บทที่ 28: ของขวัญแห่งการจากลา และการกลับสู่เมืองหลวง

เผลอแป๊บเดียว เวลา 3 เดือนก็ผ่านไปอย่างเงียบเชียบ

ในช่วงเวลานี้ จู่ชิงอวิ๋นได้ลงชื่อเข้าใช้ที่เมืองหางโจว และได้รับเมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุไฟ 'เพลิงกุหลาบ' ซึ่งถังเยว่ได้ดูดซับไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

นอกจากนี้ เขายังได้รับรางวัลเป็นการ์ดเลื่อนขั้นระดับจอมราชันย์ 1 ใบ และเมล็ดพันธุ์ระดับวิญญาณธาตุไฟชั้นยอด 'เพลิงมรณะฝังนรก'

(คุณสมบัติ: พลังโจมตีของเปลวไฟเพิ่มขึ้น 6 เท่า มาพร้อมกับทักษะอาณาเขต 'แดนมรณะฝังนรก' พลังงานใดๆ ที่เกี่ยวข้องกับธาตุไฟภายในอาณาเขตจะถูกดูดกลืนโดยแดนมรณะฝังนรก เปลวไฟจะแฝงด้วยพลังความมืดและคำสาป และเปลวไฟจะดับได้ยากยิ่งเมื่อติดแล้ว ราวกับหนอนบ่อนไส้ที่เกาะกินกระดูก)

อย่างไรก็ตาม เมื่อเทียบกับสิ่งของเหล่านี้ สิ่งที่เขาแปลกใจคือช่วงนี้พี่ถังเยว่ดูผิดปกติไปเล็กน้อย

พักหลังมานี้ เวลาเขากอดเธอตอนนอน เธอชอบหน้าแดงขึ้นมาดื้อๆ ต้องรู้ก่อนนะว่าพวกเขานอนด้วยกันมาเกือบ 4 ปีแล้ว เขาแทบไม่เคยเห็นเธอเขินอายขนาดนี้มาก่อนเลย

【ชื่อ: จู่ชิงอวิ๋น

อายุ: 14 ปี 3 เดือน

ธาตุเวทมนตร์: อัญเชิญ, มิติ, ไฟ, สายฟ้า, น้ำแข็ง

ระดับนักเวท: ระดับสูง ขั้น 1

ระดับเวทมนตร์: กลุ่มดาว

พรสวรรค์: อัญเชิญคู่ (ได้รับอสูรอัญเชิญเพิ่ม 2 ตัวทุกครั้งที่เลื่อนระดับขอบเขตใหญ่), จิตวิญญาณแห่งความว่างเปล่า (ผลลัพธ์การโจมตีธาตุมิติเพิ่มขึ้น 3 เท่าหลังใช้งาน), ร่ายเวทฉับพลัน, มานาไร้ขีดจำกัด

อสูรอัญเชิญ: สัตว์เทวะมังกรทอง 5 กรงเล็บ (ระดับจอมราชันย์), สัตว์ดุร้ายพยัคฆ์ขาว (ระดับขุนพล), สัตว์มงคลไป๋เจ๋อ (ระดับขุนพล)

เมล็ดพันธุ์วิญญาณ: เมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุไฟ (เพลิงนรก), เมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุสายฟ้า (นภาเก้าชั้น), เมล็ดพันธุ์วิญญาณธาตุน้ำแข็ง (ห้วงน้ำแข็งลึก)

เมล็ดพันธุ์ระดับวิญญาณ: เมล็ดพันธุ์ระดับวิญญาณธาตุไฟ (เพลิงมรณะฝังนรก)

ช่องเก็บของ: บัตรธนาคาร 1 ใบ, อุปกรณ์เวทละอองดาวมังกรทองคู่กาย (ระดับจิตวิญญาณ) 1 ชิ้น, รองเท้าเหยียบเวหา, ปีกแห่งวายุ, คันธนูผู้พิทักษ์สรรพชีวิต (อุปกรณ์วิญญาณ)】

เมื่อมองดูหน้าต่างสถานะส่วนตัวในปัจจุบัน มันช่างดูหรูหรากว่าเมื่อ 3 ปีก่อนแบบคนละชั้น

อย่างไรก็ตาม สำหรับความผิดปกติของถังเยว่ จู่ชิงอวิ๋นก็ยังหาสาเหตุไม่เจอ

การโอบกอดเอวของพี่ถังเยว่และซุกหน้าลงกับ 'แพนด้ายักษ์' ของเธอ ชีวิตแบบนี้ที่คนอื่นไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการ กลับเป็นกิจวัตรประจำวันของจู่ชิงอวิ๋น

และดูเหมือนถังเยว่จะรู้สึกตัว ดวงตาเรียวยาวของเธอค่อยๆ ลืมขึ้น และสายตาที่มองมายังจู่ชิงอวิ๋นก็แฝงไปด้วยความตำหนิเล็กน้อย

"เจ้าเด็กหนุ่มเลือดร้อน เธอคิดจะทำอะไรพี่สาวฮึ?"

ราวกับได้ยินเสียงของถังเยว่ เขาฉีกยิ้มกว้าง

"ฮี่ฮี่ ผมก็แค่นอนกอดพี่สาวเฉยๆ อีกอย่างผมเพิ่งจะ 14 เองนะ ผมจะไปทำเรื่องที่ผู้ใหญ่เขาทำกันกับพี่ถังเยว่ได้ยังไงล่ะครับ?"

(o｀ω′)o

"ชิ เรื่องที่ผู้ใหญ่เขาทำกันเหรอ? พี่ว่าน้องชิงอวิ๋นมีใจแต่ไร้ความกล้าซะมากกว่ามั้ง"

(^_^)ノ

ทันทีที่จู่ชิงอวิ๋นรู้สึกว่าถูกคว้าหมับเข้าที่จุดยุทธศาสตร์ ใบหน้าเล็กๆ ของเขาก็แดงเถือกราวกับกาน้ำชาที่กำลังเดือดปุดๆ ทันที

"พี่ถังเยว่... จับตรงนั้นไม่ได้นะครับ..."

บ่าย 2 โมง ณ สนามบินเขตซ่างเฉิง เมืองหางโจว

"พี่ถังเยว่ พี่จะไม่กลับไปเยี่ยมตระกูลกับผมจริงๆ เหรอ? ผม..."

อย่างไรก็ตาม ก่อนที่เขาจะพูดจบ ถังเยว่ก็เอามือปิดปากเขาไว้ด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ

"เจ้าเด็กบ้า รีบขึ้นเครื่องไปได้แล้ว ถ้าช้ากว่านี้เดี๋ยวก็ตกเครื่องหรอก"

เมื่อมองดูสีหน้าของพี่ถังเยว่ที่ยืนอยู่ตรงหน้า รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนแก้มของจู่ชิงอวิ๋น

"ก็ได้ครับพี่ถังเยว่ ผมรู้ว่าพี่เขิน แต่ลูกสะใภ้ขี้ริ้วขี้เหร่ยังไงสักวันก็ต้องไปเจอพ่อแม่สามีอยู่วันยังค่ำแหละน่า"

จู่ชิงอวิ๋นโอบเอวถังเยว่และดึงเธอเข้ามากอดอย่างอ่อนโยน ตอนนี้เขากำลังอยู่ในช่วงโตวันโตคืน ส่วนสูงของเขาจึงแซงหน้าถังเยว่ไปเรียบร้อยแล้ว

"เธอนี่มัน อื้อ อื้อ อื้อ..."