Chapter 760 ความน่าเกรงขามของเจี้ยนอ้าว.

เจี้ยนหงที่ต่อสู้กับเฉินฉีเทียน ด้วยปราณกระบี่

ปกคลุมทั่วท้องฟ้า นอกจากนี้ ปราณกระบี่ของนางนั้นยังเต็มไปด้วยจิตสังหารที่รุนแรง ปราณกระบี่ของนางถูกกระตุ้นโดยเจี้ยนอ้าวที่นั่งมองอยู่ พลังปราณกระบี่ของนางที่เพิ่มขึ้นนับแสนเท่า เป็นพลังที่น่าหวาดกลัวอย่างที่สุด สร้างความงุนงงต่อเหล่าผู้ชมที่อยู่รอบ ๆ เป็นอย่างมาก.

ปราณกระบี่ที่ขยายและเพิ่มพลังอย่างแปลกประหลาดนั้น เฉินฉีเทียนที่ไม่เข้าใจแม้แต่น้อย ทว่าก็ยังคงจับจ้องมองหาความผิดปรกตินั่นอยู่.

"ซี่!!"

ปราณกระบี่ของนางที่ฟันลงอย่างรวดเร็ว ที่มุมแขนเสื้อของเฉินฉีเทียนที่ขาดเป็นรอยขึ้นมาในทันที.

เหล่าผู้ชมรู้สึกประหลาดใจจดจ้องมองไปยังเจี้ยนหง ตัดมุมแขนเสื้อของเฉินฉีเทียนได้เลยรึ? สายตาของเฉินฉีเทียนเวลานี้เต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว ก่อนที่จะยื่นมือออกไป เรียกไม้เท้าออกมา ไม้เท้าทองม่วงลายมังกร? คาดไม่ถึงเลยว่าเฉินฉีเทียนจะซ่อมแซมมันกลับมาแล้ว?

ในเวลาเดียวกัน ราชันย์แห่งปราณกระบี่ของเจี้ยนหงที่พุ่งออกไป นอกจากนี้ยังขยายออกเป็นแสนเท่าด้วยฝีมือของเจี้ยนอ้าว.

"ย๊ากกกก!"

เฉินฉีเทียนคำรามดังสนั่น ไม้เท้าในมือของเขาที่พุ่งออกไปปะทะเข้ากับปราณกระบี่ยักษ์.

"ตูมมมมมมมมมมม!"

ปราณกระบี่ที่แตกออกเป็นเสี่ยง ๆ  เฉินฉีเทียนที่อาศัยจังหวะดังกล่าวพุ่งตรงเข้าหาเจี้ยนหงด้วยความเร็ว.

รวดเร็วมาก! ถึงแม้นว่าเจี้ยนหงจะบำเพ็ญกระบี่ ทว่าความเร็วของนางก็ยังเทียบระดับสวรรค์แท้ไม่ได้.

เจี้ยนหงที่ถอยออกมาด้วยท่าทางร้อนใจ เฉินฉีเทียนที่ใช้ไม้เท้าของเขาโจมตีออกไป เคลื่อนที่โจมตีนาง.

ในเวลาเดียวกันนี้ เจี้ยนอ้าวที่อยู่ด้านล่างยังคงใจเย็น ขณะที่ลมรอบ ๆ ร่างของเขาปะทุพัดขึ้นมาเล็กน้อยในทันที จากนั้นบนท้องฟ้าเหล่าหมู่มวลเมฆาที่แตกสลายไป จากบนอากาศ ปรากฏอะไรบางอย่างพุ่งลงมา เป็นกลิ่นอายของกระบี่หลายร้อยจั้งนั่นเอง.

"กลิ่นอายกระบี่จากอำนาจของสวรรค์อย่างงั้นรึ?"เย่ชิงเฉิงที่อุทานออกมาด้วยความประหลาดใจ.

