EP.13 จิไรยะหน้าแตก

EP.13

ใช่แล้ว จิไรยะเรียนจบหลักสูตรอย่างประสบความสำเร็จ!

ถึงแม้จิไรยะจะรู้สึกประหม่าและตื่นเต้นเล็กน้อยเหมือนกับนารูโตะในวัยเด็ก แต่เขาก็ไม่ได้ล้มเหลวแต่อย่างใด เหตุผลที่นารูโตะดูเหมือน "ผู้แพ้" ในเรื่องต้นฉบับนั้นไม่ได้เกิดจากความขาดความสามารถ แต่เป็นเพราะเขามี 9 หางผนึกอยู่ภายในตัว ซึ่งทำให้ความสามารถในการควบคุมจักระของเขาบกพร่อง

แต่จิไรยะแตกต่างออกไป

เขาไม่มีคุรามะถูกผนึกไว้ในตัวเขา และพรสวรรค์โดยธรรมชาติของเขาก็ไม่เลวเลย แม้ว่าเขาจะเทียบไม่ได้กับอัจฉริยะอย่างโอโรจิมารุหรือซึนาเดะ แต่จิไรยะก็เหนือกว่านักเรียนทั่วไปในชั้นเรียนมาก เขาอยู่ในระดับที่เก่งกว่าคนส่วนใหญ่ แต่ยังไม่ถึงระดับสูงสุด มิเช่นนั้นแล้ว เขาจะเรียนจบตั้งแต่อายุ 6 ขวบและได้รับความสนใจจากฮิรุเซ็นได้ยังไง ?

คุณพูดว่าไงนะ ? โคโนฮะมีธรรมเนียมที่จะจับคู่เด็กนักเรียนที่เก่งที่สุดกับเด็กนักเรียนที่อ่อนที่สุดเพื่อสร้างความสมดุลให้กับทีมใช่ไหม ?

นั่นมันไร้สาระ!

เหตุผลนั้นอาจใช้ได้กับทีมอื่น แต่เมื่อพูดถึง 3 นินจาในตำนานล่ะ ? ไม่ได้เด็ดขาด! แม้ในยามสงคราม ใครก็ตามที่จบการศึกษาจากโรงเรียนนินจาตั้งแต่อายุ 6 ขวบก็ถือเป็นอัจฉริยะที่ปฏิเสธไม่ได้

ข้อเท็จจริงที่ว่าจิไรยะเรียนจบพร้อมกับโอโรจิมารุตอนอายุเพียง 6 ขวบนั้น แสดงให้เห็นถึงศักยภาพของเขาอย่างชัดเจน

แต่กลับมาที่เรื่องราวที่เรากำลังพูดถึงกันดีกว่า...

เมื่อยืนอยู่บนแท่น หลังจากแสดงความเชี่ยวชาญด้านวิชานินจาแล้ว จิไรยะก็เชิดคางขึ้นอย่างภาคภูมิใจไปทางโอโรจิมารุ การกระทำของเขาเป็นการท้าทายอย่างชัดเจน

จากนั้นก็ถึงคิวของโอโรจิมารุ

ทันใดนั้น เงาแยก 4 ร่างก็ปรากฏขึ้นในห้องเรียนพร้อมกับเสียงดังสนั่นหลายครั้ง ทันใดนั้นทั้งห้องก็เงียบลงทันที สีหน้าเย่อหยิ่งของจิไรยะหายไปทันที ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความสับสนและไม่เชื่อสายตา

"นี่มัน....อะไรกันเนี่ย... ?"

แม้แต่อาจารย์ไอซาวะเองก็ถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ นินจาที่เกิดในครอบครัวพลเรือนสามารถเรียกร่างแยกได้ถึง 4 ร่างตั้งแต่อายุ 6 ขวบ ? มันเป็นไปได้อย่างไรกัน ? ไอซาวะซึ่งอยู่ในวัยยี่สิบต้นๆและเป็นจูนินแล้วได้รู้สึกอับอายอย่างที่สุด

อย่างไรก็ตาม โอโรจิมารุแสดงให้เห็นถึงศักยภาพที่โดดเด่นมาตั้งแต่เข้าเรียนในโรงเรียนนินจา ดังนั้นถึงแม้อาจารย์ไอซาวะจะตกใจ แต่ก็ไม่ใช่เรื่องที่เกินความคาดหมายไปเสียทีเดียว เพราะโอโรจิมารุเป็นอัจฉริยะมาโดยตลอด

"สุดยอด..." ไอซาวะพึมพำก่อนจะหันไปพูดกับทั้ง 2 คน "จิไรยะ โอโรจิมารุ พวกเธอ 2 คนไปที่สนามฝึกซ้อมและรอท่านฮิรุเซ็น!"

