บทที่ 203 แร่สลายเหล็ก
บทที่ 203 แร่สลายเหล็ก
บทที่ 203 แร่สลายเหล็ก
จ้าวฝูไปที่นครออร์คเป็นที่แรก ก่อนหน้าเทศกาลภูตผีจะเริ่มต้นขึ้นอย่างเป็นทางการ เขาได้ส่งข้อความเกี่ยวกับการแลกเปลี่ยนคริสตัลภูตผีไป หลังจากความร่วมมือในช่วงเทศกาลหมื่นบุปผา ทั้งสองฝ่ายจึงตกลงกันได้อย่างรวดเร็ว
ในตอนนี้จ้าวฝูได้ไปที่นครออร์คเพื่อดูว่ามีคริสตัลภูตผีจำนวนเท่าไรที่พวกมันเก็บได้ภายในหนึ่งคืน
จ้าวฝูมาที่ประตูนครและเอาตราคำสั่งของกูนาดอร์ออกมา ต่อจากนั้นก็มีทหารออร์คตัวหนึ่งพาจ้าวฝูไปที่เต็นท์ของกูนาดอร์
นอกเหนือจากกูนาดอร์แล้ว ยังมีออร์คร่างกำยำที่ชื่อบอดิลี่อยู่อีกด้วย แม้ว่าจะไม่ได้เจอกันหลายเดือน แต่พวกมันก็ยังดูเหมือนเดิม
อย่างไรก็ตาม ทันทีที่จ้าวฝูเดินเข้ามา การแสดงออกของบอดิลี่ก็เปลี่ยนเป็นจริงจัง และมันก็ไม่ได้ดูวางตัวเหมือนเมื่อก่อนแล้ว เมื่อจ้าวฝูเดินเข้ามา มันสามารถสัมผัสถึงกลิ่นอายที่เป็นอันตรายได้ - เมื่อเทียบกับตอนที่จ้าวฝูมาที่นครออร์คเป็นครั้งแรก เขาทรงพลังขึ้นกว่าเดิมมาก
"ไม่ได้เจอกันนาน คาราวะท่านรองลอร์ด!" จ้าวฝูกล่าวในขณะที่เขายิ้มและประสานมือ
กูนาดอร์ยิ้ม ยืนขึ้น ยื่นมือของมันออกมา และกล่าวว่า "นานแล้วจริงๆ มาเถอะ ข้าขอต้อนรับผู้มาเยือน นั่งลงเถอะ!"
จ้าวฝูนั่งลงบนพรมขนยาวและคุยกับกูนาดอร์สบายๆอยู่สักพัก ก่อนที่เขาจะถามว่า "ท่านรองลอร์ดที่เคารพ นครออร์ครวบรวมคริสตัลภูตผีได้เท่าไรกัน?"กูนาดอร์ยิ้มและโบกมือของมัน จากนั้นได้มีกองภูเขาคริสตัลภูตผีปรากฎขึ้นตรงหน้าของจ้าวฝู - มันมีจำนวนทั้งสิ้นราวๆ 50,000 - 60,000 อันเมื่อเห็นเช่นนี้ จ้าวฝูก็รู้สึกผิดหวังอยู่บ้างเพราะเมืองต้าฉินเก็บรวบรวมมาได้กว่า 160,000 อัน ในขณะที่นครออร์คหามาได้เพียงแค่ 50,000 - 60,000 อัน
อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็รู้ว่าเหตุผลที่เขาหามาได้จำนวนมากขนาดนั้นมันเป็นเพราะเขาใช้ยันต์ปัดเป่ามอนสเตอร์และยันต์ผกผันรวมกัน เทศกาลภูตผีไม่ใช่สิ่งที่ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้ ดังนั้นเขาจึงไม่สามารถใช้ข้อได้เตรียมด้านจำนวนของนครออร์คได้
หลังจากคิดถึงเรื่อง จ้าวฝูก็เข้าใจว่าทำไมนครออร์คจึงหาคริสตัลไม่ได้เท่าไรที่เขาคิดไว้ นครหลักส่วนใหญ่ก็ไม่ได้รับคริสตัสภูตผีมามากเท่าไรเหมือนกัน และเขาได้เตรียมที่จะเอาอาหารออกมาแลกเปลี่ยน
เนื่องจากชุดคลุมของจ้าวฝู กูนาดอร์จึงไม่สามารถมองเห็นการแสดงออกที่ผิดหวังของจ้าวฝูได้ และเขาคิดว่าจ้าวฝูนั้นยินดีเป็นอย่างยิ่ง ถึงอย่างไรก็ตาม มันต้องใช้ความพยายามอย่างมากในการหาคริสตัลภูตผีเหล่านี้มา
