ตอนที่ 101 พวกเสวียนหลิงล้วนสติไม่ดีกันหมดแล้วหรือ

ตอนที่ 101 พวกเสวียนหลิงล้วนสติไม่ดีกันหมดแล้วหรือ

"เป็นเพราะสำนักหานอวิ๋นอยู่ทางเหนือสุด ห่างไกลจากตระกูลเล่อเจิ้งในเขตแดนตะวันออกเฉียงใต้มากเกินไป มิเช่นนั้น ข้าว่าพวกเจ้าสองคนคงได้จับเข่าคุยกันแล้ว" ลู่ซิงเหยียนกล่าว

"ลู่ซิงเหยียน อย่ามาพูดจาเหลวไหล! หากเจ้ากล้าใส่ร้ายตระกูลเล่อเจิ้ง ต่อให้เจ้าจะเป็นศิษย์สำนักเสวียนหลิง พวกเราก็จะไม่ปล่อยเจ้าไปแน่!" สีหน้าของเล่อเจิ้งฉางเจ๋อมืดครึ้มลง

ลู่ซิงเหยียนผายมือออก "ช่างเถอะ เจ้ามาหาข้าที่ยอดเขาเซียวเหยาได้ทุกเมื่อ"

"เล่อเจิ้งเยี่ยน ข้อสันนิษฐานเหล่านี้ของศิษย์พี่เจ้า เจ้าเป็นคนยุยงงั้นหรือ? ออกจากตระกูลไปแล้วยังมาใส่ร้ายป้ายสีกันอีก" เมื่อทำอะไรลู่ซิงเหยียนไม่ได้ เล่อเจิ้งฉางเจ๋อก็รีบหันขวับไปมองเล่อเจิ้งเยี่ยนทันที

เล่อเจิ้งเยี่ยนหลุบตาลง ภายในใจเต็มไปด้วยคำถามที่ลู่ซิงเหยียนเพิ่งเอ่ยขึ้นมา

ท้ายที่สุดแล้ว ท่านแม่ของเขาก็อยู่ในขั้นแปลงวิญญาณระดับสูงสุด ห่างจากการทะลวงเข้าสู่ขั้นหลอมความว่างเปล่าเพียงก้าวเดียวเท่านั้น

เขาเคลือบแคลงใจเกี่ยวกับการตายของท่านแม่มาตั้งแต่เด็ก ทว่าแม้แต่ในชาติก่อนที่เขากลายเป็นจอมมารและกวาดล้างตระกูลเล่อเจิ้งจนสิ้นซาก เขาก็ยังไม่สามารถค้นพบความจริงเบื้องหลังการตายของนางได้เลย

"หากตระกูลเล่อเจิ้งไม่ได้ทำเรื่องสกปรกโสมมพวกนี้จริงๆ แล้วเหตุใดเจ้าต้องร้อนตัวขนาดนั้นด้วย?" เล่อเจิ้งเยี่ยนมองเขาด้วยสายตาเย็นเยียบ

ท่าทีผิดปกติของเล่อเจิ้งฉางเจ๋อ บางทีเขาอาจจะรู้ความจริงเกี่ยวกับท่านแม่ก็เป็นได้

เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ เล่อเจิ้งเยี่ยนก็รู้สึกโทษตัวเอง

ในชาติก่อน เล่อเจิ้งฉางเจ๋อถูกลูกหลงตายในระหว่างการต่อสู้ระหว่างเขากับบรรพชนตระกูลเล่อเจิ้ง ซึ่งนั่นไม่เพียงแต่ทำให้มันตายสบายเกินไป แต่ยังทำให้มันรอดพ้นจากการถูกเค้นถามอีกด้วย

"เล่อเจิ้งเยี่ยน ข้าขอเตือนเจ้าไว้เลยว่า การแตกหักกับตระกูลไม่เป็นผลดีต่อเจ้าเลยสักนิด" ที่นี่คืออาณาเขตของสำนักเสวียนหลิง จะลงมือสู้ก็ไม่ได้ จะเถียงก็สู้ไม่ได้ เล่อเจิ้งฉางเจ๋อจึงทำได้เพียงเอ่ยปากข่มขู่เสียงแข็งเท่านั้น

"สหายนักพรต โปรดกลับไปเถิด" ชูไป๋เดินเข้ามาพลางโบกพัดจีบในมือ

นัยน์ตาจิ้งจอกของเขาหรี่ลง "เล่อเจิ้งเยี่ยนคือศิษย์สำนักเสวียนหลิง ในเมื่อเขาไม่ยอมรับเจ้า สำนักเสวียนหลิงของเราก็ไม่ต้อนรับเจ้าเช่นกัน"

