บทที่ 25 : ล้อมฆ่าพยัคฆ์เพลิง!
บทที่ 25 : ล้อมฆ่าพยัคฆ์เพลิง!
บทที่ 25 : ล้อมฆ่าพยัคฆ์เพลิง!
“ท่านลอร์ดบารอน…..ที่ตรงนั้นมีโมเมนตัมที่ทรงพลังมาก”
ทันใดนั้น, เสียงของโอเวนส์ก็ดังขึ้นเเละกริฟฟอนอีกสามตัวก็จ้องมองไปยังทิศทางนั้นเช่นกัน!
แล้วจากนั้น….มันก็มีเสียงคำรามดังขึ้นทันที!
"กรรรร!"
เสียงคำรามในภูเขาและป่าไม้ทำให้พื้นดินรอบๆดูเหมือนจะสั่นสะเทือน
และพยัคฆ์ตัวใหญ่ซึ่งทั้งตัวถูกเผาไหม้ด้วยเปลวเพลิงอุณหภูมิสูง….ก็ได้พุ่งออกมาจากป่าที่ปกคลุมไปด้วยหิมะเเละวิ่งมาหาพวกเขาอย่างรวดเร็ว
เมื่อเห็นฉากนี้, เรย์มอนด์ก็ตอบสนองเป็นคนเเรก
เขาชักดาบออกมา ก้าวไปข้างหน้าและเริ่มโจมตี!
“วิชาดาบแสงศักดิ์สิทธิ์ – ฟาดฟันศักดิ์สิทธิ์!”
บูม!
พลังงานดาบอันน่าสะพรึงกลัวซึ่งมีขนาดประมาณสามเมตรปะทุขึ้น…..จากนั้นมันก็ฟันไปทางพยัคฆ์เพลิงอย่างรวดเร็วราวกับสายฟ้า
แต่อย่างไรก็ตาม, พยัคฆ์เพลิงกลับฉีกกลายโจมตีนี้เป็นชิ้นๆอย่างง่ายดายด้วยกงเล็บอันเเหลมคม
“เรย์มอนด์ระวัง!”
เมื่อเห็นสิ่งนี้, ใบหน้าของแมตต์-เยอร์มันก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
แต่สำหรับเรย์มอนด์, สิ่งนี้ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อความคิดของเขาเลย
ท้ายที่สุดแล้วไง, อีกฝ่ายเป็นระดับหก และนี่คือระดับความแข็งแกร่งที่ควรจะเป็นของพวกเขา!
เเละในเมื่อเป็นเช่นนี้, ก็มาเข้าสู่โหมดการโจมตีเต็มกำลังกันดีกว่า!
กรรรร!
ทันใดนั้นเรย์มอนด์ก็คำรามราวกับสัตว์ป่า…..แขนทั้งแขนของเขาเริ่มกลายเป็นเเขนของกริฟฟอน เเละกรงเล็บของกริฟฟอนที่น่าสะพรึงกลัวก็ฉวยโอกาสนี้ ฉีกขาของพยัคฆ์เพลิงอย่างดุเดือด!
เพราะเขารู้อยู่แล้ว..
อีกฝ่ายมีร่องรอยของการบาดเจ็บซึ่งมีสีเขียวดำที่เยือกแข็งอยู่ตรงจุดนี้!
สิ่งนี้ดูผิดปกติมากกับพยัคฆ์เพลิงที่ร่างกายถูกปกคลุมไปด้วยไฟ….มันจึงสังเกตเห็นได้อย่างง่ายดาย
"กรรรร!"
แต่พยัคฆ์เพลิงก็ไม่ธรรมดา, มันสามารถหลีกเลี่ยงการโจมตีของเรย์มอนด์ได้อย่างสมบูรณ์…..จากนั้นมันก็พลิกตัวกลับ, พร้อมที่จะตะครุบเรย์มอนด์เเละพยายามฉีกเขาเป็นชิ้นๆ!
แต่ ณ เวลาที่วิกฤติเช่นนี้
ลูกศรอันแหลมคมก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า!
ลูกศรทั้งหมดสิบดอกได้พุ่งมาด้วยความเร็วอันน่าประหลาดใจ….เเละยิงเข้าที่บาดแผลของพยัคฆ์เพลิงแทบจะในทันที!
"กรรรร!"
เสียงคำรามแห่งความเจ็บปวดดังขึ้น
จนทั่วทั้งป่าทึบดูเหมือนกำลังสั่นสะเทือน
ในเวลานี้มีลูกธนูสองหรือสามดอกถูกแขวนไว้ที่ขาของพยัคฆ์เพลิง, และมันมีเลือดสีแดงเพลิงไหลออกมาตลอดเวลา
อย่างไรก็ตาม เรย์มอนด์ยังคงขมวดคิ้วเล็กน้อย
เนื่องจากการโจมตีของนักธนูของวิหารเหล่านี้……จะทำให้มันแค่บาดเจ็บเล็กน้อยเท่านั้น
ผลกระทบไม่มากอย่างที่เขาคาดการณ์ไว้!
