บทที่ 188 เขาเป็นใคร?
บทที่ 188 เขาเป็นใคร?
บทที่ 188 เขาเป็นใคร?
หลังจากพิชิตหมู่บ้านโจรได้แล้ว จ้าวฝูได้นำเซ็ทอุปกรณ์ระดับเงินออกมากว่า 400 ชิ้น ซึ่งทั้งหมดนี้มาจากแหวนมิติของกู่เฟย
พวกโจรทุกคนและหลิวซูไป่ต่างตกใจเมื่อพวกเขาได้เห็นจ้าวฝูเอาอุปกรณ์ระดับเงินออกมา แม้แต่เมืองไม้ภูผาก็ยังไม่มีอุปกรณ์ระดับเงินมากมายเท่านี้ ในความเป็นจริง แม้แต่คนระดับสูงในเมืองไม้ภูผาก็ยังมีอุปกรณ์ระดับเงินเพียงแค่ 1 ชิ้นเท่านั้น และหัวหน้าโจรของหมู่บ้านแห่งนี้ก็ยังมีแค่อุปกรณ์ระดับเงินที่เป็นหอกเพียงชิ้นเดียว
"เขาเป็นใครกัน?" จ้าวฝูเริ่มดูลึกลับมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆสำหรับคนที่อยู่รอบข้างเขา ไม่มีใครคาดเดาได้ว่าเขามีสถานะแบบไหนกัน และไม่มีใครกล้าถามเขาตรงๆเพราะนั่นเท่ากับว่าเป็นการรนหาที่ตาย ในตอนนี้ทุกคนต่างหวาดกลัวต่อจ้าวฝูอย่างเต็มที่
จ้าวฝูมีหลายเหตุผลที่มอบอุปกรณ์ระดับเงินให้กับโจรพวกนี้ เขามีคนน้อยกว่าเมืองไม้ภูผามาก และเพราะพวกโจรมีการบ่มเพาะที่ต่ำด้วย พวกเขาจึงเสียเปรียบมาก การมอบอุปกรณ์ระดับเงินให้กับพวกเขาไม่เพียงแต่จะช่วยเพิ่มพลังในการต่อสู้ของพวกเขาเท่านั้นแต่ยังช่วยเพิ่มจิตวิญญาณในการต่อสู้ด้วย
อย่างไรก็ตาม เมื่อเขาเห็นถึงความไม่มีวินัยและความเกียจคร้านของพวกโจรเหล่านี้ จ้าวฝูก็ตัดสินใจที่จะฝึกการต่อสู้ให้กับพวกเขาซะก่อน
.....................
ภายในเมืองไม้ภูผา ชายจมูกเหยี่ยวขมวดคิ้วและถามหนึ่งในผู้ใต้บังคับบัญชาของเขาว่า "เกิดอะไรขึ้น? คนของตระกูลหลิวอยู่ไหน?"
ผู้ใต้บังคับบัญชาก้มหัวลงด้วยความเคารพในขณะที่ตอบกลับมาว่า "เมื่อพวกเราไป พวกเราก็พบเพียงแค่ซากศพที่แห้งกรังของคน 10 คนเท่านั้น พวกเขาดูเหมือนจะถูกโจมตีโดยปีศาจ อย่างไรก็ตาม พวกเราก็ไม่พบคนของตระหลิวเลย!"
“ฮึ่ม! พวกมันต้องหนีไปแน่!” จางหงแค่นเสียงอย่างเย็นชาในขณะที่เขาพูดด้วยความโกรธ
เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาพยักหน้าในขณะที่เขาตอบ "มันเป็นไปได้ว่าพวกเขาจะหนีไป แต่มันก็เป็นไปได้ว่าพวกเขาจะถูกโจมตีโดยปีศาจ เพราะพวกเราไม่พบซากศพของพวกเขาเลย อย่างไรก็ตาม เนื่องจากพวกเขามีแค่หญิงชราและเด็กผู้ชาย มันจึงเป็นไปไม่ได้ที่พวกเขาจะเอาชีวิตรอดกันได้นานในถิ่นทุรกันดาร ไม่พวกเขาจะถูกสังหารโดยโจรก็คงเป็นถูกกินโดยสัตว์ป่า ตอนนี้พวกเราควรให้ความสนใจกับวิธีการปลอบโยนชาวเมือง"
จางหงคิดอยู่ชั่วขณะก่อนจะกล่าวว่า "ข้ารู้ เจ้าไปได้!"
ต่อจากนั้น ผู้ใต้บังคับบัญชาก็ถอยออกไปด้วยความเคารพ
.....................
