EP.14 ฝึก

EP.14

จิไรยะกลับมาด้วยใบหน้าที่บวมแดง และโอโรจิมารุเหลือบมองทั้ง 2 คนอย่างรวดเร็ว

'อย่างที่คาดไว้เลย ฉันโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว ฉันเล่นเกมเด็กๆกับพวกเขาต่อไปไม่ได้แล้ว' โอโรจิมารุคิด เมื่อเทียบกับฉากที่คึกคักและวุ่นวายนี้ เขาชอบอยู่คนเดียวมากกว่า เขาไม่แน่ใจว่านี่คือบุคลิกเดิมของเขา หรือได้รับอิทธิพลมาจากท่าทีของโอโรจิมารุคนก่อนกันแน่

"บ้าเอ๊ย! ยัยนั่นมันปีศาจประเภทไหนกัน ?!" จิไรยะบ่น พลางลูบใบหน้าที่บวมเป่งของเขาอย่างหงุดหงิด

"หึ!" ซึนาเดะตอบด้วยเสียงฮึดฮัดอย่างไม่แยแส

"เอาล่ะ เอาล่ะ อย่าทำให้เรื่องบานปลายไปกว่านี้เลย" ฮิรุเซ็นแทรกขึ้นมาเพื่อยุติเรื่อง "นี่เป็นวันแรกที่พวกเธอได้ทำความรู้จักกัน และพวกเธอจะต้องทำงานร่วมกันไปอีกนาน ดังนั้นมาเน้นที่การสร้างมิตรภาพกันดีกว่า!"

น้ำเสียงที่เด็ดขาดของฮิรุเซ็นช่วยคลี่คลายสถานการณ์ได้ในทันที

___

"วันนี้พวกเราเพิ่งเจอกันเป็นครั้งแรก และฉันจำเป็นต้องประเมินความสามารถของพวกเธอ" ฮิรุเซ็นกล่าว ต่อหลังจากฝุ่นควันจางลง จากนั้นเขาก็หยิบกระดิ่ง เล็กๆ สองอันออกมาจากกระเป๋า

"กระดิ่ง 2 อันนี้สำคัญมากสำหรับภารกิจของพวกเธอ พวกเธอ ต้องแย่ง 2 สองอันนี้มาจากฉัน" เขาอธิบายพลางชูกระดิ่งขึ้นให้ทุกคนเห็น

เมื่อเห็นกระดิ่งและได้ยินคำอธิบาย ดวงตาของโอโรจิมารุได้หรี่ลงเล็กน้อย ที่จริงแล้ว 3 นินจาในตำนานก็ถูกทดสอบด้วยการแย่งกระดิ่งแบบเดียวกันในสมัยนั้นสินะ ?

"กระดิ่ง 2 อันเหรอ ?" โอโรจิมารุพูดอย่างใจเย็น "นั่นหมายความว่า..."

"ใช่" ฮิรุเซ็นยืนยันพร้อมกับยิ้มเล็กน้อย "จะมีคนถูกทิ้งไว้โดยไม่มีกระดิ่งและไม่ได้กินอาหารกลางวัน ไม่เพียงเท่านั้น เขาหรือเธอจะยังจะถูกมัดไว้กับเสาไม้ตรงนั้นและต้องมองดูคนอื่นกินด้วย"

'ที่แท้ก็คือการทดสอบแย่งกระดิ่งนั่นเอง' โอโรจิมารุคิด เหมาะเจาะเลย นี่จะเป็นโอกาสดีที่จะทดสอบผลลัพธ์จากการฝึกฝนของฉันในช่วงสองสามวันที่ผ่านมา

ข้างๆเขา รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของจิไรยะกลับมาอีกครั้ง เขารีบหันไปหาซึนาเดะด้วยความตื่นเต้น “เฮ้ ซึนาเดะ เป็นไงบ้าง ถ้าฉันคว้ากระดิ่งมาได้สักอัน เธอจะไปเดทกับฉันไหม ?”

