บทที่ 31 : สงครามชายแดน! อาณาจักรดิ๊กผู้ยิ่งใหญ่!

บทที่ 31 : สงครามชายแดน! อาณาจักรดิ๊กผู้ยิ่งใหญ่!

จากผู้​อพยพ​ไม่กี่คน….กลายเป็นหลายสิบคนเเละเริ่มมากถึงหลายร้อยหรือหลายพัน!

มีแม้แต่อัศวินและบารอนที่มียศฐาบรรดาศักดิ์ก็ยังอพยพ​มาหาเขาจริงๆ

จำนวนประชากรของหมู่บ้านเกรย์สโตนจึงเริ่มเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว…..ภายในเวลาไม่ถึงครึ่งเดือน ประชากรของพวกเขาก็ทะลุ 8,000 คนแล้ว!

ห่างจากหนึ่งหมื่นคนอีกเพียงก้าวเดียวเท่านั้น

และในที่สุดสิ่งนี้ก็ทำให้เรย์มอนด์และคนอื่นๆ รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง

มันเป็นเรื่องปกติที่จะปรากฏผู้อพยพในช่วงฤดูหนาว….เเต่ดูเหมือนว่าจำนวนของผู้อพยพในปีนี้​จะผิดปกติเล็กน้อย!

ดังนั้น หลังจากการสอบสวนอย่างถี่ถ้วนแล้ว

ในที่สุดพวกเขาก็พบคำตอบ!

“สงครามชายแดน?”

หลังจากฟังเเมตต์-เยอร์มันรายงานเกี่ยวกับคำตอบที่พวกเขาพบ….เรย์มอนด์ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

“ตอนนี้ยังไม่ทราบสาเหตุ…แต่เมื่อสองเดือนที่แล้วอาณาจักรดิ๊กทางตอนเหนือได้ส่งกองกำลังเข้าโจมตีเมืองสำคัญบนชายแดนของเรา ซึ่งนั่นก็คือเมืองแร็งส์!”

“เเละสิ่งนี้ทำให้ศักดินาเล็กๆจำนวนมากบนชายแดนถูกทำลาย…จนเป็นผลให้เกิดผู้อพยพจำนวนมากขนาด​นี้!” เเมตต์-เยอร์มัน กล่าวพร้อมกับขมวดคิ้ว

“เข้าใจ​เเล้ว, แต่มันเกิดอะไรขึ้นในอาณาจักรดิ๊ก?”

“เมื่อสองเดือนที่แล้วเป็นช่วงที่ฤดูหนาวมาถึงเเล้ว….ทำไมพวกเขาถึงเริ่มสงครามในช่วงเวลาเช่นนี้!” เรย์มอนด์พึมพำ​อย่างสงสัย

อาณาจักร​ดิ๊ก?

นี่เป็นประเทศที่มีอำนาจมากกว่านครรัฐเลนมาก…..แต่ถึงอย่างนั้นการเริ่มสงครามในฤดูหนาวก็ดูโง่มากเช่นกัน!

การเริ่มสงครามในฤดู​หนาว, มันคือการสูญเสียคน 1,000 คนต่อศัตรู​ 800…..มันเป็นอันตรายต่อผู้อื่นและตัวผู้เริ่มสงครามเองโดยสิ้นเชิง

“ท่านลอร์ด อาณาจักรดิ๊กเป็นอาณาจักร​ที่มีอำนาจมากที่สุดในเเถบนี้…..พื้นที่ของพวกเขามากกว่านครรัฐเลนของเราถึงสิบเท่า!”

“และความแข็งแกร่งโดยรวมของพวกเขาก็แข็งแกร่งกว่าของเรามาก….ว่ากันว่าพวกเขามีปรมาจารย์ระดับเก้าในตำนานด้วย!” เเมตต์-เยอร์มันกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม

“ปรมาจารย์ระดับเก้า?”

