บทที่ 39 ม้าพงไพรทมิฬ
บทที่ 39 ม้าพงไพรทมิฬ
บทที่ 39 ม้าพงไพรทมิฬ
ในขณะที่เทาน้อยหอน ม้าพงไพรทมิฬทั้งหมดหยุดสิ่งที่พวกมันกำลังทำและมองไปทางเทาน้อย
“อู้ววววว...”
เทาน้อยหอนอีกครั้ง และส่งคำท้าทายไปยังราชาม้าพงไพรทมิฬอย่างชัดเจน
เมื่อเผชิญหน้ากับการยั่วยุของเทาน้อย ราชาม้าพงไพรทมิฬ ราชาม้าพงไพรทมิฬผู้ซึ่งกำลังนอนคว่ำอยู่ที่รังสัตว์ก็ลุกขึ้นยืนอย่างสง่างาม และจ้องมองไปที่เทาน้อย ในขณะที่จ้าวฝูกำลังคิดว่าแผนการของเขานั้นประสบความสำเร็จ ม้ากว่า300 ตัวเริ่มวิ่งไปที่เทาน้อยแทนราชาม้าพงไพรทมิฬ พื้นดินเริ่มสั่นสะเทือนราวกับมีแผ่นดินไหวและม้าก็ปลดปล่อยกลิ่นอายที่น่ากลัวออกมา
เทาน้อยกลัวและรีบวิ่งหนี โชคดีที่เทาน้อยเตรียมการมาอย่างดีและวิ่งเร็วมาก ไม่อย่างนั้นมันคงถูกกระทืบเป็นก้อนเนื้อไปแล้ว
หลังจากที่กลับมายังฝั่งของจ้าวฝูแล้ว เทาน้อยก็ดูรู้สึกผิดมากและหอนออกมาอย่างน่าสงสาร จ้าวฝูยิ้มออกมาด้วยความอักอ่วนและมอบยาจิตวิญญาณต่ำต้อยอีกเม็ดเพื่อปลอบมัน แผนการดังกล่าวล้มเหลว
ตอนนี้เขาทำได้แค่คิดถึงแผนการใหม่เท่านั้น จ้าวฝูจมลงไปในห้วงความคิด และหลังจากนั้นสักพัก จ้าวฝูได้มองไปที่เทาน้อยอีกครั้ง เมื่อเผชิญหน้ากับสายตาของจ้าวฝู เทาน้อยก็เริ่มสัมผัสอะไรบางอย่างได้ และมันได้เตรียมที่จะวิ่งออกไป
จ้าวฝูอดหัวเราะไม่ได้ และเขาได้คว้าหางของมันไว้และกล่าวว่า "เทาน้อย แกจะวิ่งไปไหน? ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้เจ้าทำอะไรในเวลานี้นอกจากออกคำสั่ง"
ต่อจากนั้น จ้าวฝูก็บอกแผนของเขาแก่เทาน้อย หลังจากได้ยินแผนการใหม่ เทาน้อยก็หอนออกมาด้วยความอุ่นใจ เพื่อส่งสัญญาณว่ามันเห็นด้วย
นอกเหนือจากเทาน้อยแล้ว จ้าวฝูยังนำหมาป่าเทา 6 ตัวมาด้วย คราวนี้ จ้าวฝูสั่งให้เทาน้อยสั่งให้หมาป่าเทาแกล้งทำร้ายม้าพงไพรทมิฬเพื่อล่อให้พวกมันออกมาอย่างช้าๆ
ทุกคนต่างก็เตรียมตัวและกระจายเป็นวงล้อม เมื่อเตรียมการเสร็จสิ้นแล้วแผนการก็เริ่มต้นขึ้น
“อู้ววว! อู้ววว! อู้ววว!”
หมาป่าเทา 6 ตัวรีบวิ่งออกมาจากภายในป่าและทำท่าเหมือนกำลังจะโจมตี ม้าพงไพรทมิฬไม่ได้สนใจหมาป่าเทาอย่างจริงจัง เห็นได้ชัดว่าม้าพงไพรทมิฬจะไม่โจมตีด้วยจำนวนม้าทั้งหมด 300 ตัว และมีเพียงม้า 20 ตัวที่เริ่มวิ่งเข้าไปยังหมาป่าเทาแทน
หมาป่าเทาหันหลังวิ่งหนีทันที ม้าพงไพรทมิฬจึงตัดสินใจกลับไปที่ฝูง
“อู้ววว! อู้ววว! อู้ววว!”
