บทที่ 116 ยันต์เคลื่อนย้าย
บทที่ 116 ยันต์เคลื่อนย้าย
บทที่ 116 ยันต์เคลื่อนย้าย
ทันใดนั้น ลิงตัวเมียตัวหนึ่งก็จามออกมา ไม่ว่าจ้าวฝูจะใจเย็นแค่ไหน เขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นตกใจ ขนของเขาลุกชัน แต่มันก็ดูเหมือนว่าการจามจะไม่รบกวนลิงขนขาวตัวอื่นๆซึ่งยังคงนอนหลับสนิทอยู่
คลื่นแห่งความโล่งใจได้ไหลผ่านจ้าวฝู และในที่สุดเขาก็มาถึงด้านข้างของราชาลิงขนขาวที่กำลังนอนหลับอยู่ ลิงตัวนี้กำลังกอดลิงตัวเมียไว้ทั้งสองข้างและกรนเสียงดัง สำหรับลิงตัวนี้ มันได้มาถึงจุดสูงสุดของชีวิตของมันแล้ว
จ้าวฝูค่อยๆนำดาบอสูรนภาออกมา และรวบรวมความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา จากนั้นก็ใช้เคล็ดวิชาการลอบสังหาร เขาแทงดาบออกไป และดาบอสูรนภาก็เปลี่ยนเป็นเงาสีดำในขณะที่มันแทงเข้าสู่หัวใจของราชาลิงขนขาวอย่างไร้ซุ่มเสียง และปลิดชีวิตของมันในทันที ในขณะนั้น ราชาลิงขนขาวที่กำลังนอนหลับอย่างมีความสุขก็ได้ถูกสังหาร
ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็ควงดาบของเขาและสังหารลิงตัวเมียอีก 2 ตัวที่ข้างกายของมันเพื่อให้ราชาลิงขนขาวไม่ต้องเดียวดายในการเดินทางสู่โลกหลังความตายของมัน
หลังจากราชาลิงขนขาวตายลง มันก็ดรอปไอเทมมา 3 ชิ้นและเหรียญทองกองใหญ่ จ้าวฝูไม่ลังเลเลย และเขาได้เก็บซากศพของราชาลิงขนขาวและลิงตัวเมียทั้งสอง รวมทั้งไอเทมทั้งหมดเข้าไปในแหวนแห่งราชาเพื่อป้องกันไม่ให้กลิ่นเลือดฟุ้งกระจายออกไป สำหรับกองเหรียญทอง จ้าวฝูไม่ได้สนใจมัน
ในวินาทีหน้า จ้าวฝูก็รีบวิ่งไปที่รังสัตว์ ในตอนนี้ที่ลอร์ดได้ตายลง รังสัตว์จะไม่มีเจ้าของ ดังนั้นจ้าวฝูจึงสามารถเลือกพิชิตมันได้ ด้วยเหตุนี้จ้าวฝูจึงไม่ลังเล และไม่ได้ใช้เวลาในการดูข้อมูลของรังสัตว์เลย เขาเลือกที่จะพิชิตและ [ย้าย] รังสัตว์
ในเวลานี้ แม้ว่าจ้าวฝูจะจัดการกับเลือดของลิงเมื่อครู่เป็นอย่างดีแล้ว แต่ลิงขนขาวก็ได้รับการประกาศจากระบบว่ารังสัตว์ของพวกมันถูกพิชิต ในชั่วพริบตา ลิงขนขาวเกือบทุกตัวก็ต่างรู้สึกตกใจ
ในขณะที่จ้าวฝูกำลังเก็บดินเหนียวสีเงินลงไปในแหวนแห่งราชาของเขาและกำลังที่จะเก็บผลไม้วิญญาณสีขาวทั้งหมด สายตาแห่งความโกรธเกรี้ยวจำนวนนับไม่ถ้วนก็จดจ้องมาที่เขา และจ้าวฝูก็รู้สึกถึงความหนาวเหน็บที่ไหลผ่านร่างกาย
จ้าวฝูไม่คิดอะไรอีกในขณะที่เขาโยนลูกแก้วสีขาวออกมาในทันที ลูกแก้วสีขาวเปล่งแสงสีขาวเป็นจำนวนมากในอากาศ และมันก็ดูราวกับกำลังเจาะทะลวงผ่านความมืดมิด
