บทที่ 376 สายเลือดต้าฉิน

บทที่ 376 สายเลือดต้าฉิน

"ไปกันเถอะ!" เมื่อพวกเขามาถึงสถานที่นัดพบ อู๋ชิงเหนียงก็เปลี่ยนท่าทีเป็นคนสุขุมเเละสง่างามทันที เธอเอามือไปกอดรอบๆจ้าวฝูขณะที่พวกเขาเดินไปทางกลุ่มคน

มันเป็นสวนที่กว้างขวางและมีผู้คนกว่า 10,000 คนมาชุมนุมกันที่นี่ โชคดีที่สวนนี่มีขนาดกว้างสามารถรองรับคนจำนวนขนาดนี้ได้

ด้วยการที่อู๋ชิงเหนียงกอดเเขนจ้าวฝูทำให้สามารถมองเห็นได้ชัด พวกเขากลายเป็นจุดสนใจในทันที

อันดับสาวงามโบราณได้รับความสนใจจากผู้คนนับไม่ถ้วนและการได้รับจัดอันดับเป็นอันดับ 3ของอู๋ชิงเหนียงทำให้เธอค่อนข้างโด่งดัง ไม่ว่าจะเป็นคนของตระกูลอิ๋งหรือตระกูลอื่นๆต่างก็ต้องการเห็นเธอด้วยตาของตนเอง

อย่างไรก็ตามพวกเขาพบว่าเธอกอดเเขนกับชายหนุ่มที่ไม่ได้ดูหล่อเหลามากทำให้พวกเขารู้สึกอิจฉาเป็นอย่างมาก

อิ๋งซีรู้สึกตกใจมากเมื่อได้เห็นน้องสาวที่น่ารักของเธอกำลังกอดเเขนจ้าวฝู นี่มันเหนือความคาดหมายของเธอเพราะเธอคิดว่าจ้าวฝูเป็นหมากตัวสำคัญหรือเเค่เพื่อนสำหรับอู๋ชิงเหนียง

ดูเหมือนว่าจ้าวฝูจะเป็นมากกว่าสิ่งที่เธอคิดไว้

เมื่อเธอคิดว่าเธอสนิทสนมกับอู๋ชิงเหนียงมาก่อนและเมื่อเห็นว่าตอนนี้เธอสนิทกับจ้าวฝู อิ๋งซีรู้สึกอิจฉาเล็กน้อย

นายน้อยของหนึ่งในตระกูลอิ๋งสาขา ชายหนุ่มที่หล่อเหลามีนามว่าว่าอิ๋งฉินได้เห็นสิ่งนี้และรู้สึกเกลียดจ้าวฝู เขาได้ติดตามจีบอู๋ชิงเหนียงตลอดเวลา ไม่เพียงแต่เธอเท่านั้นเเต่ยังคอยตามใจฝ่ายที่อยู่เบื้องหลังของเธออีกด้วย

อย่างไรก็ตาม อู๋ชิงเหนียงก็ไม่เคยเหลียวเเลเขาเลย เขาคิดว่าเธอรู้สึกภาคภูมิใจมากดังนั้นเขาจึงไล่ตามเธออย่างช้าๆ แต่เธอก็เดินเข้ามาโดยเกาะเเขนกับผู้ชายคนอื่น

อย่างไรซะ งานเลี้ยงนี้ไม่จำเป็นต้องมีคู่หูที่เป็นผู้ชาย นั่นหมายความว่าเธอมีความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดกับชายหนุ่มคนนั้น

มีคนหนึ่งที่มองอย่างเย็นชาและชายคนนั้นคืออิ๋งอู๋ ผู้สืบทอดมรดกตัวปลอมของต้าฉิน ตั้งแต่ครั้งแรกที่จัดงานเลี้ยง เขาคิดว่าอู๋ชิงเหนียงและซูอวี้เอี๋ยนเป็นผู้หญิงของเขา

เรื่องของซูอวี้เอี๋ยนเขาไม่ได้มีความคืบหน้ามากนัก ซูอวี้เอี๋ยนไม่เคยปฏิเสธเขาโดยตรงเเละไม่เคยแสดงความรู้สึกอะไรเลย ส่วนอู๋ชิงเหนียงเขาไม่สามารถทำอะไรได้เพราะเธอปฏิเสธของเธอเลยตรงๆ

