เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 210 สึนามิภูตผี

บทที่ 210 สึนามิภูตผี

บทที่ 210 สึนามิภูตผี


บทที่ 210 สึนามิภูตผี

สำหรับสองจุดสุดท้าย จ้าวฝูได้ตัดสินใจมองพวกมันให้กับลี่ฉินเฉียนและหลิวซูไป่ ลี่ฉินเฉียนจะเป็นแหล่งสนับสนุนหลักของจ้าวฝูในฝั่งเวียดนามในอนาคต ดังนั้นเขาจึงต้องหาทางป้องกันตัวเองให้กับเธอ หลี่ซูไป่ก็เหมือนกัน - เธอเป็นเจ้าเมืองคนแรกที่เข้าร่วมกับต้าฉิน ดังนั้นกธอจึงไม่สามารถไร้พลังต่อไปแบบนี้ได้

ผู้หญิงทั้งสองคนนี้ไม่เหมาะกับการต่อสู้โดยตรง ดังนั้นอาชีพนักลวงตาร้อยภูตผีจึงเป็นอาชีพที่เหมาะกับพวกเธอเป็นอย่างมาก

หลิวซูไป่มาถึงก่อน และเธอได้ทำตามคำสั่งของจ้าวฝูและกลายเป็นนักลวงตาร้อยภูตผี หลิวซูไป่ทั้งตกใจและมีความสุขที่ได้รับอาชีพที่ดีขนาดนี้จนเธอโผเข้ากอดแขนของจ้าวฝูด้วยความปิติยินดี

หลังจากนั้น ลี่ฉินเฉียนก็มาถึง และเห็นผู้หญิงที่งดงามอีกคน เธอจึงตระหนักได้ว่าเธอเข้าใจจ้าวฝูผิดมานับตั้งแต่ตอนนั้น ทำไมเขาถึงจะต้องมองเธอด้วยในเมื่อเขายังไม่ได้สนใจอะไรกับผู้หญิงที่งดงามมากมายซึ่งอยู่รายล้อมรอบตัวเขา?

ในตอนนี้ ลี่ฉินเฉียนได้เรียนรู้ภาษาจีนผ่านแผ่นศิลาภาษาแล้ว และแม้ว่าเธอจะยังไม่ชำนาญ แต่มันก็เพียงพอแล้วต่อการสื่อสารกับคนอื่น หลังจากมาถึง ลี่ฉินเฉียนได้แสดงความเคารพต่อจ้าวฝูในขณะที่เธอกล่าว "ฝ่าบาท!"

เมื่อเธอเห็นว่ามีสาวงามอีกผู้หนึ่งมาถึง หลิวซูไป่ก็รู้สึกอิจฉาเล็กน้อย อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอคิดถึงตัวตนของจ้าวฝู เธอก็รู้สึกว่ามันไม่จำเป็นต้องรู้สึกแบบนั้น ดังนั้นเธอจึงยิ้มอย่างสุภาพให้กับลี่ฉินเฉียน

ลี่ฉินเฉียนลดความระวังลงและรู้สึกประหลาดใจมากเมื่อจู่ๆหลิวซูไป่ก็ยิ้มให้กับเธอ เธอรีบส่งยิ้มกลับไป และความสัมพันธ์ก็พวกเธอก็เริ่มต้นไปในทางที่ดีในทันที

จ้าวฝูไม่ได้สังเกตอะไรพวกนี้เลย และเขาได้จากไปหลังจากลี่ฉินเฉียนเปลี่ยนอาชีพแล้ว ถึงอย่างไรก็ตาม มันก็มีอีกหลายสิ่งหลายอย่างรอให้เขาไปทำ

หลังจากนั้นเขาก็ได้รับข่าวดีอีกข่าว บัณฑิตได้วิจัยช่องทางการเทเลพอร์ตระดับสูงสำเร็จแล้ว

ช่องทางการเทเลพอร์ตระดับสูงสามารถส่งผู้คนได้มากที่สุด 300 คนไปยังพื้นที่ห่างออกไป 50,000 กิโลเมตร และพวกมันก็ดีกว่าช่องทางการเทเลพอร์ตระดับกลางนับสิบเท่า ด้วยช่องทางการเทเลพอร์ตระดับสูง สิ่งต่างๆจะเอื้ออำนวยให้กับต้าฉินมากยิ่งขึ้นในอนาคต

ต่อจากนั้น จ้าวฝูได้บอกให้ไป่ฉานและคนอื่นๆค้นคว้าเรื่องช่องทางการเทเลพอร์ตระดับพิเศษ ซึ่งเป็นระดับที่ดียิ่งกว่า และเพราะพวกมันมีประโยชน์มากในอนาคต จ้าวฝูจึงบอกให้พวกบัณฑิตค้นคว้าเรื่องของช่องทางการเทเลพอร์ต