ในทันใดนั้นเอง หมีสีดำสูง 7 เมตรก็ได้ร่อนลงมาจากฟ้า ในขณะที่มันถึงพื้น พื้นดินก็สั่นสะเทือน - จ้าวฝูเลือกที่จะใช้ผลึกดวงวิญญาณที่เขาได้รับมาเมื่อไม่นานนี้
เมื่อหมีปีศาจหลังเหล็กตกลงมากลางวงล้อมของพวกลิงแล้ว กลิ่นอายอันทรงพลังของมันก็ดูเหมือนจะข่มทุกๆสิ่งรอบตัวมันไว้ และมันไม่อ้าปากออกและส่งระเบิดพลังงาน 30 ลูกไปยังพวกลิงที่อยู่รอบๆ
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงระเบิดดังออกมาในขณะที่ระเบิดพลังงานแต่ละลูกส่งให้ลิงขนขาวจำนวนนับไม่ถ้วนกระเด็นออกไป ถ้าพวกลิงไม่ได้มีจำนวนมากมาย มันคงจะหวาดกลัวจนต้องหนีไปแล้ว แต่ด้วยลิงขนขาวจำนวนร่วมๆ 10,000 ตัวที่อยู่โดยรอบ มันไม่มีอะไรให้พวกมันต้องหวาดกลัว
ลิงขนขาวคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว และมันก็คำรามออกมาดังจนไปถึงจุดที่ได้ยินไปทั่วรัศมี 10 กิโลเมตร ต่อจากนั้น พวกลิงก็เริ่มพุ่งเข้าใส่หมีปีศาจหลังเหล็ก
ในขณะที่ทั้งสองฝ่ายปะทะกัน จ้าวฝูก็ใช้ประโยชน์จากความวุ่นวายเพื่อหายตัวไปอย่างเงียบๆและหลบหนีไป เขากลับมาที่จุดพักของทหารและบอกพวกเขาให้รีบหนี เรื่องจากลิงขนขาวเริ่มคลั่งกันแล้ว
ทหารได้ยินเสียงคำรามของลิงขนขาว และพวกเขาก็รู้สึกหวาดกลัวมาก พวกเขารู้ว่าฝ่าบาทของตนได้ออกไปทำอะไรบางสิ่ง และเมื่อพวกเขาเห็นว่าจ้าวฝูกลับมาอย่างปลอดภัย พวกเขาก็ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก
ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็นำทหารของเขาวิ่งออกห่างไปหลายสิบกิโลเมตร ก่อนที่ในที่สุดพวกเขาจุดหยุดพัก
ตอนนี้ดวงอาทิตย์ค่อยๆขึ้นมาอย่างช้าๆ และพวกเขาก็ใช้เวลาตลอดทั้งคืนไปกับการวิ่ง ทหารหาจับกระต่ายป่ามาย่าง และจ้าวฝูก็เริ่มมองไปที่สิ่งที่เขาได้รับมา
ราชาลิงขนขาวดรอปไอเทมมา 3 ชิ้น ซึ่งค่อนข้างน้อยเมื่อเทียบกับหมีปีศาจหลังเหล็กที่ดรอปถึง 4 ชิ้น
ไอเทมชิ้นแรกเป็นสิ่งที่จ้าวฝูคุ้นเคย มันเป็นลูกแก้วสีขาวที่ใหญ่พอๆกับเม็ดพลอย ใช่แล้ว มันคือผลึกดวงวิญญาณ
[ผลึกดวงวิญญาณ - ราชาลิงขนขาว]: ผลึกดวงวิญญาณของสิ่งมีชีวิตที่ทรงพลังซึ่งสามารถอัญเชิญสัตว์ที่เฉพาะเจาะจงได้ ความแข็งแกร่งของสิ่งมีชีวิตที่อัญเชิญมานั้นจะเท่ากับ 80% ของร่างเดิมและสามารถใช้งานได้เพียงครั้งเดียว
จ้าวฝูไม่เคยคิดว่าหลังจากใช้ไปอันนึงแล้ว เขาจะได้รับมาอีกอัน มันช่างบังเอิญซะเหลือเกิน
ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็มองไปที่ไอเทมชิ้นที่สอง มันคือลูกแก้วต้นกำเนิด
[คำรามแยกนภา]: ระดับ: B รายละเอียด: ปลดปล่อยการโจมตีด้วยคลื่นเสียงอันทรงพลัง
