บทที่ 49 : อ่อนแอเกินไป! ทั้งกองทัพถูกกวาดล้างในพริบตา​!

บทที่ 49 : อ่อนแอเกินไป! ทั้งกองทัพถูกกวาดล้างในพริบตา​!

เมื่อได้เห็นฉากเเบบนี้…..เขาก็เต็มไปด้วยความเสียใจ

ถ้าเขารู้ว่าจะเป็นเช่นนี้ เขาคงไม่มาที่นี่อย่างเเน่นอน…..เพราะมันเป็นเพียงการถามหาความตายเท่านั้น!

และไม่ใช่แค่เขาเท่านั้น

ในเวลานี้ อัศวินอีวานก็รู้สึกหวาดกลัวอย่างยิ่ง

เขาอยากตายเหรอ?....แน่นอนว่าเขาไม่อยากตาย!

แต่สถานการณ์ตรงหน้านี้​ มันเต็มไปด้วยความสิ้นหวังสำหรับเขาจริงๆ!

พลังการต่อสู้ของสัตว์เวทย์ระดับห้า​ 5 ตัว?

เรื่องเเบบนี้มันไม่น่าเชื่อเลย

แต่เมื่อความเป็นจริงอยู่ตรงหน้าเเล้ว….ดังนั้น​เขาก็ทำได้เพีย​งยอมรับมัน​!

เเละต่อไป….เขาก็ทำได้เพียงร้องขอความเมตตาเท่านั้น

“บารอนเรย์มอนด์….มันเป็นเพียงเรื่องเข้าใจผิด คราวนี้เรามาที่นี่เพียงเพื่อ……เพื่อ…..”

อีวานอธิบายด้วยเสียงสั่นเครือ…..แต่เมื่อเขาพยายามจะหาคำพูดเเก้ตัว

เขากลับไม่รู้จะพูดยังไงดี

วันนี้เขาพาคนมาเป็นกองทัพเเถมยังมีอาวุธ​ครบมือ​?.....นอกจากเพื่อการแก้แค้นเเละการฆ่าแล้ว มันจะเป็นอะไรได้อีก?

……เป็นไปได้ไหมที่พวกเขาจะบอกว่าพากันมาที่นี่เพื่อตกปลา?

เมื่อเห็นฉากอ้ำๆอึ้งๆนี้…..เรย์มอนด์ก็มองเขาด้วยรอยยิ้มกึ่งหนึ่ง​และพูดว่า

"เจ้าจะพูดอะไรกันเเน่….พูดให้ชัดๆซิ!"

ท้ายที่สุด อัศวินอีวานก็ไม่สามารถ​พูดอะไร​ได้อยู่เป็นเวลานาน...

เเละในที่สุด, เขาก็ก้มศีรษะลงและร้องขอความเมตตา

“บารอนเรย์มอนด์ โปรดไว้ชีวิตข้าด้วย มันเป็นความผิดของข้าเอง, เเละข้าสามารถชดเชยการสูญเสียของเจ้าได้”

“ข้าสามารถชดใช้ได้ตามที่เจ้าขอเลย!”

การจ่ายเงินเพื่อซื้อชีวิตเป็นการดำเนินการตามปกติของเหล่าขุนนาง​

เพราะโดยทั่วไปแล้วการต่อสู้ระหว่างขุนนางจะไม่เกี่ยวข้องกับชีวิตและความตาย

เเต่การพ่ายเเพ้จะส่งผลให้ตระกูล​สูญเสียอย่างใหญ่หลวง, อย่างไรก็ตามตราบใดที่บุคคลนั้นยังมีชีวิตอยู่ก็จะไม่เป็นไร (กฎของนครรัฐ​เลน​ ห้ามขุนนาง​ฆ่ากัน)​

ตอนนี้อีวานแค่กังวลเรื่องเงินของเขาจริงๆ

เพราะเขาไม่คิดว่าเรย์มอนด์จะกล้าฆ่าเขา

ต้องรู้ว่าเขาเป็นขุนนางที่แท้จริง…..บารอนอีวานผู้สง่างาม!

