บทที่ 103 - ผิดหวังนิดหน่อย เล่นละครฉากนี้ให้ดี (ฟรี)

บทที่ 103 - ผิดหวังนิดหน่อย เล่นละครฉากนี้ให้ดี

เมื่อได้ยินคำแนะนำของเฉินหมิง หลัวเจี้ยนที่นั่งอยู่บนโซฟาก็เหลือบมองสวีปินที่ยืนอยู่ตรงหน้า

เขากวาดสายตามองตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วมองย้อนจากเท้าขึ้นมาที่หัวอีกครั้ง

ประเมินสวีปินอย่างละเอียด

ในแววตาของเขาไม่มีความเคารพหลงเหลืออยู่เลย มีเพียงแค่การพิจารณาแบบคนเหนือกว่า ความสงสัย และความผิดหวังที่ไม่ได้ปิดบังเอาไว้แม้แต่น้อย

เมื่อเห็นว่าคนที่เฉินหมิงพามาเป็นแค่ชายหนุ่มที่ดูแล้วอายุคงมากกว่าเขาไม่กี่ปี หลัวเจี้ยนก็รู้สึกผิดหวังนิดหน่อย

แต่หลัวเจี้ยนก็ไม่ใช่พวกไม่รู้ประสีประสา หรือพวกสมองกลวงไปซะทีเดียว

เขามองออกว่าจุดประสงค์ที่เฉินหมิงมาโผล่ที่บ้านเขาในวันนี้คืออะไร

และก็รู้ดีว่าเบื้องหลัง "ความหวังดี" ของเฉินหมิงนั้น ต้องการอะไรตอบแทน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้

เขาชินซะแล้วกับการที่มีคนจากหลายที่ หลายระดับ แวะเวียนมา "รายงานผลการทำงาน" หรือ "มาเยี่ยมเยียน" ที่บ้านอยู่บ่อยๆ

เขารู้ดีว่าคนพวกนี้ต้องการอะไร

ก็แค่อยากจะก้าวหน้า อยากเลื่อนขั้นนั่นแหละ

และตอนนี้ เฉินหมิงกล้าเอาโอกาสในการก้าวหน้าของตัวเอง มาเดิมพันกับเถ้าแก่ร้านซ่อมรถหนุ่มคนนี้

เขา หลัวเจี้ยน จะขอลองเชื่อดูสักตั้งว่าหมอนี่มีของจริงๆ

เขาตัดสินใจยอมเสียเวลาไปดูรถด้วย

อย่างแย่ที่สุด ก็แค่เสียเวลาเดินทางไปฟรีๆ รอบนึง

ดังนั้นหลัวเจี้ยนจึงลุกขึ้นจากโซฟา แล้วพูดสั้นๆ ห้วนๆ

"งั้นก็ไปสิ"

พอเห็นแบบนั้น เฉินหมิงก็รีบวิ่งไปเปิดประตูให้ สุดท้ายก็ค่อยๆ ปิดประตูลงอย่างเบามือ

หลังจากปิดประตูเสร็จ เฉินหมิงก็แทบจะวิ่งเหยาะๆ ตามทั้งสองคนที่เดินไปรอที่ลิฟต์ แล้วชิงกดปุ่มลงลิฟต์ให้ก่อน

......

เฉินหมิงมีรถ เขาขับรถ KIA K5 สีขาวของตัวเอง พาหลัวเจี้ยนและสวีปินออกเดินทางทันที

ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไรเลย

ไม่นานนัก รถก็แล่นเข้าสู่เขตนิคมอุตสาหกรรมยานยนต์ที่ค่อนข้างกว้างขวาง

ถึงจุดหมายแล้ว

มันคือศูนย์บริการ 4S ตัวแทนจำหน่ายอย่างเป็นทางการของ Alfa Romeo (อัสฟ่า โรมิโอ)

