บทที่ 335 นครออร์ค

บทที่ 335 นครออร์ค

จ้าวฝูรู้ในสิ่งที่กูนาดอร์คิดตั้งแต่ได้ยินว่าโจวหมิงไปซื้อเม็ดยามานานแล้ว อย่างไรก็ตามเขายังคงแสร้งทำเป็นสับสนในขณะที่เขาถามว่า "ท่านรองลอร์ด ท่านต้องใช้ยารักษาโรคอะไร? ข้ามีขวดยารักษาโรคที่มีคุณภาพสูงไม่กี่ขวด "

หลังจากพูดแบบนี้ จ้าวฝูได้หยิบขวดเม็ดยามาสองสามขวดแล้วมอบให้กูนาดอร์

จ้าวฝูค่อนข้างลังเล - หลังจากทั้งหมด มีออร์คป่วย 1 000 ตัวและขวดไม่กี่ขวดนี้ไม่อาจจะช่วยอะไรได้ มันไม่สามารถบอกจ้าวฝูได้ว่ามีหลายคนที่ป่วย

"มีหมู่บ้านใกล้นครของเราที่เจ็บไข้ได้ป่วยบางประเภท ทุกคนที่ได้รับผลกระทบรู้สึกว่าอุณหภูมิของเขาเพิ่มขึ้นอย่างมากและผู้ที่ป่วยจะถูกความหนาวเย็นเข้าแทรก ยาตามปกติไม่ได้ผลดังนั้นเราจึงต้องการหายาที่มีคุณภาพสูงเพื่อรับมือกับสถานการณ์นี้ " กูนาดอร์แสร้งเป็นดีใจ แต่ก็ไม่สามารถบอกได้ว่าจ้าวฝูจะเชื่อมันหรือไม่ อย่างไรก็ตาม มันไม่สามารถเปิดเผยสถานการณ์ที่แท้จริงให้คนนอกรู้ได้เด็ดขาด

หลังจากได้ยินเรื่องนี้ จ้าวฝูทำหน้าตกใจในขณะที่เขาตอบว่า "สำหรับคนจำนวนมากที่ป่วย มันเป็นโรคระบาดหรือไม่?"

กูนาดอร์รู้สึกตกใจมาก - มันสงสัยว่ามันเป็นโรคระบาดบางอย่าง แต่มันก็ไม่มีทางจัดการกับมันได้

"มันก็อาจจะเป็น! ข้าสงสัยว่าท่านแขกผู้มีเกียรติมียารักษาโรคระบาดหรือไม่? " กูนาดอร์ถามช้าๆขณะที่มันยิ้ม

กูนาดอร์ไม่สามารถปล่อยให้จ้าวฝูรู้ถึงสถานการณ์ปัจจุบันของนครออร์คได้

จ้าวฝูยิ้มขณะที่เขาตอบว่า "แน่นอนว่าข้ามียารักษาโรคระบาด แต่ราคาก็แพงกว่าเล็กน้อย"

กูนาดอร์สามารถบอกได้ว่าจ้าวฝูกำลังพูดอย่างเป็นนัยและถอนหายใจด้วยความโล่งอก ถ้าจ้าวฝูเต็มใจมอบของขวัญให้กับพวกมันฟรี มันจะสงสัยมันบางอย่าง

"ตราบใดที่ยาของท่านมีประสิทธิผล มันก็ไม่สำคัญหรอกถ้ามันจะแพงสักหน่อย" กูนาดอร์กล่าวอย่างร่าเริง

"แต่แน่นอน! รองลอร์ดที่เคารพ ข้ามั่นใจว่านครออร์คที่ยิ่งใหญ่ได้พิชิตหมู่บ้านต่างๆมากมาย ข้าสงสัยว่ามีศิลาสร้างเมืองเท่าไหร่ที่ท่านครอบครองอยู่? "

เมื่อมันได้ยินเรื่องนี้ กูนาดอร์แค่นเสียงและคิดอยู่ภายในใจ "เจ้ามนุษย์ขลาดเขลา! เขายังต้องกาศิลาสร้างเมืองอีก! " แม้ว่าเขาจะต้องทำลายพวกมัน แต่มันก็ไม่เต็มใจที่จะให้สิ่งเหล่านี้แก่จ้าวฝูเพื่อเสริมกำลังของเขา

