บทที่ 405 นายเหนือแห่งภูมิภาค

บทที่ 405 นายเหนือแห่งภูมิภาค

สักพักต่อมา จ้าวฝูก็ได้รับการรายงานว่าภรรยาและลูกสาวของหวูหยางถูกนำมายังที่พำนักของตระกูลอิ๋งแล้ว และหลังจากโทรไปหาพวกเธอและยืนยันเรื่องนี้ หวูหยางก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก

ในตอนนี้ หวูหยางและคนอื่นๆได้วางแผนไว้แล้วและกำลังรอโอกาสที่จะดำเนินการ

อย่างไรก็ตาม เขาก็ต้องอยู่ในที่พำนักของตระกูลไฉไปก่อน ถ้ามีใครพบว่าทั้งครอบครัวของเขาหายไป แผนการของพวกเขาก็จะถูกเปิดเผย และชีวิตของพวกเขาก็คงจะตกอยู่ในอันตราย

แม้ว่าหวูหยางจะทำเพื่อตระกูลไฉไปมาก แต่เขาก็รู้ถึงผลที่ตามมาสำหรับการทรยศตระกูลไฉ – พวกเขาย่อมไม่ปล่อยเขาไปโดยมีซากศพที่ครบถ้วนแน่ๆ

หลังจากได้ยินจากหวูหยาง จ้าวฝูก็เริ่มระดมกำลังของเขา ในเวลาเดียวกัน เขาก็ได้รวบรวมสมาชิกของราตรีนิรันดร์เป็นจำนวนมากเพื่อจัดตั้งค่ายกลปิดกั้นและลอบสอดแนมเพื่อดูว่ามีทหารลาดตระเวนอยู่หรือไม่

ในตอนนี้จ้าวฝูไม่สามารถไว้วางใจใครได้อย่างเต็มที่ แม้ว่าภรรยาและลูกของหวูหยางจะอยู่ในมือของเขา แต่เขาก็รู้ว่าเขายังไม่สามารถควบคุมหวูหยางได้โดยสมบูรณ์

ยกตัวอย่าง ถ้าภรรยาและลูกสาวของเขาเป็นตัวปลอมหรือเขายินดีที่จะสละพวกเธอทั้งสองคนเพื่อผลประโยชน์ที่มากยิ่งกว่า จ้าวฝูก็อาจจะจบเห่ได้ ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อเผชิญหน้ากับผลประโยชน์อันมหาศาล พ่อแม่และลูกยังสามารถฆ่ากันได้ และพี่น้องก็ยังทรยศต่อกันเลย

ดังนั้นจ้าวฝูจึงได้ดำเนินการแผนการที่ครอบคลุมเป็นอย่างยิ่ง ถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็มีเพียงแค่ชีวิตเดียวเท่านั้น และถ้าเขาทำพลาดไป เขาก็คงจะไม่มีโอกาสอีกต่อไป จ้าวฝูต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งเพราะเขายังต้องคิดถึงอาณาประชาราษฎร์ของเขา เหล่าคนที่มีชีวิตขึ้นอยู่กับเขา

หลายชั่วโมงต่อมา จ้าวฝูและทหาร 120,000 คนของเขาก็มาถึงตำแหน่งที่ใกล้ๆกับราชวงศ์โจวยุคหลัง ราชวงศ์โจวยุคหลังอยู่ตรงข้ามกับทะเลสาบขนาดใหญ่ และกำแพงเมืองของมันก็ถูกทำขึ้นจากหินขาว ด้วยการสะท้อนของกำแพงบนทะเลสาบ มันจึงก่อให้เกิดภาพอันงดงามและเงียบสงบมาก

จนถึงตอนนี้ นักฆ่าของต้าฉินได้ติดตั้งบาเรียปิดกั้นเป็นที่เรียบร้อยแล้วแต่ก็ยังไม่ได้เปิดใช้งานมัน ในเวลาเดียวกัน นักฆ่าของต้าฉินยังได้สอดแนมเสร็จสิ้นและยืนยันมาแล้วว่าไม่มีทหารลาดตระเวนอยู่รอบๆ

จ้าวฝูถอนหายใจออกมาและเริ่มรอให้หวูหยางดำเนินการตามแผนของเขา นี่จำเป็นต้องให้พวกเขารอจนถึงกลางคืน

แม้ว่าราชวงศ์โจวยุคหลังจะรู้ว่าตำแหน่งของตนถูกเปิดเผยออกไป แต่พวกเขาก็ไม่คาดคิดว่าต้าฉินจะมาถึงที่นี่แล้วและคนของพวกเขาได้ทรยศต่อพวกเขาไปแล้ว

