บทที่ 103 นักฆ่า – คำสั่ง
บทที่ 103 นักฆ่า – คำสั่ง
บทที่ 103 นักฆ่า – คำสั่ง
หลังจากดูศิลาหินนี้ จ้าวฝูได้เข้าสู่เศษซากประวัติศาสตร์ที่เหลืออยู่ มีไฟอยู่ภายในเศษซากของประวัติศาสตร์ดังนั้นมันจึงไม่มืดเกินไปนัก มนุษย์หนูต้องสำรวจอย่างน้อยส่วนหนึ่งของมันแล้วและอาชีพนักฆ่าเหมือนกับที่นี่มาก
จ้าวฝูยังคงเดินหน้าต่อไปและเข้ามาในห้องโถงขนาดใหญ่ ห้องโถงนั้นกว้าง 30 เมตร; พื้นดินทำจากหินอ่อนมันวาว และมีภาพเขียนบนเพดาน ภาพเขียนแสดงให้เห็นถึงผู้คนที่อาศัยอยู่อย่างมีความสุขในวันแห่งความสุขและคนเหล่านั้นก็มีรอยยิ้มบนใบหน้าของพวกเขา
สิ่งเดียวที่อยู่ในห้องโถงคือ ศิลาหินตรงกลาง ศิลาหินดูเหมือนศิลาเปลี่ยนอาชีพ แต่มันก็แตกต่างกันเมื่อเทียบกับที่จ้าวฝูได้เห็นมาก่อน: ศิลาหินนั้นเป็นสีขาวและมีหกด้าน
จ้าวฝูเดินผ่านและมองไปที่มัน:
[นักฆ่า - คำสั่ง] (เยาวชน): ทหารระดับ B , รายละเอียด: นักฆ่าผู้ที่บูชาแสงสว่างและมุ่งมั่นสร้างโลกที่อัศจรรย์, ผล: ได้รับทักษะ [เคล็ดวิชาลอบสังหาร]
อันนี้น่าจะเป็นอาชีพนักฆ่าที่เหมือนกับมนุษย์หนูนักฆ่ามีอยู่ อาชีพระดับ B ทรงพลังมากและถึงแม้ว่าจ้าวฝูมีทหารม้าอันเดดแห่งราชา แต่มันมีเพียง 10 ตนเท่านั้นขณะที่หลายคนสามารถเปลี่ยนอาชีพของพวกเขาไปเป็นอาชีพนักฆ่าได้
ยิ่งไปกว่านั้นพวกมันก็มีประโยชน์มากทีเดียว ในอนาคต เขาจะพึ่งพาพวกมันเพื่อหาข่าวกรองและลอบสังหารและนามของพวกมันจะมีชื่อเสียงไปพร้อมกับต้าฉิน ทำให้คนนับไม่ถ้วนต้องสั่นสะท้านเมื่อได้ยินนามของมัน
จ้าวฝูมองไปข้างหน้าและเห็นประตูขนาดใหญ่ปิดอยู่ ดูเหมือนว่ามนุษย์หนูจะไม่ได้สำรวจพื้นที่นี้มาก่อนและจ้าวฝูก็เดินไปที่ประตูเพื่อเปิดประตู อย่างไรก็ตาม คลื่นพลังงานจากประตูผลักดันจ้าวฝูถอยออกไปและการประกาศระบบบอกกับเขาว่าเฉพาะผู้ที่มีอาชีพนักฆ่าเท่านั้นที่สามารถเปิดประตูบานนี้ได้ จ้าวฝูคิดเรื่องนี้เป็นเวลา 2 วินาทีก่อนที่จะกลับไปที่ศิลาเปลี่ยนอาชีพ และวางมือลงบนนั้น
ตอนนี้ จ้าวฝูมีอาชีพราชาและอาชีพนักบวชปีศาจ อย่างไรก็ตาม อาชีพเหล่าค่อนข้างพิเศษ: อาชีพราชาไม่ได้นับว่าเป็นอาชีพทางทหารและอีกอาชีพหนึ่งคืออาชีพทางศาสนา แน่นอน จ้าวฝูไม่ได้เชื่อเรื่องอย่างการบูชาเทพเจ้าเคอร์
จ้าวฝูสงสัยว่าเขาจะได้อาชีพนักฆ่าหรือไม่และตัดสินใจที่จะทดสอบดู อย่างไรก็ตาม เขาทำอย่างนี้เพื่อที่เขาจะสามารถเปิดประตูบานนั้นได้
หลังจากวางมือลงบนศิลาแล้ว ประกาศจากระบบได้ปรากฏออกมาในหัวของเขา!
"เจ้าอยากจะเป็นนักฆ่า?"