หมาป่าเทาหยุดหนีแล้วคำรามใส่พวกมันด้วยท่าทางอันดุร้าย จากนั้นพวกมันก็พุ่งเข้าหาม้าทั้ง 20 ตัวราวกับว่าพวกมันกำลังจะกลืนกินพวกม้า เมื่อเผชิญหน้ากับการยั่วยุของหมาป่าเทา ม้าพงไพรทมิฬทั้ง 20 ตัวก็พุ่งเข้าใส่พวกมันอีกครั้ง และสาบานว่าจะเหยียบพวกหมาป่าให้จมดิน
หมาป่าเทาหันหลังและวิ่งอีกครั้ง และพวกมันดูโลเลเป็นอย่างยิ่ง
ม้าพงไพรทมิฬเหล่านี้มีความรวดเร็วและเต็มไปด้วยความโกรธ ทำให้พวกมันวิ่งด้วยความเร็วสูงสุด ในไม่ช้า พวกมันก็เริ่มจะตามหมาป่าเทาทันแล้ว
ในขณะนั้น บ่วงเชือกก็ลอยออกมาจากหญ้าใกล้ๆ ตกลงบนคอเหล่าม้าพงไพรทมิฬ หลังจากที่ถูกจับอย่างฉับพลัน ม้าพงไพรทมิฬก็ตื่นตระหนักและหันหลังหนี
อย่างไรก็ตาม เหล่าทหารที่โยนบ่วงก็ผูกปลายเชือกอีกด้านหนึ่งกับต้นไม้ขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว
ม้าสามตัวที่ไม่มีบ่วงรอบคอพยายามที่จะวิ่งหนี แต่ในวินาทีถัดมา บ่วงเชือกนับไม่ถ้วนบินมาที่พวกมันและจับพวกมันไว้
จ้าวฝูมีความสุขมากที่ได้จับม้าพงไพรทมิฬกว่า 20 ตัวในครั้งเดียว เมื่อเหล่าม้าสูญเสียความพยายาม เหล่าทหารของจ้าวฝูจึงเริ่มต้นฝึกพวกมันด้วยตนเอง
หลังจากประสบความสำเร็จในภารกิจนี้ เขายังคงใช้วิธีนี้ต่อไป
หมาป่าเทาหกตัวหอนขณะที่วิ่งออกจากป่า ม้าพงไพรทมิฬไม่ได้ฉลาดนักและพวกมันไม่ได้สงสัยว่าม้าพงไพรทมิฬก่อนหน้าหายไปไหน ม้ากว่า 20 ตัว เริ่มไล่ตามเหล่าหมาป่าเทาอีกครั้ง
หลังจากทำซ้ำหลายๆครั้ง วิธีนี้จะค่อยๆสูญเสียประสิทธิภาพไป ในตอนนี้มีม้าพงไพรทมิฬจำนวนแค่ 100 ตัวเท่านั้นที่เหลืออยู่และทุกตัวก็เริ่มตื่นตัว หลังจากม้าจำนวนมากหายไป พวกมันก็ไม่ได้โง่พอที่จะไม่ตระหนักถึงบางสิ่งที่ผิดปกติ
“อู้ววว!” เทาน้อยหอนออกมาอีกครั้งในขณะที่มันเดินออกมาจากป่า มันไม่ได้ดูเศร้าหมองเท่ากับครั้งที่แล้วที่มันวิ่งหนีมา และปากของมันก็โค้งขึ้นราวกับรอยยิ้มของมนุษย์ ทำให้มันดูดีขึ้นมาก
ราชาม้าพงไพรทมิฬมองเทาน้อยด้วยความโกรธ และเข้าใจว่าเทาน้อยมีส่วนเกี่ยวข้องอย่างใดอย่างหนึ่งในเรื่องนี้
ราชาม้าพงไพรทมิฬร้องออกมาในขณะที่มันพุ่งเข้าใส่เทาน้อยเพื่อจะบดขยี้หมาป่าน่าชังตัวนี้
เมื่อเทาน้อยเห็นราชาพงไพรทมิฬเร่งรุดเข้ามาพร้อมกับมีม้าพงไพรทมิฬจำนวน 100 กว่าตัวตามหลังมา เทาน้อยรีบวิ่งหนีในทันใด
ในวินาทีต่อมา บ่วงเชือกลอยลงมาทางราชาม้าพงไพรทมิฬและคล้องคอมันไว้ ในขณะที่ราชาม้าพงไพรทมิฬถูกจับ ม้าพงไพรทมิฬตัวอื่นๆเริ่มตกใจ
ราชาม้าพงไพรมิฬร้องออกมาด้วยโกรธและกระโจนขึ้นไปในอากาศในขณะที่วิ่งอยู่ ทหารทั้งห้าคนที่จับเชือกไว้เสียความสมดุลและถูกลากไปข้างหลังมัน
บ่วงเชือกอีกอันหนึ่งตกลงไปรอบคอของราชาม้าพงไพรทมิฬ คราวนี้ไป่ฉีก็ลงมือด้วย แต่พวกเขาก็ยังคงถูกลากออกไปโดยราชาม้าพงไพรทมิฬ
"ราชาม้าพงไพรทมิฬตัวนี้ช่างแข็งแรงยิ่งนัก!"