"ไม่ว่าเจ้าจะเป็นศิษย์สำนักเวิ่นเจี้ยนหรือคนของตระกูลเล่อเจิ้ง เจ้ามีเวลาสิบลมหายใจในการไสหัวไปให้พ้นจากสายตาข้า" ชูไป๋แย้มยิ้มอ่อนโยน ทว่าแรงกดดันของผู้ฝึกตนขั้นหยวนอิงระดับปลายกลับทำให้เล่อเจิ้งฉางเจ๋อถึงกับเซถลา

จังหวะที่มันกำลังจะทรุดเข่าลง ชูไป๋ก็รั้งแรงกดดันกลับไปแล้วเอ่ยอย่างราบเรียบ "จะไปก็ไปเถิด ไม่เห็นต้องทำความเคารพกันใหญ่โตขนาดนี้เลย"

"เจ้า!" เล่อเจิ้งฉางเจ๋อกวาดตามองไปรอบๆ เหล่าศิษย์สำนักเสวียนหลิงต่างมองมาที่มันด้วยสายตาไม่เป็นมิตรเอาเสียเลย

ในฐานะทายาทสายตรงของตระกูลใหญ่และศิษย์สายในของสำนักเวิ่นเจี้ยน ตั้งแต่เล็กจนโตมันไม่เคยต้องทนรับความอัปยศอดสูเช่นนี้มาก่อน

มันกำหมัดแน่นและกัดฟันกรอด "สำนักเสวียนหลิงของพวกเจ้าจะรังแกกันเกินไปแล้ว!"

"เจ้ามีความคิดเห็นไม่พอใจต่อสำนักเสวียนหลิงของข้างั้นหรือ?" ดวงตาของชูไป๋เป็นประกายวาบเมื่อได้ยินเช่นนั้น

เขาดึงป้ายหยกออกมาจากถุงมิติแล้วยัดใส่อ้อมแขนของเล่อเจิ้งฉางเจ๋อ "แผนกการทูตเสวียนหลิงเพิ่งก่อตั้งขึ้นมาใหม่ ไม่ว่าเจ้าจะมีคำชื่นชมหรือความคับแค้นใจต่อสำนักเสวียนหลิง เจ้าก็สามารถส่งผ่านป้ายหยกนี้เพื่อร้องเรียนได้เลย"

หลังจากแนะนำเสร็จสรรพ ชูไป๋ก็หุบพัดจีบ ยืนตัวตรง และฉีกยิ้มกว้าง

เล่อเจิ้งฉางเจ๋อจ้องมองท่าทีที่เปลี่ยนไปอย่างกะทันหันของเขาด้วยความตกตะลึง

มันอยากจะปาป้ายหยกอัดหน้าชูไป๋กลับไปเสียเดี๋ยวนั้น

แต่มันก็ตระหนักได้ว่าตนเองอยู่ในขั้นจินตันเท่านั้น ส่วนคนตรงหน้านั้นอยู่ถึงขั้นหยวนอิงระดับปลายแล้ว

เล่อเจิ้งฉางเจ๋อกล้ำกลืนความอัปยศ กำป้ายหยกไว้แน่น ถลึงตาใส่เล่อเจิ้งเยี่ยนอย่างมาดร้าย ก่อนจะหันหลังเดินจากไป

แผนกการทูตหรือ?

เมื่อนึกถึงหน่วยงานแปลกประหลาดที่ไม่เคยปรากฏในชาติก่อน เล่อเจิ้งเยี่ยนก็เดาได้ทันทีว่าเรื่องนี้ต้องเกี่ยวข้องกับลู่ซิงเหยียนแน่ๆ

เขามองไปทางลู่ซิงเหยียนแล้วกระซิบถาม "ศิษย์พี่ แผนกการทูตเสวียนหลิงนี่มีอยู่จริงหรือขอรับ?"

"มีจริงสิ" ลู่ซิงเหยียนพยักหน้ารับ

"แล้วการร้องเรียนมันได้ผลจริงๆ หรือ?" เล่อเจิ้งเยี่ยนถามย้ำ

"ได้ผลสิ พนักงานคือชูไป๋ หัวหน้าผู้รับผิดชอบก็คือชูไป๋ และบุคลากรทั้งหมดในแผนกการทูตก็มีแค่ชูไป๋คนเดียวนี่แหละ" ลู่ซิงเหยียนตอบ "เมื่อไม่กี่วันก่อนตอนที่เจ้าเก็บตัวฝึกตน ศิษย์พี่ชูไป๋มาที่ยอดเขาเซียวเหยาและเห็นการบ้านของเจ้า เขาก็เลยได้แรงบันดาลใจคิดเรื่องนี้ขึ้นมาได้น่ะ"

เล่อเจิ้งเยี่ยน: "..." พวกเสวียนหลิงล้วนสติไม่ดีกันหมดแล้วหรือ?

เดี๋ยวก่อน ดูเหมือนเมื่อครู่เขาเพิ่งจะด่าตัวเองไปด้วยสินะ