Chapter 1326 ใต้หว่านฝูผาน.

ท้ายที่สุด ก็ไม่มีใครขัดขวางแล้ว!

จงเทียนได้กลายเป็นปราชญ์เทพ!

เหล่าเสนาธิการของต้าเจิ้ง เวลานี้กำลังสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น ราชวงศ์ชื่อเสียงวาสนาของพวกเรา ได้ปรากฎปราชญ์เทพแล้ว ปราชญ์เทพจริง ๆ  ซ้ำพวกเขายังสามารถเห็นกระบวนการที่เกิดขึ้นด้วยตัวเอง!

จงเทียนที่อยู่ระหว่างกลางของเนตรเทียนชูและเนตรบนพื้น ท่ามกลางฟ้าดิน เขาได้กลายเป็นเป้าสายตาของทุกคนไปเรียบร้อยแล้ว.

ร่างของจงเทียนที่เปล่งประกายแสงกว่าหนึ่งหมื่นจั้ง วาสนาฟ้าดินที่มารวมตัวกัน.

ในเวลานี้ จงเทียนที่กำลังพนมมือ ดวงตาที่หลับอยู่หากแต่ก็สัมผัสได้ทุกอย่างบนท้องฟ้า.

กลายเป็นปราชญ์เทพ ได้รับตำแหน่งปราชญ์เทพ ได้กลายเป็นตัวตนสูงสุด ได้รับการประทานพรจากสวรรค์ ทำให้พลังฝึกตนของเขาเติบโตเป็นอย่างมาก.

นี่คือความรู้สึกที่ยอดเยี่ยมอย่างไม่เคยมีมาก่อน!

ด้านล่างเนตรเทียนชู แท่นหยกใต้เท้าจงเทียน อักษรรูนมากมายที่ถูกประทับ มากขึ้นและก็มากขึ้น ดูลึกลับมากขึ้นและก็มากขึ้น กลิ่นอายที่ทรงพลังแข็งแกร่งขยายแผ่ออกไปรอบ ๆ .

กลิ่นอายของผู้ยิ่งใหญ่ อำนาจที่น่าเกรงขามแผ่ออกมา แสงสีทองที่แผ่ขยายลามออกมารอบ ๆ ร่างของจงเทียน แม้แต่เวลานี้ที่ด้านหลังยังมีภาพเงาของเทพอรหันต์ด้วย รัศมีธรรมที่น่าเกรงขาม ภาพพจน์ของผู้ยืนอยู่เหนือมนุษย์ทั้งหมด.

"ครืนนนนน ~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

ท่ามกลางสวรรค์และปฐพี เสียงหวีดหวิวท้องฟ้าที่คำราม ไม่ใช่แค่เพียงเขตแดนเสวียนหวงเท่านั้น ทั่วสวรรค์ต่างก็เกิดอภินิหาร ท้องฟ้าที่ปล่อยกลิ่นหอมฟุ้งไปทั่วฟ้าดิน ดนตรีสวรรค์ที่ถูกบรรเลง แสงตะวันที่อบอุ่นอาบไล้ไปทั่ว ภาพเงาของมังกร หงส์เพลิง นกกระเรียนสีขาว ภาพเงาของอสูรมากมายที่ปรากฎขึ้น ร่ายรำอยู่บนท้องฟ้า.

ปราชญ์เทพปรากฎ ทั่วโลกเฉลิมฉลอง ประทานชื่อเสียงวาสนามากมาย!

เหล่าผู้ฝึกตนมากมายที่สัมผัสได้ถึงปราณหยวนที่บริสุทธิ์ที่เกิดขึ้น ในเวลานี้ วาสนามากมายที่แผ่ออกไปทั่วหล้า มีผู้ฝึกตนมากมายนับไม่ถ้วนที่สามารถตัดผ่านระดับได้.

ภายในโลกใบใหญ่ ปรากฎปราชญ์เทพคนใหม่แล้ว!

ในเวลานั้น กลุ่มอิทธิพลมากมาย ที่เร่งรีบก้าวออกมาจากที่พัก เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า รับรู้ได้ถึงอภิหารบางอย่างที่เกิดขึ้น ขณะที่กำลังจดจ้องมองพลางขมวดคิ้ว.

ทวีปตะวันออก ศาลสวรรค์ต้าฉิน!

หยิงพร้อมกับเหล่าเสนาธิการของต้าฉิน ที่ก้าวออกมาจากท้องพระโรง พวกเขาที่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ขณะที่มองไปยังทิศทางของทิศตะวันตก.

