บทที่ 228 ปีศาจซ่อนเร้น

บทที่ 228 ปีศาจซ่อนเร้น

เมื่อเซียงเส่าเทียนเห็นจ้าวฝูเดินเข้ามาหาเขาพร้อมด้วยบรรยากาศแห่งการฆ่าฟันอันเข้มข้น เขาก็รู้สึกกลัวจับใจ เขาถอยหลังไปสองสามก้าว แต่หลังจากรู้ตัวว่าแม้กระทั่งไพ่ตายของเขายังไม่ได้ผล เขาก็คงจะไม่สามารถเอาชนะจ้าวฝูได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงพุ่งออกไปด้านข้าง และเลือกที่จะวิ่งหนี

จ้าวฝูเคลื่อนไหวในทันที และเปลี่ยนเป็นเงาสีดำพุ่งเข้าใส่เซียงเส่าเทียน ดาบของเขาบรรจุไว้ซึ่งปรานดาบอันแหลมคมในขณะที่มันฟันเข้าใส่เซียงเส่าเทียน

เซียงเส่าเทียนหวาดกลัวมากและทำได้เพียงแค่พยายามใช้ง้าวของเขาเพื่อป้องกันการโจมตีของจ้าวฝู

ในการตอบสนอง จ้าวฝูแค่นเสียงอย่างเย็นชาและทุ่มพลังทั้งหมดเข้าไปในการโจมตี ส่งให้เซียงเส่าเทียนกระเด็นออกไปหลายก้าว เขาสูญเสียความสมดุลและเอนตัวไปข้างหลังเล็กน้อย

ดาบอสูรนภาเปล่งแสงเจิดจ้า และจ้าวฝูได้คว้าโอกาสนี้แทงเข้าใส่ลำคอของเซียงเส่าเทียน

การโจมตีนี้แผ่กลิ่นอายที่อันตรายเป็นอย่างยิ่ง ส่งผลให้ขนของเซียงเส่าเทียนตั้งชัน และเขาได้เอียงคอและศีรษะไปด้านข้างด้วยพลังทั้งหมดของตน

"อ๊ากกก!" เซียงเส่าเทียนกรีดร้อง แม้ว่าเขาจะหลบการทะลวงลำคอได้ แต่เขาก็ยังถูกโจมตีที่ไหล่ และเลือดได้สาดกระเซ็นออกมา ย้อมไหล่ของเขาให้เป็นสีแดง

จ้าวฝูตั้งใจมั่นว่าจะสังหารเซียงเส่าเทียน ดังนั้นเขาจึงไม่แสดงความเมตตาดาบของเขาซึ่งแทงออกไปได้พลิกไปด้านข้างในทันใด และพยายามที่จะตัดหัวของเซียงเส่าเทียน

ภายใต้การกระตุ้นจากความเจ็บปวด เซียงเส่าเทียนได้ปลดปล่อยพลังทั้งหมดของเขาออกมาด้วยง้าว และกระแทกดาบของจ้าวฝูออกไป อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็หยิบยืมการเคลื่อนไหวนี้เพื่อกระโจนออกไปและหมุนตัวในอากาศก่อนที่จะฟาดดาบลงมายังเซียงเส่าเทียนด้วยความรุนแรง

เมื่อเห็นเช่นนี้ การแสดงออกของเซียงเส่าเทียนก็เริ่มโหดร้ายในขณะที่เขายกง้าวขึ้นและพยายามป้องกัน

เคร้ง!

เสียงปะทะกันดังสนั่นออกมาในขณะที่ทั้งสองโรมรันเข้าใส่กัน ส่งผลให้เกิดลมพายุรอบๆตัวพวกเขา ดาบอสูรถูกป้องกันโดยเซียงเส่าเทียนอีกครั้ง

ดาบของจ้าวฝูถูกกระแทกออกมา ส่งผลให้เซียงเส่าเทียนรู้สึกยินดีเป็นล้นพ้น มือของเขาจับง้าวด้วยพลังทั้งหมด และเขาได้ยกง้าวขึ้นและเตรียมที่จะโจมตีจ้าวฝู

อย่างไรก็ตาม ในเวลานั้นเองจ้าวฝูก็ได้ชักดาบสีแดงโลหิตออกมาจากเอวของเขาด้วยความเร็วราวกับสายฟ้าฟาด และแทงไปข้างหน้าในทันที

ฉึก!

