Chapter 1325 ไท่จื่อกลายเป็นปราชญ์เทพ.

จงเทียนบนแท่นบูชากำลังถูกพลังที่ยิ่งใหญ่ลากไปในทันที กลายเป็นลำแสงที่พุ่งออกไปด้วยความเร็วสูง ไปยังตำแหน่งของเสาสวรรค์ที่อยู่ใจกลาง.

จงเทียนที่ตอนนี้เป็นเซียนบรรพชนขั้นที่สิบ แต่ด้วยพลังที่ยิ่งใหญ่ เขาไม่สามารถต่อต้านได้เลยแม้แต่น้อย แน่นอนว่าจงเทียนเองก็ไม่คิดที่จะต่อต้านเช่นกัน ทว่าภายในใจที่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง ดวงตาที่มืดบอดนี้ทรงพลังขนาดนี้? เซียนเซิงซือเองบอกว่าดวงตาที่มืดบอดนี้กำลังจะล่มสลายอย่างงั้นรึ?

นี่คือพลังเฮือกสุดท้ายที่ดวงตาที่มืดบอดมี หากเมื่อครั้งที่รุ่งเรืองจะทรงพลังขนาดใหน.

จงเทียนที่ถูกเคลื่อนไปยังพื้นที่เสาสวรรค์.

ส่วนจงซานแน่นอนเข้าใจได้ เขาที่โบกมือไม่ให้เหล่าข้าราชบริพารทำอะไร ในเวลาเดียวกันนั้น จงซานที่จ้องมองไปยังเซียนเซิงซือที่กำลังคุกเข่าอยู่.

ตระกูลจาง? ตระกูลหวงกู่?

จงซานที่กำลังครุ่นคิดเกี่ยวกับคำพูดของเซียนเซิงซือก่อนหน้านี้ ตระกูลจางได้รับมอบรางวัลจากฟ้าดิน แล้วทำไมฟ้าดินถึงขับไล่? ตระกูลจางที่สวรรค์ทอดทิ้ง จากมุมมองที่เห็น ตระกูลจางนั้นถูกปฏิบัติด้วยความอยุติธรรมเป็นอย่างมาก.

ทว่าจงซานก็รับรู้ว่าทุกสรรพสิ่งนั้นเป็นไปตามกรรม แต่การที่ตระกูลจางต้องเป็นเช่นนี้ ต้องมีเหตุผลแน่นอน ส่วนเหตุผลอะไร บางทีคงจะเกี่ยวข้องกับความแค้นของตระกูลจางและตระกูลหวงกู่เป็นแน่.

ตระกูลหวงกู่?

จงซานที่สูดหายใจลึก ความโศกเศร้ามากมายที่เผยออกมา ดวงตาบนเสาสวรรค์ที่กำลังแผ่ความเศร้าออกมา.

จงเทียนที่ลากไปยังดวงตาบนเสาสวรรค์ ร่างของเขาที่ส่องประกายแสงสีทอง ราวกับดวงตะวันย่อม ๆ กำลังพุ่งไปยังดวงตา.

"มีใครกำลังทำอะไร?"อรหันต์คนหนึ่งที่กล่าวออกมาด้วยท่าทางงงงวย.

"เขาทำอะไร? เขาบินไปยังเสาสวรรค์?"อีกคนที่ตะโกนออกมาด้วยความตกใจ.

"เขาต้องการทำอะไร?"

..............................

............

......

ขณะที่ทุกคนจ้องมองไปยังจงเทียนด้วยความประหลาดใจ จงเทียนก็เข้าใกล้เรียบร้อยแล้ว จากนั้นก็หายเข้าไปในเสาสวรรค์ในทันที.

"เขาเข้าไปด้านในแล้ว?"

"จะเป็นไปได้อย่างไร? เสาสวรรค์หนึ่งล้านลี้ ไม่มีใครสามารถเข้าใกล้ได้!"

"แต่เขาเข้าไปด้านในจริง ๆ !"

....................................

..................

......

ขณะที่ทุกคนเต็มไปด้วยความอัศจรรย์ใจ ผู้ฝึกตน 7-8 คนที่บินไล่ตามจงเทียนไปในทันที.

"ปัง!“”ปัง!“”ปัง!”....................................

ขณะที่ทุกคนไล่ตามไป ราวกับถูกม่านสีทองที่กางขวางกั้นเอาไว้ ไม่สามารถเข้าไปด้านในเช่นจงเทียนได้.

"มันจะเป็นไปได้อย่างไร?"