"มีใครบางคนได้ตำแหน่งปราชญ์เทพ กุยกูซือ เป็นกู่เซิ่งหมิงอย่างงั้นรึ?"หยิงที่เอ่ยออกมาเสียงเย็น.

"ไม่ เทียนตี้ ครั้งนี้ไม่ใช่กู่เซิ่งหมิง!"กุยกูซือสูดหายใจลึก.

"หืม?"

"เป็นไท่จื่อศาลเทพต้าเจิ้ง จงเทียน!"กุยกู่ซือที่กล่าวออกมาเป็นนัย.

"จงเทียน?"หยิงที่ดวงตาหรี่เล็กลง.

"ครับ!"กุยกูซือพยักหน้ารับ.

หยิงพยักหน้ารับ สูดหายใจลึกและกล่าวออกมาเล็กน้อย "ข้ารู้ว่าจงซานกำลังมองหาปราชญ์เทพ คาดไม่ถึงเลยว่าจะเร็วขนาดนี้!"

"อย่างที่เทียนตี้เห็น ชะตาวิถีของจงซาน เป็นคนที่มีชะตาอัดแข็งจริง ๆ  ใช้เวลาเพียงไม่กี่พันปีเท่านั้น!"กุยกูซือที่กล่าวออกมาอย่างจริงจัง.

"ดูเหมือนว่าอีกไม่นานแล้วเช่นกัน สงครามในภาคเหนือ ดินแดนคงจะถูกรวมเป็นหนึ่งอีกไม่ไกลนี้เป็นแน่!"หยิงที่เอ่ยออกมาอย่างจริงจัง.

"ไม่ไกลอย่างงั้นรึ? จวงจื่อจะพ่ายแพ้เร็ว ๆ นี้อย่างงั้นรึ?"กุยกูซือที่เผยท่าทางสงสัย.

"จวงจื่อ? เขาต้องการที่จะก้าวไปเช่นหงจวิน ช่างน่าเสียดาย ไม่มีเวลาเหลือให้เขาแล้ว เขาได้ก้าวพลาดเข้าไปมีส่วนร่วมกับเรื่องเผ่าเต๋าทมิฬ หาไม่แล้ว ต้าเจิ้งก็ยังคงไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับเขา ดูเหมือนคงไม่สามารถเลี่ยงที่จะปะทะกันไม่ได้แล้ว"หยิงที่ส่ายหน้าไปมา.

"อาจจะไม่ก็ได้!"กุยกูซือที่ส่ายหน้าไปมา.

"เป็นเรื่องแน่นอนอยู่แล้ว ทวีปตะวันออกจะสามารถรวมเป็นหนึ่งได้ในเร็ว ๆ นี้ ทวีปทิศเหนือของจงซานเองก็คงต้องเร่งเช่นกัน จงซานต้องการรวมทิศเหนือเป็นหนึ่ง ก่อนที่จะเชิญพวกเราไป เซียนเซิงลองคิดดูอีกครั้ง?"หยิงที่เผยยิ้มกล่าวเสียงเย็น.

"เชิญพวกเราอย่างงั้นรึ?"กุยกูซือที่เผยท่าทางสงสัย ก่อนที่จะคิดอะไรได้ พร้อมกับสูดหายใจลึก "เทียนตี้ดูเหมือนว่าอีกไม่นาน จงซานจะต้องเชิญพวกเราไปอย่างแน่นอน!"

"ไม่ใช่แค่เพียงพวกเรา จงซานต้องเชิญจี้กงหนี่ ตี้เสวียนชา ข้าเข้าใจเขาดี!"หยิงที่กล่าวเสียงเย็น.

"เช่นนั้น พวกเราจะไปหรือไม่?"กุยกูซือที่เผยท่าทางสงสัย.

"ในเวลานั้นยอดฝีมือมากมายต้องไปรวมตัวกันที่ต้าเจิ้ง กับเรื่องสำคัญขนาดนี้ ทำไมข้าถึงจะไม่ไปล่ะ?"หยิงที่เผยยิ้มออกมาเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่มีใครเข้าใจได้.

---------------------------------

ทวีปทิศตะวันตก ศาลเทพต้าโจว!

จี้กงหนี่ในชุดที่โอ่อ่าอลังการ เสื้อคลุมที่ดูประณีตน่าเกรงขาม ขณะที่เขานำเสนาธิการทั้งหมดออกมาจากท้องพระโรง จ้องมองไปยังทิศตะวันออก จับจ้องมองอภินิหารที่เกิดขึ้น.