กลับมาที่ฝั่งของจ้าวฝู จ้าวฝูได้เริ่มสอนพวกโจรถึงการร่วมมือกันต่อสู้ในสนามรบ หลังจากการฝึกที่เข้มข้นหลายวัน พวกโจรก็ดูเหมือนทหารขึ้นมาหน่อย
ต่อจากนั้นจ้าวฝูก็ได้พาโจรทั้ง 400 คนรวมทั้งหลิวซูไป่ออกมาด้วย และเริ่มดำเนินการตามแผนการ
ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา จ้าวฝูและทหารของเขาได้มาถึงเนินเขาและมองไปที่เมืองไม้ภูผาจากระยะไกล เมืองนี้มีขนาดใหญ่ และมีพื้นที่ประมาณ 10 ตารางกิโลเมตร นอกจากนี้ยังมีกำแพงสูง 6 เมตร ถ้าจ้าวฝูโจมตีเมืองนี้โดยตรงกับโจรของเขาทั้ง 400 คน มันคงจะเป็นไปไม่ได้เลยที่จะพิชิตเมืองนี้
เนื่องจากหลิวซูไป่ได้บอกจ้าวฝูเกี่ยวกับข้อมูลของเมืองนี้เป็นจำนวนมาก เขาจึงตัดสินใจที่จะรออยู่ที่นี่เพื่อรอใครบางคน
ถึงแม้ว่าทหารส่วนใหญ่จะยอมจำนนต่อจางหงแล้ว แต่ก็ยังมีกลุ่มเล็กๆที่ยังไม่ใจ พวกเขายังคงสนับสนุนตระกูลหลิว และจางหงได้ปฏิบัติต่อคนพวกนี้ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก
เขาได้มอบงานที่เหน็ดเหนื่อยและยากลำบากที่สุดให้กับคนพวกนั้น อย่างเช่นการลาดตระเวนขอบเขตด้านนอกสุดของเมืองไม้ภูผา พื้นที่ลาดตระเวนมีขนาดค่อนข้างใหญ่ ดังนั้นคนที่อยู่ในหน่วยลาดตระเวนที่ว่าจึงต้องตรวจสอบพื้นที่ในรัศมี 5 กิโลเมตรของเมืองไม้ภูผา มีทหารอยู่เป็นจำนวนมากที่ประจำการอยู่บนกำแพงเมืองและใต้กำแพง
การป้องกันอย่างเข้มงวดของเมืองประกอบไปด้วยสามส่วน ส่วนแรกคือทหารที่ลาดตระเวนอยู่ด้านนอก ส่วนที่สองคือบริเวณรอบๆกำแพงเมือง และส่วนสุดท้ายคือทหารที่อยู่บนกำแพง
บางทีมันอาจเป็นเพราะจางหงไม่ไว้วางใจทหารที่เขาวางไว้เป็นแนวป้องกันส่วนแรก แต่ในแนวป้องกันส่วนที่สองและส่วนที่สามนั้นส่วนใหญ่จะเป็นพวกหัวกะทิและคนที่เขาไว้ใจมากๆ เขาจะไม่ยอมให้อะไรมาสั่นคลอนการปกครองของตัวเองเด็ดขาด
ในไม่ช้า กลุ่มทหารประมาณ 200 คนได้เริ่มเดินตรงมายังที่ที่จ้าวฝูและทหารของเขาอยู่
ในเวลานั้นเอง หนึ่งในทหารก็พูดด้วยความไม่พอใจว่า "จางหงชักจะมากเกินไปแล้ว เขาให้พวกเราไปลาดตะเวนไกลขนาดนี้เลย ก่อนหน้านี้พวกเราเป็นถึงผู้ช่วยเหลือที่น่าเชื่อถือของจ้าวเมืองหลิวและเป็นหัวกะทิในหมู่หัวกะทิ ใครจะคิดว่าพวกเราจะะตกอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้? อุปกรณ์คุณภาพดีทั้งหมดของพวกเรายังถูกเอาไปด้วย และพวกเรายังต้องทำงานไม่รู้จักจบจักสิ้นทุกๆวันและต้องทรมานกับสภาพที่เลวร้ายด้วย!"