"ทำไมเขาเข้าไปได้ คนอื่นเข้าไปไม่ได้ล่ะ?"

"คน ๆ นั้นเป็นใครกัน?"

"เจ้าตำหนักวิหารเทียนหยิน เทพอรหันต์ปัจจุบัน!"

"เทพอรหันต์ปัจจุบันอะไรกัน เขาคือไท่จื่อของศาลเทพต้าเจิ้ง จงเทียน!"

"ต้าเจิ้ง? เขาเป็นคนของต้าเจิ้งอย่างงั้นรึ?"

"จงเทียนต้องการแข่งขันแย่งชิงตำแหน่งปราชญ์เทพกับกู่เซิ่งหมิง!"

..............................

..................

......

แทบจะในทันที เหล่าคนที่มีเชาว์ปัญญาย่อมเข้าใจได้ ต้าเจิ้งกำลังแข่งขันแย่งชิงตำแหน่งปราชญ์เทพ?

แย่งชิง? แข่งขัน? ภายในใจของทุกคนที่ลอบคาดหวังเล็ก ๆ เช่นกัน.

พวกเขาที่คาดหวังให้จงเทียนทำสำเร็จ.

พวกเขาที่ต้องการให้จงเทียนได้ตำแหน่งปราชญ์เทพ ไม่ใช่ว่ารู้จักหรือประทับใจจงเทียนแต่อย่างใด ทว่าพวกเขาทนความอัปยศที่ถูกกู่เซิ่งหมิงหลอกใช้ไม่ไหว กู่เซิ่งหมิงคนนี้กระทำการเกินไปแล้ว หลอกลวงให้พวกเขาเข้าร่วมงานใต้หว่านฝูผาน ข้ามแม่น้ำรื้อสะพานทิ้ง จะมีใครที่ไม่โกรธกัน?

ตอนนี้ มีใครบางคนกำลังแย่งชิงตำหนักปราชญ์เทพได้ แน่นอนพวกเขาย่อมไม่หวังที่จะให้กู่เซิ่งหมิงประสบความสำเร็จ.

อรหันต์ ปู่ซา พุทธะ พวกเขาทั้งหมดต่างก็คาดหวังเหมือน ๆ กัน.

ทว่าที่ด้านนอกเขตแดนเปลี่ยนเวลา.

กู่เซิ่งหมิงที่จ้องมองแท่นหยกใต้เท้าที่กำลังเปลี่ยนไป ใบหน้าแววตาที่เผยท่าทางพึงพอใจ ราวกับว่ากำลังได้รับชัยชนะแล้ว.

ในเวลาเดียวกันนั้น ดวงตาด้านล่างขนาดใหญ่กำลังสั่นไปมา พร้อมกับหลั่งน้ำตาออกมาในทันที ดวงตาบนพื้นกำลังร้องไห้อย่างงั้นรึ?

กู่เซิ่งหมิงทันใดนั้นเริ่มสังหรณ์ใจไม่ดีขึ้นมาทันที.

"ชิ ไม่มีเวลาแล้ว ข้ากำลังจะได้เป็นปราชญ์เทพแล้ว ทุกอย่างถูกกำหนดไว้แล้ว! เจ้าพวกมดปลวก ไม่มีทางออกมาได้หรอก!"กู่เซิ่งหมิงที่ตะโกนออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นชา.

ทว่า เรื่องที่แปลกประหลาดก็เปิดขึ้น หลุมดำบนดวงตาก็ปรากฎขึ้น ก้อนแสงสีทองที่ลอยขึ้นมาจากด้านล่างช้า ๆ .

"จงเทียน?"ใบหน้าของกู่เซิ่งหมิงที่ใบหน้าเปลี่ยนสีทันที.

จงเทียนที่พนมมืออยู่ด้านหน้า ไม่เศร้าไม่ดีใจ ใบหน้าที่สงบนิ่งเหมือนกับบรรพชิต.

จงเทียนที่ลอยอยู่ นอกจากนี้ แสงสีทองจากดวงตาที่แผ่ออกไปอาบไล้ไปทั่วร่างจงเทียนอย่างบ้าคลั่ง ราวกับว่ากำลังมอบตำแหน่งสูงจากเขามอบออกไป.

แทบจะในทันที กู่เซิ่งหมิงรู้สึกราวกับว่าพลังที่มากมายมหาศาล กำลังผลักเขาออกไป.

"บ้าไปแล้ว นี่มันบ้าไปแล้ว เป็นไปไม่ได้!"กู่เซิ่งหมิงที่ดวงตาเบิกกว้าง.

