บทที่ 204 ทะเลภูตผี
บทที่ 204 ทะเลภูตผี
บทที่ 204 ทะเลภูตผี
ไอเทมเหล่านี้รวมทั้งยันต์สังหารภูตผี ยันต์ลบล้างปีศาจ และยันต์ปัดเป่าปีศาจ
ยันต์ทั้งสามชนิดเป็นของที่จำเป็นต้องมี และแต่ละอย่างก็ถูกขายในราคา 5 อันต่อหนึ่งเหรียญเงิน ซึ่งมีราคาเท่ากับอันละ 20 เหรียญทองแดง จ้าวฝูเข้าไปยังนครหลักหลายๆแห่ง และเขาได้ใช้เงินไปกว่า 3 ล้านเหรียญเงินเพื่อซื้อยันต์มา 15 ล้านแผ่น นอกจากนี้ พวกเขายังต้องการเลือดสุนัขดำ เลือดไก่ และไม้พีชอีกเป็นจำนวนมาก ดังนั้นจ้าวฝูจึงซื้อของเหล่านี้ไปเพื่อเตรียมไว้ใช้กับพวกภูตผี
อย่างไรก็ตาม ของเหล่านี้ก็ใช้ได้แค่กับพวกภูตผีทั่วไปเท่านั้น และพวกมันก็ไม่ได้มีผลอะไรมากกับพวกภูตผีร้ายหรือภูตผีปีศาจ
ยันต์ระดับสูงนั้นมีจำนวนน้อยมากอยู่แล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลาแบบนี้ร้านค้าส่วนใหญ่ไม่ขายพวกมัน แต่ด้วยเส้นสายของพันธมิตรวานิชของเขา จ้าวฝูจึงสามารถใช้เงินจำนวนมหาศาลเพื่อซื้อยันต์ระดับครามมาได้จำนวน 100,000 แผ่น
ยันต์เหล่านี้ไม่ได้ส่งผลต่อแค่เพียงภูตผีทั่วไปเท่านั้น แต่พวกมันยังส่งผลต่อภูตผีร้ายและภูตผีพยาบาทด้วย ในเวลาเดียวกัน จ้าวฝูยังได้ซื้อยันต์ระดับเงินมาอีก 1,000 แผ่น ซึ่งส่งผลต่อภูตผีร้ายได้เป็นอย่างมาก ยันต์เหล่านี้มีค่ามากๆ
และสุดท้ายยังมียันต์ระดับทองอีก 9 แผ่น: 4 แผ่นคือยันต์ปัดเป่าปีศาจ และอีก 5 แผ่นคือยันต์สังหารภูตผี ยันต์ทั้งเก้าแผ่นนี้คือของหายากมาก และแต่ละแผ่นก็มีราคาถึง 100,000 เหรียญเงิน
ในเวลาเดียวกัน จ้าวฝูเองก็ได้ใช้เงินเป็นจำนวนมากไปกับไม้พีช ไม้พีชอายุ 10 ปีสามารถทำอันตรายให้กับภูตผีพยาบาทได้ ไม้พีชอายุ 100 ปีสามารถทำอันตรายให้กับภูตผีร้ายได้ และไม้พีชอายุ 300 ปีนั้นสามารถทำอันตรายต่อภูตผีปีศาจได้
จ้าวฝูซื้อไม้พีชในแต่ละช่วงอายุมา และเขาได้ซื้อชนิดที่มีราคาถูกที่สุดมาเป็นจำนวนมากที่สุด ถึงอย่างไรก็ตาม ไม้พีชที่มีอายุมากขึ้นก็ยิ่งหายากมากขึ้น อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูยังคงโชคดีที่สามารถซื้อไม้พีชอายุ 500 ปีมาได้ถัดไปคือโลหิตหยาง เลือดไก่และเลือดสุนัขดำทั่วไปสามารถซื้อมาได้ในจำนวนค่อนข้างมาก และจ้าวฝูยังได้ซื้อเลือดของสัตว์อสูรจิตวิญญาณบางชนิดมาด้วย ปรานหยางที่อยู่ภายในเลือดมีมากยิ่งกว่าในเลือดของไก่ และมันก็แน่นอนว่าย่อมต้องมีราคาที่แพงมากกว่า
ในท้ายที่สุด จ้าวฝูยังสามารถซื้อเลือดของพยัคฆ์คลั่งระดับลอร์ดมาได้ เลือดของพยัคฆ์คลั่งทั่วไปก็มีปรานหยางอันทรงพลังกว่าเลือดไก่หลายต่อหลายเท่าอยู่แล้ว ดังนั้นมันจึงไม่อาจจินตนาการได้เลยว่าเลือดพยัคฆ์คลั่งระดับลอร์ดจะทรงพลังมากแค่ไหน