โลกดูเหมือนจะหยุดนิ่งในขณะที่ดาบสีแดงโลหิตได้ทะลวงผ่านหน้าอกของเซียงเส่าเทียน เข่าของเซียงเส่าเทียนอ่อนลง และสายตาของเขาก็มืดดับลงในขณะที่เขาตายตกลง

ดาบอสูรนภากระเด็นขึ้นไปในอากาศและตกลง จากนั้นก็ปักลงบนพื้น อสูรนภาไม่ค่อยพอใจเมื่อเห็นดาบภูตผีแห่งการเข่นฆ่าในมือของจ้าวฝู มันน่ารำคาญเป็นอย่างยิ่งที่จ้าวฝูโยนมันทิ้งเพื่อที่จะทำแบบนี้

ในทันทีที่เซียงเส่าเทียนตายลง เมืองศิลาสูงก็ได้หยุดการต่อต้าน นี่เป็นเพราะจากกองกำลังของเมืองศิลาสูง มีเพียงทหารบางส่วนเท่านั้นที่เป็นทหารจริงๆ และส่วนใหญ่ก็เป็นชาวเมือง เมื่อลอร์ดของพวกเขาตายลง พวกเขาจะต่อต้านต่อไปทำไม?

หลังจากการต่อสู้นี้ได้ผลสรุปและผู้รอดชีวิตได้ยอมจำนนแล้ว จ้าวฝูก็ไปยังโถงเมืองและเลือกที่จะพิชิตเมืองศิลาสูง เขารู้สึกประหลาดใจมากที่พบว่ามันเป็นเมืองระดับทองจริงๆ ซึ่งดีมากเลยทีเดียว

จ้าวฝูรู้สึกยินดีเป็นอย่างมากในขณะที่เขาเดินออกมาจากโถงเมืองและมองไปที่ผู้คนซึ่งยอมจำนนแล้ว เขาถามไป่ฉี "ความสูญเสียของฝ่ายเราเป็นยังไงบ้าง?"

ไป่ฉีประสานมือคาราวะในขณะที่เขาตอบ "ฝ่าบาท มีทหาร 2,718 คนได้รับบาดเจ็บ และตาย 256 คน"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ จ้าวฝูก็ถอนหายใจ - นี่เป็นความสูญเสียที่หนักที่สุดที่พวกเขาเคยได้รับมา จากจุดเริ่มต้น เขาได้พยายามลดการบาดเจ็บและล้มตายให้ได้มากที่สุด ถึงอย่างไรก็ตาม ทหารเหล่านี้ก็ได้รับใช้เขาอยู่ จ้าวฝูไม่ต้องการเห็นพวกเขาตายจริงๆ

จ้าวฝูรู้ว่าการต่อสู้ที่เกิดขึ้นนั้นโหดร้ายเป็นอย่างยิ่ง เขาถอนหายใจออกมาก่อนที่เขาจะสั่งให้เก็บศพทหารของต้าฉินเพื่อทำการฝังศพอย่างถูกต้องเมื่อพวกเขากลับไป

จากนั้นจ้าวฝูก็สั่งให้ยกเลือกโลกภูตผีทมิฬ และทหารของต้าฉินก็ได้มัดทหารที่ยังเป็นอัมพาตจากความหวาดกลัวไว้ หลังจากนั้นก็เทน้ำเย็นเพื่อปลุกพวกเขาขึ้นมา

เมื่อตื่นขึ้นมาและพบว่าเมืองศิลาสูงถูกยึดครองแล้ว การแสดงออกอันน่าเกลียดได้ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเหล่าทหาร ทหารส่วนใหญ่ตัดสินใจที่จะยอมจำนน แต่อีกกว่า 100 คนได้เลือกที่ตายแทนที่จะยอมจำนน พวกเขาเรียกร้องให้ปล่อยตัวพวกเขาเพื่อที่พวกเขาจะได้แก้แค้นให้เซียงเส่าเทียน

จ้าวฝูไม่สนใจกับคนพวกนี้และสั่งให้ประหารพวกเขาทันที เมื่อรวมกับคนพวกนี้ เมืองศิลาสูงได้สูญเสียผู้คนไป 5,879 คนระหว่างการต่อสู้ และมีคนเหลืออยู่ 24,810 คน ฝ่ายของจ้าวฝูได้รับเงินราวๆ 100,000 เหรียญเงินและพืชผลกับอุปกรณ์อีกเป็นจำนวนมาก

นอกจากคน จ้าวฝูไม่สนใจอะไรมากนัก เขามอบเงินให้เป็นรางวัล และเพราะมันดึกแล้ว จ้าวฝูจึงตัดสินใจที่จะพักที่นี่ก่อนที่จะสังหารกลุ่มสำรวจสองกลุ่มในวันถัดไป

ในที่สุด จ้าวฝูก็ไปดูศพของเซียงเส่าเทียนและพบว่ามันเป็นระดับ SS เขาหยิบแหวนมิติของเซียงเส่าเทียนออกมาก่อนที่จะเก็บศพของเขาเข้าไปในแหวนแห่งราชา