"กงซูจื่อ เป็นกู่เซิ่งหมิงอย่างงั้นรึ?"จี้กงหนี่ที่จ้องมองยังทิศตะวันออกขณะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม.

ที่ด้านหลังจี้กงหนี่นั้น เป็นกงซูจื่อที่สัมผัสได้ เขาที่ส่ายหน้าไปมา "ไม่ใช่ น่าจะเป็นจงเทียน ศาลเทพต้าเจิ้ง!"

"จงเทียน?"จี้กงหนี่ที่ดวงตาหรี่เล็กลง.

"ใช่!"กงซูจื่อพยักหน้ารับ.

จี้กงหนี่ที่กำลังนับนิ้วไปมา ขณะครุ่นคิดอะไรบางอย่าง.

"จงซาน? ช่างเป็นคนที่มีชะตาอัดแข็งจริง ๆ !"ท้ายที่สุดจี้กงหนี่ก็เอ่ยปากออกมา.

"เซิ่งหวัง ทวีปตะวันตก 36 พื้นที่ เหลืออีกไม่กี่อาณาเขตแล้ว กองทัพของพวกเราได้ส่งเข้าล้อมกรอบพื้นที่สามแห่ง อีกไม่นานทวีปตะวันตกต้องสามารถรวมเป็นหนึ่งได้ เซิ่งหวังจะเริ่มแผนต่อไปหรือยัง?"กงซูจื่อเอ่ยสอบถาม.

"แผนต่อไปอย่างงั้นรึ? โปรดวางใจ อีกไม่ไกลแล้ว!"จี้กงหนี่ที่สะบัดแขนเสื้อ แววตาที่เผยความเย็นชาออกมา.

"เฉินจะเป็นคนเตรียมการช่วยเซิ่งหวังกลับมาเป็นเทียนตี้เอง!"กงซูจื่อกล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"อืม!"จี้กงหนี่พยักหน้ารับ.

-----------------------------------------------

ทวีปภาคใต้ ศาลสวรรค์เหยาจู่!

นับตั้งแต่ไท่อี้กลับมา ก็ปิดด่านที่ตำหนักราชวงศ์ทิศตะวันออก!

ราชันย์เทพจวินที่นำเสนาธิการออกมาจากท้องพระโรง ขณะที่จ้องมองขึ้นไปยังทิศเหนือ ซึ่งที่ด้านข้างมีลู่หยายื่นอยู่.

"ลู่หยา เป็นกู่เซิ่งหมิงอย่างงั้นรึ?"ราชันย์เทพจวินที่กล่าวด้วยเสียงเคร่งขรึม.

"ไม่ ศาลเทพต้าเจิ้ง จงเทียน!"ใบหน้าของลู่หยาที่เปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์ไปในทันที.

คิดถึงมีดบินสังหารเซียนของตัวเองแล้ว ทำให้เขารู้สึกโกรธเกรี้ยวขึ้นมาทันที.

"ทวีปภาคเหนือ ศาลเทพต้าเจิ้ง? ดูเหมือนว่าพวกเขาจะกลายเป็นหนึ่งกลุ่มอิทธิ์ใหญ่แล้ว!"ราชันย์เทพจวินที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"ข้าจะไปทำลายสวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียวของมันเอง!"ลู่หยาที่เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา.

"ทำลายอย่างงั้นรึ? ถึงจงซานจะออกมา แต่คิดว่าจะสามารถทำลายได้ง่าย ๆ อย่างงั้นรึ? จากนี้ห้ามออกไป ทวีปทิศใต้เหลือพื้นที่แปดแห่งที่ยังไม่ได้รวมเข้ามา กงกงเองก็กลับมาแล้ว ทำให้เผ่าอูเริ่มกลับมารวมตัวกันใหม่ เจ้าจะต้องไปช่วยเหยาเฉิน รวบรวมดินแดนภาคใต้ให้ได้เร็วที่สุด!"ราชันย์เทพจวินที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"ครับ!"ลู่หยาที่ได้แต่พยักหน้ารับ.

-----------------------------------------------

ทวีปปฐพี วิหารปราชญ์เทพหยิงเห่า.

นับตั้งแต่โดนจงซานตบสองครั้ง หยิงเห่าก็ไม่เคยออกมาจากวิหารของตัวเองเลย จนกระทั่งเวลานี้รู้สึกถึงอภินิหารของฟ้าดิน เขาต้องขมวดคิ้วไปมาจดจ้องมองไปยังทวีปกลาง.

