บทที่ 48 เอลฟ์
บทที่ 48 เอลฟ์
บทที่ 48 เอลฟ์
จ้าวฝูเฝ้าดูโครงสร้างต่างๆค่อยๆหายไป และเขาก็เข้าใจว่าการต่อสู้จบลงแล้ว เขาสั่งให้คนของเขาถอยกลับ เพื่อสร้างความประหลาดใจให้กับหัวหน้าโคโบลด์
ในตอนนี้ หัวหน้าโคโบลด์ได้ชักกระบี่ใหญ่ของตนออกมาและเข้าต่อสู้กับหัวหน้าออร์ค โอเดียส เป็นการส่วนตัว
"ทำไมเจ้าถึงเป็นพันธมิตรกับมนุษย์และโจมตีหมู่บ้านโคโบลด์ด้วย?" หัวหน้าโคโบลด์คำรามด้วยความฉุนเฉียวในขณะที่มันฟันเข้าใส่โอเดียส
"งั้นทำไมเจ้าถึงสังหารน้องชายของข้า?" โอเดียสคำรามออกมาในขณะที่มันจ้องมองหัวหน้าโคโบลด์
มันน่าสงสารที่พวกมันพูดออกมาได้แค่ภาษาของตน ทั้งคู่จึงไม่สามารถเข้าใจกันและกันได้ และสิ่งเดียวที่พวกมันเห็นก็คือศัตรูที่พวกมันต้องสังหาร ความคิดที่ว่ามีคนจัดฉากเรื่องทั้งหมดนี้ไม่เคยอยู่ในสมองของพวกมันเลย
จ้าวฝูเองก็สังเกตเห็นพวกโคโบลด์ที่กำลังหลบหนีและหันไปมองหัวหน้าโคโบลด์ที่กำลังต่อสู้นองเลือดอยู่ มันยินดีที่จะสละตัวเองเพื่อให้โคโบลด์บางส่วนหนีไปได้
โคโบลด์ทุกๆตัวที่กำลังหลบหนีไปนั้นมองดูหัวหน้าของพวกมันต่อสู้อย่างหมดท่าอยู่ในสนามรบ ในขณะที่หยาดน้ำตาได้รินไหลออกมาจากใบหน้าของพวกมัน ร่างกายของหัวหน้าโคโบลด์ดูเรืองรองไปด้วยแสงสว่าง ทำให้มันดูราวกับวีรบุรุษก็ไม่ปาน
จ้าวฝูเห็นว่าหัวหน้าโคโบลด์นั้นบาดเจ็บหลายจุดจากขวานสั้นของโอเดียส และถูกปกคลุมไปด้วยเลือด แต่ถึงกระนั้นมันก็ยังต่อสู้อย่างห้าวหาญ แม้ว่าการเคลื่อนไหวของมันจะเริ่มเชื่องช้าขึ้น มันชัดเจนแล้วว่าเรื่องนี้จะจบลงเช่นใด
“เห้อ!” จ้าวฝูถอนหายใจ ในระหว่างสงครามที่วุ่นวายนั้น ถ้าจ้าวฝูไม่ได้มีพลังที่มากพอ ผลลัพธ์ของเขาก็คงจะเป็นเหมือนดั่งหัวหน้าโคโบลด์ หรือไม่ก็เลวร้ายยิ่งกว่านั้น ถ้าเขาไม่ได้มีพลัง กองกำลังของเขาก็คงจะถูกผู้อื่นกลืนกิน
จ้าวฝูหันไปมองโคโบลด์กว่า 300 ตัวที่กำลังหลบหนีและออกคำสั่งให้จับพวกมัน
...............................................................
"มนุษย์! ไยเจ้าถึงไม่ปล่อยพวกเราไป?"
ในตอนนี้ ทหารของจ้าวฝู 900 คนได้ล้อมโคโบลด์ 300 ตัวไว้ และโคโบลด์ที่นำกลุ่มนี้อยู่ก็ได้ตะโกนใส่จ้าวฝูด้วยความโกรธ
"ข้าต้องการให้พวกเจ้ายอมจำนนต่อข้า ตราบใดที่พวกเจ้ายอมจำนน ข้าสัญญาว่าข้าจะไม่ทำร้ายพวกเจ้าคนไหน" จ้าวฝูพูดในขณะที่โดเก้แปล
"ฮ่าฮ่า! เจ้าและพวกออร์คร่วมมือกันโจมตีหมู่บ้านของพวกเราและสังหารคนของเราไปมากมาย แต่เจ้ากลับต้องการให้พวกเรายอมจำนนต่อเจ้างั้นเหรอ?" โคโบลด์หัวเราะเยาะด้วยความเย็นชา
จ้าวฝูยังคงสีหน้าไว้ในขณะที่เขาตอบกลับอย่างเยือกเย็น "ประการแรก ข้าไม่ได้ร่วมมือกับพวกออร์ค ประการที่สอง ถ้าข้าไม่ทำให้พวกเจ้าอยู่ในสภาพเช่นนี้ พวกเจ้าจะยอมจำนนงั้นหรือ? ประการที่สาม ข้าไม่ได้กำลังเจรจจากับพวกเจ้า ถ้าพวกเจ้าอยากตายนัก ข้าก็จะสงเคราะห์ให้!"
