บทที่ 26 - ละครฉากใหญ่

บทที่ 26 - ละครฉากใหญ่

◉◉◉◉◉

ชายหนุ่มออกแรงผลักหวังมามาออกไป แต่ทว่าร่างกายที่หนักถึงร้อยห้าสิบกว่ากิโลกรัมของอีกฝ่ายกลับหนักอึ้งราวกับก้อนหิน ผลักยังไงก็ไม่ขยับเลยสักนิด

กลายเป็นหวังมามาที่ร้อง "โอ๊ย" ออกมาเอง แล้วล้มลงไปกองอยู่ข้างๆ

"มาดูเร็วเข้า! ให้ทุกคนได้เห็นกันชัดๆ ไปเลย ว่าไอ้ผู้ชายหน้าด้านคนนี้มันเป็นใครกันแน่!"

ชายหนุ่มกระชากปลอกหมอนออก เผยให้เห็นใบหน้าของซ่งเค่อหมิงที่แดงก่ำไปหมด

เป็นเพราะกินยาเข้าไปมากเกินขนาด ใบหน้าของเขาจึงเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อ

"คุณชายซ่ง! เป็นคุณเองเหรอ!"

ชายหนุ่มคนนี้ถึงกับหน้าเหวอไปเลย

"อะไรกันเนี่ย คุณคือคุณชายซ่งหรอกเหรอ!"

หวังมามาที่อยู่ข้างๆ ก็ตกใจจนแทบจะกระโดดตัวลอย

จู่ๆ ซ่งเค่อหมิงก็ขยี้ตาเบาๆ แล้วฉีกยิ้มหื่นกาม "บ้าจริง หายไปไหนแล้วล่ะ ทำไมไม่มาต่อล่ะจ๊ะ?"

พูดจบ เขาก็ลืมตาขึ้นและได้เห็นทุกสิ่งทุกอย่างที่อยู่ตรงหน้า

เขาตั้งสติไม่ทันไปชั่วขณะ ทำได้เพียงนั่งอึ้งตะลึงงันอยู่ตรงนั้น

สวีรั่วอิ่งที่ไหนกัน ให้ตายเถอะ นี่มันหวังมามาชัดๆ!

พอก้มลงมองดูตัวเองอีกที เมื่อกี้เขาถึงกับ...

"อ้วก!"

ซ่งเค่อหมิงรู้สึกถึงเลือดที่พุ่งพล่านตีกลับขึ้นสมอง สมองขาวโพลนไปหมด จิตใจสั่นสะท้านอย่างรุนแรง เขากระอักเลือดเก่าก้อนใหญ่ออกมา ก่อนจะล้มตึงสลบเหมือดไปในทันที

การถ่ายทอดสดมักจะมีเวลาหน่วงเสมอ

ในขณะนี้ ซ่งฝานกำลังนั่งอยู่ในห้องพักอาจารย์ของมหาวิทยาลัย ถ้าเป็นเวลาปกติ เขาคงกลับบ้านไปตั้งนานแล้ว

แต่วันนี้เพื่อรอชมผลงานการแสดงของเฟิงหลิน เขาจึงตั้งใจอยู่ต่อเพื่อแชร์เรื่องนี้กับอาจารย์คนอื่นๆ

ถึงตอนนั้น ตัวเขาเองก็ไม่ต้องเป็นคนเอาเรื่องนี้ไปบอกหลานโหรวด้วยซ้ำ

เดี๋ยวอาจารย์คนอื่นๆ ก็เอาไปพูดต่อกันเองแหละ

"เฮ้อ! ผู้หญิงคนนี้น่าขยะแขยงจริงๆ ฉันทนดูไม่ได้เลย ตัวเองไม่ยอมทำงาน เอาแต่ผลาญเงินผู้ชาย แล้วยังมาหักหลังครอบครัวอีก"

