล เขาโอบแขนรอบเอวบางของหนานกงซูเยว่และพยักหน้า

เมื่อเห็นเช่นนี้ รอยยิ้มของหนานกงซูเยว่ก็เจิดจ้ามากยิ่งขึ้น และใบหน้าของเธอก็ขึ้นสีในขณะที่เธอพูดด้วยเสียงเล็กๆ "ฝ่าบาท เรามาต่อเรื่องที่ค้างคากันดีไหม?"

หนานกงซูเยว่ต้องการที่จะใกล้ชิดกับจ้าวฝูให้มากยิ่งขึ้นเพราะร่างกายของเธอมีปฏิกิริยาขึ้นมาโดยสัญชาตญาณหลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่

"ไม่จำเป็น ข้ายังมีเรื่องต้องไปทำ" จ้าวฝูไม่ปล่อยให้เรื่องสำคัญหลุดลอยไปเพียงเพราะเรื่องแบบนี้ จ้าวฝูยังคงมีเหตุผลเกี่ยวกับผู้หญิงอยู่และไม่ยอมให้ตัวเองหลงระเริงไปกับตัณหา นี่เป็นเหตุผลว่าทำไมเขาถึงยับยั้งชั่งใจต่อผู้หญิงตลอดมา

"ก็ได้ ฝ่าบาท ร่างกายของข้าพร้อมสำหรับท่านทุกเมื่อ" หนานกงซูเยว่รู้สึกผิดหวังเล็กน้อย แต่เธอก็ยังยิ้มออกมา

จ้าวฝูยิ้มและผละจากหนานกงซูเยว่ ในตอนนี้ หนานกงซูเยว่สามารถเข้าใจนิสัยของจ้าวฝูได้มากยิ่งขึ้น และเธอก็รู้สึกชื่นชมเขามาก แม้ว่าคราวนี้เธอจะทำไม่สำเร็จ แต่เธอก็ได้กลายเป็นผู้หญิงของเขาแล้ว ดังนั้นเธอจึงมีโอกาสอีกมากมายในอนาคต ดังนั้น มันจึงไม่จำเป็นต้องฝืนอะไรในตอนนี้

หลังจากนั้นจ้าวฝูก็ออกมาจากห้องโถง แม่ทัพที่อยู่ข้างนอกสงสัยว่าหนานกงซูเยว่ได้พูดอะไรกับจ้าวฝู แต่หลังจากเห็นเธอเดินตามหลังจ้าวฝูออกมาด้วยใบหน้าที่ขึ้นสีเล็กน้อย พวกเขาก็สามารถคาดเดาถึงสิ่งที่เกิดขึ้นได้

สิ่งนี้ทำให้ทุกคนรู้สึกมีความสุขมากเพราะในที่สุดฝ่าบาทของพวกเขาก็เริ่มสนใจเรื่องพวกนี้แล้ว อย่างไรก็ตาม บางคนก็ขมวดคิ้วเพราะพวกเขาเพิ่งพิชิตราชวงศ์โจวยุคหลังได้เท่านั้น และมันคงจะดีกว่าที่จะรอเพื่อทดสอบความภักดีของเธอ หนานกงซูเยว่น่าจะเป็นฝ่ายเริ่ม และเป้าหมายของเธอก็ชัดเจนมาก

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็เชื่อใจว่าจ้าวฝูเอาอยู่ - ในฐานะจักรพรรดิในอนาคต จำนวนของผู้หญิงที่เขาจะมีคงจะมากพอๆกับดินแดนที่เขาควบคุม ซึ่งนี่ก็เป็นเรื่องปกติ

ผู้หญิงคนใดที่จ้าวฝูต้องการคงจะถูกนำเข้าไปในห้องของนางสนมม และพวกเขาก็ไม่ได้ติดขวางอะไร ในความเป็นจริง พวกเขายังจะช่วยหาคนพวกนั้นและนำพวกเธอมาให้จ้าวฝูเองด้วยซ้ำ – นี่คือสิทธิ์แห่งองค์จักรพรรดิ

จ้าวฝูสามารถบอกได้ว่าเหล่าแม่ทัพกำลังคิดอะไรอยู่และไม่ได้ใส่ใจอะไร และเขาก็พาพวกเขากลับไปยังนครต้าฉิน

หลังจากจ้าวฝูจากไป หนานกงซูเยว่ก็รับผิดชอบในการจัดการกับสถานการณ์ในเมืองราชวงศ์โจวยุคหลัง สิ่งแรกที่ต้องทำคือการฝังศพคนตายและเสริมกำลังทหาร ในตอนนี้ตำแหน่งของพวกเขาถูกเปิดเผยแล้ว พวกเขาจึงต้องเสริมกำลังป้องกันให้มากยิ่งขึ้น

ในตอนนี้ ด้วยการปกป้องของต้าฉินและฝ่ายผู้เล่นของหวูหยาง ราชวงศ์โจวยุคหลังก็ไม่ได้ตกอยู่ในอันตรายมาก แต่พวกเขาก็ยังต้องเตรียมพร้อมสำหรับทุกๆสิ่ง

ในเวลานั้นเอง ชายคนหนึ่งก็เข้ามารายงานบางสิ่ง ส่งผลให้การแสดงออกของหนานกงซูเยว่เริ่มเย็นชา และเธอได้กลับไปสู่โลกแห่งความเป็นจริง

………………………………..

