บทที่ 403 โกลาหลทั้งหมด

บทที่ 403 โกลาหลทั้งหมด

ข่าวดีเรื่องนี้เกี่ยวข้างกับราชวงศ์โจวยุคหลังจากห้าราชวงศ์และสิบก๊ก ซึ่งคือหนึ่งในสมาชิกของพันธมิตรต่อต้านฉิน

เนื่องจากต้าฉินได้ทำลายรัฐเจิ้ง ราชวงศ์โจวยุคหลังจึงได้หวาดกลัวมากและไม่รู้ว่าตำแหน่งของสองรัฐนั้นถูกเปิดเผยออกมาได้อย่างไร ราชวงศ์โจวยุคหลังกังวลว่าตำแหน่งของมันจะถูกเปิดเผยมากเพราะมันคงจะไม่สามารถต้านทานได้เหมือนกับสองรัฐที่ว่า ดังนั้นมันจึงย้ายกองกำลังทั้งหมดในนครหลักของระบบกลับไปยังเมืองของมัน

ด้วยการย้ายผู้เล่นไปยังเมืองของมัน สิ่งนี้ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งในการป้องกันของราชวงศ์โจวยุคหลัง แต่ด้วยลักษณะของผู้เล่น... มันจึงส่งผลให้ตำแหน่งของราชวงศ์โจวยุคหลังถูกเปิดเผย

ราชวงศ์โจวยุคหลังเป็นราชวงศ์สุดท้ายของห้าราชวงศ์และสิบก๊ก หลังจากการทำลายราชวงศ์ฮั่นยุคหลัง กัวเว่ยก็ได้ก่อตั้งราชวงศ์โจวยุคหลังขึ้นมา หลังจากสืบทอดต่อจากกัวเว่ย ไฉหรงก็ได้ก่อสงครามกับทุกๆฝ่าย และเตรียมที่จะรวบรวมจีนอีกครั้ง

ในความเป็นจริง ราชวงศ์โจวยุคหลังมีแนวโน้มที่จะรวบรวมจีนได้มากที่สุดหลังจกราชวงศ์ถัง อย่างไรก็ตาม ไฉหรงก็ตายเร็วเกินไป และไฉซ่งที่สืบทอดต่อจากเขาก็มีอายุเพียงแค่ 7 ขวบเท่านั้นเมื่อยามเขาสืบบัลลังก์ ไม่นานหลังจากนั้น จ้าวควงอิ้นก็ได้นำกองทัพก่อกบฏและก่อตั้งราชวงศ์ซ่งขึ้นมา

ราชวงศ์ซ่งได้เก็บเกี่ยวทุกสิ่งทุกอย่างที่ราชวงศ์โจวยุคหลังได้หว่านไว้ รวมถึงการรวบรวมประเทศจีน

นั่นคือประวัติศาสตร์ - กษัตริย์หลายๆคนกลายเป็นคนหวาดระแวงและสังหารเหล่าเสนาบดีและแม่ทัพผู้ภักดี แต่กษัตริย์ก็มักจะถูกทรยศโดยเสนาบดีหรือแม่ทัพอยู่บ่อยๆ

ราชวงศ์โจวยุคหลังได้ต่อมาจากจุดสิ้นสุดของราชวงศ์ถัง ดังนั้นโชคชะตาของมันจึงไม่ได้อ่อนแอเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่งเพราะมันได้นำไปสู่การรวบรวมประเทศจีนอีกครั้ง แม้ว่ามันจะเป็นจ้าวควงอิ้นที่ทำสำเร็จในตอนท้าย แต่ราชวงศ์โจวยุคหลังก็ได้รับโชคชะตาไปไม่น้อยเหมือนกัน

ในตอนนี้ที่ตำแหน่งของราชวงศ์โจวยุคหลังได้ถูกเปิดเผยแล้ว ต้าฉินย่อมต้องโจมตีแน่ๆ อย่างไรก็ตาม ราชวงศ์โจวยุคหลังก็เป็นศัตรูกับราชวงศ์ซ่ง และด้วยการทำเช่นนี้ จ้าวฝูก็จะไปช่วยเหลือคนอื่นอีกครั้ง

ในตอนนี้ต้าฉินได้จัดการกับมรดกไปสามอันแล้ว - เขาได้ช่วยต้าหมิงให้ทำลายต้าซุ่น และเขายังได้ช่วยต้าถังในการทำลายรัฐเจิ้ง ในขณะที่รัฐเว่ยนั้นไม่ได้มีศัตรูใดๆ มันก็แค่ว่าพวกเขารู้สึกเกลียดชังต้าฉินอยู่บ้านเพราะจักรพรรดิองค์ที่สองแห่งต้าฉินได้กำจัดพวกเขาไป

อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็มีปณิธานที่จะจัดการกับราชวงศ์โจวยุคหลัง ถึงแม้ว่าเขาจะไปช่วยเหลือคนอื่น แต่ผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดก็ยังเป็นของต้าฉิน