อาจารย์หญิงคนหนึ่งจ้องมองหน้าจอคอมพิวเตอร์ตรงหน้าซ่งฝานด้วยใบหน้าโกรธจัด

นอกจากเธอแล้ว ในห้องพักอาจารย์ยังมีอาจารย์อีกห้าหกคนยืนมุงดูอยู่ด้านหลังด้วย

"ผู้ชายคนนี้ก็ซื่อเกินไป ถ้าฉันเป็นผู้ชายคนนั้นนะ ฉันหย่าขาดไปนานแล้ว"

"รีบเปิดให้ฉันดูหน่อยสิ ว่านังผู้หญิงคนนี้มันสวยขนาดไหนกันเชียว ถึงทำให้ผู้ชายยอมทุ่มเทให้ขนาดนี้"

อาจารย์ชายอีกหลายคนที่อยู่ข้างๆ ก็พากันโกรธแค้นแทน

ผู้ชายคนนี้มันขี้ขลาดเกินไปแล้ว

ในตอนนั้นเอง ประตูห้องในจอภาพก็เปิดออก กล้องวิดีโอแพนตามหลังชายหนุ่มและนักข่าวเข้าไป

บรรดาอาจารย์ที่อยู่ที่นี่ต่างพากันกลั้นหายใจ จ้องมองหน้าจอตาไม่กะพริบ จนกระทั่งปรากฏภาพของผู้หญิงน้ำหนักร้อยห้าสิบกว่ากิโลกรัมกับผู้ชายคนหนึ่งขึ้นมา

"เชดเข้! รสนิยมแบบนี้! โคตรบาดตาเลยว่ะ!"

"ไอ้ผู้ชายคนนี้สมองมีปัญหาหรือเปล่าเนี่ย? ถึงได้ชอบผู้หญิงไซส์ขนาดนี้"

"ไม่เซ็นเซอร์หน่อยเหรอ? นี่มันถ่ายทอดสดนะเว้ย!"

พอซ่งฝานเห็นภาพนี้ เขาก็แทบจะหลุดขำออกมา น้องชายของเขานี่ช่างสรรหาลูกเล่นมาเล่นจริงๆ

ถึงกับหาผู้หญิงแบบนี้มาประเคนให้เฟิงหลิน

นี่กะจะทำให้เฟิงหลินมีปมในใจไปตลอดชีวิตเลยสินะ

"ดูเร็ว ผู้ชายคนนั้นกำลังจะดึงปลอกหมอนออกแล้ว!" อาจารย์ชายคนหนึ่งชี้ไปที่หน้าจอ

รอยยิ้มของซ่งฝานปิดบังเอาไว้ไม่อยู่เลยทีเดียว

มาเลยเฟิงหลิน เผยโฉมหน้าที่แท้จริงของแกออกมาซะ

แต่ในวินาทีนั้นเอง ใบหน้าของซ่งเค่อหมิงก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

เมื่อเห็นเช่นนั้น รอยยิ้มของซ่งฝานก็แข็งค้าง เขารีบขยี้ตาตัวเองเพราะนึกว่าตาฝาดไป

แต่นั่นคือเขาจริงๆ!

ไม่ผิดแน่!

นั่นคือน้องชายแท้ๆ ของเขาเอง!

แถมหมอนั่นยังทำหน้าเคลิบเคลิ้มสุดๆ พร้อมกับดัดเสียงน่าสะอิดสะเอียนร้องออกมาว่า 'บ้าจริง' อีกต่างหาก

พรึ่บ!

