เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 2 ค่ำคืนที่โหดร้าย

ตอนที่ 2 ค่ำคืนที่โหดร้าย

ตอนที่ 2 ค่ำคืนที่โหดร้าย


หลังจากที่ได้ยินเด็กหญิงกล่าว ผู้ชายคนนั้นก็หันหน้าไปด้านข้าง

“ฉันจะไม่ทำ” เขาตอบกลับ ดวงตาของเขาตรึงเด็กหญิงทำให้เด็กหญิงรู้สึกถูกคุกคามโดยรูปร่างของชายผู้นั้น

ในขณะเดียวกันหญิงสาวผมบลอนด์กับชุดเกราะก็ได้ปรากฏตัวและเดินเข้ามาในห้องพร้อมกับคันธนู

“ท่านคะพวกเราได้จับพกที่อยู่ขอบนอกอานาเขตไว้เป็นตัประกันรมถึงแม่มดอย่างไรก็ตามแม่มดสองตนได้หนีออกไปก่อนที่เราจะทำการเข้าจับ อีเลียทกำลังออกตามจับพกเธออยู่”

หญิงสาวรายงานถึงชายหนุ่มและก้มหน้าให้

“แล้ผู้รอดชีวิตหละ?” เขาถามลูกน้อง เธอสั่นหัวด้วยความผิดหวังและตอบกลับไปว่า “ไม่มีค่ะท่าน พวกเขาทั้งหมดถูกดูดเลือดจนหมดตัว”

“นี่คือสิ่งที่เกิดขึ้นกับดินแดนของอณาจักรอื่น การละเมิดกฏหมายและทำตามในสิ่งที่พวกเขาพึงพอใจด้วยการฆ่าผู้บริสุทธิ์ทั้งหญิงและชายอย่างไร้ความเมตตา” ชายหนุ่มกล่าวด้วยเสียงที่เยือกเย็นถ้าเพียงแต่คนโง่เง่าของขุนนางตัดสินใจเร็วกว่านี้การนองเลือดแบบนี้คงไม่เกิดขึ้น

“พวกกึ่งแวมไพร์ได้ถูกส่งตัวไปที่สภาแล้วใข่ไหมคะ?” หญิงสาวได้กล่าวถาม

“แต่ละสภาทำงานไม่ดีไม่ก็การเปลี่ยนร่างของบางคนเป็นไปในทางที่ผิดในขณะที่พยายามเปลี่ยนมนุษย์ให้กลายเป็นพวกึ่งแวมไพร์ ดูเหมือนว่าสภาจะส่งหมายประกาศให้เราอีกฉบับหนึ่ง ซิลเวีย ทำความสะอาดที่นี่และเอาศพไปฝัง และบอกให้อีเลียทมาเข้าพบฉันเมื่อเข้าจบการไล่ล่า”

“ค่ะ ท่าน” ซิลเวียตอบและพยักหน้าพร้อมกล่าวว่า “ฉันเจอสิ่งนี้วางอยู่บนพื้น”

เธอยื่นกระดาษที่ถูกม้วนอยู่ให้กับเขา

เธอได้เห็นเขาเปิดกระดาษออกเพื่อที่จะดูว่ามันคืออะไรและได้ยินเสียงพูดพึมพำ “นี่คือรายชื่อ” เขาได้ตรวจสอบโดยคิ้วของเข้าข้างหนึ่งได้ขมวดขึ้น “เธอได้เห็นใครบางคนนอนอยู่แถวนั้นรึปล่าวตอนที่เธอเจอสิ่งนี้” เขาถาม นี่ไม่ใช่เพียงกระดาษธรรมดาเขาคิดกับตัวเอง เนื้อหาในกระดาษเป็นเนื้อหาที่เป็นความลับระดับสูง

“มากเกินไป ซากศพของพวกชาวบ้านนอนกองกระจัดกระจายไปหมดในบริเวณนั้น” สายตาของเธอได้เปลี่ยนไปยังเด็กสาว “อาเล็กแซนเดอร์ ท่านจะทำยังไงกับเด็กหญิงคนนี้” เธอได้ถาม น่าสงสารคือสิ่งที่เธอคิด ครอบครัวของเด็กหญิงได้ถูกกวาดล้างไปหมดและแถวๆนี้ก็ไม่เหลือมนุษย์สักคน

“ฉันไม่รู้” เขาตอบและได้ถอนหายใจ

ในขณะที่พวกเขาเดินผ่านห้อง เคทีย์เห็นแม่ของเธอนอนอยู่ที่พื้น เธอวิ่งไปหาพร้อมพยายามปลุกแม่ให้ตื่นแต่มันก็ไม่เกิดผล แม่ของเธอจะไม่กลับมาแล้ว เธอรู้สึกถึงมือที่เยือกเย็นบนไหล่ของเธอ เธอจึงหันกลับไปหาผู้ชายที่ช่วยชีวิตเธอไว้