อย่างไรก็ตาม ตอนนี้ มันไม่มีทางเลือก บางทียาของจ้าวฝูอาจจะสามารถช่วยพวกออร์คได้ ดังนั้นกูนาดอร์จึงตัดสินใจว่าการเสียศิลาสร้างเมืองบางชิ้นก็ไม่ได้ร้ายแรงมากนักมากนัก ดังนั้นมันจึงตกลง

ในตอนท้าย กูนาดอร์จบลงด้วยการมอบทาสให้จ้าวฝู 2,000 คนและศิลาสร้างเมืองสิบก้อนเพื่อแลกกับยาทั้งหมดที่เขามี แน่นอนว่าจ้าวฝูไม่ได้มอบยาทั้งหมดให้กับมัน มิฉะนั้นก็จะน่าสงสัยมากเกินไปที่จะมียามากมายติดตัว

ทั้งสองคนตกลงกันว่าจะทำการแลกเปลี่ยนในวันรุ่งขึ้นเพื่อที่จ้าวฝูจะได้เตรียมตัวในวันนี้

หลังจากกลับไปที่นครต้าฉิน จ้าวฝูรู้สึกว่าความคิดของเขาเริ่มมีความชัดเจนมากขึ้น เขาสั่งให้คนของเขากลั่นสกัดปีศาจซ่อนเร้นและปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นยาสมุนไพรที่มีปีศาจซ่อนเร้นเป็นส่วนใหญ่

จ้าวฝูจะให้ยาสองประเภทแก่กูนาดอร์: หนึ่งจะมียาแก้พิษที่จะชะลอตัวลงเท่านั้น ปีศาจซ่อนเร้น ทำให้ดูเหมือนกับผู้ที่บริโภคมันกำลังฟื้นตัว

ส่วนประเภทอื่นๆจะประกอบไปด้วยปีศาจซ่อนเร้น90%,ยาเเก้พิษ10% ยานี้มีไว้สำหรับออร์ค220,000ตัว - ออร์คที่กินยาเม็ดนี้จะสะสม ปีศาจซ่อนเร้นในร่างกายของพวกเขาเป็นจำนวนมาก แต่ ยาเเก้พิษ 10% จะช่วยชะลอผลชั่วคราว

วันรุ่งขึ้นจ้าวฝูได้นำยาทั้งสองประเภทไปยังนครออร์คและพวกเขาก็ขนย้ายของอย่างรวดเร็ว

จ้าวฝูกล่าวเตือนว่า "เคารพท่านลอร์ด โรคระบาดนี้เป็นเรื่องยากนักที่จะจัดการลงได้เเละถ้าท่านไม่มีมาตรการป้องกันละก็ มันก็เป็นไปได้ที่จะมีการติดเชื้อเพิ่ม กระผมได้ทำยามา ท่านต้องการจะลองหรือไม่? "

กูนาดอร์ยิ้มเเละกล่าวปฏิเสธไป - ประการแรก มันไม่แน่ใจว่ายาของจ้าวฝูจะสามารถช่วยรักษาความเจ็บป่วยได้จริงและพวกมันก็ได้สูญเสียไปมากกับการซื้อครั้งนี้ หากพวกมันต้องการที่จะซื้อยาป้องกัน เหล่าออร์คก็จะสูญเสียเงินเป็นจำนวนมหาศาล

แม้ว่ากูนาดอร์จะมีรอยยิ้มขนาดใหญ่บนใบหน้า เเต่นั้นก็เป็นการตบตาจ้าวฝู มันรู้สึกว่าจ้าวฝูเป็นนักฉวยโอกาสเเละโลภเป็นอย่างมากเเละถ้าจ้าวฝูไม่มีค่าสำหรับมันอีกต่อไป มันก็จะฆ่าจ้าวฝูไปในทันที

เมื่อจ้าวฝูเห็นว่ากูนาดอร์ไม่สนใจในตอนนี้ จ้าวฝูก็ไม่ได้ผลักดันให้มันซื้อเเต่บอกว่าเขาจะกลับมาใหม่ในพรุ่งนี้

หลังจากที่ จ้าวฝูจากไปกูนาดอร์ก็ให้ยากับพวกออร์คเเละรอดูผลที่จะเกิดขึ้น

กูนาดอร์เเละชาเเมน บางส่วนก็ค่อยดูผลอยู่ข้างๆ ถ้าแม้แต่ยาของจ้าวฝูยังไม่ได้ผลมันก็จะไม่มีวิธีไหนเเล้วที่พวกมันจะรักษาโรคนี้