รอบ ๆ ร่างจงเทียนเวลานี้ เสียงสวดมนต์ที่ดังขึ้นรอบ ๆ ทิศ อักขณะหว่าน’卍’ขนาดเล็กมากมายที่แผ่ออกไปรอบ ๆ ตามเสียงสวดมนต์.

พลังที่มากมายแข็งแกร่งกำลังผลักร่างกู่เซิ่งหมิงออกไป หยุดการกลายเป็นปราชญ์เทพของกู่เซิ่งหมิงเอาไว้.

"ข้าไม่ยอมรับ ข้าปฏิเสธที่จะยอมรับ ตำแหน่งปราชญ์เทพเป็นของข้า ไม่มีใครสามารถเอาชนะข้าได้!"กู่เซิ่งหมิงที่คำรามออกมาเสียงดัง.

กู่เซิ่งหมิงที่ยื่นมือออกไป กู่เซิ่งหมิงที่ลงมือ ปลดปล่อยแสงสีทองเตรียมที่จะยิ่งไปยังร่างของจงเทียนไปในทันที.

อำนาจสยบพลังทำลายที่แข็งแกร่ง พุ่งออกไป แน่นอนจงเทียนย่อมสัมผัสได้ เขาที่ควรจะขัดขืน ทว่าก่อนหน้านี้เขาได้จำคำสอนของเซียนเซิงซือได้เกี่ยวกับพิธีใต้หว่านฝูผาน ทำให้เขาสามารถสงบใจไม่ใส่ใจได้.

"ไท่จื่อ โปรดจำเอาไว้ให้ดี เมื่อเริ่มพิธีแล้ว หลังจากผลลัพธ์สุดท้ายจากการแข่งขันได้ปรากฎ การต่อสู้ที่ยืดเยื้อ เมื่อเทียนชูปรากฎห้ามลงมือโดยเด็ดขาด เพราะว่าเทียนชูนั้นยิ่งใหญ่ที่สุด เมื่อดวงตาเปิดออกมาแล้ว ห้ามใครทำอะไร ไม่เช่นนั้นจะกลายเป็นการล่วงเกินเทียนชู ห้ามโจมตี อย่าได้ลงมือโดยเด็ดขาด!"

คิดถึงคำพูดของเซียนเซิงซือ จงซานจึงยังคงหลับตาแน่น ไม่สนใจใด ๆ  ไม่แม้แต่ปล่อยมหาวิถีออกมา อักษรรูนขนาดเล็กมากมายที่กำลังผุดออกมาจากปากด้วยการสวดมนต์ของจงเทียน.

"วูซซซซซ!"

เป็นความจริงเหมือนดั่งที่เซียนเซิงซือกล่าว พลังโจมตีที่กู่เซิ่งหมิงโจมตีมานั้น ยังไม่ถึงร่างของจงเทียน ก็แตกสลายไปแล้ว.

"ตูมมมมมมม!"

ใต้เท้าของกู่เซิ่งหมิง แท่นหยกที่กำลังสั่นไหวไปมาอย่างรุนแรง อักษรรูนที่ได้ประทานมาจากเทียนชูในเวลานี้ กำลังขยับก่อนที่จะเริ่มลอยออกไป พุ่งตรงไปยังแท่นหยกของจงเทียนอย่างแปลกประหลาด.

อักษรรูนตัวแล้วตัวเล่ากำลังไหลออกไปอย่างรวดเร็ว.

กู่เซิ่งหมิงที่ราวกับเข้าใจความหมาย ทันใดนั้นเขารับรู้ว่าได้ทำความผิดใหญ่แล้ว ตำแหน่งปราชญ์เทพในเวลานี้ กำลังเปลี่ยนแปลง มันกำลังไหลออกไปอย่างงั้นรึ? กู่เซิ่งหมิงไม่ยินดี ไม่ยินดีเป็นอย่างมาก!

โจมตีจงเทียนอย่างงั้นรึ? กู่เซิ่งหมิงย่อมไม่กล้าอีกแน่ ทว่าเขาต้องทำอย่างไร.

ทว่าในเวลานั้นกู่เซิ่งหมิงที่คุกเข่าลงในทันที แสดงความเคารพคุกเข่าต่อเนตรเทียนชู.

"ผู้เยาว์ตระกูลหวงกู่ กู่เซิ่งหมิง ร้องขอตำแหน่งปราชญ์เทพ!"กู่เซิ่งหมิงที่กล่าวออกมาด้วยความเคารพอย่างที่สุด.

