บทที่ 1: ก้าวไปข้างหน้า มหาพ่อค้าผู้ยิ่งใหญ่

"ประธานน้อยลู่ครับ รายงานผลตรวจของฝั่งเราออกมาแล้ว เนื้อวัวพวกนั้นเป็นเนื้อสังเคราะห์จริงๆ ครับ"

"ข้อมูลไม่ตรงกับที่เราให้สัญญาไว้ตอนขาย ตอนนี้เราถูกสงสัยว่าขายของไม่ตรงปกครับ"

หลิวจื้อเฉิงที่เป็นพนักงานบัญชีวางเอกสารลงบนโต๊ะ ท่าทางของเขาดูลังเลเหมือนมีเรื่องที่ยังพูดไม่ออก

"ลุงหลิวครับ ถ้ามีข่าวร้ายอะไรอีก ก็บอกผมมาให้หมดทีเดียวเลยเถอะ"

ลู่ฟานนวดขมับที่เต้นตุบๆ ของตัวเองด้วยความรู้สึกหดหู่

"นี่คือข้อมูลสรุปยอดขายจากการไลฟ์สดครั้งนั้นครับ" หลิวจื้อเฉิงเปิดแฟ้มส่งให้

ลู่ฟานรับเอกสารมาดูผ่านๆ ตัวเลขยอดขายสามสิบล้านพุ่งเข้าตาเขาเหมือนโดนเหล็กเผาไฟนาบ

ตามสัญญาที่ว่าจะชดเชยสิบเท่าหากพบของปลอม บริษัทต้องชดใช้เงินถึง 270 ล้าน ความพินาศอยู่แค่เอื้อมแล้ว

"ผมแจ้งตำรวจและปรึกษาทนายความแล้ว เราถูกหลอกชัดๆ จนทำให้สินค้าไม่ตรงกับที่ลงรายละเอียดไว้"

"ในคดีแบบนี้ แม้โอกาสชนะของเราจะสูง..."

"...แต่มันจะเป็นมหากาพย์ที่ลากยาว ระยะเวลามันจะนานกว่าที่เราจินตนาการไว้มาก"

ไหนๆ ก็เริ่มพูดแล้ว หลิวจื้อเฉิงจึงไม่ปิดบังอะไรอีกต่อไป

"ยิ่งกว่านั้น เรื่องนี้ยังได้รับความสนใจอย่างมากจากหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง"

"พวกเขาอายัดบัญชีของเราทันที และสั่งให้เราให้ความสำคัญกับการชดเชยก่อนเป็นอันดับแรก"

"เงินสดในบัญชีแตะต้องไม่ได้ ซัพพลายเออร์ก็เริ่มอยู่ไม่สุข แถมเงินเดือนเดือนนี้ก็ยัง..."

หยาดฝนพรมลงบนหน้าต่างกระจก

ท่ามกลางสายฝนที่หนาวเย็นในช่วงปลายฤดูใบไม้ผลิของเดือนมีนาคม เสียงฝนฟังดูเหมือนเสียงตะโกนทวงเงิน

มันช่างประจวบเหมาะเหลือเกิน ผีซ้ำด้อยพลอย ข่าวร้ายมักไม่มาเพียงลำพัง

จากข้อมูลที่มี...

...มันชัดเจนว่านี่ไม่ใช่แค่การหลอกลวงธรรมดา

ในช่วงห้านาทีสุดท้ายของการไลฟ์ ยอดขายพุ่งขึ้นถึง 15 ล้าน นี่คือการวางแผนไว้ล่วงหน้าแน่นอน

เพียงสามวันหลังจากเกิดเรื่อง เรื่องนี้ก็ถูกเปิดโปงจนเป็นกระแสในโซเชียลมีเดีย ชัดเจนว่ามีคนกำลังโหมกระแสอยู่เบื้องหลัง

นิคมอีคอมเมิร์ซที่เคยรุ่งเรืองถูกผลักเข้าสู่ใจกลางพายุ

ความจริงอันโหดร้ายกำลังบีบคั้นการเตรียมใจของเขา

ลู่ฟานเม้มริมฝีปาก สูดหายใจเข้าลึกๆ แววตาเด็ดเดี่ยวผุดขึ้นบนใบหน้า

เขาเปิดตู้เซฟและหยิบกล่องเหล็กใบหนึ่งออกมา

มันเป็นสีเขียวเข้ม มีดาวห้าแฉกสีแดงอยู่ตรงกลาง ดูค่อนข้างเก่าและล้าสมัย

แค่มองแวบเดียวก็รู้ว่าเป็นของจากศตวรรษที่แล้ว

ทว่ากล่องเหล็กใบนั้นยังคงเงาวับเหมือนใหม่ แสดงว่าได้รับการดูแลมาอย่างดี

"ลุงหลิวครับ เราผ่านร้อนผ่านหนาวด้วยกันมาสิบปี ตอนนี้ทุกคนมีครอบครัวต้องดูแล มันไม่ใช่เรื่องง่ายเลย"

