บทที่ 184 ราชาและจักรพรรดิโบราณ
บทที่ 184 ราชาและจักรพรรดิโบราณ
บทที่ 184 ราชาและจักรพรรดิโบราณ
"ไม่ชอบมันมากยิ่งกว่ากลิ่นอายของปีศาจ?" จ้าวฝูนึกย้อนกลับไปถึงกลิ่นอายของเด็กคนนี้และมองไปที่เขาเพื่อรอให้เขาตื่นขึ้นมา
อสูรนภาไม่ค่อยพอใจเท่าไรเมื่อมันได้ยินคำพูดของภูติดอกไม้ทั้งสามเพราะมันหมายถึงตัวเอง ดังนั้นมันจึงแค่นเสียงด้วยความเยือกเย็นเพื่อทำให้ภูติดอกไม้ทั้งสามหวาดกลัว
หลังจากที่จ้าวฝูได้ย้ำความมั่นใจให้กับพวกเธออีกครั้ง ภูติดอกไม้ทั้งสามจึงใจเย็นลงได้และกลับมาที่ข้างกายของจ้าวฝู
เวลาค่อยๆผ่านไป และในไม่ช้า ท้องฟ้าก็มืดลง ดวงจันทร์สว่างจ้าอยู่บนท้องฟ้า และจ้าวฝูก็จุดไฟขึ้นในขณะที่เขาย่างกระต่ายสองสามตัว
ภูติดอกไม้อิงแอบอยู่ในเสื้อของจ้าวฝูและหลับไปหลังจากนั้นไม่นาน จ้าวฝูนั่งอยู่ข้างกองไฟและกำลังจะเริ่มกินกระต่าย แต่เขาก็พบว่าเด็กผู้ชายตื่นขึ้นมาก่อน
สหายผู้นี้ฟื้นตัวไวมาก เขาได้รับบาดเจ็บสาหัสมาก่อน แต่ในตอนนี้เขาดูไม่ค่อยเป็นอะไรเลย นี่เป็นเพราะยารักษาที่จ้าวฝูมอบให้แก่เขา ชุดเซ็ทสังหาร และความทนทานของตัวเขาเอง
หลังจากตื่นขึ้นมาแล้ว เด็กผู้ชายก็ต้องการจะหลบหนี แต่เมื่อสังเกตเห็นสายตาของจ้าวฝูแล้ว เขาก็ได้คลานกับพื้นและกดหัวลงกับดิน มองดูราวกับสัตว์ป่าที่กำลังแสดงการยอมสยบออกมา
จ้าวฝูได้รับการแจ้งเตือนจากระบบที่บอกว่าเด็กคนนี้ได้ยอมจำนนต่อเขาแล้ว และได้ตัดสินใจมากไปที่ค่าสถานะของเขา
ชื่อ: ไม่มี
เกรด: SSS
สมญานาม: ไม่มี
อาชีพ: ไม่มี
คะแนนความสำเร็จ: สามัญชน (0/200)
เผ่าพันธุ์: มนุษย์ (ปีศาจแห่งบาป)
อายุ: 8 (500)
ความภักดี: 60
ค่าสถานะ: STR: 10 INT:10 CON:10 AGI:10
การบ่มเพาะ: ระยะที่ 0
เคล็ดวิชาการบ่มเพาะ: ไม่มี
ทักษะ: ไม่มี
อุปกรณ์สวมใส่: หนังสัตว์
เด็กผู้ชายคนนี้ไม่มีชื่อ แต่สิ่งที่สร้างความตกตะลึงให้กับจ้าวฝูเป็นอย่างมากก็คือเขาเป็นระดับ SSS ยิ่งไปกว่านั้น นอกจากเผ่าพันธุ์ที่เป็นมนุษย์ของเขาแล้วยังมี 'ปีศาจแห่งบาป' อยู่ข้างหลังด้วย
"ปีศาจแห่งบาปคืออะไร?" จ้าวฝูไม่ค่อยมั่นใจเรื่องสิ่งมีชีวิตหรือว่าเผ่าพันธุ์เท่าไรนัก แต่สิ่งที่เขาแน่ใจก็คือมันต้องเป็นสิ่งที่ทรงพลังมาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในแง่ของอายุไข ถึงอย่างไรก็ตาม อายุไขของเด็กผู้นี้ก็มีด้วยกันถึง 500 ปี
แม้แต่ราชวงศ์ก็มักจะอยู่ไม่นานเท่านั้น และนี่คืออายุไขพื้นฐานของเขาเท่านั้น เมื่อเขาแข็งแกร่งขึ้น อายุไขของเขาก็จะเพิ่มขึ้นด้วย
ในแง่นี้ แม้แต่สายเลือดแห่งราชวงศ์ระดับที่เก้าของจ้าวฝูก็ไม่อาจเทียบกับสายเลือดของเด็กผู้นี้ได้ ถึงอย่างไรก็ตาม สายเลือดแห่งราชวงศ์ของจ้าวฝูก็ไม่ได้เพิ่มอายุไขของเขาเลย มันเพิ่มแค่เพียงแต่พลังของเขาเท่านั้น บางทีที่อาจจะเป็นเพราะราชาและจักรพรรดิโบราณไม่เคยมีช่วงชีวิตที่ยาวนานนัก
โคร้กกก....