ในตอนนี้ที่พวกเขาได้รับข้อมูลที่สำคัญเกี่ยวกับตำแหน่งของราชวงศ์โจวยุคหลัง การได้รับข้อมูลอื่นๆจึงง่ายยิ่งขึ้น แน่นอนว่าต้าฉินก็ต้องจ่ายราคาสำหรับข้อมูลนี้

นอกจากต้าฉิน มันก็ไร้ประโยชน์สำหรับคนอื่นๆที่จะรู้ตำแหน่งของผู้สืบทอดมรดก - ถึงอย่างไรก็ตาม พวกเขาจะไปกล้าโจมตีคนเหล่านั้นได้อย่างไร? แม้ว่าพวกเขาจะทำ พวกเขาก็จะไปมีความสามารถในการเอาชนะได้อย่างไร? ผู้สืบทอดมรดกแต่ละคนควบคุมฝ่ายที่ทรงพลังที่สุดในภูมิภาคของตน และมันก็ยากเป็นอย่างยิ่งที่คนธรรมดาจะทำอะไรกับพวกเขา

เมืองของราชวงศ์โจวยุคหลังมีชาวเมืองกว่า 60,000 คนและมีผู้เล่นอยู่ในนครหลักของระบบราวๆ 50,000 คน ถ้าจ้าวฝูไม่คิดอะไรสักอย่าง มันก็คงยากที่จะจัดการกับพวกเขา หากต้าฉินโจมตีโดยตรง พวกเขาคงจะเจอปัญหาไม่น้อย

โชคดี สถานการณ์นั้นง่ายมากที่จะแก้ไขหากพวกเขาใช้ประโยชน์จากจุดอ่อนของราชวงศ์โจวยุคหลัง ซึ่งก็คือผู้เล่นของพวกเขา ดังนั้นจ้าวฝูจึงสั่งให้คนไปเริ่มติดต่อกับผู้เล่นของราชวงศ์โจวยุคหลังในทันที

ถ้าราชวงศ์โจวยุคหลังไม่ทำเช่นนี้ ต้าฉินคงจะพัฒนาต่อไปอีกสักระยะ อย่างไรก็ตาม เนื่องจากราชวงศ์โจวยุคหลังเคลื่อนไหวผู้เล่นและเปิดเผยตำแหน่งของตัวเอง ต้าฉินก็คงจะไม่ปล่อยโอกาสนี้ไป

ประโยชน์เพียงเล็กน้อยสามารถทำให้คนทำอะไรบางโดยสมัครใจได้ ประโยชน์ที่มากขึ้นสามารถทำให้คนทำหลายๆสิ่งได้ และผลประโยชน์อันมหาศาลก็สามารถทำให้คนทำในสิ่งที่บ้าคลั่งได้

ในไม่ช้า ภายใต้การล่อลวงของผลประโยชน์อันมหาศาล พวกเขาก็ติดต่อคนได้

ภายในห้องลับ จ้าวฝูนั่งอยู่บนเก้าอี้ในขณะที่ชายคนหนึ่งที่มีแผลเป็นบนใบหน้ายืนอยู่ตรงหน้าเขาด้วยความเคารพ

นี่คือคนที่ต้าฉินติดต่อมา ชื่อของเขาคือหวูหยาง เขามีอำนาจมากในกลุ่มผู้เล่นของฝ่ายราชวงศ์โจวยุคหลังเพราะเขาได้ช่วยชีวิตลูกหลานของตระกูลไฉตระกูลหลัก แม้แต่ในโลกแห่งความเป็นจริง ตระกูลไฉก็ทรงพลังมาก และมันก็ไม่คาดคิดว่าเขาจะทรยศต่อตระกูลไฉ

หวูหยางมีอำนาจมากและได้รับการยกย่องจากหลายๆคน แต่เขาก็ยังต้องแสดงความเคารพเป็นอย่างมาก เขาไม่เคยคิดเลยว่าผู้สืบทอดมรดกต้าฉินจะมาเจอเขาด้วยตัวเอง

ถึงอย่างไรก็ตาม ผู้สืบทอดมรดกต้าฉินก็สามารถกลายเป็นราชาได้ในอนาคต และฝ่ายของเขาในตอนนี้ก็ไม่อาจหยุดยั้งได้เลย เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ หวูหยางก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกเลื่อมใสและหวาดกลัว

"บอกข้ามาว่าเจ้าต้องการอะไร ข้าจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อสนองให้เจ้า" จ้าวฝูกล่าวในขณะที่เขามองไปยังหวูหยาง จากข้อมูลที่เขาได้มา หวูหยางดูจะมีความสามารถมาก มิฉะนั้นเขาคงจะไม่ได้รับความสำคัญจากตระกูลไฉมากขนาดนี

หวูหยางโค้งคำนับก่อนที่จะตอบ "ประการแรก ข้าอยากให้ต้าฉินรับรองความปลอดภัยของภรรยาและลูกสาวของข้าต่อไปทั้งในตอนนี้หรือหลังจากที่โลกจุติสวรรค์กลืนกินโลกแห่งความเป็นจริง"

จ้าวฝูประหลาดใจมาก - คำขอประการแรกของหวูหยางไม่ใช่อำนาจหรือเงินตรา แต่เป็นความปลอดภัยของภรรยาและลูกสาว เรื่องนี้ง่ายมาก ดังนั้นจ้าวฝูจึงพยักหน้าและตอบ "ข้าสัญญา ข้าจะส่งคนไปจัดการเรื่องนี้เดี๋ยวนี้!"