ในเวลาเดียวกัน ปรากฎใครบางคนในชุดพรตเต๋าได้ปรากฎขึ้น.

หยิงเห่าที่ยกมือห้ามศิษย์ที่กำลังจะพุ่งออกไป ให้ถอยกลับคืนมา.

ชายในชุดสีขาวที่มาเยือน ใบหน้าที่ดูเลือนลางถูกปกปิดเอาไว้.

"หมี่เทียน เจ้าต้องการทำอะไร?"หยิงเห่าที่กล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม.

หมี่เทียนที่ส่ายหน้าไปมาพร้อมกับกล่าวออกมา "เจ้ารู้จักปราชญ์เทพที่กำเนิดขึ้นใหม่หรือไม่?"

"ทำไม?"หยิงเห่าที่ขมวดคิ้วไปมา.

"เขาเป็นบุตรชายของจงซาน!"หมี่เทียนที่กล่าวพลางถอนหายใจ.

หมี่เทียนที่ส่ายหน้าไปมา กับเหตุการณ์เกิดขึ้นหลายอย่างผ่านมานานแล้ว ก่อนจงซานไม่มีชื่อเสียง หมี่เทียนต้องการสังหารจงซาน ช่างน่าเสียดาย กลับไม่สามารถทำได้สักครั้ง ท้ายที่สุด ทุกอย่างเกินกว่าจะทำได้แล้ว บุตรชายของเขาได้กลายเป็นปราชญ์เทพแล้ว เขาในวันนี้ยังจะมีโอกาสอีกรึ?

ปราชญ์เทพหยิงเห่าในเวลานี้ ใต้ใบหน้าที่เลือนลางใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์! บุตรของจงซาน? ความแค้นของเขาล่ะ? จะสามารถเอาคืนได้อย่างงั้นรึ?

---------------------------------------------

มุมหนึ่งของทวีปกลาง.

เทียนโจวจื่อที่นำเหล่าคนของตระกูลเทียนเดินทางอยู่ก็หยุดลงในทันที ใบหน้าของเทียนโจวจื่อที่บิดเบี้ยวเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์.

"ปราชญ์เทพจู่? กู่เซิ่งหมิงกลายเป็นปราชญ์เทพแล้วรึ?"ผู้เยาว์ตระกูลเทียนคนหนึ่งที่กล่าวออกมาด้วยความสงสัย.

"ไม่ ศาลเทพต้าเจิ้ง จงเทียนกลายเป็นปราชญ์เทพ!"

........................

............

อีกฝั่งหนึ่ง ม่อจื่อที่ถอนหายใจกลับศิษย์ "ศาลเทพต้าเจิ้ง จงเทียนกลายเป็นปราชญ์เทพ!"

และแดนศักดิ์สิทธิ์อีกหลายแห่งที่รับรู้ว่าใครได้เป็นปราชญ์เทพ ต่างก็เผยอารมณ์ท่าทางที่แตกต่างกันออกมา แน่นอนว่ามีไม่กี่แห่งที่รับรู้ว่าใครกลายเป็นปราชญ์เทพ เช่น ตี้เสวียนชา จวงจื่อ กงเชียน พวกเขาที่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ก่อนที่จะหยุดนิ่ง จมอยู่ในภวังค์ไป.

-------------------------------------

ภาคเหนือ สวนสวรรค์ลอยฟ้าหลิงเซียว.

เมฆชื่อเสียงวาสนา กรรมวาสนาที่กลายเป็นพลุ่งพล่าน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกรรมวาสนา ที่เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมากในทันที จนทำให้มีมากมายยิ่งกว่าชื่อเสียงวาสนาสะอีก เหล่าเสนาธิการของต้าเจิ้งที่กลายเป็นงงงวย ทว่าก็รับรู้ได้ในทันทีว่าเกิดเรื่องที่น่ายินดีขึ้นอย่างแน่นอน.

หากแต่มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น.

"เป็นไปตามประสงค์ของเซิ่งหวัง ไท่จื่อจงเทียน ท้ายที่สุดก็ได้รับการอวยพรจากสวรรค์และปฐพี นับจากวันนี้ได้กลายเป็นปราชญ์เทพแล้ว! หนึ่งในเก้าของภพหยาง ทั่วหล้าเฉลิมฉลอง ต้าเจิ้งเต็มไปด้วยความยินดี!"