จากนั้นจ้าวฝูก็ไปจัดการกับอีกหลายเรื่องและเตรียมพร้อมอีกหลายสิ่ง เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้า ดวงอาทิตย์ก็ตกลง และปรานภูตผีอันน่าขนลุกได้แผ่ออกมาจากพื้นดินอีกครั้งเพื่อส่งสัญญาณว่าโลกแห่งภูตผีกำลังจะกลับมา

ต้าฉินัจดการกับคลื่นแห่งภูตผีก่อนเที่ยงคืนได้อย่างง่ายดาย แต่เมื่อถึงเวลาเที่ยงคืน ดวงจันทร์ภูตผีบนท้องฟ้าก็เปล่งแสงสีแดงโลหิตออกมาอีกครั้ง มันไม่ได้ดูเลือนลางอีกต่อไป กลับกัน มันกลายเป็นสีแดงโลหิตอันบริสุทธิ์

การเปลี่ยนแปลงนี้ทำให้ภูตผีจำนวนนับไม่ถ้วนคำรามออกมารุนแรงมากยิ่งขึ้นไปกว่าเดิม และมันก็ดังจนถึงจุดที่เสียงคำรามของพวกมันดังก้องไปถึงสรวงสวรรค์ ทุกคนที่ได้ยินเสียงเหล่านี้ต่างพากันสะพรึงกลัว และนี่ก็เป็นสิ่งที่รับประกันว่านี่เป็นอีกคนที่หลายๆคนจะไม่สามารถนอนหลับได้

อาซานี่ยืนอยู่บนกำแพงเมืองและนำขลุ่ยโหยหวนความตายออกมาแตะที่ริมฝีปากของเธอและบรรเลงเพลงออกมาอย่างนุ่มนวล

"โฮกกกก!!!! โฮกกก!! โฮกกกกก!!!!"

ภูตผีจำนวนนับไม่ถ้วนดูจะได้รับผลกระทบจากมัน และคำรามออกมาอย่างบ้าคลั่ง พวกมันพุ่งทะยานเข้ามาราวกับคลื่นสึนามิ ส่งผลให้พื้นดินต้องสั่นสะเทือน ที่ไหนก็ตามที่สึนามิสีเทาพาดผ่าน ต้นไม้จะพังทลายลง และสิ่งมีชีวิตก็จะดับดิ้นไป

จ้าวฝูตกใจมากเมื่อเขาเห็นสึนามิทำลายล้างลูกนี้ และเขาได้สั่งให้โจมตีในทันที!

ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว...

ลูกศรอันทรงพลังจำนวนนับไม่ถ้วนถูกยิงออกไปด้วยพลังอันมหาศาล

ฉึก ฉึก ฉึก...

ลูกศรจำนวนนับไม่ถ้วนสาดเทเข้าใส่ภูตผีหลังสังหารพวกมันไปตนแล้วตนเล่า อย่างไรก็ตาม ลูกศรเหล่านี้ก็ดูแทบไม่มีผลกับคลื่นสึนามิสีเทาเลย

คลื่นสึนามิที่น่าสะพรึงกลัวมาพร้อมกับเสียงคำรามอันน่าสยดสยอง และภูตผีทั้งหลายก็ถาโถมเข้ามายังเมืองต้าฉินอย่างต่อเนื่อง และต้องการฉีกกระชากแนวป้องกัน

"ค่ายกลออร่าทหาร!" ไป่ฉีตะโกนออกมาอย่างเยือกเย็นในขณะที่เขาอัญเชิญอินทรีสีแดงโลหิตตัวใหญ่ยักษ์ออกมาอีกครั้ง ซึ่งทำให้เกิดลมพายุอันบ้าคลั่งในขณะที่มันพุ่งทะยานเข้าใส่คลื่นสึนามิอันน่าสะพรึงกลัว

ฉึก ฉึก ฉึก...

ทั้งสองฝ่ายปะทะกันอย่างรวดเร็ว และลมพายุอันบ้าคลั่งก็เป็นเหมือนดั่งใบมีดจำนวนนับไม่ถ้วนที่กวาดเข้าใส่พวกภูตผี ภูตผีจำนวนนับไม่ถ้วนถูกทะลวงโดยคมมีดมากมาย ส่งผลให้พวกมันเลือนหายไปกลายเป็นปรานภูตผีในทันที

อย่างไรก็ตาม คลื่นสึนามิภูตผีก็ไม่ได้อ่อนแอ ภูตผีหิวกระหายหกวิถีได้อ้าปากของพวกมันออกมาและยิงระเบิดปรานภูตผีเข้าใส่อินทรีสีแดงโลหิต

เมื่อเผชิญหน้ากับการโจมตีมากมาย อินทรีสีแดงโลหิตก็ได้บิดร่างกายของมัน และโฉบไปรอบๆพวกภูตผีให้ได้มากที่สุด อย่างไรก็ตาม การโจมตีของภูตผีก็มีมากเกินไป และมันก็ไม่สามารถหลบได้ทั้งหมด ระเบิดปรานภูตผีกว่า 10 ลูกได้ปะทะเข้าใส่อินทรีและระเบิดออก ส่งผลให้อินทรีแทบร่วงหล่นลงจากฟากฟ้า

หลังจากบินเป็นวงกลมอยู่สักพักและฝ่าออกมาได้ อินทรีสีแดงโลหิตได้มองลงมาด้วยความฉุนเฉียว มันสยายปีกออกและเอนตัวไปข้างหน้าก่อนที่จะพุ่งดิ่งลงมาพร้อมด้วยจิตสังหารจำนวนมหาศาล

ปัง ปัง ปัง...