กลิ่นอายกระบี่สีขาวนับร้อย พร้อมกับขยายใหญ่ขึ้น นอกจากนี้ยังแหลมคมกรีดมิติอากาศเสียงดัง กลายเป็นเส้นสายที่พุ่งลงมาด้านล่าง.

กลิ่นอายกระบี่ที่น่าสะพรึงกลัว เคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงมาก

เฉินฉีเทียนที่ขนทั่วร่างขึ้นตั้งชัน หนังหัวชาหนึบ เร่งรีบใช้ไม้เท้าทองม่วงลายมังกรเข้ารับการโจมตีจากท้องฟ้าในทันที.

"ตูมมมมมมมมมมมมม!"

กลิ่นอายกระบี่นับร้อยที่กระแทกเฉินฉีเทียน เกิดระเบิดเสียงดังสนั่น มิติอากาศรอบ ๆ ถูกฉีกขาดไม่สามารถทนได้ แม้แต่ภูเขาที่อยู่รอบ ๆ ยังพังทลายล่มสลายไปในทันที.

เฉินฉีเทียนที่อยู่ท่ามกลางห่ากลิ่นอายกระบี่ อากาศรอบ ๆ ที่บิดเบี้ยวสั่นอย่างรุนแรง กลิ่นอายกระบี่แต่ละจุดนั้นสร้างหลุมดำขนาดเล็กขึ้นมากมาย.

"ตูมมมมมมมมมมมมมม!"

การบิดเบี้ยวของมิติอากาศที่ระเบิดออกรอบ ๆ ก่อนที่จะค่อย ๆ ฟื้นฟูกลับคืนมา สายตาของทุกคนที่จ้องมองไปยังตรงกลาง.

เสื้อผ้าของเฉินฉีเทียนที่ขาดเป็นรอยเต็มไปหมด ทรงผมกระเซอะกระเซิง ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความทุกข์ใจ ยืนอยู่บนพื้น แววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่นกวาดตามองไปรอบ ๆ  พร้อมทั้งมองขึ้นไปบนท้องฟ้า.

ทว่าที่ไกลออกไปนั้น ข้าง ๆ เจี้ยนหง ได้ปรากฏคนผู้หนึ่งขึ้นมาแล้ว เจี้ยนอ้าวนั่นเอง.

ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อไหร่ เจี้ยนอ้าวหายไปจากศาลาซิวเหม่ยแล้ว.

"ย่าโถว เจ้าได้สั่งสอนเขาแล้ว ไปพักเถอะ ที่นี่ข้าจะจัดการเอง!"เจี้ยนอ้าวกล่าว.

เจี้ยนหงที่ต้องการกล่าวอะไรบางอย่าง ทว่าก็ปรากฏพลังที่ยิ่งใหญ่ส่งนางไปอยู่ยังศาลาซิวเหม่ยในทันที.

จงซานที่จ้องมอง เจี้ยนหงที่เก็บความอหังการเอาไว้ ก่อนที่จะก้าวไปอยู่ด้านหลังจงซาน.

เจี้ยนอ้าวที่จ้องมองลงมายังเฉินฉีเทียน ทว่าที่ไกลออกไปนั้น เย่ชิงเฉิง เต๋าจวินเซิ่งหยาและฮามาไลได้เข้ามารายล้อมเฉินฉีเทียน.

"พญามารเจี้ยนอ้าว เจ้าและบุตรสารเข้าต่อสู้กับเฉินฉีเทียน ยุติธรรมอย่างงั้นรึ?"ฮามะไลกล่าว.

ยุติธรรมอย่างงั้นรึ? ในสายตาของผู้ชมทุกคน เพิ่งเห็นว่าเจี้ยนอ้าวลงมือออกมาขวางทางบุตรสาวเมื่อสักครู่ ส่วนการที่เจี้ยนอ้าวลงมือก่อนหน้านี้ พวกเขาไม่รับรู้แต่อย่างใด.