อี้เหยี่ยนที่รับคำสั่งจากจงซานให้ประกาศไปทั่วหล้า เรื่องเช่นนี้จะไม่ทำให้เหล่าขุนนางน้อยใหญ่ตื่นเต้นได้อย่างไร แม้แต่ประชาชนของต้าเจิ้ง เวลานี้ยังตะโกนออกมาเสียงดังสนั่น ดังก้องไปทั่วแผ่นดิน.

ไท่จื่อกลายเป็นปราชญ์เทพ? ไท่จื่อได้กลายเป็นปราชญ์เทพแล้ว?

ทั่วทั้งแผ่นดินต้าเจิ้งเวลานี้เต็มไปด้วยความอบอุ่นเสียงแซ่ซ้องสรรเสริญที่ดังกึกก้อง เหล่ากองทัพที่กำลังบุกประชิดชายแดน นับตั้งแต่ได้ข่าว ก็ทำให้ฉีดเลือดไก่ จิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ที่ลุกโชน ส่วนเหล่าศัตรูที่ได้รับข่าวมา ก็รู้สึกหวาดกลัว กลายเป็นขลาดเขลาเช่นกัน.

ทัพของต้าเจิ้งที่สามารถบุกทะลวงไปด้านหน้าได้เร็วขึ้นยิ่งกว่าเดิม.

------------------------------

การเป็นปราชญ์เทพของจงเทียนนั้นเป็นอะไรที่ยิ่งใหญ่มาก ไม่ใช่แค่ภพหยาง หากแต่ในภพหยินเหล่ากลุ่มปราชญ์เทพทั้งหมดก็รับรู้เช่นกัน.

จงเทียนกลายเป็นปราชญ์เทพ ทั่วหล้าเฉลิมฉลอง หากแต่ในเวลานี้ คนที่เศร้าใจที่สุด แทบหมดเรี่ยวหมดแรง ราวกับคนตาย คงหลีกหนีไม่พ้น กู่เซิ่งหมิง ที่เทียนชูเตะออกไป.

กู่เซิ่งหมิงที่ร่วงหล่นลงไปในหุบเขาแห่งหนึ่ง สายตาที่ได้แต่มองจงเทียนรับตำแห่งปราชญ์เทพ หัวใจของเขาในเวลานี้ เหี่ยวเฉาแทบสลายไปแล้ว.

"ทำไมเป็นเช่นนี้ ทำไม!"กู่เซิ่งหมิงที่กล่าวออกมาด้วยความโศกเศร้า.

เขาที่รับรู้ได้อย่างชัดเจน ท้ายที่สุด เขาก็ถูกเตะออกมา? เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? ทำไมถึงได้เป็นเช่นนี้? กู่เซิ่งหมิงที่โศกเศร้าจนต้องพ่นโลหิตออกมา "พรุด!"

แผนการหมื่นปี กลายเป็นว่างเปล่า! ใบหน้ากู่เซิ่งหมิงที่ซีดขาวไม่ต่างจากตายไป! เขาที่จ้องมองด้วยความอิจฉาและเกลียดชังไปยังจงเทียน.

เกลียด น่ารังเกียจ กู่เซิ่งหมิงที่พ่นโลหิตออกมาอีกครั้งและก็อีกครั้ง!

"พุ!"

ส่วนจงเทียนที่ได้เป็นปราชญ์เทพ จงเทียนที่สัมผัสได้ว่ามีคนมากมายที่ส่งพลังมาช่วยเหลือเขา ในเวลานี้เขาได้ปลดปล่อยแสงแห่งธรรมกลับคืนต่อคนเหล่านั้น แสงของปราชญ์เทพที่แผ่ลงมาจากบนท้องฟ้า ส่งไปยังเหล่าคนที่ได้ช่วยเหลือเขาก่อนหน้านี้.

แสงแห่งธรรมของจงเทียนที่ถูกส่งไปยังเหล่าอรหันต์ ปู่ซาและพุทธะ เหล่าบรรพชิตที่เร่งรีบหลับตา ดูดซับแสงดังกล่าว นี่คืออำนาจแห่งธรรมของจงเทียน มันเป็นสัมผัสรู้ของจงเทียนที่เป็นเรื่องยากมากที่จะได้รับ.

"วูซซซซซซ!"

เหล่าอรหันต์ ปู่ซา พุทธะที่มีแสงสีทองโอบล้อม ต่างก็เงยหน้าจงเทียน.

พิธีใต้หว่านฝูผาน!

ผู้ที่จะคู่ควรได้ตำแหน่งปราชญ์เทพ คืออรหันต์ที่ได้รับความเคารพจากเหล่าบรรพชิตทั้งหมดในพิธีนั่นเอง!