ศูนย์ 4S แห่งนี้มีขนาดใหญ่มาก

ผนังกระจกใสถูกเช็ดจนเงาวับ แทบจะส่องหน้าแทนกระจกได้เลย

มองทะลุกระจกเข้าไป จะเห็นรถโชว์ดีไซน์สวยๆ จอดอยู่หลายคัน

กระจังหน้ารูปสามเหลี่ยมคว่ำอันเป็นเอกลักษณ์ และไฟหน้าที่ดูโฉบเฉี่ยว ต่อให้จอดอยู่นิ่งๆ ก็ยังแผ่รังสีความสปอร์ตและความดุดันออกมาอย่างชัดเจน

ดูเหมือนหลัวเจี้ยนจะคุ้นเคยกับที่นี่ดี เขาเดินนำทั้งสองคนเข้าไปข้างใน

ไม่ได้แวะที่โชว์รูม แต่เดินทะลุทางเดินตรงดิ่งไปยังโซนรอซ่อมที่อยู่ด้านหลัง

ในช่องซ่อมบำรุง มีรถ Alfa Romeo กำลังจอดซ่อมหรือบำรุงรักษาอยู่หลายคัน

ช่างซ่อมหลายคนในชุดฟอร์มกำลังทำงานกันอย่างขะมักเขม้น

หลัวเจี้ยนเดินจ้ำอ้าว พาพวกเขาสองคนตรงไปยังช่องซ่อมที่อยู่ลึกสุดทันที

รถสปอร์ตซีดานสี่ประตูสมรรถนะสูงสีเทาเข้ม จอดนิ่งสงบอยู่ที่นั่น ตัวรถโหลดเตี้ย เส้นสายโค้งมนแต่ดูมีมัดกล้ามแข็งแกร่ง

ที่หน้ารถ ช่างซ่อมสองคนในชุดฟอร์มกำลังยืนเช็คอะไรบางอย่างอยู่หน้าฝากระโปรงรถที่เปิดอ้าไว้

คนหนึ่งอายุค่อนข้างเยอะ น่าจะราวๆ สี่สิบกว่าปี จอนผมเริ่มมีหงอกขาว

ตอนนี้เขากำลังทำหน้าเครียด คิ้วขมวดเป็นปม ในมือถือไฟฉาย ก้มตัวลงไปส่องหาอะไรบางอย่างอย่างตั้งใจ

อีกคนดูหนุ่มกว่า น่าจะอายุประมาณสามสิบต้นๆ

ในมือถือเครื่องสแกน OBD กำลังดูข้อมูล ตัวเลขบนหน้าจอวิ่งเปลี่ยนไปมาไม่หยุด

หลัวเจี้ยนเดินเข้าไปหา น้ำเสียงแฝงไปด้วยความร้อนใจ

"หาเจอหรือยัง? ตกลงมันเสียตรงไหน?"

ช่างซ่อมรุ่นใหญ่เงยหน้าขึ้น พอเห็นว่าเป็นคุณหลัว เจ้าของรถ เขาก็ส่ายหน้าอย่างจนปัญญา

"คุณหลัวครับ ต้องขอโทษจริงๆ ครับ พวกเรากำลังไล่เช็คตามขั้นตอนอยู่"

"รถคันนี้..."

"อาการค่อนข้างซับซ้อนและแปลกมากครับ ตอนนี้ยังฟันธงไม่ได้ว่าเสียที่จุดไหนกันแน่"

"คุณอาจจะต้องรบกวนรออีกหน่อยนะครับ การเช็คอาการแปลกๆ แบบนี้ บางทีก็ต้องใช้เวลาพอสมควร"

"แต่เรารับรองครับ ว่าจะพยายามเต็มที่ เพื่อหาสาเหตุที่แท้จริงให้คุณโดยเร็วที่สุด"

ช่างรุ่นใหญ่เองก็รู้สึกจนปัญญา เผลอๆ จะปวดหัวซะด้วยซ้ำ

พอเอารถคันนี้เสียบสายสแกนดูอาการ พวกเขาก็ถึงกับงงเป็นไก่ตาแตก

กล่องควบคุมหลายตัวเชื่อมต่อสัญญาณไม่ได้ แถมหน้าปัดยังโชว์รหัสข้อผิดพลาดแปลกๆ ออกมาเพียบ

ตั้งแต่เครื่องยนต์, เกียร์, ช่วงล่าง, ระบบควบคุมการทรงตัว ไปจนถึงระบบเอนเตอร์เทนเมนต์บนรถ ร้อง "เตือน" กันระงมไปหมด