"กลิ่นอายกระบี่จากสวรรค์? คาดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะก้าวไปถึงขั้นนั้นได้แล้ว?"เย่ชิงเฉิงที่กล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจ.

"เย่ชิงเฉิง? ผู้ฝึกตนวิถีกระบี่อันดับหนึ่งของภพหยินอย่างงั้นรึ?"เจี้ยนอ้าวที่จ้องมองเย่ชิงเฉิงเล็กน้อย.

เจี้ยนอ้าวจ้องมองไปยังเย่ชิงเฉิงเล็กน้อย ดูเหมือนว่าผู้บำเพ็ญกระบี่อันดับหนึ่งของภพหยินจะธรรมดาเป็นอย่างมากในสายตาของเขา.

"ถูกต้อง!"เย่ชิงเฉิงที่กล่าวรับ.

เจี้ยนอ้าวพยักหน้ารับ พร้อมกับจดจ้องมองไปยังเฉินฉีเทียนที่ทรงผมชี้ฟูหยิกหยอย.

"ตูมมมมมมม!"

จากบนพื้นดิน ทันใดนั้นก็ปรากฏกลิ่นอายกระบี่นับร้อยสายพุ่งตรงขึ้นมาโจมตีเฉินฉีเทียน.

ใบหน้าของเฉินฉีเทียนเปลี่ยนเป็นขาวซีด ไม้เท้าทองม่วงลายมังกรที่ตวัดออกไป ร่างกายของเขาที่เร่งรีบหลบหนีในทันที.

กลิ่นอายกระบี่ที่ปรากฏจากฟ้าดิน ราวกับว่ามันปลดปล่อยออกมาตามความคิดของเจี้ยนอ้าวจากที่ใหนก็ได้.

"วีดดดดด!"

"ตูมมมมมมมมมมมมม!"

เย่ชิงเฉิงที่ตวัดกระบี่ออกมา กระบี่จิวเซียว ที่ฟาดฟันกลิ่นอายกระบี่ที่อยู่บนพื้น ปรากฏเป็นหลุมดำขนาดใหญ่ เพื่อช่วยเหลือเฉินฉีเทียน.

"เจ้าคิดจะทำอะไร คิดจะทำร้ายพวกเราด้วยอย่างงั้นรึ? พญามารเจี้ยนอ้าว เจ้าต้องการสังหารทุกคนรึอย่างไร?"เต๋าจวินเซิ่งหยาที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"วันนี้ เฉินฉีเทียนต้องตาย ส่วนพวกเจ้า ไม่จำเป็นต้องเสแสร้งแกล้งเล่นละครอีกต่อไป ในเมื่อพวกเจ้าต้องการชีวิตของข้าเจี้ยนอ้าวอยู่แล้ว ก็รวมหัวเข้ามาเลย ข้าจะดูเอง ว่าเต๋าจวินเซิ่งหยานั้นจะมีฝีมือขนาดใหน!"เจี้ยนอ้าวกล่าว.

เจี้ยนอ้าวที่โบกมือเบา ๆ  พื้นที่รอบ ๆ  เต็มไปด้วยปราณกระบี่มากมายปรากฏขึ้นมาในทันที เจี้ยนอ้าวที่เป็นต้นกำเนิดของปราณกระบี่ เป็นปราณกระบี่ที่น่าเกรงขามเป็นอย่างมาก ปกคลุมท้องฟ้าพื้นดิน พุ่งตรงไปยังเฉินฉีเทียน.

กระบี่ของเย่ชิงเฉิงที่ถือกระบี่ลู่เซียน ตวัดออกไปกรีดอากาศเป็นหลุมดำ กลิ่นอายกระบี่จิวเซียนพุ่งตรงไปยังเจี้ยนอ้าว.

