บทที่ 39 : ระดับหกที่แข็งแกร่ง, ตระกูลโอแลนเดอร์!

บทที่ 39 : ระดับหกที่แข็งแกร่ง, ตระกูลโอแลนเดอร์!

เพื่อความปลอดภัย, เรย์มอนด์​ปล่อยให้อัลเดอร์สัน โอเวนส์ แมร์ก และกลุ่มกริฟฟอนอื่นๆบินขึ้นไปบนท้องฟ้าต่อไป

ความแข็งแกร่ง ความอดทน และสายตาของกริฟฟอนนั้นยอดเยี่ยมมาก!

ดังนั้นสำหรับพวกเขา การบินระยะไกลเพื่อสังเกต​การณ์​จึงเป็นเรื่องปกติ…..และด้วยวิธีนี้​ พวกเขาจะสามารถ​เป็นหน่วยสอดแนมเพื่อรวบรวมข้อมูลได้ตลอดเวลา

เเละด้วยความกว้างและความสูงของท้องฟ้าที่กว้างใหญ่มาก…..ตราบใดที่พวกมันบินสูงขึ้นอีกเล็กน้อย พวกมันก็จะสามารถซ่อนตัวได้อย่างสมบูรณ์เเบบ

อย่างไรก็ตาม,​ เรย์มอนด์​ไม่ได้คาดคิดว่าพวกเขาจะพบปัญหาเช่นนี้

มีคนกำลังสอดเเนมพวกเขาอยู่งั้นเหรอ?

เเล้วพวกนั้นเป็นใคร?

เเถมนี่ยังคงเป็นฤดูหนาวในเดือนกุมภาพันธ์….ใครจะมาสำรวจป่าในเวล​าเเบบนี้

“อัลเดอร์สัน,​ พวกเขามีกี่คน?.....เเล้วมีความแข็งแกร่งมากขนาดไหน?”

“ท่านลอร์ด​บารอน พวกนั้นน่าจะมีทั้งหมด 126 คน โดย 120 คนในนั้นเป็นเพียงระดับสองเท่านั้น….ส่วนอีก 6 คนที่เหลือดูเหมือนผู้นำของพวกเขา”

“ผู้นำทั้งหกคนมีระดับหก​ 1 คน, ระดับห้า 2 คน, และระดับสี่ 3 คน” อัลเดอร์สันกล่าวอย่างใจเย็น

แต่อย่างไรก็ตาม…. สิ่งที่เขาพูดก็ทำให้ทุกคนตกตะลึง​ทันที​

“ระดับหก…..ระดับหก?!”

สีหน้าของแมตต์-เยอร์มันเปลี่ยนไปอย่างมาก และเขาก็ถามอย่างรวดเร็ว

“เอัลเดอร์สัน มันเป็นระดับหกจริงๆเหรอ?......เจ้าแน่ใจใช่ใหม!”

“เป็นระดับหกจริงๆ….ความแข็งแกร่งและออร่าบนร่างกายของเขาทำให้ข้ารู้สึกถึงอันตรายได้เล็กน้อย, ดังนั้นเขาจะต้องมีความแข็งแกร่งพอๆกับข้า!” อัลเดอร์สันกล่าวอย่างไม่ลังเล

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ แมตต์-เยอร์มัน ก็ยิ้มอย่างขมขื่นและหันมาพูดกับเรย์มอนด์​!

“เรย์มอนด์ พวกเรากำลังเดือดร้อนแล้ว…..ข้าเกรงว่าคนอื่นน่าจะค้นพบเหมืองแร่เหล็กนี้เเล้วเช่นกัน​”

“และถ้าพวกเขาเป็นกองทัพและเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับหกจริงๆ…..พวกเขาก็น่าจะเป็นสมาชิกของตระกูลโอเเลนเดอร์!”