"ตำแหน่งปราชญ์เทพได้ถูกตัดสินให้เป็นของผู้เยาว์ตระกูลหวงกู่ ข้าคือลูกหลานของผ่านกู๋ สวรรค์โปรดเมตตา ตอบแทนมอบตำแหน่งปราชญ์เทพให้กับตระกูลหวงกู่!"กู่เซิ่งหมิงกัดไปที่นิ้ว ก่อนที่จะหยดโลหิตลงไปด้านล่าง เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าตัวเองนั้นเป็นผู้เยาว์ตระกูลหวงกู่.

“หยุด!”

อักษรรูนที่ไหลไปยังทิศทางของจงเทียน หยุดในทันที.

บนท้องฟ้า บนแท่นฟ้าดินของทั้งคู่มีอักษรรูนถูกแบ่งไปคนละครึ่ง ราวกับว่าเนตรเทียนชูกำลังลังเล ลังเลที่จะมอบตำแหน่งปราชญ์เทพให้กับใคร.

กู่เซิ่งหมิงที่ใช้นามของตระกูลหวงกู่ ร้องขอกับเทียนชู.

เซียนเซิงซือที่ใช้นามตระกูลจาง เพื่อร้องขอกับเนตรบนพื้น.

ในเวลานี้ ทั้งสวรรค์และปฐพีที่กลายเป็นเงียบงัน ทุกอย่างเงียบจนแม้แต่เข็มตกยังได้ยิน ตำแหน่งปราชญ์เทพ ควรจะมอบให้ใคร? ใครจะเป็นคนได้รับไป?

ภายในโลกเขตแดนเปลี่ยนเวลานั้น อรหันต์ทั้งสามพันที่เปลี่ยนเป็นเงียบงัน พวกเขาทุกคนที่เต็มไปด้วยความตื่นตะลึง เทียนชูนั้นถึงกับหยุดเพียงแค่ได้ยินนามของตระกูลหวงกู่อย่างงั้นรึ?

ตระกูลหวงกู่? ลูกหลานผ่านกู๋? คาดไม่ถึงเลยว่าจะมีอิทธิพลขนาดนี้? เรื่องนี้ มันเกินไปหรือไม่?

แน่นอน ภายในโลกเขตแดนเปลี่ยนเวลานั้น ไม่มีใครต้องการให้กู่เซิ่งหมิงได้รับตำแหน่งปราชญ์เทพ! เจ้าโจรร้าย จะกลายเป็นต้นแบบของคนทั่วหล้าได้อย่างไร? ใช้แผนการร้ายเพื่อลวงทุกคนให้ร่วมมือ? ก่อนที่ตัวเองจะรับผลประโยชน์ทั้งหมดไป.

"จงเทียน ได้รับมรดกของอดีตปราชญ์เทพเจี่ยหยิน ในอดีตเจี่ยหยินผู้ได้การขนานนามว่า พระผู้สดับฟังเสียงคร่ำครวญของสัตว์โลก เหล่าศิษย์และเหล่าบรรพชนต่างก็ได้สวดมนต์เพื่อโปรดสัตว์โลก พวกเราจะต้องช่วยเหลือจงเทียน!"อรหันต์คนหนึ่งเอ่ยออกมา.

"ตกลง!”

“@#¥%...... &\;!”

เหล่าอรหันต์ที่เริ่มต้นสวดมนต์ที่เจี่ยหยินเคยใช้โปรดสัตว์โลก เหล่าอรหันต์ทั้งหมดที่เริ่มสวดตาม ๆ กัน ซึ่งมันได้ส่งผลต่อบรรพชิตทั้งหมดที่อยู่ในโลกเขตแดนเปลี่ยนเวลา เหล่อรหันต์ ปู่ซา พุทธะต่างก็เริ่มสวดมนต์.

ด้วยความหวังว่า อำนาจแห่งพุทธะ จะกลายเป็นพลังวิเศษ ส่งผ่านมันให้กลายเป็นพลังสนับสนุนจงเทียน.

"วูซซซซ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

ร่างของจงเทียนเวลานี้ มีเส้นแสงสีทองที่กำลังไหลมารวมตัวกัน ทำให้ร่างของจงเทียนเริ่มสว่างมากขึ้นกว่าเดิม.

ภายในโลกเขตแดนเปลี่ยนเวลา จงซานและคนอื่นที่ยังคงจ้องมองไปยังท้องฟ้าไม่วางตา รอคอยผล.

"เซิ่งหวัง ใกล้แล้ว ไท่จื่อกำลังจะกลายเป็นปราชญ์เทพแล้ว!"เซิ่งกงเป้าที่อยู่ข้าง ๆ เผยท่าทางดีใจออกมา.

