บทที่ 281 ล้านซากศพ

บทที่ 281 ล้านซากศพ

มันเป็นไปไม่ได้เลยที่ลอร์ดแห่งนครอีกสองแห่งจะไม่รู้ว่ามีการต่อสู้ครั้งใหญ่ระหว่างนครหลักสองแห่ง แต่เพราะพวกเขาก็มีความคับข้องใจเป็นของตัวเอง พวกเขาจึงไม่เคลื่อนไหวและเฝ้ามองจากระยะไกลเท่านั้น

เมื่อมองเห็นฝ่ายของนครสายน้ำไหลพ่ายแพ้และหลบหนีๆป ลอร์ดทั้งสองก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก - สถานการณ์ไม่ได้ยากเกินแก้ ทันใดนั้นเองเมื่อพวกเขาคิดถึงตรงนี้ พลังงานจำนวนมหาศาลก็ระเบิดออกมาอย่างฉับพลัน

พลังงานนี้ไม่ใช่พลังงานธรรมดา - มันมีโชคชะตาจำนวนมหาศาลและกลิ่นอายของผู้บัญชาการอันล้นเหลือ พวกเขาตกใจมากและรีบบึ่งเข้าไป เนื่องจากพวกเขาเข้าใจว่านี่คือพลังงานจากสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมือง

"ฮึ่ม ข้าหวังว่าเจ้าจะจำเรื่องนี้ไว้ได้เพราะเจ้าต้องชดเชยการกระทำของวันนี้ในอนาคต" จ้าวฝูแค่นเสียงอย่างเย็นชาและทำได้เพียงแค่ถอยหนี ลอร์ดแค่สองคนเขาก็เอาชนะไม่ได้แล้ว และในตอนนี้ที่มีอีกคนปรากฏตัวขึ้น มันจึงเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะชนะ

แม้ว่าลอร์ดคนที่สามจะเป็นฝ่ายจีน แต่เขาก็ไม่ได้คิดที่จะช่วยจ้าวฝู เขาเพียงแค่ต้องการสังเกตและเก็บเกี่ยวรางวัลเท่านั้น

เนื่องจากเข้าต้องพ่ายแพ้แน่ๆ จ้าวฝูจึงเลิกลาการสังหารโฮหมิง น่าเสียดายก็แต่เขาได้ใช้โชคชะตาจำนวนมหาศาลไป

การที่เขาได้ใช้สรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองไปโดยเปล่าประโยชน์ในวันนี้ ทำให้เขารู้สึกโกรธมาก อย่างไรก็ตาม เนื่องจากสถานการณ์เป็นเช่นนี้ จ้าวฝูจึงทำได้เพียงแค่สงบสติอารมณ์ลง

เมื่อเธอได้ยินคำขู่ของจ้าวฝู สาวน้อยก็มองดูจริงจังมาก และเธอก็เข้าใจว่าเธอได้รุกรานคนผู้นี้ไปแล้วและเธอก็น่าจะประสบกับปัญหาในอนาคต การแก้แค้นจากคนที่มีสรรพาวุธคู่บ้านคู่เมืองย่อมเป็นเรื่องที่หนักหนาสาหัสแน่ๆ

อย่างไรก็ตาม เธอก็ต้องช่วยโฮหมิง - ไม่เพียงแต่โฮหมิิงจะช่วยเธอไว้ในอดีต แต่พวกเขายังเป็นพันธมิตรในฝ่ายเดียวกัน

"ต่อกันเลย! ไม่ต้องสนใจข้า ข้ามาแค่รับชม" ชายหนุ่มที่ดูสง่างามพูดในขณะที่เขายิ้ม

อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูจะเชื่อคำพูดของเขาได้ยังไง? เขามองไปที่ชายคนนั้นด้วยความเย็นชาก่อนที่จะมองไปยังทหารเวียดนามที่ตายแล้วหลายพันคนที่อยู่รอบๆตัวเขา เขาอยากที่จะเก็บซากศพเหล่านี้ แต่นั่นก็จะเป็นการเปิดเผยแรงจูงใจของเขา ในตอนนี้ ทหารของเขาเองก็กำลังเก็บซากศพจากนอกนครใบไม้ขาว

ถ้าแรงจูงใจของเขาถูกเปิดเผย คนเหล่านี้ย่อมต้องขัดขวางเขา และเขาก็จะเสียหายอย่างใหญ่หลวง มันมีซากศพระยะที่ 1 อยู่ราวๆ 90,000 ศพที่ภายนอกของนครใบไม้ขาว ดังนั้นจ้าวฝูจึงทำได้เพียงแค่ถอนหายใจและทิ้งผลประโยชน์ตรงหน้าไป จากนั้นก็กลายเป็นเงาสีดำและหายตัวไป

หลังจากที่จ้าวฝูจากไป คนที่เหลืออยู่จากนครสายน้ำไหลและหญิงสาวในชุดเขียวก็ถอยหายใจออกมาด้วยความโล่งอก ชายหนุ่มที่ดูสง่างามรู้สึกเบื่อขึ้นมา ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นลำแสงและหายไป โฮหมิงมีรอยยิ้มขอบคุณอยู่บนใบหน้าของเขาและขอบคุณสาวน้อยก่อนที่จะมองไปยังทิศทางที่จ้าวฝูจากไป เขาก็รู้สึกว่าการตายของพ่อบุญธรรมของเขาไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เขาคิด