ถ้าใครต้องการจะฆ่าเขา….นั่นจะต้องได้รับการอนุมัติจากนครรัฐ​เลนและแม้กระทั่งชนชั้นสูงทั้งหมด!

อย่างไร​ก็ตาม, สิ่งที่เรย์มอนด์พูดต่อมามันทำให้เขาหวาดกลัวอย่างยิ่ง!

“จ่ายเงินเพื่อซื้อชีวิตของเจ้าเหรอ?......ทำไมข้าต้องเสียเวลาเเบบนั้น, ถ้าข้าฆ่าเจ้า เงินของเจ้าก็ควรจกลายเป็นของข้าทันทีไม่ใช่เหรอ!”

เมื่อได้ยิน​เช่นนี้, การแสดงออกของ อัศวินอีวานก็เปลี่ยนไปอย่างมาก

ทันใดนั้น, เขาก็คำรามด้วยความโกรธ!

“เจ้าทำสิ่งนี้ไม่ได้….ข้าเป็นขุนนาง ข้าเป็นบารอนเหมือนเจ้า เจ้าไม่สามารถฆ่าข้าได้... เจ้าไม่มีสิทธิ์!”

อย่างไรก็ตาม เรย์มอนด์ขี้เกียจเกินกว่าจะพูดเรื่องไร้สาระกับเขา!

ช่วงเวลาถัดมา, เขาก็โบกมือขึ้น

ทันใดนั้นลูกธนูหลายสิบลูกก็ถูกยิงออกมาอย่างรวดเร็ว และจากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องอย่างบ้าคลั่งและผู้คนจำนวนมากที่ต้องล้มลง

เลือดไหลนองเต็มพื้น….หมดความสามารถในการต่อสู้โดยสมบูรณ์​!

"อ่อนแอเกินไป……" เรย์มอนด์ส่ายหัว

อีกฝ่ายดูเหมือนจะมากันหลายร้อยคน….แต่ปัญหาคือกองทัพนี้เเทบจะมีเเต่ระดับหนึ่งทั้งหมด

ไม่เเปลกเลยที่พวกเขาจะไม่สามารถต้านทานการระดมยิงจากนักธนูแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์ของเขาได้

ดังนั้น….มันจึงไม่มีภัยคุกคามจากกองทัพนี้อีกต่อไป!

มันจะกลายเป็นการสังหาร​ฝ่ายเดียว…..แต่อย่างไรเขาก็ไม่สามารถ​เเสดงความเมตตาได้!

สงครามมันก็เป็นเช่นนี้เเหล่ะ!

"มาจัดการ​พวกเขาให้เรียบร้อย​กันเถอะ!" เรย์มอนด์​โบกมืออีกครั้ง

จากนั้นอัลเดอร์สัน, โอเวนส์, แมร์ก และกริฟ​ฟอน​ตนอื่นๆบนท้องฟ้า…..รวมถึงกองกำลังทั้งหมดที่อยู่ข้างๆเรย์มอนด์​ก็พุ่งตรงไปหากองทัพของคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว​!

และผลลัพธ์ของการต่อสู้ที่ตามมา….ก็เป็นไปตามคาด​

ในเวลาเพียงสิบนาที กองกำลังของฝ่ายตรงข้ามเช่นเดียวกับอัศวินอีวาน และดอร์แรนซ์ก็ได้ถูกสังหารทั้งหมด!

ไม่เหลือสักคน….ที่ยังมีชีวิตอยู่

นอกจากนี้…ผลการรบนี้ยังทำให้ผู้คนในหมู่บ้านเกรย์​สโตนที่มาเข้าร่วมในสงครามด้วยความสมัครใจตกตะลึง​อย่างมาก!

“นี่ไม่เกินไปหน่อยเหรอ?.....อีกฝ่ายมีคนมากมายและมีระดับห้าถึง​สองคน”

“สงคราม​กลับจบลงเร็วมาก,​ และพวกเขาเสียชีวิต​กันทั้งหมด….แต่ฝ่ายเราไม่มีผู้บาดเจ็บ​ด้วยซ้ำ​!”

“นี่ข้าฝันอยู่หรือเปล่า!”