ซึนาเดะไม่ลังเลเลยสักนิด “ถ้าเอากระดิ่งมาไม่ได้ ก็อยู่ให้ห่างจากฉันให้มากที่สุด” เธอตอบอย่างไม่แยแส ทั้งที่รู้ดีว่าจิไรยะไม่มีทางชนะได้เลย

รอยยิ้มของจิไรยะกว้างขึ้นไปอีก "ตกลง! ตกลง!" ความมั่นใจของเขาสูงลิบลิ่ว ไม่เหมือนนารูโตะหรือโอบิโตะที่โอ้อวดแต่ซ่อนความไม่มั่นใจไว้ข้างใน จิไรยะมั่นใจในความแข็งแกร่งของตัวเองอย่างแท้จริง

ฮิรุเซ็นสังเกตเห็นท่าทีที่กระตือรือร้นของจิไรยะจึงอดหัวเราะไม่ได้ "เอาล่ะ งั้นฉันจะหันหลังแล้วนับ 1-10 พอเสร็จแล้วเตรียมตัวสู้ได้เลย นาฬิกาเริ่มแล้ว!"

จากนั้นฮิรุเซ็นก็ผูกกระดิ่งไว้ที่เอวแล้วหันหลังกลับ

___

ฟุบ!

ในชั่วพริบตา พวกเขาทั้ง 3 ก็หายไปจากสายตา

โอโรจิมารุรีบหาที่ซ่อนตัว ความคิดของเขาวุ่นวายไปหมด เขารู้ว่านับตั้งแต่เขาย้ายมายังโลกนี้ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป เขาไม่สามารถพึ่งพาความรู้เกี่ยวกับเนื้อเรื่องของเรื่องนารูโตะเพียงอย่างเดียวได้ เพราะการปรากฏตัวของเขาอาจก่อให้เกิดผลกระทบแบบลูกโซ่ที่ คาดเดาไม่ได้ เขาจำเป็นต้องปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ปัจจุบันและตัดสินใจด้วยตัวเอง แทนที่จะพึ่งพาความทรงจำอย่างงมงาย

เขาแทบจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าทีม 7 ของนารูโตะผ่านการทดสอบไปได้ยังไง ยิ่งไม่ต้องพูดถึงวิธีการที่ 3 นินจาในอนาคตทำได้เลย แต่สิ่งนึงที่เขารู้ก็คือ ฮิรุเซ็นมีพลังมหาศาล มหาศาลอย่างเหลือเชื่อ ถ้าพวกเขาต้องการแย่งกระดิ่ง พวกเขาจะต้องใช้ไหวพริบเอาชนะเขาให้ได้

ด้วยความคิดนั้น โอโรจิมารุจึงสะบัดข้อมือ ส่งโดรนสอดแนมรูปร่างคล้ายแมลงวันขนาดเล็กขึ้นไปในอากาศ ในไม่ช้า ทุกการเคลื่อนไหวของฮิรุเซ็นก็ปรากฏขึ้นในสายตาของโอโรจิมารุ

"จิไรยะ...เจ้าโง่" โอโรจิมารุพึมพำเบาๆ

กลางสนามฝึกซ้อม จิไรยะตกหลุมพรางพื้นฐานที่สุดของฮิรุเซ็นเข้าแล้ว เขาห้อยหัวลงมาจากต้นไม้ ดิ้นรนอย่างช่วยไม่ได้ โอโรจิมารุคิดในใจว่า ช่างไว้ใจไม่ได้จริงๆ เขาอาจจะเรียนจบแล้ว แต่ก็ยังหุนหันพลันแล่นอย่างสิ้นหวัง ความรู้ทางทฤษฎีก็เห็นได้ชัดว่าด้อยกว่าคนอื่น ลืมไปได้เลย เขาหมดหวังแล้ว

โอโรจิมารุหันไปมองและสังเกตเห็นซึนาเดะซ่อนตัวอยู่ในพุ่มหญ้าห่างออกไปเล็กน้อย หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่นึง เขาก็ทำท่าทางไปหาเธอ

