บทที่ 47: พลังของหน่วยท็อกซิน!
บทที่ 47: พลังของหน่วยท็อกซิน!
โชคดีที่หน่วยท็อกซินสามารถยืดอายุขัยของพวกเขาได้ด้วยการแช่แข็ง
เพราะงั้นตอนที่ไม่ได้ใช้งาน ก็สามารถแช่แข็งเก็บไว้ได้โดยตรง
แบบนี้ก็สามารถใช้งานได้ระยะยาว!
แต่
ความสามารถในการล้างสมองของกลุ่มออสบอร์นยังเทียบไฮดราไม่ได้
ยังไงไฮดราก็เชี่ยวชาญด้านนี้โดยตรง ส่วนกลุ่มออสบอร์นอย่างมากก็แค่มือสมัครเล่น
นี่แหละคือเหตุผลที่ควินส์บอกว่าหน่วยท็อกซินยังไม่เสถียร
ทั้งหมดก็เพราะแบบนี้
ในตอนนี้
ควินส์ที่ผลักประตูเข้ามาก็กวาดตามองผู้คนในร้านเหล้า
เฮลส์คิทเช่นที่โด่งดัง!
เขาย่อมเคยได้ยินชื่อ
แต่เขาคือใครกัน?
ควินส์คือกัปตันทีมองครักษ์ที่กลุ่มออสบอร์นฝึกขึ้นมาอย่างลับ ๆ อดีตเคยเป็นครูฝึกหน่วยรบพิเศษของสหรัฐ เชี่ยวชาญทั้งการต่อสู้ อาวุธปืน การวางแผนยุทธวิธีและอีกมากมาย
เรียกได้ว่าเป็นนักสู้ระดับท็อปตัวจริง!
แม้สมรรถภาพร่างกายจะสู้สมาชิกหน่วยท็อกซินด้านหลังเขาไม่ได้
แต่ถ้าเงื่อนไขเท่ากัน เขาคนเดียวก็สามารถจัดการพวกนั้นได้สองถึงสามคน!
เมื่อคืนตอนลุค เคจบุกห้องแล็บ ถ้าไม่ใช่เพราะหมอนี่ทั้งถึกทั้งพลังโคตรเวอร์ ควินส์คนเดียวก็สั่งสอนให้รู้จักที่ต่ำที่สูงไปแล้ว!
วันนี้ควินส์ไม่ได้มาคนเดียว
เขาพาหน่วยท็อกซินมาทั้งทีม ไม่เชื่อว่าลุค เคจจะหนีรอดได้อีก!
"ลุค เคจ หรือฉันควรเรียกนายว่า คาร์ล ลูคัสดี?"
สายตาเย็นเฉียบของควินส์จับจ้องไปที่ลุค เคจหลังบาร์ เต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
เพราะยังไงก็เป็นหมอนี่ที่ทำให้เขาโดนบอสต่อว่าเมื่อวาน
จะไม่ให้ควินส์เกลียดได้ยังไง
"ไม่คิดเลยว่าพวกนายจะหาฉันเจอเร็วขนาดนี้"
ลุค เคจวางผ้าลงแล้วถอนหายใจ
เดิมทีเขาวางแผนว่าจะลาออกกับแด๊ดดี้คืนนี้ แล้วไปหลบซ่อนตัวสักพักค่อยว่ากัน
ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมาเร็วเกินคาด
แค่วันที่สองก็รู้แล้วว่าเขาทำงานที่ไหน!
ต้องรู้ไว้ว่า
ที่นี่คือเฮลส์คิทเช่น กล้องวงจรปิดแทบไม่มี
แถมลุค เคจยังเป็นแรงงานเถื่อน
ไม่มีข้อมูลลงทะเบียนใด ๆ
สุดท้ายก็ยังถูกหาเจออยู่ดี
ต้องบอกว่า
สมกับเป็นออสบอร์นจริง ๆ เหรอ?
"เฮ้~! พวกแกเป็นใคร? ที่นี่ร้านปาป้านะ! อยากมีเรื่องหรือไง?"
ตอนนั้นเอง ชายผิวดำร่างใหญ่สองคนที่โต๊ะใกล้ ๆ ลุกขึ้น หนึ่งในนั้นสะบัดขี้เถ้าบุหรี่แล้วพูดกับควินส์อย่างดุร้าย
ควินส์เหลือบมองคนที่พูดอย่างเฉยชา
จากนั้น ก่อนที่ใครจะทันตั้งตัว หัวของชายคนนั้นก็ถูกยิงระเบิดด้วยนัดเดียว!