จ้าวฝูได้เลือก 'ใช่' ก่อนที่ศิลาจะเรื่องแสงเบาๆ ฉากตรงหน้าจ้าวฝูบลอขณะที่เขาปรากฏตัวในที่อื่น สถานที่นี้ค่อนข้างคล้ายกับห้องโถงที่จ้าวฝูเข้ามา แต่ก็ค่อนข้างสลัว นอกจากนี้ยังทำให้รู้สึกลึกลับและสง่างาม
นอกเหนือจากนี้แล้ว ตอนนี้มีคนอยู่ด้านหน้าจ้าวฝู เครื่องแต่งกายของคนผู้นี้คล้ายกับสิ่งที่มนุษย์หนูนักฆ่าเคยสวมก่อนหน้านี้และเขายังสวมผ้าคลุมหัวที่ปกคลุมใบหน้าของเขา เสื้อผ้าที่เขาสวมใต้เอวก็ค่อนข้างแน่น แต่มันจะไม่จำกัดการเคลื่อนไหวของคนผู้นั้น จากรูปร่างของร่างกาย เขาดูเหมือนจะเป็นผู้ชาย
เขายืนอยู่ที่นั่นอย่างเงียบ ๆ ราวกับว่าเขาไร้ตัวตนและดวงตาอันเย็นชาก็จ้องมองมายังจ้าวฝูจากใต้ผ้าคลุม
จ้าวฝูยืนอยู่ที่นั่นอย่างสงบและมองกลับไปที่ชายคนนั้นในขณะที่สงสัยว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น เขาจำได้ว่าเลือกที่จะยอมรับอาชีพก่อนที่จะมาที่นี่
ชายคนนั้นจ้องมองจ้าวฝูเมื่อจี้บนหน้าอกของเขาจู่ ๆ ก็ปล่อยแสงสีขาวจาง ๆ ออกมาและเขาก็พูดด้วยเสียงแหบเล็กน้อยว่า "จงรักษาแสงสว่างไว้ในหัวใจของเจ้า อย่าลืมว่าเจ้าเป็นนักฆ่า เราปฎิบัติการในที่มืดเพื่อขับแสงสว่าง; ไม่มีอะไรเป็นความจริง ทุกอย่างจะถูกอนุญาต; ภายใต้คมมีดซ่อนเร้น เราทั้งหมดมีค่าเท่ากัน! "
หลังจากที่ชายคนนั้นพูดประโยคสุดท้าย ฉากตรงหน้าจ้าวฝูก็เบลอแล้วเขาก็กลับเข้ามาในห้องโถงที่เขาเข้ามาก่อนหน้าเมื่อประกาศระบบดังออกมาว่า "ท่านได้เปลี่ยนอาชีพเรียบร้อยแล้ว!"
อาชีพนี้ไม่ใช่ธรรมดาทั้งหมดและจ้าวฝูตัดสินใจว่าต้องการตรวจสอบมันอย่างใกล้ชิด จ้าวฝูรู้สึกประหลาดใจที่เขาต้องได้รับการตัดสินก่อนที่เขาจะได้อาชีพซึ่งแตกต่างจากอาชีพอื่น ๆ ทั้งหมด
จ้าวฝูมองไปที่อาชีพนักฆ่าของเขา เขาไม่เพียงได้รับค่าสถานะพิเศษ แต่ยังมีทักษะมากมายเช่น ลอบเร้น, พร่ามัว, เคล็ดวิชาลอบสังหาร, ร่างภูติผี, การปามีด และควบคุมคมมีดลับ
แน่นอนว่าด้วยสถานะของจ้าวฝู เขาจะไม่ใช้อาชีพนี้เพื่อลอบสังหารหรือรวบรวมข่าวกรอง อย่างไรก็ตาม มันก็ยังเป็นประโยชน์กับเขาเพราะมันทำให้เขาได้เห็นสิ่งที่อยู่อีกฟากหนึ่งของประตูบานนั้น
จ้าวฝูยืนอยู่หน้าประตูและผลักให้ประตูเปิด เวลานี้ประตูไม่ได้ปฏิเสธเขาและเขาก็สามารถที่จะเปิดมันได้อย่างง่ายดาย
หลังประตูเป็นทางเดินสลัว จ้าวฝูคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้เป็นครั้งที่สองและสั่งให้ทหารเตรียมตัว ให้เขาสวมผ้าคลุมสีดำและคมมีดซ่อนเร้นทั้งสองจ้าวฝูคาดเดาได้ว่าตั้งแต่ประตูต้องการอาชีพนักฆ่าเปิดเท่านั้น ซึ่งมันต้องเกี่ยวข้องกับอาชีพนักฆ่า ดังนั้นเขาจึงต้องเตรียมตัวให้พร้อม
"ฝ่าบาท ท่านต้องการนำคนไปด้วยหรือไม่? ด้านในมันอาจจะอันตรายอย่างมาก! " ผู้ใต้บังคับบัญชาที่เชื่อถือได้ของจ้าวฝูถามด้วยความรู้สึกที่กังวลบนใบหน้าของพวกเขา