ในไม่ช้ามันก็เป็นเวลา 2 ทุ่ม และท้องฟ้าก็เต็มไปด้วยดวงดาวที่เปล่งประกายอย่างต่อเนื่อง มองดูงดงามมาก

หวูหยางและคนกว่าสิบคนมองหน้ากันก่อนที่จะกลับไปยังโลกแห่งความเป็นจริงและลอบมายังจุดนัดพบที่พวกเขานัดกันไว้ก่อนจะเข้าไปยังรถที่ถูกจัดเตรียมไว้โดยตระกูลอิ๋งและกลับไปยังโลกจุติสวรรค์

คนทั้งสิบคนนี้ภักดีต่อหวูหยางโดยสมบูรณ์ ดังนั้นพวกเขาจึงได้พิจารณาถึงความปลอดภัยของตัวเองและขอให้จ้าวฝูปกป้องพวกเขาด้วย

ในตอนนี้ที่พวกเขาไม่จำเป็นต้องกังวลถึงผลที่ตามมา หวูหยางและคนเหล่านี้จึงยิ้มออกมาและเริ่มดำเนินการตามแผนของพวกเขา

ประการแรกหวูหยางได้ลอบรวบรวมกลุ่มผู้เล่นที่เขาสามารถไว้ใจได้ และบอกแผนการของเขา จากนั้นเขาก็บอกให้คนพวกนั้นเข้าร่วมกับต้าฉินที่จะมอบผลประโยชน์ให้นับสิบเท่าและพวกเขายังจะได้รับเงินไป 1 เหรียญทองในทันที

เงิน 1 เหรียญทองมีค่าเท่ากับ $100,000 ในโลกแห่งความเป็นจริง และไม่มีใครคาดคิดว่าต้าฉินจะร่ำรวยมากขนาดนี้ หลังจากเปรียบเทียบราชวงศ์โจวยุคหลังกับต้าฉิน พวกเขาก็เห็นว่าความแตกต่างนั้นมากมายเกินไป

ก่อนหน้านี้ หวูอย่างสามารถควบคุมผู้เล่นได้ 30,000 คน แต่ด้วยเงินจากต้าฉิน เขาสามารถควบคุมได้ถึง 40,000 คน

มันมีคนอยู่ 3,000 คนที่ภักดีต่อราชวงศ์โจวยุคหลังจนยอมตาย และพวกเขาก็ไม่เต็มใจที่จะยอมจำนนต่อต้าฉิน เนื่องจากเขาได้บอกแผนการออกไปแล้ว เขาจึงไม่ยอมให้คนพวกนั้นรอดไปได้ มิฉะนั้นพวกเขาก็จะเปิดเผยแผนการนี้ออกไป

นี่เป็นเหตุผลที่พวกเขาได้จัดประชุมขึ้นในป่าอันห่างไกล ในแต่ละครั้งจะมีคนสิบคนเรียกคนหนึ่งคนเข้ามาในป่าและบอกแผนการ ถ้าคนผู้นั้นยินดีที่จะเข้าร่วม เขาก็จะได้เงินไปในทันที หลังจากนั้นคนต่อไปก็จะถูกเรียกเข้ามา ถ้าคนผู้นั้นไม่ยินดีที่จะเข้าร่วม คนผู้นั้นก็จะถูกสังหารในทันที ด้วยการทำอย่างนี้ พวกเขาจึงได้จัดการคนที่ภักดีต่อราชวงศ์โจวยุคหลังไป 3,000 คน

นอกจากนี้ยังมีกลุ่มคนที่อยู่ในโลกแห่งความเป็นจริงและไม่ได้กลับมายังโลกจุติสวรรค์ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้พิจารณาถึงคนพวกนั้น

หลังจากทำสิ่งเหล่านี้แล้ว ในที่สุดหวูหยางก็รวบรวมฝ่ายผู้เล่นโดยการใช้เงินมาเป็นเหยื่อล่อ

เนื่องจากจ้าวฝูสัญญาว่าจะทำให้หวูหยางเป็นนายเหนือแห่งภูมิภาคนี้ เขาจึงระมัดระวังเป็นอย่างยิ่งเมื่อทำสิ่งเหล่านี้และได้ทำมันอย่างสุดความสามารถ ถ้าผู้สืบทอดมรดกต้าฉินสามารถเอาราชวงศ์โจวยุคหลังลงได้อย่างง่ายดาย เขาก็จะยิ่งใหญ่ขึ้นมาในทันที ในตอนนี้ที่ฝ่ายผู้เล่นอยู่ภายใต้การควบคุมของเขา เขาจึงเริ่มเคลื่อนไหวเพื่อต่อต้านกองกำลังของตระกูลโจว