เเต่ก็สมควรกับระดับหก…..ดูเหมือนว่าพลังปราบปรามของระดับขั้นจะเริ่มแสดงให้เห็นแล้ว!
…….
"กรรรร!"
"กรรรร!"
"กรรรร!"
"กรรรร!"
ทันใดนั้นเอง
โอเวนส์, แมร์ก และกริฟฟอนตัวอื่นๆ ก็รีบเร่งไปข้างหน้าเพื่อต่อสู้กับพยัคฆ์เพลิงในระยะประชิด
การต่อสู้ระหว่างสัตว์เวทย์ด้วยกันนี้, เป็นการต่อสู้ด้วยมือเปล่าที่บริสุทธิ์ เเละโหดเหี้ยม!
มันดูนองเลือดเเต่ก็น่าอัศจรรย์!
เเละหลังจากเห็นฉากนี้แล้ว….เรย์มอนด์ก็ไม่ลังเลอีกต่อไป, เขารีบพุ่งไปข้างหน้าเพื่อเข้าร่วมการต่อสู้นี้!
เเต่ข่าวร้ายก็คือพยัคฆ์เพลิงตัวนี้น่าจะพัฒนาไปถึงระดับหกได้อย่างสมบูรณ์แล้ว!
ถึงกระนั้นก็ตาม, มันก็ยังมีข่าวดีอยู่…..เพราะดูเหมือนว่าระดับหก ตัวนี้จะอ่อนแอกว่าที่เขาคาดไว้เล็กน้อย
ดังนั้น, พวกเขายังมีโอกาสชนะ!
……
อีกด้านหนึ่ง
ในตอนนี้โคดะ, โครินน่า, เรน่า และ เบอร์นิสต่างตกตะลึงอย่างมาก!
ใบหน้าของพวกเธอเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากจะเชื่อ
“นั่นมันพลังอะไร?”
“โครินน่า เรน่า เบอร์นิส พวกเจ้ารู้จักไหม” โคดะถามอย่างตะกุกตะกัก
“นั่นคือ…..การแปรงร่างสัตว์เวทย์หรือเปล่า?” เรน่าพูดอย่างไม่แน่ใจ
“ข้าเคยได้ยินมาว่าทายาทของตระกูลที่มีอำนาจบางตระกูลจะสามารถมีพลังที่เหมือนสัตว์เวทย์แบบนี้……พลังที่เหมือนสัตว์เวทย์เหล่านี้บางส่วนมาจากคนที่แข็งแกร่งที่สร้างขึ้นด้วยตนเอง และบางส่วนก็มาจากการสืบสายเลือดของสัตว์เวทย์ที่ทรงพลังชนิดต่างๆ!”
“แต่นี่เป็นสิ่งพิเศษเเละหายากมาก……ไม่มีใครในนครรัฐเลนของเราที่มีพลังเช่นนี้ เเละข้าก็ไม่คิดว่าจะได้เห็นมันที่นี่จริงๆ!”
“ไม่เคยมีพลังเช่นนี้ในนครรัฐเลนของเรางั้นเหรอ?……มันไม่น่าเชื่อเลย”
“ไม่น่าแปลกใจเลยที่เขาปฏิเสธรางวัลของเราในช่วงก่อนหน้านี้…..มันเพราะเขาเเข็งเเกร่งขนาดนี้นี่เอง” โคดะพูดพึมพำอย่างเข้าใจ
แล้วเธอก็ถามต่อทันที
“เเล้วพลังนี้จะสามารถเอาชนะพยัคฆ์เพลิงได้หรือไม่?”
“ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรนะ?” เรน่าพยักหน้าแล้วพูด!
“หากการต่อสู้ยังเป็นเช่นนี้ต่อไป, พยัคฆ์เพลิงตัวนั้นจะต้องพ่ายแพ้อย่างแน่นอน……ด้วยพลังของเรย์มอนด์ นี่จึงเทียบเท่ากับการมีสัตว์เวทย์ระดับห้า 5 ตัวที่กำลังล้อมพยัคฆ์เพลิงอยู่!”
“แม้ว่ามันจะเป็นระดับหก…..แต่ก็ยังอันตรายมากอยู่ดี!”
"และถ้าสังเกตดีๆ เรย์มอนด์นั้นแข็งแกร่งมาก!"
“ด้วยวิธีนี้ เขาเพียงเเค่ต้องการหาโอกาสที่เหมาะสมเท่านั้น……เพียงแค่ลดกำลังของสัตว์เวทย์ตัวนี้ต่อไป……ในที่สุดพวกเขาจะต้องชนะอย่างแน่นอน!”
เมื่อได้ยินเช่นนี้, โครินน่าก็พยักหน้าและถอนหายใจ
“ถูกต้อง…..พวกเขาแข็งแกร่งเเละทรงพลังมากจริงๆ!”
…….