เจี้ยนอ้าวที่จ้องมองไปยังกลิ่นอายกระบี่ที่กรีดอากาศมานั้น ดวงตาหรี่ตาจ้องมอง ไม่ว่าอย่างไร แม้ว่าเขาจะไม่ได้สนใจเย่ชิงเฉิง ทว่ากระบี่จิวเซียนนั้นนับเป็นยอดกระบี่ในหลายพันปีของทวีปศักดิ์สิทธิ์ เป็นส่วนหนึ่งของหนึ่งในสิบสมบัติโบราณ ไม่สามารถที่จะประมาทได้อย่างแน่นอน.

หากแต่กระบี่ดังกล่าวเพียงแค่หนึ่งในสี่ของชุดกระบี่ทั้งหมด จึงไม่ไช่พลังทั้งหมดของมันนั่นเอง.

ทันใดนั้นปราณกระบี่ที่อยู่กระจัดกระจายอยู่ทุกทิศทุกทาง ก็รวมตัวกัน ควบรวมกลายเป็นกลิ่นอายกระบี่ขนาดใหญ่โต กลิ่นอายกระบี่ที่เฉือนมิติอากาศพุ่งตรงเข้าปะทะพลังของกระบี่จิวเซียน.

"ตูมมมมมมมมมมมมมม!"

พลังปะทะที่รุนแรง ทำให้มิติอากาศรอบ ๆ บิดเบี้ยวแตกกระจายออกเป็นเสี่ยง ๆ .

เย่ชิงเฉิงที่กวัดแกว่งกระบี่พุ่งตรงเข้าหากเจี้ยนอ้าว เจี้ยนอ้าวที่เป็นยอดฝีมือวิถีกระบี่ของภพหยาง ส่วนเย่ชิงเฉิงยอดฝีมือวิถีกระบี่ของภพหยิน เข้าปะทะกันเสียงดังสนั่นหวั่นไหว.

ภายในหลุมดำขนาดใหญ่เวลานี้ มีเฉินฉีเทียน ที่ถูกเจี้ยนอ้าวหมายหัวอยู่ และยังมีเย่ชิงเฉิงที่เข้าช่วยเหลือเฉินฉีเทียน.

การต่อสู้ที่รุนแรงของยอดฝีมือทั้งสามได้ปะทุขึ้นแล้ว ส่วนเต๋าจวินเซิ่งหยาและฮามะไลนั้นลอยอยู่บนอากาศเฝ้ามองเหตุการณ์อยู่.

ภายในหลุมดำนั้น สัมผัสเทวะไม่สามารถส่งผ่านเข้าไปได้ แม้แต่แสงก็ไม่สามารถผ่านเข้าไปด้านใน หรือแม้แต่เสียงการต่อสู้ก็ไม่ส่งผ่านออกมาถึงด้านนอก.

หลุมดำขนาดใหญ่บนอากาศที่เคลื่อนไปด้านซ้ายทีด้านขวาที ดูเหมือนว่าด้านในนั้นจะเป็นการต่อสู้ที่หนักหน่วงรุนแรงมาก.

บรรยากาศรอบ ๆ  มิติที่สั่นไหวไปมา เทือกเขาเหมยรอบ ๆ เวลานี้พังทลายลง มีเพียงแค่ตำแหน่งที่จงซานยืนอยู่เท่านั้นที่ยังคงอยู่ ด้วยพลังของจงซาน ทำให้หุบเขาแห่งนี้ มิติอากาศรอบ ๆ ยังคงสงบนิ่ง.

เหล่าผู้ชมมากมายเองเริ่มถอยครั้งแล้วครั้งเล่า พญามารเจี้ยนอ้าว ทรงพลังผิดปรกติ หนึ่งต่อสองอย่างงั้นรึ?

"ฝ่าบาท ท่านพ่อจะเป็นไรหรือไม่?"เจี้ยนหงที่กล่าวออกมาด้วยความกังวล.