ในตอนนี้มันเป็นเวลา 5 ทุ่ม และชาวเมืองส่วนใหญ่ก็หลับไปแล้ว กำแพงเมืองของราชวงศ์โจวยุคหลังตกลงสู่ความเงียบงัน คบเพลิงบนกำแพงถูกจุดขึ้น ทำให้มันดูสว่างมาก

เริ่มแรก หวูหยางได้ให้ผู้เล่นบางส่วนไปเผาควันเมามายในสิ่งปลูกสร้างแต่ละแห่ง ซึ่งได้ผลเป็นอย่างมากกับชาวเมืองที่มีระดับการบ่มเพาะต่ำ อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ได้ผลเท่าไรนักกับเหล่าทหาร

หลังจากนั้นหวูหยางและคนอีก 10 คนก็นำเหยือกไวน์เป็นจำนวนมากไปยังกำแพงเมือง เนื่องจากหวูหยางเป็นสมาชิกหลักของกองกำลังราชวงศ์โจวยุคหลังและรู้จักคนเป็นจำนวนมาก ทหารส่วนใหญ่ของราชวงศ์โจวยุคหลังจึงไว้ใจหวูหยางและไม่ได้ประหลาดใจอะไรที่เขามา

"มันหนาวขึ้นแล้ว และข้ามั่นใจว่ามันน่าเบื่อที่ต้องยืนเฝ้ายามอยู่ ดื่มไวน์ให้ร่างกายอบอุ่นขึ้นซะหน่อย ไม่งั้นจะหนาวเอา" มันเป็นช่วงปลายฤดูใบไม้ร่วงแล้ว และอากาศก็เริ่มหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในตอนกลางคืนที่อากาศลดต่ำลงอย่างรวดเร็ว ดังนั้นหวูหยางจึงใช้สิ่งนี้เพื่อเป็นข้ออ้างให้ทหารดื่มไวน์ผสมยาพิษ

เมื่อพวกเขาเห็นหวูหยางห่วงใยตนมากขนาดนี้ เหล่าทั้งหมดต่างพากันรู้สึกอบอุ่นอยู่ภายในหัวใจ และหนึ่งในทหารเหล่านั้นก็กล่าวด้วยความซาบซึ้งว่า "ท่านหวู ท่านดีกับพวกเรานัก ท่านดีกว่าหัวหน้าคนอื่นๆมาก"

หวูหยางยิ้มในขณะที่เขาตอบ "ช่างมันเถอะ! พวกเจ้าคือทหารของราชวงศ์โจวยุคหลัง และพวกเขาก็ต้องพึ่งพาการปกป้องของพวกเจ้า ข้าได้อุ่นไวน์นี้มาให้ ดังนั้นมั่นใจได้เลยว่ามันจะดีกว่าแบบเย็นๆแน่นอน"

ทหารบางส่วนได้เข้ามาและดื่มไวน์ และเผยรอยยิ้มอันดีใจบนใบหน้า พวกเขากล่าวขอบคุณหวูหยางก่อนที่จะกลับไปประจำตำแหน่ง

หวูหยางอดไม่ได้ที่จะรู้สึกผิดเมื่อเขาได้ยินทหารขอบคุณตน อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้ที่สถานการณ์ได้เป็นเช่นนี้แล้ว มันจึงไม่มีทางย้อนกลับได้

หวูหยางซ่อนความรู้สึกผิดของเขาไว้ในขณะที่เขายิ้มและพูดคุยกับทหารที่ยังไม่ได้ดื่มไวน์ "พี่น้อง ดื่มไวน์ให้ร่างกายอุ่นขึ้นหน่อยเถอะ ไม่เป็นไรหรอก ข้าได้ใช้เงินกว่า 30 เหรียญเงินเพื่อซื้อไวน์นี้มา ดังนั้นมันน่าเสียดายนะที่พวกเจ้าจะไม่ได้ดื่ม"

ทหารที่เหลืออดไม่ได้ที่จะเข้ามาดื่มไวน์ด้วย ลักษณะของหวูหยางนั้นดูดีมาก และเพราะเขาคุ้นเคยกับเหล่าทหารมาก พวกทหารจึงต่างไว้ใจเขาอย่างเต็มที่

ทหารแค่ต้องการลิ้มลองไวน์สักหน่อยเพราะพวกเขามั่นใจว่ามันจะไม่มีอะไรเป็นอันตราย ไม่มีใครที่เคยลิ้มรสไวน์ที่มีราคา 30 เหรียญเงินมาก่อน และคนส่วนใหญ่ก็ต้องการไว้หน้าหวูหยางไว้บ้าง

เมื่อเห็นพวกเขาดื่มไวน์กันหมด ในที่สุดหวูหยางก็สามารถผ่อนคลายและถอนหายใจออกมาจากภายในได้ - ในตอนนี้ราชวงศ์โจวยุคหลังได้ถึงคราวจบสิ้นแล้ว