เขาเปิดกล่อง หยิบโฉนดที่ดินสีเขียวออกมาแล้วยื่นให้

เขาไม่ทันสังเกตเลยว่านิ้วโดนขอบกล่องเหล็กบาด และหยดเลือดสีแดงเข้มได้ซึมลงไปในนั้น

"ลุงหลิวครับ เราแตะต้องเงินในบัญชีบริษัทไม่ได้แม้แต่เซนต์เดียว ผมจะหาทางอุดส่วนต่างที่เหลือเอง"

"เราสัญญากับผู้บริโภคไว้ว่าจะชดเชยสิบเท่า ดังนั้นเราต้องจ่าย"

"ช่วยเอาโฉนดนี้ไปเปลี่ยนเป็นเงินให้เร็วที่สุดเพื่อจ่ายเงินเดือนพนักงานด้วยครับ"

แม้ในใจจะอาลัยอาวรณ์อย่างยิ่ง แต่ลู่ฟานก็ตัดสินใจอย่างเด็ดขาด

"ประธานน้อยลู่ครับ เราจะจ่ายก่อนจริงๆ เหรอ? นี่มันคือการตั้งใจต้มตุ๋นเราชัดๆ!"

"แล้วบ้านหลังนี้ก็เป็นสินเดิมของคุณแม่คุณ เป็นของดูต่างหน้าชิ้นเดียวที่ท่านทิ้งไว้ให้..."

ก่อนที่หลิวจื้อเฉิงจะพูดจบ...

...ลู่ฟานก็ยัดโฉนดใส่มือหลิวจื้อเฉิง พร้อมกำชับ

"อย่าให้เรื่องนี้รั่วไหลเด็ดขาด มั่นใจว่าเป็นรายการเงินสด แล้วรีบไปจัดการซะ"

พอมองหลิวจื้อเฉิงเดินจากไป เขาคลายปกเสื้อและทิ้งตัวลงบนเก้าอี้

มีหรือที่เขาจะไม่รู้ว่านี่คือกับดัก หลุมพรางที่ถูกออกแบบมาอย่างพิถีพิถันเพื่อทำลายเขา

ตั้งแต่ตอนที่ซัพพลายเออร์มาถึง จนถึงข้อมูลที่ผิดปกติระหว่างไลฟ์ และปฏิกิริยาของผู้บริโภค...

...ทุกอย่างถูกเตรียมการไว้หมดแล้ว

เขาอยากรู้นักว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้

แต่ก่อนจะกระชากหน้ากากบงการได้ เขาต้องให้ความสำคัญกับการชดเชยผู้บริโภคก่อน

นอกจากนี้ หนี้ที่ค้างกับซัพพลายเออร์ก็ต้องสะสาง

สองสิ่งนี้ต้องทำให้สำเร็จ ต่อให้ต้องขายทุกอย่างที่มีก็ตาม

ความซื่อสัตย์ของพ่อค้าไม่ใช่แค่คำพูด แต่มันต้องทำให้เห็น

นั่นคือถ้าหากเขายังอยากจะอยู่รอดในโลกธุรกิจต่อไป

แต่การทำแบบนี้ จักรวรรดิธุรกิจที่ฉันสร้างมาสิบปีนับตั้งแต่ย้อนเวลามาที่นี่ จะสลายไปในพริบตา

ใช่แล้ว

ฉันคือนักเดินทางข้ามเวลาในตำนาน

นี่คือโลกคู่ขนานที่คุ้นเคยเหมือนในนิยาย

สิบปีก่อน ฉันเคยเป็นตำรวจปราบปรามยาเสพติดที่น่าภาคภูมิใจบนโลก

หลังจากตายไปพร้อมกับพวกค้ายาในยูนนานตอนใต้ ฉันก็ได้มาเกิดใหม่ที่นี่ รับช่วงต่อบริษัทเล็กๆ ของครอบครัว และเริ่มบุกเบิกโลกธุรกิจ

ในเวลาสิบปี ฉันปั้นบริษัทที่มีพนักงานสามถึงห้าคนจนกลายเป็นบริษัทใหญ่ที่มีทรัพย์สินมูลค่านับร้อยล้าน

แต่สุดท้าย ความประมาทเพียงครู่เดียวกลับทำให้ฉันตกหลุมพรางของคนที่มีเจตนาร้าย

"ไม่ว่าใครที่กำลังเล่นงานฉันอยู่ ก็รอไปก่อนเถอะ วันที่ฉันกลับมาได้ ฉันจะเช็คบิลคืนแน่"

คำพูดอวดดีนั้นพูดง่าย แต่การจะกลับมาได้นั้นยากลำบากจริงๆ

เพราะในสังคมทุกวันนี้ มีคนมากมายที่พร้อมจะชื่นชมยามเรารุ่งเรือง แต่จะมีสักกี่คนที่ยอมยื่นมือช่วยในยามลำบาก