สมองของซ่งฝานยังไม่ทันได้ประมวลผลใดๆ แต่พอเขาดึงสติกลับมาได้และเตรียมจะกดปิดคอมพิวเตอร์ ภาพในจอก็ถูกตัดทิ้งไปอัตโนมัติเสียแล้ว

สงสัยทางสถานีโทรทัศน์คงจะไหวตัวทัน

อาจารย์หลายคนที่อยู่รอบๆ ย่อมรู้จักซ่งเค่อหมิงเป็นอย่างดี

นั่นคือน้องชายแท้ๆ ของซ่งฝานเชียวนะ และเป็นทายาทเศรษฐีของแท้แน่นอน

ไม่นึกเลยว่ารสนิยมของอีกฝ่ายจะซาดิสต์ขนาดนี้

ถึงแม้ภาพจะปรากฏขึ้นมาแค่แป๊บเดียว แต่ในยุคโซเชียลเน็ตเวิร์กแบบนี้ ความเร็วในการแพร่กระจายมันรวดเร็วจนน่าตกใจ

เพียงชั่วพริบตา ช่องรายการไลฟ์สไตล์ท้องถิ่นของเมืองเจียงก็ติดเทรนด์คำค้นหายอดฮิตประจำเมืองไปเรียบร้อยแล้ว

ตามมาด้วยเว็บบอร์ดและกระทู้ต่างๆ ในเมืองเจียง ที่เต็มไปด้วยเรื่องราวนี้

"ทุกคนได้ยินข่าวหรือยัง? ซ่งเค่อหมิงแห่งตระกูลซ่งเมืองเจียง ถึงกับไปเล่นสวิงกิ้งกับคุณป้าน้ำหนักร้อยกว่ากิโลแน่ะ"

"พวกคนรวยแบบนี้มักจะมีรสนิยมแปลกๆ สงสัยคงจะเบื่อพวกผู้หญิงธรรมดาๆ แล้วล่ะมั้ง"

"คลิปต้นฉบับโดนแบนไปแล้ว แต่ฉันโหลดคลิปเก็บไว้ได้ทันนะ"

"ขอคลิปหน่อยจ้า ขอให้คนดีเจริญๆ นะ"

"ขอแบ่งปันคลิปหน่อยเถอะ คนดีตกน้ำไม่ไหลตกไฟไม่ไหม้"

เรื่องนี้แพร่สะพัดไปในโลกอินเทอร์เน็ตอย่างรวดเร็ว และลุกลามเข้าไปในแวดวงสังคมชั้นสูงของเมืองเจียงในเวลาไม่นาน

เดิมทีเหตุการณ์นี้ก็ชวนให้ผู้คนประหลาดใจอยู่แล้ว ยิ่งพอรู้ว่าซ่งเค่อหมิงเป็นคนของสี่ตระกูลใหญ่อีก เรื่องมันก็ยิ่งไปกันใหญ่

ซ่งเจิงเทา ผู้นำตระกูลซ่ง มองดูข่าวที่รายงานบนหน้าจอโทรทัศน์ ก่อนจะกระโดดถีบโทรทัศน์จนแหลกละเอียดเป็นชิ้นๆ

"ไอ้ลูกไม่ได้เรื่อง! ไปลากตัวมันมาเดี๋ยวนี้! ไปลากตัวมันมา!"

ซ่งเจิงเทาไม่ใช่คนโง่ นิสัยใจคอของลูกชายทั้งสองคน เขาเข้าใจทะลุปรุโปร่งดี

เห็นได้ชัดว่าซ่งเค่อหมิงโดนคนอื่นวางหลุมพรางเข้าให้แล้ว

การกระทำของลูกชายในครั้งนี้ ส่งผลกระทบต่อชื่อเสียงของตระกูลซ่งอย่างหนัก และอาจส่งผลให้หุ้นของตระกูลซ่งดิ่งลงเหวในท้ายที่สุด

ที่บ้านตระกูลสวี

สวีชวนและหวังฉินก็นั่งดูคลิปวิดีโอด้วยใบหน้ามึนงงเช่นกัน

ที่แท้ซ่งเค่อหมิงก็ชอบผู้หญิงรุ่นเดอะหรอกเหรอเนี่ย?

จู่ๆ ใบหน้าของสวีชวนก็ซีดเผือด เขาจ้องหน้าหวังฉินแล้วเอ่ยปาก "คุณ... ต่อไปนี้คุณอยู่ห่างๆ เขาไว้หน่อยนะ"

"สวีชวน! นี่คุณหมายความว่ายังไงยะ?"