แน่นอนว่ามันมีคำกล่าวว่าปัสสาวะของเด็กผู้ชายเองก็สามารถขับไล่ปีศาจได้ แต่เพราะกลิ่นมันแรงเกินไปและมันก็มีผลเหมือนกันกับเลือดไก่ ดังนั้นจ้าวฝูจึงไม่เลือกใช้มัน ถึงอย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่ต้องการให้เมืองต้าฉินเต็มไปด้วยกลิ่นปัสสาวะ
หลังจากเตรียมสิ่งเหล่านี้แล้ว เขาก็ได้ใช้เงินไปกว่า 8 ล้านเหรียญเงิน แม้แต่ลอร์ดแห่งนครยังต้องรู้สึกปวดใจกับเงินจำนวนมากขนาดนั้น แต่เพื่อที่จะเก็บเกี่ยวผลประโยชน์อันยิ่งใหญ่จากเทศกาลภูตผี จ้าวฝูจึงตัดสินใจเทหมดหน้าตัก
สุดท้ายจ้าวฝูก็ไปยังแผ่นศิลาแลกเปลี่ยน และแลกเปลี่ยนคริสตัลภูตผีของเขาจำนวน 230,000 อันให้กลายเป็นคะแนนภูตผี 2.3 ล้านคะแนน จากนั้นก็มองดูรายการไอเทม เขาพบไอเทมที่เขาต้องการเป็นอย่างยิ่งโดยไม่คาดคิด ดังนั้นเขาจึงใช้คะแนนภูตผี 2 ล้านคะแนนเพื่อซื้อมัน
นอกจากจ้าวฝู ยังไม่มีใครเลยที่สามารถใช้คะแนนภูตผีเป็นจำนวนมากขนาดนี้ได้ในครั้งเดียว เนื่องจากมีคนอยู่เพียงไม่กี่คนที่เป็นเหมือนกับจ้าวฝู และคนส่วนใหญ่นั้นได้เก็บสะสมคะแนนภูตผีไว้เพื่อซื้ออาชีพพิเศษเหล่านั้นเพียงอย่างเดียว
นอกเหนือจากการซื้อไอเทมเพื่อใช้เป็นไพ่ตายแล้ว จ้าวฝูยังได้ซื้อไอเทมมาอีกสองอย่าง ทำให้เขาเหลือคะแนนภูตผีอยู่เพียงแค่ 50,000 คะแนนเท่านั้น แม้ว่าจะใช้คะแนนภูตผีไปเป็นจำนวนมาก จ้าวฝูก็ยังรู้สึกว่ามันคุ้มค่า
หลังจากจัดการเรื่องนี้แล้ว จ้าวฝูได้อยู่ในอารมณ์ที่ดี ตอนนี้เขารู้สึกมั่นใจมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม เขาถอนหายใจออกมาและหยุดความกังวลเกี่ยวกับเทศกาลภูตผี เขารู้สึกผ่อนคลายเมื่อเดินผ่านถนนซึ่งเต็มไปด้วยผู้คนที่กำลังซื้อขายสินค้า
เช่นเดียวกับงานเทศกาลหมื่นบุปผา หลายคนกำลังซื้อคริสตัลภูตผี และมีราคาเฉลี่ยอยู่ที่ 40 เหรียญเงินต่ออัน นี่คือราคาสองเท่าของน้ำตาบุปผาเมื่อตอนนั้น แต่มันก็ยังมีคนซื้อมากกว่าคนขาย
นี่เป็นเพราะคริสตัลภูตผีนั้นมีความอันตรายในการเก็บรวบรวม หลายๆคนอยากที่จะฆ่าพวกภูตผี แต่เมื่อพวกเขาได้เห็นพวกมัน หลายๆคนก็ได้แต่แข้งขาสั่น ดังนั้นพวกเขาจึงไม่กล้าก้าวออกไปไหน พวกเขาทำได้เพียงแค่ซ่อนตัวอยู่ในห้องจนกว่ามันจะเช้า
ในเวลาเดียวกัน หลายๆฝ่ายก็ได้เตรียมพร้อมกับงานเทศกาลนี้ พวกเขาไม่ได้เป็นเหมือนผู้เล่นธรรมดา - ถ้าพวกเขาไม่เคลื่อนไหวเพียงเพราะพวกเขากลัวพวกมัน พวกเขาจะมีความหวังอะไรอีกที่จะก่อร่างสร้างตัวเอง?