ภาพฉากนี้ใกล้เคียงกับสิ่งที่เกิดขึ้นในโลกจุติสวรรค์ ด้วยการที่ทุกๆคนจากสาขาของพวกเขากำลังถูกล้อมไว้อยู่ อย่างไรก็ตาม สิ่งที่แตกต่างออกไปนั้นก็คือพวกเขาถูกล้อมด้วยคนของตระกูลไฉ

"ไฉเส้าฮุยและหนานกงซูเยว่อยู่ไหน? ส่งพวกมันมา ในตอนนี้ พวกมันคือคนบาปของตระกูลไฉทั้งตระกูล - ราชวงศ์โจวยุคหลังถูกทำลายในขณะที่อยู่ในมือของพวกมัน ทุกๆคนจากสาขาของพวกมันต้องตายเพื่อชดใช้บาปนี้" ชายหนุ่มคนหนึ่งตะโกนออกมาด้วยความโกรธ

อย่างไรก็ตาม บางคนก็ไม่เห็นด้วยและกล่าวว่า "พวกเราต่างก็เป็นส่วนหนึ่งของตระกูลเดียวกัน ดังนั้นการฆ่าพวกเขาก็อาจจะเกินไปนะ ข้าเชื่อว่าพวกเราควรจะเนรเทศพวกเขาออกไปจากตระกูลไฉ อย่างไรก็ตาม ไฉเส้าฮุยและแม่ของเขานั้นไม่อาจรับการอภัยได้"

เมื่อหนานกงซูเยว่ได้พาคนมา ภาพฉากนี้ก็เป็นดั่งที่เธอคาดไว้ – มันดูเหมือนว่าตระกูลไฉจะไม่ยอมปล่อยพวกเธอไป

เมื่อเห็นหนานกงซูเยว่เดินออกมา ความสนใจของทุกๆคนก็หันไปที่เธอ ชายวัยกลางคนที่ยืนเด่นจากอีกสาขากล่าวว่า "ราชวงศ์โจวยุคหลังถูกทำลายในขณะที่อยู่ในมือของเจ้า - เจ้าจะอธิบายเรื่องนี้ยังไง?"

การแสดงออกของหนานกงซูเยว่ไม่เปลี่ยนไปเลยในขณะที่เธอตอบอย่างใจเย็น "ราชวงศ์โจวยุคหลังถูกทำลายโดยต้าฉิน และสาขาของเส้าฮุยก็จะรับผิดชอบไปครึ่งหนึ่ง อย่างไรก็ตาม อีกครึ่งคือความรับผิดชอบของพวกเจ้าทุกๆคน - ถ้ามันไม่ใช่เพราะพวกเจ้าทุกคนแทรกแซงเข้ามา ราชวงศ์โจวยุคหลังก็คงจะไม่ถูกโจมตีโดยต้าฉิน นอกจากนี้ ต้าฉินยังมอบตำแหน่งลอร์ดให้กับเส้าฮุย และเพราะเขาได้ยอมจำนนต่อผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน เขาก็จะกลายเป็นคนที่ยิ่งใหญ่ในอนาคต ถ้าพวกเจ้าทำอะไรกับเขา ตระกูลไฉทั้งหมดก็คงจะกลายเป็นสายธารโลหิตเป็นแน่"

หลังจากได้ยินเกี่ยวกับต้าฉิน ทุกๆคนก็ชะงักไป - ถึงอย่างไรก็ตาม ต้าฉินก็เป็นปีศาจร้ายอันน่าสะพรึงกลัว ในเวลาเดียวกัน ทุกๆคนก็รู้สึกมีความสุขมากที่รากฐานของราชวงศ์โจวยุคหลังยังไม่ถูกทำลาย และแม้ว่าราชวงศ์โจวยุคหลังจะล่มสลายไป แต่ในตอนนี้ไฉเส้าฮุยก็ได้เป็นลอร์ดโจวแล้ว พวกเขาในตอนนี้สามารถพึ่งพาต้าฉินได้แล้ว

"เอาล่ะ พวกเราจะไม่ลงมือกับเส้าฮุย แต่เจ้า คนจากต่างตระกูล จะต้องรับผลที่ตามมา" หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งตะโกนออกมา

หนานกงซูเยว่ยังคงใจเย็นในขณะที่เธอตอบ "เจ้าต้องการอะไร?"

หญิงวัยกลางคนหัวเราะอย่างเย็นชา "แน่นอน เจ้าต้องตายเพื่อชดใช้บาปของเจ้า! ต้องมีคนชดใช้ให้กับการที่ราชวงศ์โจวยุคหลังถูกทำลาย"

"ทุเรศสิ้นดี!" ทันใดนั้นเองก็มีเสียงๆหนึ่งดังออกมาในขณะที่ชายหนุ่มท่าทางห้าวหาญได้พาคนเป็นจำนวนมากเข้ามา พวกเขามาจากตระกูลหนานกง

เมื่อเห็นคนของตระกูลหนานกงมาถึง การแสดงออกของคนจากตระกูลไฉก็ดูน่าเกลียด คนๆหนึ่งจากตระกูลไฉตะโกนออกมา "หนานกงสง อย่าเข้ามายุ่งเรื่องของตระกูลไฉ!"

หนานกงสง ชายหนุ่มท่าทางห้าวหาญเดินเข้ามาหาหนานกงซูเยว่และกล่าวว่า "พี่ พ่อต้องการให้ผมพาพี่กลับไป พี่น่าจะรู้ว่าพี่ไม่สามารถรั้งอยู่ที่ตระกูลไฉได้อีก ดังนั้นอย่าทำให้เรื่องมันยากสำหรับทุกๆคนเลย"