จ้าวฝูกลับไปยังนครใบไม้ขาว และมีผู้คนเป็นจำนวนมากกำลังจัดการกับสนามรบ - ไม่เพียงแต่จะมีทหารของนครใบไม้ขาวเท่านั้นแต่ยังมีผู้เล่นอีกเป็นจำนวนมาก ผู้เล่นส่วนใหญ่กำลังจัดการกับอุปกรณ์สวมใส่และไอเท็มอื่นๆ เพราะมีซากศพอยู่เป็นจำนวนมาก มูลค่าจึงมหาศาล ดังนั้นผู้เล่นเกือบทุกคนที่อยู่ใกล้เคียงจึงมารวมตัวกันที่นี่

เป็นเรื่องง่ายมากที่ทหารของต้าฉินจะปะปนเข้าไปและเก็บซากศพ อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็เอาไปได้แค่ซากศพของทหารของนครสายน้ำไหลเท่านั้น เนื่องจากนครใบไม้ขาวได้สั่งไว้ว่าใครที่แตะต้องซากศพของทหารของนครใบไม้ขาวจะถูกประหารทันที

ดังนั้นจ้าวฝูจึงไม่โลภมาก และเขาก็ได้จัดการกับศพของนครสายน้ำไหลจำนวน 50,000 ศพก่อนที่จะคิดหาวิธีเก็บซากศพของนครใบไม้ขาว

หลังจากนั้นประมาณ 10 ชั่วโมง ซากศพของทหารของนครใบไม้ขาวก็ต่างถูกฝังอยู่ในหลุมศพ

อย่างไรก็ตาม ทหารเวียดนามและผู้เล่นก็ไม่ได้รับการปฏิบัติเหมือนกัน - ศพของพวกเขาถูกกองรวมกัน ก่อตัวขึ้นเป็นภูเขาซากศพที่สูงกว่าสิบเมตร สีหน้าก่อนตายของพวกเขาต่างน่าสะพรึงกลัว และมันก็เป็นภาพของซากศพนับล้านโดยแท้ แม้ว่าส่วนใหญาจะเป็นผู้เล่นที่ไม่ได้ตายไปจริงๆ แต่เมื่อโลกจุติสวรรค์กลืนกินโลกแห่งความเป็นจริง พวกเขาก็คงจะตายไปแล้ว ยิ่งไปกว่านั้น นี่เป็นแค่การต่อสู้ระหว่างสองนครเท่านั้น ในอนาคตการต่อสู้จะทวีความรุนแรงขึ้นเป็นร้อยๆเท่า

คบเพลิงถูกโยนลงไปยังภูเขาซากศพ ก่อให้เกิดควันโขมงเข้าปกคลุมท้องฟ้า

ในตอนนี้ จ้าวฝูได้เริ่มคิดถึงวิธีเก็บซากศพ 30,000 ศพจากนครใบไม้ขาวและซากศพของชาวโลกจุติสวรรค์บางส่วน มีผู้คุ้มกันนครเพียงไม่กี่ร้อยคนอยู่ที่สุสานเท่านั้นเนื่องจากมีของไม่มากที่ถูกฝังไปพร้อมกับศพ

เนื่องจากมีของมีค่าอยู่ภายในสุสาน มันจึงต้องมีผู้คุ้มกันนครเฝ้าอยู่เพื่อกันผู้เล่นมาปล้น บ่อยครั้งที่มีคนถูกฝังในตอนกลางวัน และถูกขุดขึ้นมาในตอนกลางคืน

จ้าวฝูไม่สามารถสั่งให้ทหารของเขาขุดศพขึ้นมาเฉยๆได้ และเพราะมันมีโอกาสที่พวกเขาจะถูกค้นพบ เขาจึงตัดสินใจซื้อน้ำหอมที่ทำให้เกิดความมึนงง กลิ่นหอมนี้ไม่มีสีและไม่มีกลิ่นและมันจะทำให้ความรู้สึกของทหารอ่อนแอลงอย่างมาก ต่อจากนั้น พวกเขาก็เริ่มดำเนินการตามแผน

จ้าวฝูซื้อที่ดินข้างๆสุสาน และสั่งให้ทหารของเขาขุดทางเดินข้างใต้ พวกเขาจัดการกับดินที่พวกเขาขุดออกมาโดยใช้แหวนมิติ ทำให้กระบวนการเหล่านี้เป็นไปได้อย่างราบลื่น

ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็ปล่อยกลิ่นหอม ทำให้ประสาทสัมผัสของผู้คุ้มกันนครอ่อนแอลงมาก ป้องกันไม่ให้พวกเขาตรวจพบทหารของต้าฉินในขณะที่ลอบเข้าไปในสุสาน

พวกเขารีบไปหาทหารที่ถูกฝังไว้เพราะศพเหล่านั้นล้วนถูกฝังไว้ด้วยกัน ทหาร 30,000 คนจึงใช้พื้นที่ค่อนข้างมาก ดังนั้นมันจึงหาพบได้ง่ายๆ

ต่อจากนั้น พวกเขาก็เริ่มเก็บศพลงไปในแหวนมิติ จ้าวฝูกังวลกับเรื่องนี้มาก และเขาได้ลอบสังเกตจากมุมมืดเพื่อป้องกันไม่ให้เรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้น

ในท้ายที่สุด แผนการนี้ก็ราบลื่นเป็นอย่างยิ่ง และทหารของต้าฉินก็สามารถเก็บซากศพส่วนใหญ่ได้โดยไม่ถูกสังเกตเห็น เว้นเสียแต่ว่าจะมีของนครใบไม้ขาวขุดศพขึ้นมา มันก็จะไม่มีใครสังเกตเห็นอะไร