หลังจากนั้น, การต่อสู้ระหว่างพวกเรย์มอนด์ก็เริ่มรุนแรงมากขึ้น
ซึ่งสิ่งนี้ทำให้พยัคฆ์เพลิงได้รับบาดเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ
เเละเมื่อบาดเเผลเริ่มหนักขึ้นเรื่อยๆแล้ว…..อารมณ์และความขุ่นเคืองของมันก็ได้พุ่งจนถึงขีดสุด
"กรรรร!"
"บูม!"
"บูม!"
"บูม!"
เสียงคำรามดังขึ้น, จากนั้นลูกไฟลุกโชนหลายลูกก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าพยัคฆ์เพลิง…..เเละยิงออกไปจนทำให้โอเวนส์, แมร์ก, เเละกริฟฟอนที่เหลือกรีดร้อง!
นี่คือเวทย์มนตร์ของพยัคฆ์เพลิง.....ระเบิดเพลิงอันรุนแรง!
สัตว์เวทย์ระดับสูงนั้นทรงพลังมาก….ส่วนใหญ่เเล้ว, นักเวทย์และนักรบจะมีความสามารถที่เเตกต่างกัน, นั่นคือความสามารถด้านเวทมนตร์และความสามารถด้านการต่อสู้ระยะประชิด
เเต่สัตว์เวทย์ระดับสูงมีความสามารถทั้งสองอย่าง……นี่จึงไม่น่าแปลกใจเลย ว่าทำไมพวกมันถึงทรงพลัง!
แต่ถึงอย่างนั้น…..เรย์มอนด์ก็ยังไม่มีโอกาส!
หลังจากการระเบิดพลังเวทย์ออกมาเเล้ว…..สัตว์เวทย์พวกนี้จะมีพลังการป้องกันที่อ่อนเเอลงชั่วขณะ
ฟุ่บ!
ฟุ่บ!
ฟุ่บ!
ทันใดนั้น, การโจมตีระลอกใหม่ก็ออกมาจากนักธนูแห่งวิหารศักดิ์สิทธิ์อีกครั้ง
เเละครั้งนี้มีลูกศรอันทรงพลังลูกหนึ่งได้แทงเข้าที่ดวงตาข้างหนึ่งของพยัคฆ์เพลิง!
"กรรรร!"
วิสัยทัศน์ของมันมืดลง….เเละเริ่มแผดเสียงคำรามอย่างบ้าคลั่ง
อย่างไรก็ตาม…..ในเวลานี้, มันก็มาถึงจุดสิ้นสุดของความแข็งแกร่งของมันแล้ว
“เเปรงร่างสัตว์เวทย์, ร่างกริฟฟอน”
“วิชาดาบแสงศักดิ์สิทธิ์, ฟาดฟันศักดิ์สิทธิ์”
เรย์มอนด์พุ่งออกไปโดยตรง….ในขณะเดียวกัน เขาได้ใช้ร่างกายของเขาแปลงร่างเป็นสัตว์เวทย์กริฟฟอนพร้อมกับระเบิดพลังของวิชาดาบแสงศักดิ์สิทธิ์……เพื่อโจมตีไปที่ขาหลังขวาของพยัคฆ์เพลิงโดยตรง!
ฉับ!
ขาขวาของพยัคฆ์เพลิงขาดทันที!
จากนั้นโลหิตของมันก็พุ่งออกมาเหมือนน้ำพุอันเเดงฉาน!
เสียงคำรามของพยัคฆ์เพลิงอ่อนลงเเละร่างกายของมันก็สั่นสะท้านทันที
และในเวลานี้
โอเวนส์, แมร์กและคนอื่นๆก็รีบรุดไปข้างหน้าเช่นกัน
ด้วยอาการบาดเจ็บเเละการถูกรุมโจมตีรอบทิศทาง…..ในที่สุดร่างอันใหญ่โตของพยัคฆ์เพลิงก็ถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ!
"ชนะเเล้ว!"
เรย์มอนด์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและผ่อนคลาย
แม้ว่ากระบวนการจะมีการพลิกผันไปบ้าง แต่ผลลัพธ์ก็ยังดีอย่างมาก
พวกเราชนะและไม่มีใครเสียชีวิตหรือเเม้เเต่ผู้บาดเจ็บ….นี่มันสมบูรณ์เเบบมาก!
"พวกเขาชนะเเล้ว!"
โครินน่าและคนอื่นๆก็ถอนหายใจด้วยอารมณ์เช่นกัน
แม้ว่าพวกเธอจะเตรียมจิตใจไว้แล้ว…..แต่พวกเธอก็ไม่คาดคิดว่าพวกเขาจะประสบความสำเร็จได้อย่างสมบูรณ์เเบบขนาดนี้
นี่คือสัตว์เวทย์ระดับหก และพวกเขาฆ่ามันได้โดยไม่มีใครบาดเจ็บจริงๆเหรอ?
นี่มันยอดเยี่ยมมากเกินไปแล้ว!
…………………………