เมื่อเห็นว่าอู๋ชิงเหนียงใกล้ชิดกับจ้าวฝูมากแค่ไหน อิ๋งอู๋ก็รู้สึกโกรธอย่างมาก หลังจากงานเลี้ยงครั้งแรก อิ๋งอู๋ได้ขอให้คนตรวจสอบเขา

จากการสืบสวนเหล่านี้เขาพบว่าจ้าวฝูเป็นเพียงเพียงแค่สมาชิกในตระกูลประกอบเท่านั้นและไม่มีค่าสถานะอะไรเลย เขาสามารถฆ่าเขาได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นเขาจึงละเลยการดำรงอยู่ของจ้าวฝูและคิดว่าอู๋ชิงเหนียงเห็นเขาเฉพาะในฐานะลูกน้องเท่านั้น อย่างไรก็ตามเขาไม่เคยคิดว่าเขาจะได้เห็นฉากนี้ต่อหน้าเขา

อิ๋งอู๋จะรู้สึกอย่างไรเมื่อได้เห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่เขาต้องการ แสดงความสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น? แม้ว่าเขาจะมีผู้หญิงมากมาย แต่ก็ไม่มีใครที่สามารถเทียบได้กับซูอวี้เอี๋ยนและอู๋ชิงเหนียง

ในขณะนั้นลูกพี่ลูกน้องของจ้าวฝูได้เห็นสิ่งนี้และกล่าวว่า "คุณปู่ มองไปที่นั่นสิ!"

เมื่อได้ยินเสียง ปู่ของจ้าวฝูก็มองไปที่เขา เมื่อได้เห็นสิ่งนี้รอยยิ้มอันน่ายินดีนี้เกิดขึ้นบนใบหน้ายายของจ้าวฝู - ถ้าจ้าวฝูสามารถแต่งงานกับหญิงสาวสวยคนหนึ่งได้เขาถือว่าโชคดีเป็นอย่างมาก

อย่างไรก็ตามเมื่อพวกเขาได้ยินคนใกล้ๆเริ่มพูดถึงค่าสถานะของอู๋ชิงเหนียงพวกเขาก็เริ่มกังวลใจว่าจ้าวฝูสามารถแข่งขันกับคนเหล่านี้อย่างไร?

ป้าของจ้าวฝูกล่าวว่า "มันจะเป็นการดีที่สุดที่จะบอกจ้าวฝูให้ให้หลีกเลี่ยงจากเธอ เธอสูงเกินกว่าที่พวกเราจะเอื้อมถึง ถ้าเขาทำผิด หายนะจะเกิดขึ้นกับเขาเเละรวมถึงตัวเราด้วย "

หลายคนในตระกูลรู้สึกไม่พอใจมากนักและคุณปู่ของจ้าวฝูตะโกนด่าว่า "เเกลืมไปแล้วเหรอว่าใครเป็นคนช่วยลูกของเเกสองคน? เเกพูดเเบบนี้ได้อย่างไร? "

ได้ยินเรื่องนี้ ป้าของจ้าวฝูก็เงียบลง

จ้าวฝูรู้สึกค่อนข้างอึดอัดและกล่าวว่า "ชิงเหนียงคุณช่วยปล่อยมือผมก่อนได้ไหม?"

อู๋ชิงเหนียงกรอกตาของเธอขณะที่เธอพูดว่า "นายรู้ไหมว่าหลายคนต้องการที่จะอยู่ในตำแหน่งของนาย แต่ไม่ได้มีโอกาส?"

จ้าวฝูหัวเราะเบาๆ"แน่นอนฉันรู้; เธอเป็นถึงอันดับที่3ของอันดับสาวงามโบราณ มีคนนับไม่ถ้วนที่ฝันถึงสิ่งนั้น "

เมื่อเธอได้ยินจ้าวฝูพูด อู๋ชิงเหนียงไม่สามารถทำอะไรได้นอกจากยิ้มได้และดูเหมือนว่าจ้าวฝูดูไม่สบายใจจริงๆเธอจึงตัดสินใจที่จะปล่อยมือ

“ชิงเหนียง! ทางนี่!” อิ๋งซีพูดออกมา

อิ๋งซีเดินไปคุยกับเธอและเนื่องจากสถานะของจ้าวฝูค่อนข้างต่ำ เขาจึงไม่มีสิทธิ์ที่จะอยู่กับคนที่มีชื่อเสียงระดับสูงเช่นนี้