ทันใดนั้นเอง ท้องของเด็กผู้ชายก็เริ่มส่งเสียงร้อง และขัดจังหวะความคิดของจ้าวฝู จ้าวฝูยิ้มและชี้ไปที่กระต่ายพร้อมกับกล่าวว่า "เจ้ากินได้!"
ถึงแม้ว่าเด็กผู้ชายจะไม่เข้าใจสิ่งที่จ้าวฝูพูด แต่เนื่องจากการตีความความคิดและเจตนาของจ้าวฝูโดยระบบ เขาจึงสามารถเข้าใจความหมายโดยทั่วไปของสิ่งที่จ้าวฝูกำลังพยายามถ่ายทอดออกมาได้
เขาคว้าไปที่กระต่ายย่างและไม่สนใจว่ามันจะร้อนหรือไม่ และเริ่มกินมันบนพื้นเหมือนกับสัตว์ป่า จ้าวฝูเดาว่าเด็กผู้ชายคนนี้ไม่เคยอาศัยอยู่กับมนุษย์คนอื่นมาก่อนและไม่รู้วิธีการทำตัวเหมือนกับมนุษย์และภาษาของมนุษย์ เขาดูจะเป็นเหมือนกับสัตว์ป่าที่แท้จริงมากกว่า
จ้าวฝูไม่สามารถคาดเดาถึงเบื้องหลังของเขาได้ แต่เขาสามารถจินตนาการถึงประสบการณ์ของเด็กคนนี้ได้ เด็กคนนี้ดูจะเป็นเหมือนกับสัตว์ป่ามาตั้งแต่เขาถือกำเนิด
"นั่งและกิน จากวันนี้เป็นต้นไป เจ้าคือมนุษย์!" จ้าวฝูพูดในขณะที่เขามองไปที่เด็กผู้ชายซึ่งกำลังกลืนกินกระต่ายอยู่บนพื้น
เมื่อได้ยินเช่นนี้ เด็กผู้ชายก็เงยหน้าขึ้นและมองดูสับสน เขาไม่ค่อยเข้าใจว่าคำพูดของจ้าวฝูหมายความว่ายังไง จ้าวฝูอธิบายให้เขาฟังถึงสิ่งที่ตัวเองต้องการด้วยความอดทน หลังจากเด็กผู้ชายเลียนแบบวิธีการที่จ้าวฝูนั่ง และนั่งลงด้วยความอึดอัด เขาก็เริ่มใช้มือเพื่อกินต่อ
ต่อจากนั้นกระต่ายที่เหลืออยู่ทั้งหมดก็ตกลงไปในท้องของเด็กผู้ชาย หลังจากกินเสร็จแล้ว สายตาของเขาก็จดจ้องไปที่ชุดเซ็ทสังหารและได้หยิบมันขึ้นมา เขาดูจะชอบมันมาก
"อืออื้อ... อืออื้อ..."
เด็กผู้ชายไม่รู้จักวิธีการพูด แต่ความหมายของเขาก็คือว่าเขาชอบเจ้าสิ่งนี้มากๆ
เนื่องจากชุดเซ็ทสังหารก็ไร้ยางอายมากจนได้เลือกเจ้านายของมันด้วยตัวเองและเด็กผู้ชายก็ชอบมันมากๆ จ้าวฝูจึงทำได้แค่พยักหน้าของเขาและบอกว่า "นับแต่นี้ไปมันเป็นของเจ้า!"