ซึนาเดะกระพริบตาด้วยความประหลาดใจ แต่ก็พยักหน้าเข้าใจอย่างรวดเร็ว แม้ว่าพวกเขาจะไม่เคยต่อสู้ด้วยกันมาก่อน แต่สัญญาณมือของโอโรจิมารุนั้นเรียบง่ายและชัดเจน เขาแสดงให้เห็นว่าเขาจะเริ่มโจมตีก่อน และซึนาเดะควรจะรอจังหวะที่เหมาะสมเพื่อตอบโต้

___

ฟุบ ฟุบ!

ดาวกระจาย 2 อันพุ่งผ่านอากาศตรงไปหาฮิรุเซ็น

แผนเดิมของโอโรจิมารุคือการปรึกษาหารือกลยุทธ์ที่เหมาะสมกับอีก 2 คนและร่วมมือกันเพื่อโจมตีอาจารย์ของพวกเขาแบบ 3 ต่อ 1 แต่เมื่อจิไรยะถูกจับได้ง่ายเช่นนั้น จึงเหลือเพียง 2 คนเท่านั้นที่จะดำเนินการตามแผนได้

แต่ฮิรุเซ็นกลับหลบดาวกระจายที่โอโรจิมารุขว้างมาได้อย่างง่ายดาย โดยไม่ต้องหันหลังกลับมาด้วยซ้ำ

"การโจมตีแบบนั้นใช้ไม่ได้ผลกับฉันหรอก" ฮิรุเซ็นพูดติดตลกพร้อมกับรอยยิ้ม

แต่ทันทีที่คำพูดออกจากปากเขา

คาถาน้ำ : คลื่นน้ำ!

กระแสน้ำจำนวนมหาศาลพุ่งเข้าใส่ฮิรุเซ็นอย่างฉับพลัน โอโรจิมารุได้โจมตีต่อจากดาวกระจายด้วยคาถาน้ำ

"โอ้ ? เธอฝึกจนใช้คาถาน้ำได้ด้วยตัวเองแล้วเหรอ ? น่าทึ่งมาก!"

ฮิรุเซ็นกล่าวชม พร้อมกับหลบหลีกคลื่นอย่างคล่องแคล่วด้วยการตีลังกาหลายครั้ง การเคลื่อนไหวของเขาว่องไวและปราดเปรียวราวกับลิง แม้ในขณะที่เขากำลังชมโอโรจิมารุ เขาก็ยังคงเหนือกว่าอยู่ 1 ก้าว

ขณะที่เขากำลังจะแสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม ดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความตกใจอย่างกะทันหัน เขาสัมผัสได้ถึงบางสิ่งบางอย่าง

ฟู!

กระแสลมที่คมกริบราวกับใบมีดฟาดผ่านอากาศพุ่งเข้าใส่เขาอย่างจัง

ในชั่วพริบตา ฮิรุเซ็นก็ถูกฟันขาดครึ่ง

จิไรยะยังคงห้อยหัวลงมาจากต้นไม้ ยืนนิ่งด้วยความตกใจ "ครูซารุโทบิ...ถูกฆ่า...? นี่...นี่มันเรื่องตลกหรือไง?"

ซึนาเดะซึ่งหมอบอยู่ในพุ่มหญ้าและพร้อมที่จะโจมตีก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน เธอเพิ่งเห็นโอโรจิมารุสร้างร่างแยก ใช้คาถาน้ำเพื่อเบี่ยงเบนความสนใจ แล้วอ้อมไปล้อมฮิรุเซ็น ร่างแยกเงาดึงความสนใจของฮิรุเซ็นด้วยดาวกระจายและคาถาน้ำ ในขณะที่ร่างจริงของโอโรจิมารุฉวยโอกาสนั้นปล่อยคาถาลม ซึ่งเป็นคาถาที่มีพลังทำลายล้างสูง

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________