"นั่นคืออะไร?" เรย์มอนด์ถามอย่างสงสัย​

เท่าที่​เขารู้ตอนนี้มีเพียงการจัดประเภทของผู้เชี่ยวชาญที่ต่ำกว่าระดับเจ็ดเท่านั้น

ระดับหนึ่งคือผู้ฝึกหัด

ระดับสองคือระดับต่ำ

ระดับสามคือระดับกลาง

ระดับสี่คือระดับสูง

ระดับห้าคือระดับปฐพี

ระดับหกคือระดับนภา

ระดับเจ็ดดูเหมือน​จะเรียกว่าระดับดวงดาว?

“ท่านลอร์ด, ผู้เชี่ยวชาญระดับเจ็ด เรียกว่าระดับดวงดาว…..ส่วนผู้เชี่ยวชาญระดับแปดเรียกว่าระดับจันทรา, เเละผู้เชี่ยวชาญระดับเก้า เรียกว่าระดับดวงตะวัน!”

“ในนครรัฐ​เลนของเรา, ผู้เชี่ยวชาญที่ทรงพลังที่สุดมีเพียงระดับแปด เท่านั้น!”

"ยกตัวอย่าง, ผู้บัญชาการของ องครักษ์ราชวงศ์, ท่านโคอินท์…..และทหารที่ทรงพลังที่สุดของนครรัฐเลนของเรา…นายพลเร็กซ์, ผู้บัญชาการของกองทัพเกราะทมิฬ”

“พวกเขาทั้งสองล้วนมีระดับแปดด้วยกันทั้งสิ้น!” แมตต์-เยอร์มันอธิบาย

พอพูดถึงเรื่องนี้ จู่ๆเขาก็ยิ้มแล้วพูดต่อ!

"อันที่จริง, พ่อของเจ้าและข้าต่างก็เป็นสมาชิกของกองพันที่สามภายใต้กองทัพเกราะทมิฬ”

“นอกจากนี้ยังเป็นเพราะการรับใช้อันทรงเกียรติของพ่อของเจ้าในการสู้รบ…..มันจึงทำให้เขาได้รับตำแหน่งบารอนมา!”

“ส่วนสำหรับเหตุผลในการเริ่มสงครามในฤดูหนาว, บางทีพวกเขาอาจจะพบสิ่งดีๆที่ไหนสักแห่งนอกเขตแดนของตน” (พวกเหมืองทองหรืออะไรเทือกนั้น)​

เมื่อได้ยินสิ่งนี้, เรย์มอนด์ก็พยักหน้าเห็นด้วย

เจออะไรบ่างอย่างนอกเขตของตน?.....บางทีนี่อาจเป็นคำอธิบายที่สมเหตุสมผลที่สุด

ท้ายที่สุด ตราบใดที่ผลประโยชน์มากพอ….ไม่ต้องพูดถึงฤดูหนาวที่โหดร้าย, ข้าเกรงว่าแม้จะมีฝนใบมีดตกลงมาจากท้องฟ้า บางคนก็ยังกล้าเปิดสงคราม​!

นี่คือธรรมชาติของมนุษย์, รวมถึงความโหดร้ายและความโลภของผู้มีอำนาจด้วย!

………

จากนั้นแมตต์-เยอร์มันยังพูดขึ้นอีกว่า!

“เรย์มอนด์ หากเป็นกรณีนี้จริงๆ, ครั้งต่อไปเราอาจต้องวางแผนล่วงหน้า!”

"บางทีการโจมตีของอาณาจักรดิ๊ก ครั้งนี้อาจเป็นเพียงการโจมตีธรรมดา….. แต่สำหรับพวกเรา, อาณาเขตของนครรัฐเลนนั้นจำเป็นต้องพยายามอย่างเต็มที่เพื่อปกป้อง!”

“ดังนั้น, ถ้าสงครามครั้งนี้ยังไม่หยุดลงหลังจากต้นฤดูใบไม้ผลิ…..ข้าคิดว่าอาจมีการเคลื่อนไหวใหม่ที่นั่น!”

การเคลื่อนไหว​ใหม่?

ดวงตาของเรย์มอนด์เป็นประกายแล้วเขาก็พูดขึ้นว่า!