ทักษะนี้อาจนับเป็นทักษะพิเศษ ทักษะด้านเสียงแตกต่างจากทักษะปกติ และเนื่องจากพวกมันยากต่อการป้องกัน ทักษะนี้จึงจัดว่าดีมาก
ไอเทมชิ้นที่สามคือยันต์อีกอัน ยันต์อันนี้แตกต่างจากอันที่เขาเคยได้รับมา เนื่องจากกระดาษของมันทำขึ้นจากทองคำและมีหมึกสีขาว แต่มันก็มีอักษรลึกลับสลักไว้อยู่
[ยันต์เคลื่อนย้าย 10,000 กิโลเมตร]: ยันต์ระดับสูงที่เร้นลับเป็นอย่างยิ่งซึ่งสามารถใช้เคลื่อนย้ายผู้ใช้ไปยังท่ีใดก็ได้ภายในพื้นที่รัศมี 10,000 กิโลเมตร และมันไม่สนใจต่อข้อจำกัดทางด้านมิติทุกประการ
หลังจากดูคำอธิบายแล้ว จ้าวฝูก็ตกตะลึง เขารู้ดีถึงความทรงพลังของยันต์อันนี้ เนื่องจากมันสามารถเทเลพอร์ตเขาไปที่ใดก็ได้ภายในรัศมี 10,000 กิโลเมตรโดยไม่จำเป็นต้องมีช่องทางการเทเลพอร์ต ยิ่งไปกว่านั้นยังสามารถใช้งานได้แม้จะมีข้อจำกัดเรื่องมิติ ซึ่งช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับมัน
จ้าวฝูทำการทดสอบบางอย่างและพบว่ามันสามารถใช้งานได้ในเขตแดนแห่งความว่างเปล่า อย่างไรก็ตาม ไอเทมชิ้นนี้ก็สามารถใช้งานได้เพียงแค่ครั้งเดียว
เมื่อเทียบกับไอเทมที่ดรอปจากหมีปีศาจหลังเหล็ก ไอเทมทั้งสามชิ้นถือว่าน้อยทีเดียว และมันก็ไม่มีศิลาสร้างเมืองเลย บางทีจ้าวฝูอาจจะใช้โชคทั้งหมดของเขาไปหลังจากการสังหารหมีปีศาจหลังเหล็กแล้วก็เป็นได้
ในที่สุดจ้าวฝูก็หยิบดินเหนียวสีเงินออกมา มันเป็นดินเหนียวที่ดูอ่อน แต่ก็แข็งในเวลาเดียวกัน และจ้าวฝูก็พบว่าเขาไม่สามารถปั้นมันเป็นรูปตามที่ต้องการได้ มันดูคล้ายกับรูปปั้นจากรังสัตว์ เนื่องจากมันก็ลอยอยู่เหนือเวทีเช่นกัน จ้าวฝูมองไปที่รายละเอียดของมัน
[รังสัตว์ครอบจักรวาล]: ระดับ: เงิน รายละเอียด: รังสัตว์พิเศษที่สิ่งมีชีวิตไหนก็สามารถพิชิตได้ และมันจะให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตในเผ่าพันธุ์เดียวกัน
หลังจากเห็นเช่นนี้ จ้าวฝูก็ตกใจมาก รังสัตว์อันนี้ไม่ได้จำกัดเผ่าพันธุ์ไว้ ดังนั้นสัตว์อสูรชนิดใดที่สามารถพิชิตได้ก็จะสามารถให้กำเนิดสัตว์อสูรในชนิดเดียวกันออกมา
ไอเทมชิ้นนี้เป็นของที่ทรงคุณค่าเป็นแน่ แต่จ้าวฝูก็ไม่มั่นใจว่ามันสามารถให้กำเนิดสิ่งมีชีวิตได้ทุกประเภทจริงๆ ยกตัวอย่างเช่น ถ้าจ้าวฝูได้รับมังกรมาและมันพิชิตรังสัตว์อันนี้ มันจะถือกำเนิดมังกรขึ้นมาอีกรึเปล่า? ถ้ามันทำได้ จ้าวฝูคงจะหัวเราะจนตายเป็นแน่
ดูเหมือนว่ามันจะคุ้มค่ากับความเสี่ยงของเขา แม้ว่าไอเทมที่ราชาลิงขนขาวดรอปนั้นจะไม่ค่อยคุ้มค่าเท่าไร แต่เขาก็ได้รับรังสัตว์ชนิดพิเศษ ดังนั้นจ้าวฝูจึงได้กำไรมามาก ความเสียใจเพียงอย่างเดียวของเขาคือการที่เขาไม่ได้ผลไม้วิญญาณสีขาวเหล่านั้นมาเลย