คราวนี้ อินทรีสีแดงโลหิตใช้ร่างกายขนาดใหญ่ของมันซึ่งมีความกว้างหลายร้อยเมตรปะทะเข้ากับคลื่นสึนามิสีเทา ส่งผลให้ภูตผีจำนวนนับไม่ถ้วนกระเด็นออกไป อินทรียักษ์บินเรียดไปกับพื้น และไม่อาจถูกหยุดยั้งโดยภูตผีได้เลย มันราวกับรถถังที่ไม่สามารถถูกหยุดได้ และบดขยี้ทุกสิ่งตามรายทางของมัน

สิ่งนี้ได้ทำให้ในที่สุดคลื่นสึนามิอันน่าสะพรึงกลัวก็หยุดไปเล็กน้อย แต่มันก็เท่านั้น อินทรียักษ์ทำได้เพียงแค่หยุดภูตผีส่วนหนึ่ง และส่วนที่เหลือได้หลั่งไหลเข้ามายังเมืองต้าฉินต่อ

เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวและเสียงเคลื่อนขบวนที่ดังกึกก้องของพวกภูตผีทำให้คนของต้าฉินหลายคนรู้สึกหวาดกลัว ทุกคนต่างมีสีหน้าที่จริงจังและรู้สึกกังวลมากเพราะทุกๆคนรู้ว่าสถานการณ์มันอันตรายแค่ไหน

ใบหน้าของจ้าวฝูเองก็น่ากลัวในขณะที่เขายืนอยู่บนกำแพงเมืองและสำรวจสนามรบ ในขณะที่เขาเฝ้าดูคลื่นสึนามิอันน่าสะพรึงกลัวใกล้เข้ามาเรื่อยๆ เขาก็รู้ว่ามันถึงเวลาที่จะใช้มันแล้ว

"เก้อเนี่ย เจ้าสามารถใช้มันได้เลย!"

ข้างๆเขา เก้อเนี่ยได้รับคำสั่งและเริ่มออกคำสั่งทันที ในตอนนี้ คลื่นสึนามิสีเท่าได้เข้ามาอยู่ภายในระยะ 10 เมตรของกำแพงเมือง และในไม่ช้า พวกมันก็ปะทะเข้ากับแผ่นยันต์ที่ติดอยู่บนกำแพง

เมื่อแผ่นยันต์ปะทะกับภูตผี แผ่นยันต์หลายๆแผ่นได้ลุกเป็นไฟและถูกเผาไป เฉพาะยันต์ระดับทองที่ยังคงส่องแสงสีทองอยู่ และต้านทานปรานภูตผีไว้ได้ แต่พวกมันก็ไม่ได้มีผลมากนัก

ภูตผีที่ดูดุร้ายเริ่มปีนขึ้นมาบนกำแพง และพวกเขาได้รวมตัวกันอย่างหนาแน่น ทหารและชาวเมืองที่อยู่บนกำแพงต่างพากันต่อต้านอย่างรุนแรงด้วยการใช้ลูกศร หอก เลือดหยาง และอาวุธอื่นๆ

อย่างไรก็ตาม มันก็มีภูตผีมากมายเกินไป และไม่ว่าต้าฉินจะต่อต้านอย่างไร ผลที่ได้ก็เล็กน้อยเกินไป เมื่อใดก็ตามที่พวกเขาฆ่าภูตผีไปตนหนึ่ง มันก็จะมีภูตผีอีกตนหรือกระทั่งสองตนเข้ามาแทนที่

ในตอนนี้ กำแพงเมืองได้ถูกปกคลุมไปด้วยพวกภูตผี และในไม่ช้า ภูตผีก็เริ่มมาอยู่บนกำแพงเมืองแล้ว ถ้าภูตผีขึ้นไปถึงด้านบน มันก็หมายความว่าพวกมันอาจจะสามารถทะลุผ่านเมืองต้าฉินไปได้ - ซึ่งผลลัพธ์ที่ตามมาก็ไม่อาจจินตนาการได้เลย!


The Lord's Empire - นิยายแปล

จบบทที่ บทที่ 210 สึนามิภูตผี

คัดลอกลิงก์แล้ว