หลังจากนั้นไม่นานอุณหภูมิในร่างกายของออร์คก็ลดลงเเละเสถียรขึ้น เหงื่อของพวกมันไม่เย็นอีกต่อไปเเละความเจ็บปวดก็หายไป

ชาเเมนตรวจสอบอย่างรวดเร็วเเละพูดออกมาอย่างมีความสุข "ท่านลอร์ดพวกเขาได้รับการรักษาเเล้วขอรับ! ยานั้นมีประสิทธิภาพอย่างมาก - เพียงเเค่ไม่กีนาที่พวกเขาก็ฟื้นฟูกำลังมาได้ครึ่งหนึ่งเเล้ว! "

กูนาดอร์พยักหน้าเเละยิ้ม - สถานการณ์ในตอนนี้ในที่สุดก็ได้รับการเเก้ไข มันสั่งให้ออร์คเเจกจ่ายยาให้กับคนอื่นๆ เเต่ไม่นานมันก็ได้รับข่าวว่าได้มีเหล่าออร์คจำนวนมากป่วยขึ้นอีกเเล้ว

เรื่องนี้ทำให้ กูนาดอร์รู้สึกกังวลอีกครั้ง นี่เป็นโรคระบาดจริงๆงั้นเหรอนี่? ถึงแม้ว่าตอนนี้พวกมันจะมียาที่สามารถรักษาโรคระบาดได้ เเต่พวกมันก็ต้องไม่ให้มันระบาดไปเรื่อยๆได้

ทันใดนั้นกูราดอร์ก็คิดถึงยาที่จ้าวฝูเสนอมาให้ หลังจากคิดสักพักแล้วมันก็ถอนหายใจและวางแผนที่จะซื้อยาเพิ่ม เเม้ว่าจะต้องเสียเงินจำนวนมากก็ตาม

วันรุ่งขึ้นจ้าวฝูก็ขึ้นมายังนครออร์คอีกครั้ง กูนาดอร์ที่รอการมาถึงของเขา ก็ไม่ได้เเลกเปลี่ยนกันในทันที เเต่มันพามายังห้องโถงขนาดใหญ่

ออร์คระดับสูงของนครออร์คทุกตัวได้ปรากฎตัวขึ้น เเละคนที่นั่งอยูตรงกลางห้องโถงคือเจ้านครกากิ

จ้าวฝูเดินตามหลังกูนาดอร์มาเเละลบกลิ่นอายของเขาอย่างสมบูรณ์ หลังจากเดินเข้าไปในห้องโถงเขาถูมือของเขาและยิ้มขณะที่เขาพูดว่า "ข้าพเจ้าขอคาราวะท่านเจ้านคร!"

กากิ มองไปที่จ้าวฝู มันเมินรอยยิ้มของจ้าวฝูเพราะมันสามารถตรวจจับร่องรอยเเห่งความอันตรายมาจากเขาได้ นี่ทำให้มันค่อนข้างระแวงตัวตนของจ้าวฝู

มันคือลอร์ดแห่งนครออร์ค ดังนั้นจึงไม่จำเป็นที่มันจะต้องปิดบังอะไร มันไม่ได้ไว้หน้าจ้าวฝูเลยในขณะที่มันกล่าวออกมา "คราวนี้เจ้าต้องการอะไร? นครของข้าต้องการยาป้องกันโรคเป็นจำนวนมาก!"

จ้าวฝูโกรธมากต่อท่าทีของกากิ แต่เพื่อพิจารณาถึงแผนการใหญ่ เขาก็ข่มอารมณ์โกรธไว้ อย่างไรก็ตามน้ำเสียงของเขาก็เย็นชามากยิ่งขึ้นในขณะที่เขากล่าว "ข้าต้องการดวงใจแห่งเมือง คน และของมีค่าอื่นๆ!"

"ข้าสามารถให้เจ้าได้แค่เงิน 200,000 เหรียญเงิน ดวงใจแห่งเมือง 10 อัน และทาส 3,000 คนสำหรับยาของเจ้า นั่นน่าพอใจหรือยัง?" กากิมองไปยังจ้าวฝูด้วยท่าทางที่บอกว่าเขากำลังดูถูกจ้าวฝู