ทหารอีกคนได้พูดออกมาด้วยความโกรธเช่นกัน "ใช่แล้ว! จางหงไม่ได้ปฏิบัติต่อพวกเราเหมือนกับทหารของเมืองไม้ภูผา เขาแค่ต้องการให้พวกเราตายโดยเร็วที่สุดโดยที่เขาไม่ต้องลงมือเอง เมื่อใดก็ตามที่ข้าได้เห็นถึงความหยิ่งผยองของคนของจางหง ข้าก็โมโหจนแทบทนไม่ไหวเลย! บางครั้งข้ายังสงสัยว่าการตายของท่านเจ้าเมืองจะต้องเกี่ยวข้องกับจางหงแน่ๆ"
"เอาล่ะ พอก่อน! ในตอนนี้จางหงคือเจ้าเมืองคนใหม่และว่ากับว่าเขากำลังจะแต่งงานกับคุณหนูหลิว เมืองไม้ภูผาจะตกเป็นของเขาในไม่ช้าก็เร็ว อย่าบ่นเลย แม้ว่าพวกเราจะเบื่อ แต่พวกเราก็ยังต้องปกป้องเมือง" ชายวัยกลางคนที่เป็นหัวหน้ากลุ่มพูดในขณะที่เขาถอนหายใจออกมา
ทหารคนอื่นๆไม่สามารถยอมรับเรื่องนี้ได้ แต่หลังจากคิดดูแล้ว ทั้งหมดที่พวกเขาสามารถทำได้ก็คือการถอนหายใจ
“ระวัง! มีคนอยู่ข้างหน้า” หัวหน้าวัยกลายคนตะโกนออกมาในทันใด สร้างความประหลาดใจให้กับเหล่าทหาร
ต่อจากนั้นก็มีคนเดินออกมาและล้อมรอบทหาร 200 คนไว้ เมื่อเห็นคนที่อยู่รอบๆและอุปกรณ์ระดับเงินที่ทอประกายบนตัวของพวกเขา ม่านตาของเหล่าทหารก็เริ่มหดตัวในขณะที่พวกเขามองไปที่คนพวกนี้ด้วยความเป็นกังวล พวกเขาอยู่ในอันตรายร้ายแรง!
"พวกเจ้าเป็นใครกัน? พวกเจ้ารู้ไหมว่าพวกเราคือคนของเมืองไม้ภูผา?" หัวหน้าวัยกลางคนตะโกนออกมาในขณะที่เขามองไปรอบๆอย่างจริงจัง และรู้สึกสับสนมาก กลุ่มคนที่ทรงพลังขนาดนี้มาจากไหนกัน?
"ลุงซุน!" เสียงที่คุ้นเคยซึ่งเต็มไปด้วยความสุขดังออกมา
ซุนเซียวเว่ยคือหัวหน้าวัยกลางคน และเขาได้หันกลับไปเห็นหลิวซูไป่ เขาถามด้วยความประหลาดใจว่า "คุณหนูหลิว ไม่ใช่ว่าท่านต้องอยู่ที่บ้านเหรอ? ทำไมท่านถึงมาอยู่ที่นี่? คนพวกนี้เป็นใครกัน?"
ซุนเซียวเว่ยมองไปที่ศัตรูรอบๆตัว และเขาก็พบว่าหลิวซูไป่ได้มาพร้อมกับคนพวกนี้
"มันเป็นแบบนี้ ลุงซุน พวกเราถูกขังไว้ในบ้านโดยจางหงและหลบหนีมาได้ด้วยความยากลำบาก ข้าสงสัยว่าการต่อของท่านพ่อต้องเกิดจากจางหง และท่านผู้นี้จะช่วยข้าชิงเมืองกลับมา!"
หลังจากได้เจอคนที่เธอรู้จัก หลิวซูไป่ก็ตื่นเต้นมากและเริ่มอธิบายทุกๆอย่างให้เขาฟังก่อนที่จะแนะนำให้รู้จักกับจ้าวฝู
หลังจากได้ยินหลิวซูไป่เล่าทุกๆอย่างแล้ว ทุกๆคนก็มองไปที่ชายลึกลับในชุดคลุมสีดำ
ซุนเซียวเว่ยก็สามารถบอกได้ด้วยการมองเพียงครั้งเดียวว่าคนๆนี้ไม่ใช่คนธรรมดา และเขาก็เกิดความระวังตัวขึ้นมาในทันที จากนั้นเขาก็มองกลับไปที่หลิวซูไป่และถาม "คุณหนูหลิว สิ่งที่ท่านพูดเป็นความจริงใช่ไหม?"
หลิวซูไป่พยักหน้าและเล่าทุกๆอย่างที่เกิดขึ้น
หลังจากได้ยินสิ่งที่หลิวซูไป่พูด ทหารที่ยังจงรักภักดีต่อตระกูลหลิวก็โกรธมาก และพวกเขาก็มั่นใจมากว่าจางหงคือคนที่ทำให้เจ้าเมืองหลิวต้องตาย เมื่อรวมกับสิ่งที่จางหงทำกับพวกเขา พวกเขาก็ตัดสินใจเข้าร่วมกับจ้าวฝูได้อย่างรวดเร็ว