“ลุงแมตต์-เยอร์มัน, ลุงกำลังพูดถึงเรื่องการเกณฑ์ทหารงั้นเหรอ?”

"ใช่ มันเป็นไปได้!"

“การเกณฑ์ทหารเป็นสิทธิของราชอาณาจักร….เราปฏิเสธไม่ได้, ไม่เช่นนั้นเราจะต่อต้านคนทั้งประเทศ!”

เมื่อได้ยิน​เช่นนี้, เรย์มอนด์ก็ได้เเต่ลูบหัวของเขา

“นี่มันลำบากจริงๆ!”

ความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขาไม่เพียงพอที่จะต่อสู้กับกลไกของรัฐ

ดังนั้นถ้าเราไปถึงจุดนั้นจริงๆ…..พวกเขาก็อาจจะถูกบังคับให้ยอมรับมัน

แต่แล้วจู่ๆ เขาก็นึกบางอย่าง​ขึ้นได้

ถ้าพูดถึงความแข็งแกร่งในปัจจุบันของเขา…..พลังการต่อสู้ระดับห้าหรือหก, สามารถใช้งานในสงคราม​ได้อย่างแน่นอน

แต่ตอนนี้…..พวกเขายังไม่รู้เรื่องนี้ใช่ไหม?​ (พลังเดิมของพระเอกมีเเค่เเมตต์-เยอร์มัน​ ที่เป็นระดับสี่คนเดียว)​

ภายนอก, บทบาทปัจจุบันของเขาควรเป็นเพียงบารอนและขุนนางตัวน้อยที่ไม่โดดเด่น

เเละเท่าที่เขารู้, มันยังมีการดำรงอยู่ของมหาอำนาจ​อีกมากมายในอาณาเขตของนครรัฐเลน

ดังนั้นเรื่องแบบนี้จึงไม่ใช่คราวของเขาเลย……เว้นแต่อาณาจักรดิ๊กจะมาเพื่อทำสงครามเพื่อทำลายล้างประเทศจริงๆ

มิฉะนั้น,​ สงครามครั้งนี้ไม่มีทางที่จะส่งผลกระทบต่อพวกเขาอย่างเเน่นอน

“ลุงแมตต์, ดูเหมือนว่าเราจะต้องทำตัวปกปิดพลังแล้วใช่ใหม?” เรย์มอนด์พูดเบาๆ

จากนั้นแมตต์-เยอร์มันก็พยักหน้า!

"ใช่, เป็นการดีที่สุดที่จะไม่ให้ใครค้นพบความแข็งแกร่งที่แท้จริงของเราในตอนนี้…..แต่มันอาจจะยากสักหน่อย!"

"ทำไม?"

"ฤดูหนาวนี้เราดึงดูดผู้อพยพมากเกินไป!"

"เเละมันยังรวมถึงนักธุรกิจ, มืออาชีพที่แข็งแกร่ง, อัศวินที่มีตำแหน่ง, ยักษ์ใหญ่ที่สูญเสียศักดินา ฯลฯ..."

“พูดตามตรงเรย์มอนด์ เมื่อดูตอนนี้แล้ว…..ข้าคิดว่านี่เป็นการตัดสินใจที่ผิด, เพราะแม้ว่าพวกเขาจะสูญเสียศักดินา เเต่พวกเขาก็ยังคงเชื่อมโยงกับขุนนางคนอื่นๆอย่างแยกไม่ออก”

"ในกรณีนี้ มันจะเป็นเรื่องยากสำหรับเราที่จะเก็บความลับเอาไว้!"

“เป็นไปได้ด้วยซ้ำว่าจะมีข่าวรั่วไหลออกไปเเล้ว…..แต่โอกาสก็มีน้อยมาก เพราะยังเป็นช่วงคลื่นลมหนาวในเดือนกุมภาพันธ์”

“ไม่น่าเป็นไปได้ที่คนของพวกเขาจะออกไปตอนนี้!”

"แต่ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น หลังจากฤดูหนาวสิ้นสุดลง ความเสี่ยงเหล่านี้ก็จะขยายวงกว้างขึ้นอย่างไม่สิ้นสุด!"

…………………………….