จ้าวฝูส่ายหัวและตอบว่า "ไม่จำเป็นหรอก ถึงด้านในมันอาจจะอันตรายอย่างมาก แต่เนื่องจากอาจเป็นแบบทดสอบมรดกมันจึงไม่ควรมีอันตรายร้ายแรงใด ๆ ภายใน อย่ากังวลมากเกินไป! "
ได้ยินเรื่องนี้ ผู้ใต้บังคับบัญชาของจ้าวฝูก็ถอยไปอีกด้านหนึ่ง
หลังจากเตรียมการ จ้าวฝูเดินเข้าไปในทางเดินและประตูถูกปิดช้าๆข้างหลังเขา จ้าวฝูไม่ได้เคลื่อนไหวใดๆตั้งแต่เข้ามา แต่เขาสังเกตสภาพแวดล้อมรอบตัวก่อนที่จะเดินไปข้างหน้าหลังจากไม่พบอะไร
สภาพแวดล้อมรอบตัวเขาค่อนข้างเงียบและเสียงเดียวที่เขาได้ยินคือการหายใจของเขาเอง เมื่อผสมกับสภาพแวดล้อมที่สลัว บรรยากาศก็ค่อนข้างน่ากลัว
จ้าวฝูเดินตามทางจนเขามาถึงในพื้นที่แปลกประหลาด พื้นที่นี้มีขนาดใหญ่มากและดูเหมือนป่า มันยังคงมืดมิดในป่าแห่งนี้และท้องฟ้าก็เป็นสีเทาขาวขณะที่หญ้าและต้นไม้เป็นสีเทาซีด พื้นดินปกคลุมด้วยใบไม้เน่าและทั้งภูมิภาคก็เต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความตาย
จ้าวฝูมองไปรอบ ๆ ครู่หนึ่ง วางแผนว่าจะทำอย่างไร เมื่อต้นไม้ขนาดใหญ่ตรงหน้าเขาดูเหมือนจะมีชีวิตชีวาขึ้นและแผ่สาขาไปทางเขา
นี่เป็นเรื่องที่ไม่คาดคิดและจ้าวฝูรีบกระโดดไปข้างหลังทันที อย่างไรก็ตาม กิ่งก้านมีขนาดใหญ่เกินไปและเป็นไปไม่ได้ที่จ้าวฝูจะหลบเลี่ยงพวกมันได้ เช่นนี้ เขาปลดปล่อยขอบเขตแห่งราชาของเขา สร้างโล่ป้องกันสีดำกว้าง 2 เมตรที่ปกคลุมด้วยจารึกมังกร แต่เขาก็ยังถูกส่งกระเด็นไปข้างหลัง
หลังจากลงไปที่พื้นแล้ว จ้าวฝูก็พยายามจะไปอีกทางหนึ่ง แต่เมื่อเขาเข้ามาใกล้ป่าไม้ขนาดใหญ่อีกครั้ง มันก็เริ่มมีชีวิตขึ้นและเริ่มโจมตีจ้าวฝู โชคดีที่เขาเตรียมตัวในครั้งนี้และพยายามหลบเลี่ยงพวกมัน นี้เกิดขึ้นไม่กี่ครั้ง ทำให้เป็นไปไม่ได้สำหรับเขาที่จะเข้าไปในป่า
จ้าวฝูยืนนิ่งและคิดชั่วขณะหนึ่ง ถ้าเขาต้องการที่จะก้าวไปข้างหน้าเขาจะต้องผ่านป่าผืนนี้ แต่ด้วยต้นไม้ที่โจมตีเขา มันเป็นไปไม่ได้ที่เขาจะเข้าไปในป่า เขาต้องมองข้ามบางสิ่งบางอย่าง
ทันใดนั้นการรู้แจ้งได้ปรากฏขึ้นในความคิดของจ้าวฝู ขณะที่เขายิ้มด้วยความเข้าใจ เขาประหลาดใจกับความโง่เขลาชั่วขณะของเขาและคิดย้อนกลับไปถึงคำพูดที่ชายคนนั้นเคยพูดกับเขาเมื่อเขาได้รับอาชีพนักฆ่าเขาว่า "รักษาแสงสว่างไว้ในใจของเจ้า อย่าลืมว่าเจ้าเป็นนักฆ่า"
ก่อนหน้านี้เขาเคยคิดว่าเป็นคนธรรมดามากกว่าฐานะนักฆ่า ตอนนี้เขาเป็นนักฆ่า เขาควรจะคิดเหมือนนักฆ่า
ก่อนอื่นเพื่อที่จะเข้าสู่สถานที่ในฐานะนักฆ่า เขาจะต้องระงับลมหายใจและกลิ่นอายของเขา จ้าวฝูใช้ลักลอบเพื่อซ่อนกลิ่นอายของเขาและแม้แต่การหายใจก็ไม่สามารถตรวจพบได้ หลังจากที่เขาระงับกลิ่นอายและลมหายใจของเขาแล้ว เขาเดินเข้าหาต้นไม้ขนาดใหญ่