"ทำไม? ยังไม่ได้ผลสรุปกัน?"จินเผิงที่เผยท่าทางไม่เข้าใจเป็นอย่างมากออกมา.

"ไม่ ผลออกมาแล้ว เป็นตระกูลจาง หากแต่เพื่อหน้าตาตระกูลหวงกู่ ทำให้เนตรเทียนชูลังเล ตำแหน่งปราชญ์เทพเนตรเทียนชูจึงยากที่จะตัดสินใจ ดังนั้นบางทีเทียนชูอาจจะไม่คิดถึงทั้งสอง แต่เวลานี้ กำลังมองคนทั้งสองว่าใครที่มีคุณสมบัติมากกว่ากัน ตอนนี้กำลังพิจารณาที่จะแต่งตั้งอยู่ ดูเหมือนว่าจะคัดเลือกได้แล้ว?"เซิ่งกงเป้าเอ่ย.

"กู่เซิ่งหมิงที่คุกเข่า ไร้ซึ่งภาพพจน์ แม้แต่กระทำผิดต่อพิธีใต้หว่านฝูผาน เห็นแก่ตัว ทว่าไท่จื่อนั้นได้รับการสนับสนุนจากทุกคน เป็นคนที่ดูน่าเกรงขาม เหมาะที่จะเป็นต้นแบบของสวรรค์และปฐพี!"จินเผิงที่ดวงตาเป็นประกาย แสดงท่าทางตื่นเต้นออกมา.

เป็นความจริง เทียนชูเวลานี้ได้ทำการตัดสินใจในทันที.

"ตูมมมมม ~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

แท่นหยกใต้เท้าของกู่เซิ่งหมิงที่แตกออกเป็นทาง ก่อนที่จะระเบิดออกมาเสียงดัง อักษรรูนทั้งหมดที่ลอยตรงไปยังแท่นของจงเทียนทั้งหมดอย่างรวดเร็ว แสงสีทองมากมายที่ปกคลุมร่างของจงเทียน ฟ้าดินรอบ ๆ ที่กำลังรวบรวมพลังงานเข้ามา พร้อมกับถ่ายลงไปในร่างของจงเทียน.

ดวงตาของกู่เซิ่งหมิงที่เบิกกว้าง จ้องมองแท่นฟ้าดินกำลังผสานขึ้นที่ใต้เท้าของจงเทียน กู่เซิงหมิงแทบเสียสติ เขาวางแผนมานับหมื่นปี พริบตาเดียวกับถูกทำลายสิ้น? ทุกอย่างกำลังจะหายหมดอย่างงั้นรึ?

"ไม่ ~~~~~~~~~~~~~~~~~~!”

กู่เซิ่งหมิงไม่อยากเชื่อจนต้องร้องออกมาเสียงดัง.

"ครืนนนน!”

เนตรเทียนชูหาได้สนใจเขาแม้แต่น้อย พลังมากมายที่กระแทกผลักกู่เซิ่งหมิงให้ลอยออกไป.

พื้นที่ใจกลางเกาะเวลานี้มีเพียงจงเทียนที่ยืนอยู่ แท่นหยกกลายเป็นแท่นบูชาฟ้าดินเรื่อย ๆ  สวรรค์และปฐพีกำลังอวยพร.

เนตรยักษ์บนพื้นที่เสนอ เทียนชูให้การยอมรับ พิธีใต้หว่านฝูผาน จงเทียนได้กลายเป็นปราชญ์เทพ ไม่มีใครสามารถขัดขวางได้แล้ว!

ภายในโลกเปลี่ยนเวลา เหล่าบรรพชิต แม้นว่าภายในใจจะขมขื่น ทว่าก็พอใจอย่างน้อยกู่เซิ่งหมิงก็ไม่ได้กลายเป็นปราชญ์เทพ ซึ่งทำให้พวกเขาสามารถยอมรับได้.

ท้ายที่สุด ก็ไม่มีใครขัดขวางแล้ว!

จงเทียนได้กลายเป็นปราชญ์เทพ!

เหล่าเสนาธิการของต้าเจิ้ง เวลานี้กำลังสั่นสะท้านด้วยความตื่นเต้น ราชวงศ์ชื่อเสียงวาสนาของพวกเรา ได้ปรากฎปราชญ์เทพแล้ว ปราชญ์เทพจริง ๆ  นอกจากนี้พวกเขายังสามารถเห็นกระบวนการที่เกิดขึ้นด้วยตัวเอง!