บางฝ่ายก็มีผู้ใช้พลังจิตหรือผู้มีความสามารถที่มีจุดแข็งอันหลากหลายอยู่ และการจัดการกับพวกภูตผีนั้นก็ค่อนข้างง่ายดายสำหรับพวกเขา เนื่องจากพวกเขามีความเชี่ยวชาญอยู่แล้ว
หลังจากเตรียมการเสร็จแล้ว จ้าวฝูได้กลับไปที่ต้าฉินและได้ระดมผู้ใต้บังคับบัญชามาจัดเตรียมสิ่งต่างๆ อย่างเช่นการแปรรูปไม้พีชให้กลายเป็นลูกศรและการติดยันต์ลงบนกำแพงเมือง ส่วนใหญ่พวกมันถูกทำลายไปตั้งแต่คืนก่อนแล้ว ดังนั้นพวกเขาจึงต้องชดเชยแทนสิ่งที่เสียไป
จ้าวฝูได้ซื้อยันต์มามากถึง 15 ล้านแผ่น และกำแพงเมืองในตอนนี้ก็ถูกปกคลุมไปด้วยยันต์สีเหลืองและดูงดงามมาก
โดยเฉพาะอย่างยิ่งช่วงตรงกลางของกำแพงแต่ละทิศ แต่ละแห่งมีแผ่นยันต์สูง 3 เมตร กว้าง 9 เมตรที่ทำมาจากทรายสีทอง ซึ่งแผ่กลิ่นอายที่ทรงพลังออกมา
พวกมันคือยันต์ปัดเป่าปีศาจระดับทองที่จ้าวฝูได้ซื้อมา ซึ่งมีคุณสมบัติอันดีเยี่ยม แม้กระทั่งภูตผีปีศาจยังต้องได้รับบาดเจ็บเมื่อสัมผัสมัน
ทุกคนในเมืองต้าฉินได้ยุ่งอยู่กับการเตรียมความพร้อม ในขณะที่เมืองไม้ภูผานั้นสบายกว่ามาก ถ้าภูตผีปีศาจมาโจมตี พวกเขาก็จะป้องกัน แต่พวกเขาจะไม่ออกไปหาพวกมัน เนื่องจากจ้าวฝูสั่งให้พวกเขามุ่งเน้นไปที่การทำเหมืองแร่สลายเหล็ก เรื่องจากมันสำคัญต่อแผนการในอนาคตของต้าฉินสำหรับการจัดการกับนครออร์คมาก เวลาค่อยๆผ่านไป และในไม่ช้า มันก็เป็นช่วงบ่าย แสงพระอาทิตย์ตกอันงดงามทอดลงมายังเมืองต้าฉินในขณะที่ดวงอาทิตย์สีแดงค่อยๆตกลงไปทางภูเขาทางทิศตะวันตก
ในทันทีที่พระอาทิตย์ตกดิน ปรานภูตผีที่ถูกข่มไว้โดยพระอาทิตย์ก็เริ่มแพร่กระจายออกมาอีกครั้งในทันทีและดูเหมือนจะปกคลุมท้องฟ้า เสียงโหยหวนอันน่าสะพรึงกลัวแหวกผ่านอากาศ และโลกอันงดงามได้กลายเป็นโลกแห่งภูตผีในทันที สีสันทั้งหมดดูราวกับจะหายไป เปลี่ยนเป็นสีเทาขาวอันน่าขนลุกและไร้ชีวิตชีวา
บรรยากาศในคราวนี้เลวร้ายยิ่งกว่าเมื่อคืนที่ผ่านมาหลายเท่า และมันก็ดูเหมือนกับว่าเทศกาลภูตผีกำลังจะทวีความน่าสะพรึงกลัวมากยิ่งขึ้นไปอีก!