จ้าวฝูไม่ได้ใส่ใจและตัดสินใจที่จะไปยังจุดที่ไม่เด่นนักเพื่อหลีกเลี่ยงการจ้องมองทั้งหมด

อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขาก้าวขึ้นไปสักสองสามก้าวเขาก็ถูกสะดุดขาและเกือบจะตกลงไปและมีเสียงหัวเราะเยาะเย้ยว่า "ดีเเล้วที่เเกปล่อยท่านหญิงอู๋ไป เเกไม่รู้เหรอว่าเเกต่ำต้อยแค่ไหน? "

จ้าวฝูสูดลมหายใจเข้าและระงับความโกรธของเขาขณะมองชายหนุ่มตรงหน้าประมาณสองสามคน เขาไม่ได้พูดอะไรและพบว่ามีจุดที่เงียบสงบพอสมควรที่พอจะให้เขานึกว่าเขาจะผ่านพ้นเวลานี้ไปได้อย่างไร

หลังจากนั้นจ้าวฝูเห็นผู้คนสวมเสื้อคลุมลัทธิเต๋าและถือไม้หางม้าออกมาจากด้านหน้าประมาณ 30 คน คนในตระกูลอิ๋งปฏิบัติกับลัทธิเต๋าอย่างสุภาพซึ่งแสดงให้เห็นว่าพวกเขาเป็นคนที่พิเศษมาก

จ้าวฝูเริ่มรู้สึกถึงความกล้าหาญและมีคนเริ่มประกาศหลักเกณฑ์ว่าการประชุมครั้งนี้จะดำเนินการอย่างไร ตระกูลหลักจะถูกเเบ่ง3สามคนต่อ1กลุ่มเพื่อให้ดูคนลัทธิเต๋าดูโชคชะตา ตระกูลสาขาจะมี20คนต่อ1กลุ่มเเละตระกูลประกอบจะเเบ่งกลุ่มละ100คน

ได้ยินเรื่องนี้ จ้าวฝูที่มาจากครอบครัวประกอบ เขาหวังว่าเขาจะสามารถผ่านมาได้โดยไม่ต้องเปิดเผยตัวตนของเขา

แน่นอนคนจากตระกูลใหญ่ต้องเริ่มก่อนแล้วพวกเขาก็ส่วนใหญ่เป็นนายน้อยเเละนายหญิงที่เป็นหัวหน้าของสาขารองของตระกูลอิ๋ง: ผู้ชายสี่คนและผู้หญิงสองคน

ลัทธิเต๋า30คนที่นำโดยนักพรตเครายาวเเละเขาคือชิวเฟิงจื่อ

การประชุมครั้งนี้ถูกจัดโดยชิวเฟิงจื่อและการประชุมครั้งนี้จักขึ้นเพื่อเพื่อแสวงหาผู้ที่มีพรสวรรค์สำหรับตระกูลอิ๋ง อย่างไรก็ตามหลักๆเเล้วเขาต้องการหาผู้สืบทอดมรดกของต้าฉิน

นับตั้งแต่ที่เขาค้นพบว่าผู้สืบทอดมรดกของต้าฉินอยู่ในตระกูลอิ๋ง ชิวเฟิงจื่อได้พยายามหาวิธีต่างๆเพื่อค้นหาเขา เขาตัดสินใจครั้งใหญ่ก็เพื่อเเผนการณ์ครั้งนี้

ตระกูลอิ๋งยอมรับความคิดของชิวเฟิงจื่อเป็นอย่างมากและสนับสนุนเขา เนื่องจากการมองโชคชะตาของตัวเองไม่ใช่เรื่องง่าย การมองโชคชะตาของคนธรรมดานั้นไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร เเต่การมองไปที่โชคชะตาของคนที่จะกลายเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่ในอนาคตอาจจะทำให้เขาเสียชีวิตได้

คนแรกที่ขึ้นไปคืออิ๋งอู๋และทุกคนก็เฝ้าดูเขาที่เดินไปหาชิวเฟิงจื่อ

ถ้าไม่ใช่เพื่อการดำรงอยู่ของผู้สืบทอดมรดกของต้าฉิน อิ๋งอู๋จะกลายเป็นผู้นำตระกูลของตระกูลอิ๋งคนต่อไปในอนาคต ไม่ว่าจะเป็นค่าสถานะหรือความสามารถของเขา เขาก็เป็นตัวเลือกที่ดีที่สุด นอกจากนี้สายเลือดต้าฉินของเขาก็บริสุทธิ์เช่นกัน