นอกจากอาหารและอุปกรณ์บางอย่างแล้ว จ้าวฝูยังพบไอเทมที่ดีอีกหนึ่งชิ้นซึ่งทำให้เขาพึงพอใจมาก - มันคือสูตรยา

[ปีศาจซ่อนเร้น - สูตรยา]: ส่วนประกอบที่จำเป็น: เถ้าภัยทมิฬ ไม้เผาไหม้ และหญ้าปีศาจซ่อนเร้น รายละเอียด: สูตรยาแปลกประหลาดที่สามารถหลอมรวมเข้ากับยาปกติได้ มันจะเป็นยาที่ไร้สี ไร้กลิ่น และไร้รสชาติ ถ้ากินไปช่วงเวลาหนึ่งโดยไม่ได้รับยาแก้พิษ ร่างกายของคนผู้นั้นจะอ่อนแอลงจนถึงแก่ความตาย

นี่เป็นอีกหนึ่งเครื่องมือสำหรับการสังหาร ถ้าจ้าวฝูหลอมยานี้เข้าไปกับยาอื่นๆและขายพวกมัน เขาจะสามารถฆ่าคนได้อีกมากมาย จ้าวฝูรู้สึกเป็นกังวลกับตลาดขึ้นมาในทันใด - เขาจะไม่สามารถใช้ของบริโภคอื่นที่ไม่ได้มาจากต้าฉินได้อีก ใครจะรู้ว่ามีคนอื่นกำลังทำแบบนี้อยู่รึเปล่า?

ยานี้จำเป็นต้องใช้หญ้าปีศาจซ่อนเร้นเพื่อกลั่น และเพราะหญ้าปีศาจซ่อนเร้นคือหญ้าระยะที่ 2 และหาได้ยากมากกว่าหญ้าร้อยต้นกำเนิด มันจึงค่อนข้างยากที่จะหา แม้ว่าเขาจะหามาได้ มันก็ต้องใช้เวลานานในการเพาะปลูกจนกว่าที่เขาจะใช้ได้ ดังนั้นเขาจึงยังไม่คิดว่าจะใช้สูตรยานี้เพื่อจัดการกับคนอื่นๆ

ดังนั้นจ้าวฝูจึงทำได้เพียงแค่เก็บมันไว้ก่อน อย่างไรก็ตาม หลังจากนั้นไม่นาน จ้าวฝูก็รู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่งที่ได้พบว่ามีหญ้าปีศาจซ่อนเร้นถูกปลูกไว้ทางตอนใต้ของเมือง

จ้าวฝูไปยังที่ๆว่าในทันที และพบว่ามีหญ้าปีศาจซ่อนเร้นถูกปลูกเป็นแถวเป็นแนวอยู่มากมาย มันสูงประมาณ 10 เซนติเมตรและมีใบที่มีรูปร่างคล้ายกับดาบ พวกมันมีสีดำสนิท และมีหน้าตาที่ชั่วร้าย

จ้าวฝูไม่คาดคิดเลยว่าเขาจะเจอหญ้าปีศาจซ่อนเร้นในเมืองศิลาสูง ถ้าเขาไม่ทำอะไรกับเมืองนี้ มันก็มีแนวโน้มที่เซียงเส่าเทียนจะกลายเป็นนายเหนือแห่งภูมิภาคนี้ และการเติบโตของเขาก็จะไม่ถูกจำกัด

น่าเสียดายที่จ้าวฝูพบเขาก่อน และเขาก็ได้จัดสูตรยาปีศาจซ่อนเร้นถวายพานให้กับจ้าวฝู เขาสั่งให้คนของเขาขุดหญ้าปีศาจซ่อนเร้นทั้งหมดขึ้นมาเพื่อนำไปปลูกที่เมืองต้าฉินเมื่อกลับไป

ในเช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อพระอาทิตย์ลอยเด่นขึ้นบนท้องฟ้า กลุ่มสำรวจทั้งสองกลุ่มก็ได้กลับมายังเมืองศิลาสูง อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ไม่ได้ถูกต้อนรับโดยชาวเมืองที่เป็นมิตร แต่เป็นกองทหารของต้าฉิน

เมื่อเผชิญหน้ากับทหาร 20,000 คน ทหารทั้ง 600 คนก็กลัวขึ้นมาทันทีและเลือกที่จะยอมจำนนในทันใด หลังจากทำให้กลุ่มสำรวจทั้งสองกลุ่มนี้ยอมจำนนแล้ว จ้าวฝูก็เลือก [ย้าย] เมืองศิลาสูง และเพราะมันเป็นเมืองระดับเริ่มต้น เมืองต้าฉินจึงได้รับค่าประสบการณ์ 110,000 แต้มในทันที

ในที่สุดการเดินทางครั้งนี้ก็ได้ข้อสรุป และจ้าวฝูกับกองทัพของเขาก็กลับไปยังเมืองต้าฉิน