ในเวลานั้นเอง กูนาดอร์ก็ยิ้มพร้อมกับกล่าวว่า "แขกที่น่านับถือ พวกเรามีอาหารเพียงพอแล้ว แต่อาวุธของนักรบพวกเรายังหยาบกร้านเกินไป ข้าสงสัยว่าแขกผู้น่านับถือจะพอมีอุปกรณ์อะไรมาแลกเปลี่ยนไหม ถ้าข้าจำไม่ผิด แขกผู้น่านับถือน่าจะมีอุปกรณ์อยู่เป็นจำนวนมากนะ"
ครั้งล่าสุด ในช่วงเทศกาลหมื่นบุปผา นครออร์คได้รับอาหารจากจ้าวฝูไปเป็นจำนวนมาก ดังนั้นพวกมันจึงไม่ขาดแคลนอาหารอีก ตอนนี้สิ่งที่ขาดหายไปคืออุปกรณ์ ออร์คไม่ได้มีการหลอมสร้างที่ดีเท่าไร และแม้ว่าพวกมันจะมีวัสดุชั้นยอด แต่พวกมันก็ไม่สามารถสร้างอุปกรณ์ที่ดีออกมาได้ ดังนั้นอุปกรณ์ทั้งหมดของพวกมันจึงเป็นแบบหยาบๆ ซึ่งเป็นเหตุผลว่าทำไมพวกมันจึงต้องการแลกเปลี่ยนคริสตัลภูตผีกับอุปกรณ์
จ้าวฝูเข้าใจสิ่งที่กูนาดอร์กำลังคิด แต่การแสดงออกที่จริงจังได้ปรากฎขึ้นบนใบหน้าของเขา เมื่อจ้าวฝูมอบอาหารให้กับพวกมัน มันจะไม่ได้ส่งผลอะไรต่อความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของพวกมัน อย่างไรก็ตาม ถ้าเขามอบอุปกรณ์ให้ มันจะเป็นการเพิ่มความแข็งแกร่งโดยรวมของพวกมันขึ้นมา
เป็นธรรมดาที่จ้าวฝูจะไม่ต้องการให้พวกออร์คทรงพลังเกินไป - แม้ว่าตอนนี้พวกเขาจะคบค้าสมาคมกัน แต่ทุกคนก็รู้ว่าพวกเขาต่างใช้ประโยชน์จากกันหากนครออร์คค้นพบเมืองต้าฉิน พวกมันคงไม่ลังเลเลยที่จะโจมตีและปราบต้าฉินลงโดยไร้ความเมตตา นี่ไม่ใช่มิตรภาพที่แท้จริงเลย
ในเวลาเดียวกัน ถ้าต้าฉินอยากจะพัฒนาขึ้นอย่างรวดเร็ว พวกเขาก็ต้องเผชิญหน้ากับนครออร์คในไม่ช้าก็เร็ว และมันต้องเกิดการต่อสู้ขึ้น นี่คือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ ตอนนี้ถ้าเขาให้อุปกรณ์แก่พวกมัน เขาก็จะทำให้อนาคตของตัวเองยากลำบากมากยิ่งขึ้น
จ้าวฝูตัดสินใจว่าเขาต้องคิดหนักเกี่ยวกับเรื่องนี้ แน่นอนว่าเขาไม่อาจปฏิเสธได้โดยตรงในขณะที่เขายังต้องการคริสตัลภูตผีอยู่ ความสัมพันธ์ยังคงดีอยู่ ดังนั้นพวกเขาจึงสามารถรักษาความเป็นหุ้นส่วนนี้ไว้ได้ในขณะนี้
หลังจากคิดอยู่ชั่วครู่ จ้าวฝูก็เอาอุปกรณ์ทั่วไปและอุปกรณ์ที่ดีบางส่วนออกมาเพื่อแลกกับคริสตัลภูตผี หลังจากกลับไปแล้ว เขาต้องคิดเรื่องนี้ให้มากยิ่งขึ้น
เมื่อเห็นอุปกรณ์ที่จ้าวฝูเอาออกมา กูนาดอร์ก็เผยรอยยิ้มอันพึงพอใจบนใบหน้าของมันและได้ทำการแลกเปลี่ยนกับจ้าวฝู หลังจากนั้น จ้าวฝูก็เก็บคริสตัลภูตผีและจากไป
หลังจากที่จ้าวฝูกลับไปได้สักพัก บอดิลี่ที่จ้องมองจ้าวฝูอยู่ตลอดก็ได้พูดออกมาในที่สุด "มนุษย์คนนั้นทรงพลังขึ้นมาก!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ กูนาดอร์ก็รู้สึกประหลาดใจมาก และมีความลึกล้ำปรากฎขึ้นในดวงตาของมัน
...................................................