บ่วงเชือกได้ตกลงไปคล้องคอราชาม้าพงไพรทมิฬอย่างต่อเนื่อง ในท้ายที่สุด มันต้องใช้ทหาร 30 คน ไป่ฉี และจางต้าหูเพื่อทำให้ราชาม้าพงไพรทมิฬหยุดได้ในที่สุด
หลังจากถูกจับโดยบ่วงเชือก ราชาม้าพงไพรทมิฬก็ยังคงต่อสู้กลับและพวกเขาใช้ความแข็งแกร่งทั้งหมดของตนเพื่อดึงเชือกไว้กับที่
ตอนนี้จ้าวฝูได้เบนความสนใจออกไปจากราชาม้าพงไพรทมิฬ และไปตรวจสอบให้แน่ใจว่าม้าตัวอื่นๆได้ถูกจับไว้แล้ว ก่อนที่จะเบนกลับมาที่ราชาม้าพงไพรทมิฬ
แม้กระทั่งตอนนี้ ราชาม้าพงไพรทมิฬยังคงต่อต้านอย่างแข็งขัน จ้าวฝูไม่รีบร้อนนักและหลังจากรอไม่กี่ชั่วโมง ราชาม้าพงไพรทมิฬก็เหนื่อยจนถึงจุดที่มันนอนลงบนพื้นและหายใจอย่างหนักหน่วง
เพียงเท่านี้จ้าวฝูก็เดินไปหามันและพยายามใช้ทักษะฝึกสัตว์ อย่างไรก็ตาม ผลก็เหมือนกับเมื่อเขาพยายามจะใช้มันกับเทาน้อยในช่วงต้นและราชาม้าพงไพรทมิฬก็ต่อต้านอย่างแข็งขัน
ในตอนนี้ เทาน้อยถูหัวมันกับมือจ้าวฝูราวกับว่ามันมีความคิด จ้าวฝูรู้สึกประหลาดใจมาก แต่เขาก็อนุญาตให้เทาน้อยลองดู
เทาน้อยวิ่งเข้าไปและเห่าหอนเบาๆใส่ราชาม้าพงไพรทมิฬ และจ้าวฝูก็ไม่รู้ว่าเทาน้อยนั้นกล่าวอะไร ในการตอบสนอง, ราชาม้าพงไพรทมิฬหันหัวออกไปโดยไม่สนใจเทาน้อยเลย
เทาน้อยวิ่งเข้าใส่มันและใช้กรงเล็บของมันตบหัวราชาม้าพงไพรทมิฬหลายต่อหลายครั้งจนทำให้มันโกรธ และส่งผลให้มันอยากจะลุกขึ้นยืนเพื่อมาสั่งสอนเทาน้อย
แต่มันก็หมดแรงแล้วและยังมีบ่วงเชือกหลายอันที่คล้องคอมันอยู่ ดังนั้นจึงมีรอยข่วนนับไม่ถ้วนปรากฏขึ้นบนใบหน้าของมัน และมีรอยกัดอีกมากมายตามเนื้อตัวของมัน
จ้าวฝูสามารถบอกได้ว่านี่คือการแก้แค้นของเทาน้อยต่อราชาม้าพงไพรทมิฬสำหรับการที่เทาน้อยโดนไล่ล่าอยู่เป็นเวลานาน จ้าวฝูยิ้มและบอกเทาน้อยให้หยุด ก่อนที่จะเดินไปข้างๆราชาม้าพงไพรทมิฬและมองไปที่มัน เขายื่นมือออกมาและพูดว่า "นี่เป็นโอกาสสุดท้ายของเจ้าแล้ว ถ้าเจ้าไม่ยอมจำนน ข้าจะต้องฆ่าเจ้า!"
จากนั้นจ้าวฝูการใช้ทักษะการฝึกสัตว์ และแสงจากฝ่ามือของเขาก็ปกคลุมร่างกายของราชาม้าพงไพรทมิฬ ดวงตาสีเขียวของม้าพงไพรทมิฬมองไปที่จ้าวฝูราวกับว่ากำลังพิจารณาบางสิ่งบางอย่างอยู่