เครื่องสแกน OBD โดนคลื่นรหัสข้อผิดพลาดสาดเข้าใส่จนแทบจะค้าง เหมือนระบบประสาทของรถทั้งคันกำลังรวนไปหมด

พอหลัวเจี้ยนได้ยินแบบนั้น สีหน้าก็ยิ่งดูผิดหวังหนักกว่าเดิม แถมยังแฝงไปด้วยความหงุดหงิด

เขาไม่ได้ถามอะไรต่อ แค่พยักหน้ารับรู้

จากนั้นก็ล้วงบุหรี่ยี่ห้อที่สวีปินไม่เคยเห็นมาก่อนออกมาจากกระเป๋า

ดึงออกมามวนหนึ่ง คาบไว้ที่ปาก

แล้วจุดไฟด้วยไฟแช็กโลหะสุดหรู

เขายืนสูบบุหรี่อยู่ข้างๆ ช่องซ่อมคนเดียว ปล่อยควันคลุ้งไปทั่ว

สูบไปได้สองสามคำ เขาก็เหมือนจะนึกอะไรขึ้นได้ จึงกวักมือเรียกเฉินหมิงที่ยืนอยู่ข้างหลัง

เฉินหมิงรู้ทันทีว่าต้องทำอะไร เขารีบพาสวีปินเดินเข้าไปหา

หลัวเจี้ยนสั่งให้ช่าง 4S ทั้งสองคนหยุดทำงานทันที แล้วบอกให้หลบไปยืนข้างๆ

ถึงแม้ช่างซ่อมทั้งสองคนจะไม่เข้าใจว่าคุณหลัว เจ้าของรถคนนี้คิดจะทำอะไร แต่ก็ยอมหยุดมือ แล้วถอยไปยืนอยู่ข้างๆ อย่างว่าง่าย

พวกเขาไม่รู้หรอกว่าเจ้าของรถคนนี้เป็นใคร ใหญ่โตมาจากไหน แต่ก่อนหน้านี้หัวหน้าช่างลงมาสั่งกำชับด้วยตัวเองเลย

บอกว่าลูกค้าคนนี้เป็นลูกค้าระดับวีไอพี ให้บริการให้ดีๆ คนๆ นี้เป็นคนที่พวกเราล่วงเกินไม่ได้เด็ดขาด

จากนั้นหลัวเจี้ยนก็หันไปมองเฉินหมิง

สีหน้าของเฉินหมิงเริ่มเครียดขึ้นมาทันที เขายื่นมือไปตบไหล่สวีปิน

"อาปิน ตอนนี้ก็ต้องพึ่งน้องแล้วนะ"

สวีปินพยักหน้า ตอบกลับไปว่า "เข้าใจแล้วครับพี่เฉิน" จากนั้นก็ก้าวออกไป แล้วเริ่มกระบวนการเช็คสภาพรถแบบ "เล่นละคร" ของเขา

เขาเดินวนรอบรถหนึ่งรอบก่อน สายตากวาดมองไปตามเส้นสายตัวถัง, ยาง และคาลิปเปอร์เบรกแบบผ่านๆ

จากนั้นก็เปิดประตูรถ ชะโงกหน้าเข้าไปดูการตกแต่งภายในและคอนโซลกลาง

สุดท้ายถึงเดินมาที่ฝากระโปรงหน้าที่เปิดทิ้งไว้ จ้องมองเครื่องยนต์ 2.9T V6 Twin-turbo ที่ซ่อนตัวอยู่ใต้ฝากระโปรง

สวีปินรู้ล่วงหน้าจากระบบแล้วว่ารถคันนี้เสียตรงไหน

ตั้งแต่ตอนที่หลัวเจี้ยนกำลังยืนสูบบุหรี่เมื่อกี้ เขาก็แอบใช้ระบบประเมินรถคันนี้เรียบร้อยแล้ว

[รายงานการประเมินสภาพรถยนต์]

[เป้าหมายการประเมิน: Alfa Romeo Giulia ปี 2017 รุ่น 2.9T 510HP Quadrifoglio]