จิไรยะที่ยังคงพยายามทำความเข้าใจกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น เขายกมือขึ้น “อาจารย์ครับ เราต้องแบ่งทีมกันไม่ใช่เหรอครับ ?”

อย่างไรก็ตาม นอกเหนือจากเขาและโอโรจิมารุแล้ว ยังมีนักเรียนคนอื่นๆที่จบการศึกษาในวันนี้อีก รวมถึงอุจิวะ ชู และอีกหลายคน โดยปกติแล้ว อาจารย์จะจัดทีม 3 คนตามความสามารถของแต่ละคน

"ไม่จำเป็นต้องทำอย่างนั้นหรอก" ไอซาวะตอบอย่างห้วนๆ

"ทำไมไม่ได้ล่ะ ?" จิไรยะถามย้ำด้วยสีหน้าสับสนอย่างเห็นได้ชัด

"เดี๋ยวก็เข้าใจเองเมื่อไปถึงที่นั่น" ไอซาวะพูดอย่างไม่ใส่ใจ ความจริงแล้วเขาเองก็ไม่รู้เหตุผลที่แท้จริงเช่นกัน นี่เป็นคำสั่งจากผู้บังคับบัญชาระดับสูง และเขาก็แค่ทำตามคำสั่งเท่านั้น

"เอ่อ...โอเค..." จิไรยะตอบด้วยท่าทางงุนงง แต่เมื่อเห็น โอโรจิมารุเดินจากไปแล้วเขาก็รีบเดินตามไป

"เฮ้โอโรจิมารุ รอด้วย!" เขาตะโกนพลางวิ่งตามไป

___

ณ สนามฝึกซ้อม โอโรจิมารุยืนนิ่งเงียบ ใบหน้าของเขา แสดงออกถึงความคาดหวังอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็นมาก่อน ในที่สุด เขาก็จะได้เริ่มรับภารกิจและหาเงินเสียที! ในโลกที่พละกำลังคือทุกสิ่ง เงินก็ยังมีความสำคัญอย่างยิ่ง หากไม่มีเงิน แม้แต่นินจาที่แข็งแกร่งที่สุดก็ไม่สามารถทำการวิจัยหรือหาทุนเพื่อบรรลุความทะเยอทะยานของตนได้

ขณะที่โอโรจิมารุครุ่นคิดถึงขั้นต่อไป จิไรยะก็พูดคุยอยู่ข้างๆเขาเหมือนเช่นเคย

"เฮ้ โอโรจิมารุ นายสังเกตเห็นผู้หญิงคนนั้นข้างหลังไหม ? นายคิดว่าเธอมองมาที่ฉันหรือเปล่า ?"

"เฮ้! ฟังอยู่หรือเปล่าเนี่ย ? เร็วเข้า ฉันถามนายอยู่นะ!"

"จริงๆนะเพื่อน นายนี่ไม่สนุกเลยสักนิด เอาเถอะ ยังไงก็เถอะ ฉันพนันได้เลยว่าเธอมองฉันอยู่แน่ๆ เพราะใครละจะไม่มอง ? ฉันคือท่านจิไรยะ! ฉันมีเสน่ห์ หล่อเหลา และ เป็นที่ชื่นชอบของสาวๆทุกคน ถ้าเธอไม่จ้องมองฉันก็คงแปลก!" จิไรยะโอ้อวด แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าเขาสนใจเรื่องผู้หญิงมากกว่าสิ่งอื่นใด

โอโรจิมารุเองก็ไม่ได้สนใจเขาเลยสักนิด เขากลับครุ่นคิดว่าทำไมจิไรยะถึงได้พูดมากขนาดนี้ตั้งแต่อายุ 6 ขวบ และไม่ใช่แค่พูดมากเท่านั้น แต่ยังลามกอีกด้วย! เด็ก 6 ขวบแบบไหนกันที่เดินไปตามถนนแล้วจ้องมองผู้หญิงแบบนั้น ?

นาทีนึงจิไรยะกำลังชี้ขาของหญิงสาวคนนึง อีกนาทีต่อมาเขาก็กำลังวิจารณ์รูปร่างของอีกคน โอโรจิมารุนั้นรู้สึกงุนงงมาก เขาคิดว่าคนอายุน้อยขนาดนี้จะหมกมุ่นกับผู้หญิงได้ยังไง เขาจะทำอะไรได้บ้างในวัยนี้ เขาจะ...ตอบโต้ได้ไหม ?