เมื่อเขาได้ยินเช่นนี้ หวูหยางก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอกจากภายใน สิ่งที่เขากังวลมากที่สุดก็คือภรรยาและลูกสาว

ในตอนนี้ แต่ละฝ่ายต่างต่อสู้กันอย่างดุเดือด ส่งผลให้ผู้คนล้มตายเป็นจำนวนมาก อย่างไรก็ตาม ผู้คนก็ไม่ได้ตายจริงๆ และสถานการณ์ทั้งหมดก็อยู่ภายใต้การควบคุมอยู่

อย่างไรก็ตาม เมื่อโลกแห่งความเป็นจริงถูกกลืนกินโดยโลกจุติสวรรค์และการต่อสู้ที่แท้จริงระหว่างประเทศปะทุขึ้นมา โลกก็จะตกลงสู่ความวุ่นวายทั้งหมด ส่งผลให้เกิดการต่อสู้และล้มตายเป็นจำนวนนับไม่ถ้วน

ในตอนนี้ แม้ว่าตระกูลไฉจะมีผู้สืบทอด แต่มันก็ไม่ได้รวมกันเป็นกลุ่มก้อน และมันได้แยกออกเป็นสามฝ่าย พวกเขามักจะต่อสูเกันเพื่อการควบคุม และถ้ามันไม่ใช่เพราะภัยคุกคามจากผู้สืบทอดมรดกต้าฉิน มันก็คงจะเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะตัดสินใจเหมือนกัน เมื่อเห็นเช่นนี้ หวูหยางจึงไม่พอใจตระกูลไฉมานานแล้ว

หวูหยางไม่มั่นใจว่าราชวงศ์โจวยุคหลังจะไม่ถูกทำลาย และถ้าสิ่งนั้นเกิดขึ้น ไม่เพียงแต่เขาเท่านั้น แต่ลูกสาวและภรรยาของเขาก็คงจะไม่ถูกละเว้นด้วย

ดังนั้นเขาจึงได้ตัดสินใจที่จะหาคนหนุนหลังที่แข็งแกร่ง คนที่สามารถทำความสงบสุขมาสู่โลกได้ เมื่อคนของต้าฉินติดต่อมาหาเขา เขาจึงตระหนักได้ว่าตำแหน่งของราชวงศ์โจวยุคหลังได้ถูกเปิดเผยแล้วและมันก็ครึ่งวาระของมันแล้ว

แม้ว่าเขาจะไม่ทำแบบนี้ คนอื่นก็คงจะทำ ดังนั้นหวูหยางจึงตัดสินใจที่จะเข้าร่วมกับต้าฉิน

หลังจากนั้น หวูหยางก็พูดต่อ "ถ้าต้าฉินสามารถทำให้ข้ากลายเป็นหัวหน้าหมู่บ้านได้ ข้าก็จะพอใจมาก!"

ในตอนนี้ที่ความกังวลที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาได้ถูกจัดการแล้ว หวูหยางจึงต้องคิดถึงอนาคต เพียงแค่การเข้าร่วมกับต้าฉินไม่ทำให้เขามีความสำคัญขึ้นมา แต่ถ้าเขามีตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้าน ภรรยาและลูกสาวของเขาก็ไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับชีวิตประจำวันและคงจะสามารถใช้ชีวิตไปได้อย่างสุขสบาย

จ้าวฝูหัวเราะเบาๆ และไม่คาดคิดว่าคำขอของหวูหยางจะง่ายดายเช่นนี้ มันคาดไม่ถึงเอาซะเลย

เมื่อเขาได้ยินเสียงหัวเราะดังกล่าว หวูหยางก็รู้สึกประหลาดใจมาก หรือว่าผู้สืบทอดมรดกต้าฉินจะไม่เต็มใจที่จะมอบตำแหน่งหัวหน้าหมู่บ้านให้กับเขา? อืม การได้ใช้ชีวิตอย่างปลอดภัยกับครอบครัวของเขาก็คงจะพอแล้ว

"อันที่จริง ฝ่าบาท ข้าไม่ได้ต้องการตำแหน่งหัวหน้าผู้บ้าน" หวูหยางพูดในขณะที่เขาก้มหัวลง