"ที่ซ่งเค่อหมิงแกล้งทำเป็นชอบเสี่ยวอิ่ง บางทีเขาอาจจะทำเพื่อหาทางเข้าใกล้คุณก็ได้นะ"

สวีชวนคว้าแขนหวังฉินเอาไว้ "เขาต้องโดนวางแผนจัดฉากแน่ๆ แต่คุณดูสีหน้าเขาตอนนั้นสิ เห็นได้ชัดว่าเขาชอบผู้หญิงอ้วนคนนั้นจริงๆ"

ในเวลาเดียวกันนั้น สวีรั่วอิ่งก็ขับรถพาเฟิงหลินกลับมาถึงหมู่บ้านจัดสรรของเธอ

รถเพิ่งจะจอดสนิทที่หน้าคฤหาสน์ โจวจื่ออิ่งก็ส่งคลิปวิดีโอสั้นๆ เข้ามาทางวีแชตของสวีรั่วอิ่ง

สวีรั่วอิ่งกดเปิดดูตามปกติ ทันใดนั้นเสียงครางกระเส่าอย่างมีความสุขของหวังมามาก็ดังลั่นออกมา

เฟิงหลินหันขวับกลับมาด่ากลั้วหัวเราะ "นี่คุณไม่มียางอายบ้างเลยหรือไง? มาเปิดคลิปพรรค์นี้ดูต่อหน้าผมเนี่ยนะ"

"ถุย! ฉันไม่ได้ตั้งใจกดเปิดสักหน่อย"

ใบหน้าสวยของสวีรั่วอิ่งร้อนผ่าวไปหมด ขายหน้าชะมัดเลย

เธอรีบกดอัดเสียงตอบกลับโจวจื่ออิ่งไปทันที "ว่างนักหรือไงยะ? อายุจะร้อยปีอยู่แล้ว ยังมาเล่นพิเรนทร์อะไรแบบนี้อีก!"

จากนั้นเธอก็แกล้งทำตัวเย่อหยิ่งเย็นชาเดินลงจากรถ แล้วไปยืนรออยู่นอกประตูฝั่งผู้โดยสาร เพราะกลัวว่าเฟิงหลินจะหนีไปบ้านหลานโหรวอีก

เฟิงหลินไม่ได้คิดจะหนีไปไหนอยู่แล้ว พ่อกำชับมาเป็นพิเศษว่าให้สอนเคล็ดวิชาป้องกันตัวให้สวีรั่วอิ่งสักสองสามกระบวนท่า

วันนี้พอได้เห็นฝีไม้ลายมือของซ่งเค่อหมิง เขาก็รู้สึกว่าควรจะรีบสอนให้สวีรั่วอิ่งมีวิชาติดตัวไว้ป้องกันตัวให้เร็วที่สุด

ไม่อย่างนั้นเธอคงพลาดท่าเสียเปรียบคนอื่นได้ง่ายๆ

สวีรั่วอิ่งก้มดูโทรศัพท์มือถืออีกครั้ง โจวจื่ออิ่งพิมพ์ข้อความรัวๆ ส่งมาว่า "คนในคลิปคือซ่งเค่อหมิงนะ!"

พอเห็นแบบนี้ สวีรั่วอิ่งก็ขมวดคิ้วเรียวสวย ก่อนจะปิดเสียงโทรศัพท์แล้วกดเปิดคลิปดูอีกรอบ

เมื่อได้เห็นภาพเหตุการณ์ทั้งหมด สวีรั่วอิ่งก็สูดลมหายใจเข้าลึกๆ แล้วยื่นโทรศัพท์ให้เฟิงหลินดู "นี่ฝีมือคุณใช่ไหม?"