ชายที่เคยอ้างว่าเป็นอัศวินระดับสาม พูดตะกุกตะกักและพึมพำด้วยความสงสัยเกี่ยวกับชีวิต

ไม่ไกลจากเขา, อัศวินโคน่ากำลังยืนนิ่งอยู่

ในเวลานี้ เธอจ้องมองไปที่กองทัพของนักธนูเทมพลาร์​และนักธนูแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์อย่างเงียบๆ

“กองทัพนักธนูเหล่านี้น่ากลัวจริงๆ!”

“หากไม่มีวิธีการป้องกันพิเศษและมีประสิทธิภาพอย่าง, จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้หรือพลังเวทย์มนตร์….. พวกเขา​คงสามารถ​สังหารได้มากเท่าที่ต้องการ​”

ในฐานะอัศวินระดับสี่…..แน่นอนว่าเธอยังคงมีวิสัยทัศน์อยู่บ้าง

ตอนนี้ท่านบารอน​มีกองทัพนักธนูเเห่งวิหารศักดิ์​สิทธ์​และนักธนูเทมพลาร์กี่คนแล้ว?

13​ คน เเละ 42​ คน

กล่าวอีกนัยหนึ่ง การโจมตีรอบนี้เต็มไปด้วยลูกศร 68 ดอก!..... ถ้ายิงสองรอบก็จะฆ่าคนได้เกินร้อย (136 ดอก)

เเล้วกองทัพเเบบใหนจะทนต่อสิ่งนี้ได้?

และที่สำคัญกว่านั้น

หมู่บ้านเกรย์สโตนของพวกเขายังมี กริฟฟอน….ที่ทรงพลังยิ่งกว่า!

พลังของหมู่บ้านตอนนี้ทรงพลังเกินไปจริงๆ….เกรงว่าถ้าศัตรู​มีระดับต่ำกว่าระดับหก, ยังไงก็คงโดนกวาดล้างหมดจนหมด

…….

สงครามอันยิ่งใหญ่….ได้จบลงอย่างง่ายดายและมีความสุข!

หลังจากค้นหาสิ่งของที่ปล้นได้จากศพอยู่ครู่หนึ่ง

เรย์มอนด์และคนอื่นๆก็เดินทางกลับมาที่หมู่บ้านและร่วมพิธีต้อนรับชัยชนะของยิร์มาราอย่างมีความสุข​

ในคืนนั้น

ณ​ ปราสาทของตระกูลไบรอัน

“ยิร์มารา….เจ้าคิดว่าเราจะสามารถ​โค่นเมืองบิตันของไวเ​คา​นต์​วิลล์​ได้หรือไม่?​ เรย์มอนด์ถามด้วยสีหน้าจริงจัง

ใช่แล้ว…..ตอนนี้เขากำลังคิดที่จะตอบโต้

ในเมื่อพวกอีกฝ่ายกล้าส่งคนมาบุกบ้านของเขา

การที่เขาจะตอบโต้​กลับ…..มันก็ไม่น่าจะเป็นปัญหาใช่ไหม?

“ท่านลอร์ด​บารอน หากท่านต้องการก็สามารถ​ตอบ​โต้ได้…เเต่ข้าแนะนำให้ทำเช่นนั้น” ยิร์มาราเอ่ยเบาๆ

"ทำไม?"

“มีสองเหตุผลหลักๆ”

“ประการแรกไวเคานต์วิลล์เป็นไวเคานต์……ยิ่งตำแหน่งสูงเท่าไรก็ยิ่งมีความเสี่ยงมากเท่านั้น,​ การฆ่าเขาจะทำให้เราเดือดร้อนโดยไม่จำเป็น”

"ประการที่สอง…..สิ่งนี้จะกระตุ้นให้เกิดปฏิกิริยาตอบโต้โดยตรงจากกลุ่มพันธมิตรเคลย์!" ยิร์มาราอธิบาย

เมื่อได้ยิน​เช่นนี้, เรย์มอนด์ก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย

“อีกอย่าง​หนึ่ง, ข้าคิดว่าเราสามารถแก้ไขปัญหานี้ด้วยวิธีอื่นได้!”

“วิธี​อื่น?”

“ก็แค่ลงมืออย่างลับๆ!”

………………………………..