ปัง!
เสียงปืนดังขึ้น ทุกคนในร้านถึงเพิ่งได้สติ
ไอ้หมอนี่กล้ายิงคนในร้านปาป้า!
ใครจะนั่งเฉยได้อีก
โดยเฉพาะเพื่อนของชายผิวดำที่ถูกยิง เขาชักปืนออกมาเล็งใส่ควินส์กับพวกทันที
แต่ในวินาทีถัดมา
ควินส์เพียงแค่ถอยหลังหนึ่งก้าว
จากนั้นสมาชิกหน่วยท็อกซินสี่คนด้านหลังก็พุ่งออกไปเหมือนผี
ต่อมาทันที เสียงปืนและเสียงกรีดร้องดังระงมไปทั่วร้าน
ผ่านไปแค่สิบวินาที เสียงปืนก็เงียบลง
สมาชิกหน่วยท็อกซินสี่คนยืนอย่างเย็นชา มือถือมีดสั้นที่เปื้อนเลือด
รอบตัวพวกเขาคือพวกนักเลงที่เมื่อครู่ยังชักปืนออกมา
แต่ตอนนี้กลายเป็นศพไปหมดแล้ว
เลือดไหลนองย้อมพื้นร้านเป็นสีแดง กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งจนแทบหายใจไม่ออก!
ลุค เคจจ้องควินส์ด้วยสายตาโกรธจัด
อีกฝ่ายกลับยิ้มตอบ
"จะไปกับฉันดี ๆ หรือจะให้ฉันลงมือเอง?"
ควินส์พูด
แทบจะทันทีที่เขาพูดจบ เสียงปืนอีกนัดก็ดังขึ้น หลุมกระสุนเล็ก ๆ ปรากฏบนพื้น
และสมาชิกหน่วยท็อกซินที่ยืนอยู่ตรงนั้นเมื่อครู่ก็กระโดดขึ้นเพดาน ใช้ถุงมือกรงเล็บแหลมเกี่ยวเพดานไว้ ร่างทั้งร่างห้อยอยู่เหมือนกิ้งก่าสีดำตัวใหญ่
"แด๊ดดี้! อย่าออกมา!"
ลุค เคจตะโกนลั่น แล้วรีบกระโดดออกจากหลังบาร์ไปยืนบังหน้าแด๊ดดี้ที่ถือปืนลูกซองออกมา
แด๊ดดี้เป็นชายผิวดำผมหงอกครึ่งหัว
หน้าตาคล้ายลุค เคจอยู่สองสามส่วน
ตอนนี้ลุค เคจยืนขวางหน้าเขา จ้องควินส์กับพวกตรงข้ามเขม็ง
"ฉันจะไปกับคุณ! แต่ห้ามแตะแด๊ดดี้!"
ลุค เคจพูดอย่างโกรธเกรี้ยว
"ได้"
ควินส์พยักหน้า
ภารกิจของเขาคือจับลุค เคจ ส่วนแด๊ดดี้อะไรนั่น เขาไม่สนใจ
เหมือนพวกศพที่นอนอยู่บนพื้น
จะเป็นจะตายก็ไม่สำคัญสำหรับเขา!
"ลุค!"
แด๊ดดี้คว้าตัวลุค เคจไว้ เหมือนอยากพูดอะไรต่อ
แต่ลุค เคจหันกลับไปส่ายหน้า บอกเป็นนัยว่าเขาตัดสินใจแล้ว
"แด๊ดดี้ ต่อไปต้องดูแลตัวเองดี ๆ นะ!"
ลุค เคจกอดแด๊ดดี้ ตบหลังเขาเบา ๆ
จากนั้นก็ผละออก หันไปหาควินส์แล้วพูดว่า "ไปกันเถอะ จำคำที่คุณพูดไว้ด้วย!"
ควินส์ยิ้มแล้วผายมือเชิญ
ลุค เคจไม่แม้แต่จะมองหน้าเขาดี ๆ
เขาเดินตรงออกไปนอกประตูร้านเหล้า
"ลุค!"
ด้านหลัง แด๊ดดี้ตะโกนเรียกชื่อเขา พร้อมจ้องควินส์กับพวกด้วยสายตาแข็งกร้าว
แต่ควินส์ไม่สนใจสายตานั้นเลย
ส่วนสมาชิกหน่วยท็อกซินก็ยิ่งไม่สนใจ เพราะพวกเขาไม่มีจิตสำนึกของตัวเอง เป็นเพียงเครื่องจักรที่ทำตามคำสั่งเท่านั้น
……….