[วันที่ผลิต: มิถุนายน ปี 2017]

[ราคาแนะนำ: 949,800 หยวน (ไม่รวมออปชันเสริม)]

[ระยะทางปัจจุบัน: 15,698 กิโลเมตร (ระยะทางจริง)]

[จำนวนครั้งที่โอนกรรมสิทธิ์: 0 ครั้ง]

[ปัญหาปัจจุบัน: กล่อง ECU ค้างเป็นพักๆ ทำให้ไฟตัดและเครื่องดับกะทันหันขณะขับขี่ หน้าปัดดับสนิท สตาร์ตไม่ติด]

[แนวทางการซ่อมแซม: 1. เปลี่ยนกล่อง ECU ใหม่ทั้งชุด (ต้นทุนสูง ต้องจับคู่และลงโปรแกรมใหม่) 2. ถอดซ่อมกล่อง ECU เดิม (เปลี่ยนชิ้นส่วนที่เสียหาย เช่น ตัวเก็บประจุ, ตัวต้านทาน ฯลฯ และบัดกรีให้แน่นหนา)]

......

[ข้อมูลรายละเอียดอื่นๆ ของรถยนต์ถูกพับเก็บไว้ หากต้องการดูสามารถกางออกได้...]

......

ถึงแม้สวีปินจะรู้ปัญหาที่แท้จริงของรถคันนี้อยู่เต็มอก แต่เขาก็ไม่รีบพูดอะไรออกไป และยังคงทำการตรวจสอบแบบ "แสดงละคร" ต่อไป

เขานั่งยองๆ อยู่ข้างหน้ารถ มือข้างหนึ่งถือไฟฉายส่องเข้าไปในห้องเครื่อง ส่วนอีกมือก็ลูบๆ คลำๆ กดตรงนู้นทีตรงนี้ที

บางครั้งก็ก้มหน้าลงไป เปลี่ยนมุมมองส่องเข้าไปข้างในลึกๆ จากนั้นก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย ทำท่าเหมือนกำลังใช้ความคิดอย่างหนัก ดูเหมือนช่างซ่อมรุ่นเก๋าผู้มากประสบการณ์ไม่มีผิด

จริงๆ แล้วเขาไม่ได้ดูอะไรเลยสักนิด แต่ขอแค่แสดงละครให้เนียน ให้ดูเป็นมืออาชีพก็พอแล้ว

สวีปินถึงกับตัดสินใจว่าจะยืดเวลา "การตรวจเช็ค" นี้ให้นานขึ้นอีกนิด

เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก

จากการที่เฉินหมิงตบไหล่เขาถึงสองรอบ จากใบหน้าที่เคร่งเครียดตึงเปรี๊ยะเหมือนคนเป็นหนี้ท่วมหัว และคำพูดพวกนั้นที่พูดกับเขา

สวีปินก็ได้กลิ่นความไม่ชอบมาพากลตั้งแต่แรกแล้ว

มันมีอะไรแปลกๆ งั้นเหรอ?

ก็เฉินหมิงดูให้ความสำคัญกับเรื่องนี้มากเกินไปน่ะสิ

มากระดับไหนน่ะเหรอ?

พูดง่ายๆ ก็คือ

การลากตัวเขาสวีปินให้ถ่อมาตั้งไกลเพื่อตรวจเช็ครถคันนี้ และต้องหาปัญหาให้เจอให้ได้

เรื่องนี้มีความสำคัญต่อเฉินหมิงอย่างมหาศาล

แถมเขายังรู้มาจากเฉินหมิงแล้วว่า รถคันนี้ถูกลากมาเข้าศูนย์ 4S ตั้งแต่เช้าแล้ว

แต่จนกระทั่งพวกเขาสามคนขับรถมาถึงที่นี่

เวลาก็ผ่านไปครึ่งค่อนวันแล้ว ไอ้ศูนย์ 4S นี่ก็ยังหาไม่เจอว่ารถเสียตรงไหน

นั่นพิสูจน์ให้เห็นว่าปัญหานี้มันหินมาก ปัญหานี้มันไม่ได้ตรวจเจอกันง่ายๆ

......