พลธนูและพลหน้าไม้ยกอาวุธของตนขึ้น ในทันทีที่จ้าวฝูสั่ง พวกเขาจะยิงพวกโคโบลด์ทันที
ใบหน้าของผู้นำกลุ่มโคโบลด์เปลี่ยนเป็นหน้าเกลียด มันคิดย้อนกลับไปถึงการที่หัวหน้าได้สละชีวิตให้กับพวกตน และมันก็ลังเลอยู่สักพัก ก่อนที่จะเลือกยอมจำนน
ในตอนนี้ สนามรบหลังได้ถูกแบ่งออกเป็นสามแล้ว!
เนื่องจากโคโบลด์ที่หลบหนีนั้นได้อยู่ในการควบคุมแล้ว จ้าวฝูจึงกลับมาที่หมู่บ้านโคโบลด์ มีเพียงโคโบลด์กลุ่มเล็กๆที่กำลังต่อสู้อย่างสิ้นหวัง และในท้ายที่สุด พวกมันก็ถูกสังหาร แน่นอนว่านี่รวมถึงหัวหน้าโคโบลด์ด้วย ออร์คได้มาเพื่อแก้แค้น และเป็นธรรมดาที่พวกมันจะไม่ได้เก็บนักโทษไว้
โคโบลด์ทุกๆตัว ยกเว้นที่ยอมจำนนกับจ้าวฝูได้ตายตกไปตามกัน มีออร์ค 1,000 ตัว จากทั้งหมด 4,000 ตัวที่ตายลง และออร์คที่รอดชีวิตนั้นส่วนใหญ่ก็ได้รับบาดเจ็บ
โอเดียสอยากจะไล่ล่าโคโบลด์ทั้ง 300 ตัวที่หลบหนีไปได้ แต่หลังจากที่มันได้สังหารโคโบลด์ทั้งหมู่บ้านแล้ว มันก็ตัดสินใจว่ามันได้แก้แค้นให้น้องชายของตนแล้ว เมื่อมันเห็นว่าลูกน้องของมันหมดแรงและคิดว่าพวกโคโบลด์จะหลบหนีไปได้ไกลแค่ไหนแล้ว มันก็ตัดสินใจเลิกรา
ทันใดนั้นก็มีออร์คบางส่วนเข้ามารายงานว่าพวกมันเห็นมนุษย์ แม้ว่าพวกมนุษย์จะมีจำนวนน้อยมากก็ตาม
แม้ว่าทหารของจ้าวฝูจะได้หลบซ่อนตัวก็ตาม แต่ก็ยังถูกพบเห็นโดยออร์คบางตัว โชคดีที่ทหารของจ้าวฝูได้กระจายกำลังออกไป ดังนั้นพวกออร์คจึงเห็นมนุษย์แค่สิบกว่าคนเท่านั้น
หลังจากได้ฟังรายงาน โอเดียสก็ไม่ได้ใส่ใจอะไรมากกับมนุษย์แค่สิบกว่าคน มันเป็นไปได้ว่ามีหมู่บ้านมนุษย์ที่อยู๋ใกล้ๆได้ถูกโจมตีโดยพวกโคโบลด์ และพวกมันก็เป็นทาสที่พวกโคโบลด์จับตัวมา
............................................................