เด็กผู้ชายกอดมันไว้ด้วยความตื่นเต้นในขณะที่เขากลิ้งไปกับพื้นอย่างมีความสุข
จ้าวฝูต้องการพาเด็กน้อยคนนี้ไปด้วย เพียงแค่ระดับ SSS ของเขาเพียงอย่างเดียวก็เป็นสิ่งที่จ้าวฝูไม่อาจต้านทานได้แล้ว นับประสาอะไรกับสายเลือดปีศาจแห่งบาปของเขา อย่างไรก็ตาม จ้าวฝูก็ต้องสอนถึงวิธีการเป็นมนุษย์ให้กับเด็กคนนี้ก่อน
เพราะความสัมพันธ์ระหว่างเด็กคนนี้กับชุดเซ็ทสังหารและความจริงที่ว่าเขาไม่มีชื่อ จ้าวฝูจึงตัดสินใจตั้งชื่อเขาว่าชาน้อย [TLN: ฆ่าในภาษาจีนคือคำว่าชา]
เพราะเด็กคนนี้ไม่ได้สนใจอะไรมากกับเรื่องชื่อและไม่มีความเห็นใดๆ เขาจึงยอมรับชื่อนี้ไว้ และดูจะมีความสุขกับมันมาก ต่อจากนั้นจ้าวฝูก็เริ่มสอนเขาถึงพื้นฐานในการเป็นมนุษย์
เช้าวันรุ่งขึ้น อากาศค่อนข้างสดใส และพระอาทิตย์ก็เพิ่งขึ้น น้ำค้างส่องประกายระยิบระยับบนใบหญ้าสีเขียวในขณะที่จ้าวฝูและชาน้อยได้เดินทางต่อไปด้วยกัน
ภูติดอกไม้ทั้งสามยังคงไร้ซึ่งความกังวลใดๆและบินไปรอบๆตัวจ้าวฝูอย่างมีความสุข ชาน้อยอาบน้ำแล้วในตอนกลางคืนและได้เอาเสื้อผ้าของจ้าวฝูมาใส่ พวกเขาได้ห่อชุดเซ็ทสังหารไว้ด้วย ซึ่งในตอนนี้ชาน้อยได้แบกไว้บนแผ่นหลัง
เนื่องจากเสื้อผ้าของจ้าวฝูใหญ่เกินไปสำหรับชาน้อย เขาจึงได้ผูกมันไว้ซึ่งทำให้ดูแปลกตามาก ถึงแม้ว่ารูปลักษณ์ของเขาจะยังค่อนข้างน่ากลัว แต่ตอนนี้เขาก็ดูคล้ายกับมนุษย์มากกว่าสัตว์ป่า
ความสามารถในการเรียนรู้ของชาน้อยค่อนข้างน่าทึ่ง เขาเรียนรู้วิธีการเดินได้แล้ว เขาไม่เคลื่อนไหวด้วยการคลานเหมือนกับสัตว์ป่าอีกแล้ว
แน่นอนว่าเขาไม่ได้เดินได้อย่างเต็มที่ เขาดูเหมือนกับเด็กเพิ่งหัดเดินในขณะที่เขาเซไปเซมาและตามจ้าวฝูไป
เพื่อที่จะให้ความสนใจกับชาน้อย จ้าวฝูไม่ได้เดินเร็วเกินไปนัก
ในเวลานั้นเอง จ้าวฝูก็พบเข้าไปกับสัตว์ป่ากว่าสิบตัวที่มาจากลำธารซึ่งดูเหมือนลา และพวกมันมีขนสีเทาและแผงคอสีขาว
เมื่อได้เห็นเช่นนี้ จ้าวฝูก็รู้สึกโล่งอก - ในที่สุดพวกเขาก็ได้พบกับสัตว์ขี่ เขาเดินมาตลอดเวลา ซึ่งมันไม่ได้ช้า แต่ก็เหนื่อย
จ้าวฝูบอกให้ชาน้อยรออยู่ที่ด้านข้างในขณะที่เขาหยิบเชือกออกมาสองเส้นและทำเป็นบ่วง เขาลอบเข้าไปจับพวกมันและพบว่าสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ถูกเรียกว่าสัตว์อสูรศิลาสีเทา
โดยการใช้อาชีพนักฆ่าของเขา จ้าวฝูสามารถเข้าถึงตัวพวกมันได้โดยไม่ถูกตรวจพบเลย
ในเวลานั้นจ้าวฝูก็บ่วงทั้งสองอันออกไปและจับสัตว์อสูรศิลาสีเทาสองตัวมาได้อย่างง่ายดาย สัตว์อสูรศิลาสีเทาตัวอื่นๆตกใจมากและวิ่งหนีไปในทันที แต่ทั้งสอตัวที่จ้าวฝูคล้องไว้ไม่สามารถหนีไปไหนได้ หลังจากเข้ามาใกล้แล้ว เขาก็ใช้ทักษะฝึกสัตว์เพื่อปราบพวกมัน
เมื่อขึ้นขี่บนหลังของมัน จ้าวฝูก็พบว่าความเร็วของพวกมันใช้ได้เลยทีเดียว เขาขี่มันหนึ่งตัวและเก็บอีกตัวไว้ในแหวนจิตวิญญาณสัตว์เลี้ยงซึ่งเป็นแหวนสำหรับใช้เก็บสิ่งมีชีวิตโดยเฉพาะ ในขณะที่ชาน้อยยังคงฝึกเดินต่อไป
ถ้าเขารู้ว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ เขาคงจะเอาดำน้อยมาด้วย ด้วยความเร็วของดำน้อย เขาคงจะไปถึงนครเก้าตะวันได้ภายในสองสัปดาห์ จ้าวฝูตัดสินใจว่าเขาจะนำดำน้อยไปกับเขาด้วยทุกที่ในอนาคตอยู่แน่นอน
ต่อจากนั้นจ้าวฝูก็ขี่สัตว์อสูรศิลาสีเทาและเดินทางผ่านหุบเขาเล็กๆ ในเวลานั้นเองก็มีพวกโจรหน้าตาชั่วร้ายที่กำลังถือกระบี่ใหญ่นับสิบคนกระโดดออกมาและหยุดเขาไว้