"โปรดวางใจ แม้ว่าเย่ชิงเฉิงจะแข็งแกร่ง ทว่าทักษะกระบี่นั้นไม่ได้ก้าวไปถึงระดับขั้นสูงนัก ชื่อเสียงของเขาที่ถูกเรียกว่ามือกระบี่อันดับหนึ่งของภพหยิน นั่นก็เพราะว่าเขามีกระบี่ลู่เซียนต่างหาก แม้ว่าตอนนี้จะได้กระบี่จิวเซียนมาแทน หากแต่ก็ยังไม่ได้เข้าใจในตัวกระบี่มากนัก เขาจึงด้อยกว่าเจี้ยนอ้าวมาก!"จงซานที่กล่าวยืนยัน.

"ตูมมมมมมมมม!"

จากนั้นก็ปรากฏหนึ่งร่างที่หนีออกมาจากหลุมดำ.

เป็นเฉินฉีเทียนนั่นเอง เสื้อผ้าของเขาที่ขาดวิ่น ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผล ใบหน้าที่บอบช้ำเป็นทุกข์ ไม่มีเค้าของยอดฝีมีระดับสวรรค์แท้แม้แต่น้อย ท่าทางที่ลุกลี้ลุกลนเต็มไปด้วยความหวาดผวา.

จากนั้นหลุมดำก็ค่อยฟื้นฟูกลับมาช้า ๆ  เผยให้เห็นคนสองคนที่อยู่ด้านใน.

เสื้อผ้าของเย่ชิงเฉิงที่ขาดเป็นรอยหลายแห่ง ในมือยังถือกระบี่จิวเซียน แววตาที่เต็มไปด้วยความหวาดหวั่น.

ส่วนเจี้ยนอ้าว ในชุดสีขาว ยังคงลอยเด่นสง่างามบนอากาศ ด้วยท่าทางสบาย ๆ ราวกับว่าเมื่อสักครู่ไม่ได้ลงมือต่อสู้อยู่ด้วยซ้ำ.

หนึ่งต่อสอง เจี้ยนอ้าวได้รับชัยชนะอย่างงั้นรึ?

สายตาของทุกคนในเวลานี้จดจ้องมองไปยังเขา เจี้ยนอ้าวแข็งแกร่งขนาดนี้เลยรึ?

เจี้ยนอ้าวที่จดจ้องมองไปยังเย่ชิงเฉิง "ตัวเจ้า อาจจะดูคล้ายกับข้าเหมือนเมื่อก่อน ไม่มีทางที่จะก้าวไปด้านหน้า พัฒนาขึ้นไปได้อีก เจ้าพึ่งพากระบี่จิวเซียนมากเกินไป นั่นไม่ใช่ระดับของเจ้าแต่เป็นระดับของกระบี่วิเศษ เพราะเหตุนั้นทำให้เจ้าไม่สามารถเหนือกว่าข้าได้ตลอดกาล!"

เย่ชิงเฉิงที่ถือกระบี่จิวเซียน เส้นโลหิตที่ขยายลามไปทั่วแขน.

ในเวลานั้น เจี้ยนอ้าว ที่ยื่นมือออกไป นิ้วของเขาที่ชี้ไปด้วยหน้า ชี้ตรงไปยังเฉินฉีเทียน.

"ฟิ้ว!"

ที่ปลายนิ้วของเจี้ยนอ้าย ปรากฏกลิ่นอายกระบี่เจ็ดสีขึ้นในทันที พลังของกลิ่นอายกระบี่ที่ไร้ที่สิ้นสุด พริบเตาเดียวก็มีขนาดหมื่นจั้ง พุ่งตรงไปยังด้านหน้าเฉินฉีเทียน.

เฉินฉีเทียนที่หวาดผวา ไม้เท้าทองม่วงลานมังกรที่ยืนออกไป.

"ตูมมมม!"

กลิ่นอายกระบี่ กระแทกไม้เท้าทองม่วงลานมังกรขาดเป็นสองท่อน พุ่งต่อไปยังหน้าผากของเฉินฉีเทียน.

"ขอให้เป๋าเป่ยออกไป!"