ในขณะที่เรื่องทั้งหมดนี้กำลังดำเนินไปอยู่นั้น ไป่ฉีได้นำทหาร 900 คนเข้าโจมตีหมู่บ้านออร์คในขณะที่พวกออร์คส่วนใหญ่กำลังโจมตีหมู่บ้านโคโบลด์
ผู้อาวุโสโล๊คและก็อบลินของเขาได้เข้าโจมตีจากด้านหน้า ในขณะที่ไป่ฉีและทหารของเขาได้เข้าไปลอบสังหารออร์คสูงวัยและออร์คเด็ก
จ้าวฝูต้องยอมรับว่าวิธีการนี้ค่อนข้างเลวร้าย แต่ถ้าให้เขาเลือกระหว่างออร์คสูงวัยกับออร์คเด็กและคนของเขา เขายืมต้องเลือกออร์คพวกนี้
งานของไป่ฉีทำให้มันดูเหมือนว่าหมู่บ้านก็อบลินได้โจมตีหมู่บ้านออร์ค และเนื่องจากมีออร์คสูงวัยและออร์คเด็กมากมายที่ถูกสังหาร มันจึงราวกับว่าหมู่บ้านแห่งนี้ได้กลายเป็นขุมนรก เพื่อที่จะทำให้ออร์คโกรธมากยิ่งขึ้น เขากระทั่งได้เผาสิ่งปลูกสร้างบางส่วน
หลังจากทำทั้งหมดนี้แล้ว ไป่ฉีได้ส่งให้ก็อบลินทิ้งเบาะแสไว้ว่าเรื่องนี้เป็นฝีมือของหมู่บ้านก็อบลินทางทิศใต้
หลังจากออร์ค 3,000 ตัวกลับมาจากการทำลายล้างหมู่บ้านโคโบลด์ แม้ว่าพวกมันจะได้แก้แค้นแล้ว แต่หัวใจของพวกมันก็ยังรู้สึกหนักอึ้งอยู่ ถึงอย่างไรก็ตาม พวกมันได้สูญเสียพวกพ้องไปร่วมๆ 1,000 ตัว
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่พวกมันไม่เคยคาดคิดก็คือพวกมันจะเห็นออร์คมากมายนอนจมกองเลือดอยู่เมื่อพวกมันกลับมา ความโกรธของพวกมันได้ปะทุขึ้นสูงเสียดฟ้าเมื่อพวกมันได้เห็นซากศพของครอบครัวและมิตรสหายนอนเรียงรายอยู่บนพื้น
ออร์คที่เหลือรอดอยู่นั้นร้องออกมาอย่างเศร้าโศกว่านี่เป็นฝีมือของพวกก็อบลินจากทางทิศใต้ เพราะมีเพียงพวกก็อบลินเท่านั้นที่ได้แสดงตัวออกมาในขณะที่คนๆอื่นได้ซ่อนตัวและฆ่าพวกออร์ค ทำให้ก็อบลินส่วนใหญ่ที่เหลือรอดอยู่นั้นเห็นเพียงแต่พวกก็อบลินที่เข่นฆ่าพวกมัน และพวกมันก็เห็นก็อบลินเหล่านั้นจากไปทางทิศใต้ เป็นธรรมดาที่พวกมันจะคิดว่ามันเป็นหมู่บ้านก็อบลินทางทิศใต้
นักรบออร์คทุกตัวหยิบอาวุธของตนขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่คำนึงถึงความเหน็ดเหนื่อย พวกมันยาตราทัพไปยังหมู่บ้านก็อบลินพร้อมจิตสังหารอันเต็มเปี่ยม
ใกล้กันนั้น จ้าวฝูและไป่ฉีได้จัดทัพขึ้นมาใหม่ และพวกเขาได้เริ่มนำกองกำลังของตนไปยังหมู่บ้านเอลฟ์ทางตะวันออก
สักพักต่อมา จ้าวฝูที่กำลังขี่ดำน้อยได้เดินทางมาถึงหมู่บ้านเอลฟ์พร้อมด้วยทหาร 500 คน เพราะเป้าหมายของเขาคือการล่อให้เอลฟ์ออกมา เขาจึงไม่ได้พาทหารมาด้วยมากมายนัก
เมื่อจ้าวฝูเห็นเอลฟ์ เขาก็พบว่าพวกมันเป็นเช่นเดียวกับที่เรื่องเล่าได้กล่าวไว้ ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง เอลฟ์ทุกตัวก็มีรูปร่างหน้าตาที่ดีมาก และมีหูที่แหลม ผิวพรรณสีขาวและละเอียดอ่อน
จ้าวฝูนำทหารของเขาเดินทัพเข้าไปยังหมู่บ้านเอลฟ์ด้วยท่าทางที่จองหอง และนี่ทำให้หมู่บ้านเอลฟ์ตื่นตัวขึ้นมา การป้องกันของหมู่บ้านเอลฟ์นั้นเยี่ยมยอดมาก และนอกจากกำแพงไม้แล้ว พวกมันยังมีหอคอยอีกสองสามแห่งด้วย
สิ่งที่จ้าวฝูคิดไม่ถึงก็คือหัวหน้าหมู่บ้านเอลฟ์จะเป็นเอลฟ์สาวที่งดงามเป็นอย่างยิ่ง เธอดูราวกับว่าอยู่ในวัยสามสิบต้นๆ และเส้นผมสีทองของเธอก็ยาวลงมาถึงเอว เธอยังได้สวมชุดเกราะหนังที่เผยให้เห็นถึงส่วนโค้งเว้าของผู้หญิงที่โตเต็มวัยอีกด้วย