“มันจะไม่เป็นไร” เขาพูดโดยมองไปยังเด็กผู้หญิง เธอสะอึกสะอื้นพร้อมฝังตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของผู้ชายคนนั้นและร้องไห้ ชายหนุ่มไม่แน่ใจว่าเขาควรจะทำอย่างไรในสถานการณ์แบบนี้ แต่เขาก็ได้โอบกอดเธอและปล่อยให้เธอร้องไห้ในอ้อมกอดของเขา

ซิลเวียมองด้วยความแปลกใจต่อท่าทางของท่านลอร์ดต่อเด็กหญิงผู้นี้ เธอได้เติบโตมาโดยเรียนรู้จักเขาในฐานะท่านลอร์ดของวาเลอเรีย และลอร์ดของวาเลอะเรียไม่เคยแสดงอารมณ์อ่อนไหวต่อใครทั้งสิ้น ลอร์ด อาเล็กซานเดอร์ เดลครอฟ เป็นชายหนุ่มที่ไม่แม้แต่จะสนใจให้น้ำกับคนที่กำลังจะตาย อย่าว่าไปถึงการให้ใครสักคนยืมไหล่ให้ร้องไห้ แต่ตอนนี้สิ่งที่เธอเห็นคือเขากำลังปลอบใจเด็กหญิงคนนี้ มากไปกว่านั้นคือเด็กหญิงเป็นมนุษย์ เขาไม่เคยแม้แต่จะมั่วสุมกับมนุษย์นอกจากพวกที่มีประโยชน์ต่อเขา

เคทีย์ไม่รู้จะทำอย่างไร เธอรู้สึกโดดเดี่ยวและเคว้งคว้าง เมื่อเธอหยุดร้องไห้เธอได้ถอยหลังกลับไป และมองชายหนุ่มด้วยดวงตากลมโตสีน้ำตาลของเธอ เขาดูเหมือนจะคิดอะไรบางอย่างก่อนที่จะพูด

“เด็กหญิงคนนี้จะอยู่กับฉันจากนี้ไป” อาเล็กซานเดอร์ได้ตัดสินใจ ซิลเวียได้หันไปหาเขาอย่างฉับไว ไม่มีสิ่งไหนที่เธอแคลงใจที่ลอร์ดแวมไพร์จะสนใจในมนุษย์ แต่นี่คือเด็กสาวที่เด็กมากๆคนหนึ่ง “เมื่อเธอโตขึ้นเราสามารถส่งเธอไปอยู่กับครอบครัวมนุษย์”

“ฉันหวังว่าอย่างนั้น”  ซิลเวียได้ตอบ “เรามีมนุษย์ทำงานอยู่ที่ปราสาทดังนั้นมันคงไม่น่ามีปัญหาอะไร” ถ้าพวกเขาทิ้งเธอไว้กับมนุษย์คนอื่น พวกเขาจะไม่รู้ว่ามนุษย์เหล่านั้นจะปฏิบัติกับเด็กสาวดีหรือไม่ พวกทาสยังคงเกรี้ยวกราด

“เธอชื่ออะไรหรอ?” อาเล็กซานเดอร์ถามด้วยน้ำเสียงอย่างมีอำนาจและด้วยสายตาที่เพ่งมองไปยังเด็กสาวจนทำให้เด็กสาวรู้สึกไม่ไว้ใจเขา

“ถามเธอแบบนั้น เธอกำลังทำให้เด็กน้อยที่น่าสงสารกลัว อาเล็กซ์  ยิ้ม” ซิลเวียกล่าว เขาจึงมองไปทางอื่นเพื่อที่จะทำให้สายตาของเขานิ่มนวลขึ้น เขาได้พยายามยิ้ม แต่ในทางกลับกันมันทำให้ลูกน้องของเขาขำ

“คุณเรียกแบบนั้นว่ายิ้มหรอ?” ซิลเวียได้ถามเขา

“เอาเถอะ แค่จัดการเรื่องนี้ก็พอ” เขารีบหันไปมองเธอแล้วเดินออกจากบ้านไป หญิงสาวได้เดินเข้าไปหาเด็กหญิงและคุกเข่าลง

“สวัสดี ฉันขื่อซิลเวีย และนั่นคืออาเล็กซานเดอร์” เธอได้แนะนำตัวด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยน “พวกเราไม่ได้มาเพื่อทำร้ายเธอ แต่พวกเรามาเพื่อช่วยเหลือเธอ” “เธอชื่ออะไรหรอ ที่รัก?”

“แคทเธอรีน” เด็กหญิงตอบกลับหลังจักได้รับรอยยิ้มของหญิงสาว



จบบทที่ ตอนที่ 2 ค่ำคืนที่โหดร้าย

คัดลอกลิงก์แล้ว