เฟิงหลินอยู่กับสวีรั่วอิ่งตลอดเวลา จึงยังไม่รู้ความเคลื่อนไหวล่าสุดเลย

หลังจากดูคลิปจบ เขาก็ยิ้มแล้วส่ายหน้า ตำแหน่งตัวท็อปแห่งวงการสามดอกไม้ทองคำไม่ได้ได้มาเพราะโชคช่วยจริงๆ

"คุณขำอะไรเนี่ย? ขอแค่ซ่งเค่อหมิงไม่ได้โง่ เขาก็ต้องรู้ว่าเป็นฝีมือของเรา เขาจะต้องแก้แค้นเราอย่างหนักแน่ๆ!"

สวีรั่วอิ่งพูดด้วยสีหน้าเคร่งเครียด ถึงตอนนั้นเฟิงหลินอาจจะตกอยู่ในอันตรายถึงชีวิตก็ได้

"นี่โทรศัพท์มือถือของเขา"

เฟิงหลินเปิดประวัติการแชทของซ่งเค่อหมิง แล้วยื่นส่งให้สวีรั่วอิ่งดู

สวีรั่วอิ่งไล่อ่านดูอย่างละเอียดจนเหงื่อเย็นเฉียบไหลซึมเต็มแผ่นหลัง

ที่แท้ก็เป็นแบบนี้นี่เอง

ถ้าไม่ได้เตรียมการรับมือเอาไว้ก่อน พระเอกคลิปฉาวคราวนี้ก็คงเป็นเฟิงหลินไปแล้ว

ซ่งเค่อหมิงตั้งใจจะทำให้เฟิงหลินไม่มีที่ยืนในสังคมไปตลอดชีวิต

ผู้ชายจนๆ อย่างเฟิงหลิน ถ้าเจอเรื่องพรรค์นี้เข้าไป อนาคตคงหางานทำไม่ได้อีกเลย

ยังไงซะบ้านของซ่งเค่อหมิงก็รวยล้นฟ้า ต่อให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น เขาก็ยังกินหรูอยู่สบายได้เหมือนเดิม ไม่มีผลกระทบอะไรเลยสักนิด

"เฟิงหลิน!"

สวีรั่วอิ่งคว้าไหล่เฟิงหลินเอาไว้แน่น เธอรู้สึกว่าเป็นเพราะเธอเองที่ดึงเฟิงหลินเข้ามาพัวพันกับเรื่องนี้ "ฉันจะไม่หย่ากับคุณหรอกนะ วางใจเถอะ ต่อไปนี้ถ้าฉันมีข้าวกินหนึ่งคำ ฉันรับรองว่าจะไม่ปล่อยให้คุณต้องอดอยากแน่นอน"

"ทำไมคำพูดของคุณมันฟังดูหนักอึ้งจังเลยล่ะ?" เฟิงหลินยิ้มถาม

"นั่นเป็นเพราะคุณยังไม่รู้ซึ้งถึงอิทธิพลของตระกูลซ่งน่ะสิ เรื่องในครั้งนี้อาจจะทำให้ซ่งเจิงเทาลงมือจัดการพวกเราด้วยตัวเอง ตระกูลสวีคงต้องเจอหายนะครั้งใหญ่แน่ๆ"

ในขณะที่สวีรั่วอิ่งกำลังพูดอยู่นั้น เธอก็สังเกตเห็นว่าโทรศัพท์มือถือดังขึ้น หน้าจอแสดงชื่อสวีชวนที่โทรเข้ามา

เธอพ่นลมหายใจออกมายาวๆ หายนะของตระกูลสวีคงจะมาถึงแล้วสินะ

ตระกูลโจวไม่มีทางเปิดศึกแตกหักกับตระกูลซ่งซึ่งเป็นหนึ่งในสี่ตระกูลใหญ่เหมือนกัน เพียงเพื่อช่วยเหลือตระกูลสวีหรอก

ไม่มีใครช่วยตระกูลสวีได้หรอก

สวีรั่วอิ่งต้องคิดหาทางหนีทีไล่เอาไว้ล่วงหน้า ยังไงซะเธอก็มีความสามารถ เลี้ยงดูผู้ชายสักคนเธอทำได้สบายมาก

[จบแล้ว]