ณ ที่แห่งอื่น จ้าวฝูได้ใช้ช่องทางการเทเลพอร์ตมายังเมืองไม้ภูผาในทุ่งหญ้าตะวันออก พวกเขารวบรวมคริสตัลภูตผีได้เป็นจำนวน 5,000 กว่าอัน แต่เพราะจ้าวฝูไม่ได้คาดหวังอะไรจากพวกเขามากนัก เขาจึงไม่ได้ผิดหวังอะไรมาก
จ้าวฝูไม่ต้องการย้ายเมืองไม้ภูผา เนื่องจากที่นี่มีเศษซากอารายธรรมในทุ่งหญ้าตะวันออก และมันก็ไม่ง่ายที่จะพาคนจำนวนมากไปด้วย ในอนาคต เมืองไม้ภูผาจะเป็นรากฐานสำหรับการขยายตัวของต้าฉินในทุ่งหญ้าตะวันออก
ในขณะที่จ้าวฝูกำลังจะจากไป เขาก็ได้ยินใครบางคนเรียกเขา
"รอก่อน ฝ่าบาท!" หลิวซูไป่วิ่งเข้ามาที่ด้านข้างของจ้าวฝูอย่างฉับพลัน
เมื่อเขาได้ยิน จ้าวฝูก็หยุดและหันไปด้วยความสงสัยพร้อมกับกล่าวว่า "มีอะไรซูไป่?"
หลังจากได้มีปฏิสัมพันธ์กับจ้าวฝูมาสักพัก หลิวซูไป่ก็คุ้นเคยกับเขามากขึ้นและพบว่าเขาไม่ได้น่าหวาดกลัวอีกต่อไป กลับกัน เธอพบว่าเขาง่ายต่อการเข้าถึง และพวกเขาได้สนิทกันมากขึ้นเรื่อยๆ แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายหลิวซูไป่ที่เป็นคนเข้าหา
หลิวซูไป่มอบแร่สีดำที่ทอประกายอ่อนๆและมีลักษณะคล้ายกันแร่เหล็กให้กับจ้าวฝู
แร่สลายเหล็ก: แร่ชนิดพิเศษที่สามารถเพิ่มความคมของอาวุธได้ หากอาวุธสองชนิดที่แร่สลายเหล็กปะทะกัน อาวุธที่มีปริมาณแร่สลายเหล็กน้อยกว่าจะสลายไปในทันที
เมื่อเห็นเช่นนี้ จ้าวฝูก็อดหัวเราะออกมาด้วยเสียงอันดังไม่ได้ - นี่คือวัสดุที่ดีที่สุดสำหรับการจัดการกับปัญหาในตอนนี้! เขาเพิ่งกังวลเกี่ยวกับปัญหาของพวกออร์ค แต่นี่เป็นทางออกที่สมบูรณ์แบบ
ถ้าเขามอบอาวุธที่มีส่วนประกอบของแร่สลายเหล็กให้กับพวกออร์คและต่อสู้กับพวกมันด้วยอาวุธที่มีส่วนประกอบของแร่สลายเหล็กที่มากกว่า การต่อสู้นั้นก็จะเป็นการต่อสู้ที่เอนเอียงมาทางฝั่งของเขา
"ท่านหัวเราะอะไรฝ่าบาท? แร่สลายเหล็กนี่มีประโยชน์ต่อท่านใช่ไหม?" หลิวซูไป่ยิ้มในขณะที่เธอมองจ้าวฝูหัวเราะ
"ใช่ แร่นี้สำคัญต่อแผนการในอนาคตของข้ามาก เจ้ามีส่วนร่วมเป็นอย่างมากเลย" จ้าวฝูกล่าวพร้อมกับยกย่องหลิวซูไป่
"ฮีฮี งั้นท่านจะให้รางวัลข้าอย่างไร ฝ่าบาท?" หลิวซูไป่ยิ้มหวานในขณะที่เธอมองมาที่จ้าวฝูด้วยความคาดหวัง
เมื่อได้ยินเช่นนี้ จ้าวฝูก็คิดอยู่สักครู่ เขาไม่มีของที่มีค่าอะไรอยู่กับตัว ดังนั้นเขาจึงถามเธอว่าเธอต้องการอะไรหลิวซูไป่ยิ้มก่อนที่จะตอบว่า "ฝ่าบาท ข้าอยากที่ดูเมืองต้าฉิน"
นี่ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย จ้าวฝูพยักหน้าและตกลง หลังจากนั้นจ้าวฝูก็ไปที่นครหลักแห่งต่างๆและใช้เงินซื้อไอเทมไปเป็นจำนวนมาก ไอเทมเหล่านี้มีความสำคัญต่อต้าฉินในคืนที่กำลังจะมาถึงนี้
จ้าวฝูรู้สึกว่าคืนนี้จะมีภูตผีมากกว่าคืนก่อนหน้านี้เป็นจำนวนหลายเท่าตัว ถึงอย่างไรก็ตาม เมื่อคืนเขาก็ได้เปิดใช้งานยันต์ผกผันในเวลาตีสาม ดังนั้นพวกเขาจึงต้องต่อสู้กับภูตผีแค่ 4 ชั่วโมงเท่านั้น ในคืนนี้ พวกเขาต้องต่อสู้กับพวกภูตผีนานกว่า 10 ชั่วโมง ดังนั้นการต่อสู้จึงต้องทวีความรุนแรงและอันตรายมากยิ่งขึ้นเป็นแน่