ฉันใช้เวลาหลายปีดิ้นรนในโลกธุรกิจ

เคยช่วยคนมามาก แต่ก็ล่วงเกินคนไปไม่น้อยเช่นกัน

ยามที่ล้มละลายจริงๆ คนที่ฉันเคยช่วยอาจจะไม่ยื่นมือมาช่วยก็ได้

แต่พวกคู่แข่งน่ะเหรอ คงจะหาจังหวะซ้ำเติมทันทีที่มีโอกาส

เพราะกมลสันดานที่ร้ายกาจที่สุดของมนุษย์คือการริษยาในความสำเร็จ เยาะเย้ยในความล้มเหลว ดูแคลนความยากจน และหวาดระแวงในความมั่งคั่งของคนอื่น

ลู่ฟานอัดบุหรี่เข้าปอดลึกๆ ในขณะที่เขากำลังคิดหาทางออก เสียงแจ้งเตือนจากเครื่องจักรก็ดังขึ้นในหัว

【ติ๊ง! ผูกมัดไอเทมข้ามเวลาสำเร็จ ระบบพ่อค้าเลือดแดงกำลังโหลด...】

เสียงที่ดังขึ้นกะทันหันไม่ได้ทำให้เขาตกใจ

เพราะระบบคืออุปกรณ์มาตรฐานสำหรับเหล่านักเดินทางข้ามเวลาอยู่แล้ว เขาหลับตาลงและสั่งการในใจ แผงหน้าจอระบบก็ปรากฏขึ้น

【ระบบพ่อค้าเลือดแดง (กำลังโหลด)】

ชื่อ: ลู่ฟาน

ระดับ: พ่อค้าหาบเร่เหรียญทองแดง

ทรัพย์สิน: เป็นหนี้ 290 ล้าน

อุปกรณ์: ไม่มี

ความสามารถ: ไม่มี

พื้นที่เก็บของ: ยังไม่ปลดล็อก

แต้มสะสม: ไม่มี

ตั้งแต่ย้อนเวลามาโลกนี้ เขาก็มีระบบติดตัวมาด้วย

เพียงแต่ระบบนี้ค่อนข้างแปลก ก่อนหน้านี้มันมีเพียงหน้าว่างๆ นี้เท่านั้น ไม่มีอะไรอื่นเลย

ช่วงแรกๆ หลังย้อนเวลามา ไม่ว่าเขาจะพยายามลองทำยังไง มันก็ไม่มีปฏิกิริยาตอบโจทย์

ในที่สุด เขาก็เลิกสนใจมันและทุ่มเทให้กับการทำธุรกิจเพียงอย่างเดียว

ความจริงที่ว่าเขามีระบบค่อยๆ เลือนหายไปจากความจำ

ถ้าไม่เกิดเรื่องในวันนี้ขึ้น เขาคงลืมไปแล้วจริงๆ ว่าตัวเองมีตัวช่วยโกงอยู่

เขามองดูระบบที่กำลังโหลด แล้วหันไปจดจ่อที่กล่องเหล็กทันที

เมื่อเห็นรอยเลือดที่ขอบกล่องและแผลที่นิ้ว เขาก็เข้าใจทุกอย่าง

ในความทรงจำ แม่เคยบอกว่าของชิ้นนี้เป็นของของคุณตาทวด

ในช่วงปีแรกๆ คุณตาทวดเป็นคนมั่งมี และเคยแอบให้การสนับสนุนที่สำคัญแก่การปฏิวัติสีแดงในช่วงสงครามต่อต้าน

เนื่องจากไม่มีอะไรจะให้เป็นการตอบแทน อีกฝ่ายจึงทำได้เพียงเขียนใบจองหนี้และจดหมายขอบคุณ ซึ่งถูกส่งมาในกล่องเหล็กใบนี้เพื่อแสดงความซาบซึ้ง

เมื่อเวลาผ่านไป ใบจองหนี้และจดหมายขอบคุณก็หายสาบสูญไป

เหลือเพียงกล่องเหล็กและเหรียญเงินหยวนซื่อไข่สิบกว่าเหรียญ ซึ่งติดบ้านมาในฐานะส่วนหนึ่งของสินเดิมของคุณแม่

ในช่วงเวลาที่บุหรี่หมดมวน เสียงแจ้งเตือนก็ดังขึ้นอีกครั้ง ดึงความคิดของลู่ฟานกลับมา

【โหลดระบบเสร็จสิ้น เริ่มต้นภารกิจทดลอง พิกัดเวลา: ปี 1937 สถานที่: สุ่ม】

【ภารกิจทดลอง: เริ่มต้นการเดินทางข้ามเวลาและทำธุรกรรมข้ามยุคสมัยให้สำเร็จหนึ่งครั้ง】

【นับถอยหลัง: 3 นาที 59 วินาที, 3 นาที 58 วินาที, 3 นาที 57 วินาที...】

【ก้าวไปข้างหน้า! มหาพ่อค้าผู้ยิ่งใหญ่~~】