ความคิดของโอโรจิมารุถูกขัดจังหวะเมื่อร่างนึงปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขาอย่างกะทันหัน นั่นคือ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น อาจารย์คนใหม่ของพวกเขา

ฮิรุเซ็นกล่าวทักทายพวกเขาอย่างอบอุ่นด้วยรอยยิ้ม “เอาล่ะ พวกเธอ 2 คนรออย่างอดทนมานานแล้ว ชื่อของฉันคือ ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปฉันจะเป็นอาจารย์จูนินของพวกเธอ แต่ก่อนที่เราจะเริ่มกัน ทำไมเราไม่แนะนำตัวกันก่อนล่ะ ?”

ดวงตาของจิไรยะเป็นประกายด้วยความตื่นเต้น เขาคว้าโอกาสที่จะพูดก่อนทันที “ผมชื่อจิไรยะ และความฝันของผมคือ...”

เมื่อจิไรยะแนะนำตัวเสร็จ โอโรจิมารุก็เอ่ยชื่อเขาอย่างไม่ใส่ใจนัก โดยไม่ได้พูดอะไรเพิ่มเติม ฮิรุเซ็นมองไปที่โอโรจิมารุและพยักหน้าเห็นด้วย เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่าง แต่ก็มีเสียงร่าเริงดังมาจากระยะไกล

“ครูซารุโทบิ!”

นั่นคือซึนาเดะ เธอเดินเข้ามาหาพวกเขาด้วยออร่าที่สดใสและเปี่ยมพลัง เมื่อเห็นเธอ ดวงตาของจิไรยะก็เปล่งประกายราวกับสัตว์นักล่าที่เห็นเหยื่อ

"นี่คือซึนาเดะ" ฮิรุเซ็นอธิบาย "เธอจะเป็นสมาชิกคนที่ 3 ของทีม ฉันแน่ใจว่าเธอรู้จักเธออยู่แล้ว โอโรจิมารุ"

โอโรจิมารุพยักหน้า เขาไม่แปลกใจที่เห็นซึนาเดะ ไม่ว่าจะในความทรงจำหรือในความเป็นจริง เธอก็ถูกกำหนดให้ต้องอยู่ทีมเดียวกับเขาเสมอ

ส่วนจิไรยะนั้นไม่รู้เรื่องนี้มาก่อนเลย ทันทีที่เห็นซึนาเดะ ใบหน้าของเขาก็ฉายแววตื่นเต้นในพริบตาเดียว และเขาก็รีบวิ่งเข้าไปหาเธอเหมือนแมวที่ได้กลิ่นปลา

"โอ้ ซึนาเดะ! ฉันจิไรยะครับ! ยินดีที่ได้พบเธอในที่สุดนะ ฝากตัวด้วยนะ แล้วก็ เอ่อ ถ้าเธอมีจดหมายรัก ก็ส่งให้ฉันทีหลังได้เลยนะ!" จิไรยะพูดพร้อมกับรอยยิ้มเจ้าเล่ห์

ซึนาเดะเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อยและกำหมัดแน่น ก่อนที่จิไรยะจะทันได้คิดอะไร เธอก็เหวี่ยงหมัดใส่เขาด้วยสุดแรง

"อย่ามาล้อเล่นกับฉันแบบนั้น!" เธอตะโกน

ปัก!

จิไรยะลอยกระเด็นไปในอากาศ ก่อนจะตกลงพื้นกระเด็นไปไกลหลายเมตร หมัดนั้นเป็นของขวัญต้อนรับพิเศษจากซึนาเดะสำหรับเขา

โอโรจิมารุเฝ้ามองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและรู้สึกประทับใจในพละกำลังอันมหาศาลของซึนาเดะอย่างเงียบๆ เขาเคยรู้จากความทรงจำว่าเธอมีพละกำลังทางกายที่มหาศาล แต่การได้เห็นมันแสดงออกมาในวัยที่ยังเด็ก เช่นนี้ก็ยังคงทำให้เขาตกใจอยู่ดี

ซึนาเดะอายุเพียง 6 ขวบ แต่เธอกลับสามารถชกจิไรยะซึ่งตัวใหญ่กว่าเธอจนกระเด็นไปไกลได้ด้วยหมัดเดียว

เหลือเชื่อ!

โปรดติดตามตอนต่อไป.

_______________