“ซึ่งถ้าเป็นอย่างนั้น, มันจะเป็นเรื่องใหญ่มากสำหรับ​พวกเรา”

“ลุงแมตต์….พวกโอแลนเดอร์คือพวกใหน”

“ตระกูลโอแลนเดอร์, เป็นหนึ่งในตระกูลขุนนางที่แข็งแกร่งที่สุดในภาคเหนือของนครรัฐเลน….ในเวลาเดียวกัน พวกเขายังเป็นหนึ่งในผู้ปกครองของภูมิภาคของเราด้วย!”

"ผู้ปกครอง​เขตเหนือ?!"

"ใช่" แมตต์-เยอร์มันพยักหน้าและอธิบายต่อ

“ในอาณาเขตนครรัฐ​เลนของเรา แม้ว่าราชวงศ์จะมีอำนาจสูงสุด, แต่ในพื้นที่ห่างไกล​ จะเป็นตระกูลผู้สูงศักดิ์หรือกองกำลังหลักต่างๆที่ครอบครองอำนาจตามเขตของตน”

“ตัวอย่างเช่น ทั่วทั้งเขตภาคเหนือของเรา มีขุนนางระดับเอิร์ลประมาณสิบกว่าคน”

“พวกเขาทั้งหมดทรงพลังมากเเละขอบเขตอิทธิพลของพวกเขาก็ใหญ่โตมากเช่นกัน”

“เเถมในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็แอบควบคุมศักดินาเล็กๆคนอื่นๆอีกมากมาย….มีตั้งเเต่ระดับบารอนไปจนถึงระดับไวเคานต์เลย!”

“และผู้ปกครองในเขตพื้นที่ของเราก็คือ…..ตระกูลโอแลนเดอร์!”

“นี่เป็นตระกูลที่น่ากลัวและยิ่งใหญ่มาก…..พวกเขามีขุนนางระดับเอิร์ลถึงสองคน, มีไวเคานต์อีกหกคน, นอกจากนี้​ยังมี​ บารอน เเละอัศวินอีกมากมาย​”

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ มันก็มีความสงสัยปรากฏขึ้นในใจของเรย์มอนด์​ และเขาก็ถามอีกครั้ง

“ลุงแมตต์, ทำไมลุงถึงคิดว่าเป็นพวกเขาล่ะ…..เป็นเพราะระดับหกงั้นหรือ?”

"ถูกตัอง" แมตต์-เยอร์มัน พยักหน้าและพูดด้วยดวงตาเป็นประกาย!

“ในพื้นที่ของเรา หรือแม้แต่ในเขตภาคเหนือทั้งหมด มีเพียงขุนนางไม่กี่ตระกูล​เท่านั้น​ที่สามารถครอบครองผู้เชี่ยวชาญระดับหกได้!”

“โดยเฉพาะที่นี่…..มันจึงเป็นไปได้มากว่าพวกเขาจะเป็นคนของตระกูล​โอเเลนเดอร์”

หลังจากหยุดชั่วคราวเขาก็พูดด้วยสีหน้าจริงจังอีกครั้ง!

“เรย์มอนด์ ถ้าเป็นพวกเขาจริงๆ เรามีปัญหา​แน่ๆ”

“ตระกูลโอแลนเดอร์นั้นมีพลังเเละอิทธิพล​มาก…..ข้าเกรงว่าเราจะไม่สามารถสร้างความขุ่นเคือง​ต่อพวกเขาได้”

อย่างไรก็ตาม เรย์มอนด์​กลับยกยิ้มและพูดอย่างใจเย็น

“ปัญหางั้นเหรอ?”

“ลุงแมตต์….ถ้าเราจัดการกับพวกเขาที่นี่ได้,​ มันก็จะไม่เป็นปัญหาแล้วใช่ไหม!”

กำจัดพวกเขาเหรอ?

คำพูดนี้ทำให้แมตต์-เยอร์มันตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

เเละเมื่อเขาได้สติ,​ เขาก็ต้องการจะพูดอะไรบางอย่าง….แต่เรย์มอนด์ขัดจังหวะเขาเสียก่อน

“ลุงแมตต์, อัลเดอร์สันบอกว่าพวกเขาค้นพบพวกเราแล้ว…..และมันมีความเป็นไปได้สูงมากที่พวกเขาจะมาที่นี่เพื่อเหมืองแร่เหล็กคุณภาพสูง”

“เเล้วลุงคิดว่า…พวกเขาจะปล่อยพวกเราไปจริงๆเหรอ!”