"ปัง!"

เต๋าจวินเซิ่งหยาที่ตะโกนออกไปเสียงดัง ประกายแสงเจ็ดสีที่พุ่งออกไปปรากฏอยู่ด้านหน้าเฉินฉีเทียน เฉินฉีเทียนที่ฉวยโอกาสหลบถอยหางออกมาร้อยจั้ง ส่วนกลิ่นอายกระบี่เจ็ดสีของเจี้ยนอ้าวแตกสลายหายไป.

ทว่าพื้นที่เดิมก่อนที่เฉินฉีเทียนจะหลบออกมา ปรากฏเป็นหลุมดำขนาดเล็กขึ้น.

มีดบินสังหารเซียน!

ในเวลาคับขันนั้น เต๋าจวินเซิ่งหยาได้ลงมือช่วยเฉินฉีเทียนนั่นเอง.

เจี้ยนอ้าวจ้องมองเต๋าจวินเซิ่งหยา.

"เจ้าไม่สามารถขวางข้าได้!"เจี้ยนอ้าวเผยยิ้มเหยียดหยัน.

มือทั้งสองข้างของเขายื่นออกไป นิ้วของเขาจากมือทั้งสองข้า ก็ปรากฏกลิ่นอายกระบี่ ดูเหมือนว่ามือทั้งสองข้างของเขานั้นแทบไม่ต่างจากศาสตราเทวะไปแล้ว กลิ่นอายที่ทรงพลังที่สามารถฉีกมิติให้ขาดสะบั้นเป็นทางออกไป.

"เอาล่ะ อย่าได้เสียเวลา ร่วมมือกัน!"เต๋าจวินเซิ่งหยาที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"รับทราบ!"พวกของเขาที่รับคำในทันที.

จากนั้นเย่ชิงเฉิงที่ถือกระบี่จิวเซียว กวัดแกว่งพร้อมกับฟันออกไป โจมตีไปยังทิศทางของเจี้ยนอ้าว ฮามะไลเองก็นำพลั่ววิเศษออกมาพร้อมกับช่วยเย่ชิงเฉิงโจมตีออกไปเช่นกัน ส่วนเต๋าจวินเซิ่งหยาก็เหินบินตรงขึ้นไปบนอากาศ.

"ฟิ้ว!"

ทันใดนั้นรอบ ๆ ร่างกายของเจี้ยนอ้าว ก็ปรากฏปราณกระบี่มากมายปะทุขึ้นไปในทันทีเช่นกัน ปราณกระบี่มากมายที่ฉีกกระชากมิติอากาศเกิดระเบิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว.

สี่ต่อหนึ่ง มิติอากาศรอบ ๆ เกิดเป็นหลุมดำขนาดใหญ่ที่ปกคลุมพื้นที่รอบ ๆ บริเวณทั้งที อีกทั้งยังสั่นไหวอย่างรุนแรงหนักหน่วงมากกว่าเดิมเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ .

การต่อสู้ที่รุนแรงนี้ได้ปะทุขึ้นแล้ว พญามารเจี้ยนอ้าวที่ตอนนี้กับต่อกรกับคนทั้งสี่ ไม่ว่าการต่อสู้นี้จะจบลงเช่นไร ทว่าชื่อเสียงของเจี้ยนอ้าวต้องขจรไปทั่วทวีปศักดิ์สิทธิ์อย่างแน่นอน.

สายตาแววตาของทุกคนที่คาดหวัง เหล่าศิษย์ของแดนเทพอเวจีเองต่างก็รู้สึกตื่นเต้นไปด้วย.

ภายในหุบเขาขนาดเล็กน้อย เจี้ยนหงที่เต็มไปด้วยความกังวล จงซานยังคงจับจ้องมอง ทว่าในเวลานั้นภายในหุบเขาก็ปรากฏคนผู้หนึ่งขึ้นในทันที

เสนาบดีของต้าฉิน หลี่ซือ!