เมื่อได้ยิน​เช่นนี้, แมตต์-เยอร์มันก็ตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง…..แล้วยิ้มออกมาอย่างขมขื่น

ใช่….พวกเขาคงจะถูกฆ่าตายทั้งหมดเพื่อตัดรากถอนโคน!

ด้วยวิธีนี้เท่านั้น, ที่อีกฝ่ายจะสามารถ​ผูกขาดเหมืองแร่เหล็กเเละปกปิดการมีอยู่ของมันไว้ได้

ภายใต้สถานการณ์ปกติเเล้ว, แม้แต่เหมืองแร่เหล็กคุณภาพสูงที่มีขนาดเล็กที่สุดก็มีมูลค่าอย่างน้อยหนึ่งหมื่นเหรียญทอง

และถ้าโชคดีเจอขนาดกลาง, ขนาดใหญ่, หรือขนาดใหญ่พิเศษล่ะ?......เมื่อถึงเวลานั้น ไม่ต้องพูดถึงหมื่นเหรียญทองเลย, แม้แต่หลายเเสนเหรียญทองมันก็เป็นไปได้

เป็นเเบบนี้​เเล้วใครล่ะ…..ที่จะยอมทิ้งเนื้อชิ้นใหญ่ขนาดนี้?

เป็นไปไม่ได้ที่อีกฝ่ายจะยอมเเพ้!….เเละก็เป็นไปไม่ได้​ที่พวกเขาจะยอมเเพ้เหมือนกัน!

ดังนั้น, ตั้งแต่วินาทีที่พวกเขาค้นพบกันและกัน…..ทุกอย่างก็ถึงวาระแล้ว ว่าพวกเขาจะต้องเผชิญ​หน้ากันอย่างเเน่นอน!

เมื่อเข้าใจทุกอย่าง​เเล้ว, เเมตต์-เย​อร์มัน​ก็ทำได้เพียงยิ้มและส่ายหัว

ไม่มีคำพูดใดๆอีกต่อไป

"ฮ่าฮ่าฮ่า......"

เเต่ทันใดนั้น, เรย์มอนด์ก็หัวเราะขึ้นอีกครั้ง

เขาตบไหล่แมตต์-เยอร์มันเเล้วพูดอย่างอารมณ์ดี​!

“ลุงแมตต์ใจเย็นๆ….ไม่ต้องเครียดมากขนาดนั้น!”

“ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นใครมันก็ไม่สำคัญ​หรอก เเละลุงต้องเข้าใจก่อนว่าเราไม่ใช่คนอ่อนแออย่างเมื่อก่อน!”

เรย์มอนด์เม้มริมฝีปากแล้วพูดอย่างเหยียดหยาม

“นอกจากนี้ มันก็แค่อัศวิน​ระดับหก…..อัลเดอร์สันคนเดียว​ก็จัดการเขาได้เเล้ว, จริงไหม!”

"ถูกตัองเเล้วท่านลอร์ด​บารอน" อัลเดอร์สันตอบอย่างไม่ลังเล

“ท่านลอร์ด​โปรดมอบเขาให้ข้า….แล้วข้าจะจัดการกับเขาด้วยตัวเอง!”

แม้ว่าพวกมันทั้งหมดจะมีระดับหก และแม้ว่าเขาจะเป็นกริฟฟอนจากปราสาทเทมเพิล แต่ในโลกนี้ เขาเป็นสัตว์เวทย์ระดับหก อย่างแท้จริง

ในระดับเดียวกัน สัตว์เวทย์ นั้นทรงพลังที่สุดและยิ่งใหญ่กว่าสายพันธุ์อื่นทั้งหมด นี่คือสามัญสำนึก

ดังนั้นถึงแม้จะเป็นระดับหก มันก็ไม่สำคัญสำหรับเขาเลย...

เพียงแค่ตีมัน!

ยังไงซะเขาก็จะชนะ!

………………………..