บทที่ 26 โรเจอร์ ไอ้เด็กเปรต... เอาเรือเข้ามาใกล้ๆ หน่อยสิโว้ย!

บทที่ 26 โรเจอร์ ไอ้เด็กเปรต... เอาเรือเข้ามาใกล้ๆ หน่อยสิโว้ย!

ลูกตุ้มเหล็กยักษ์เปรียบเสมือนภัยพิบัติทางธรรมชาติ!

เงาทะมึนปกคลุมเกาะเล็กๆ ไปครึ่งเกาะ กลืนกิน กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ และ เรือโจรสลัด ของพวกเขาจนมิด จากระยะไกล โรเจอร์ ที่ยืนอยู่บนฝั่งสัมผัสได้ลางๆ ถึงสายตายั่วยุของ การ์ป

“ล้อกันเล่นใช่ไหมเนี่ย? พวกมันไปเอาลูกตุ้มเหล็กใหญยักษ์ขนาดนั้นมาจากไหนฟะ?”

“การ์ป มีผู้ใช้พลังสายพารามีเซีย ผลฮาโกะ ฮาโกะ (ผลกล่อง) มาด้วยรึไง? พลังผลปีศาจเก็บของได้เยอะก็จริง แต่ไม่น่าจะเวอร์ขนาดนี้นะ! หรือว่าผลปีศาจตื่นขึ้นแล้ว?”

“จะมัวพล่ามอะไรกันอยู่ได้? ที่สำคัญตอนนี้คือจะหลบมันยังไงต่างหากเล่า เจ้าพวกโง่!”

ไม่มีทางหลบการโจมตีขนาดนี้พ้น สมาชิก กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ ทุกคนรู้ดี เรย์ลี่ ที่ยืนอยู่ด้านข้าง แววตาเปลี่ยนไป ดาบเรเปียร์ตรงยาวถูกชักออกจากฝัก รองกัปตัน แห่ง กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ สัตว์ประหลาดที่มีความแข็งแกร่งระดับ พลเรือเอก ก้าวออกมาเผชิญหน้ากับวิกฤต!

“ผ่าพิภพยมโลก!”

เขาฟันเสยขึ้นไปด้านบน ขณะที่เหวี่ยงดาบ ฮาคิราชันย์ สีแดงเข้มก็ปะทุขึ้นรอบตัว สายฟ้าสีแดงดำปรากฏขึ้นบนใบดาบ คลื่นดาบสีฟ้าเรียวบางถูกปลดปล่อยออกไป วินาทีที่มันสัมผัสกับลูกตุ้มเหล็กยักษ์ โลกดูเหมือนจะเงียบงันไปชั่วขณะ วินาทีถัดมา แสงสีฟ้าก็วาบขึ้น และลูกตุ้มเหล็กยักษ์ก็ถูกผ่าออกเป็นสองซีก!

“สมกับเป็นคุณ เรย์ลี่!”

“ท่าฟันเมื่อกี้โคตรเท่เลย!”

“คุณคือพระเจ้าของช๊านนน!”

พวกเขารู้ซึ้งถึงความแข็งแกร่งของ เรย์ลี่ ดีอยู่แล้ว แต่ก็ยังอดเชียร์อย่างเวอร์วังไม่ได้ เรย์ลี่ ในวัยหนุ่มดูหล่อเหลาและสุขุม สีหน้าดูเท่เสมอมา แต่เมื่อเสียงเชียร์จากด้านหลังเข้าหู มุมปากของเขาก็กระตุกยิกๆ อย่างเห็นได้ชัด เขายกมือซ้ายขึ้นเกาหลังหัว...

“โอ้ย... ชั้นไม่ได้เก่งกาจอะไรขนาดนั้นหรอกน่า เจ้าพวกบ้า! ถึงชมไปชั้นก็ไม่ดีใจหรอกนะ!”

เรย์ลี่ ผู้โด่งดังแสดงท่าทีแบบนี้ออกมา... ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไป คนภายนอกคงได้อ้าปากค้างจนกรามค้างแน่

อย่างไรก็ตาม วิกฤตยังไม่จบลง แม้ลูกตุ้มเหล็กจะถูกผ่าครึ่ง แต่ขนาดของชิ้นส่วนที่แยกออกจากกันก็ยังไม่อาจดูแคลนได้

“ให้ชั้นเอง!”

กาบัน กระชับขวานคมกริบสองด้ามในมือ เมื่อเทียบกับดาบ ขวานอาจขาดความยืดหยุ่นไปบ้าง แต่พลังในการสับทำลายนั้นเหนือกว่าดาบมาก

“ผ่าสะบั้นกัมปนาท!”

ดูเหมือนจะมีพลังเฉพาะตัวบางอย่างเคลือบอยู่บนขวาน ขวานคู่กระแทกกันดังเคร้ง จากนั้นเขาก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า

ร่างของเขาวูบวาบไปมากลางอากาศ พลิกตัวหมุนวนหลายตลบ หลังจากเสียงโลหะกระทบกันแสบแก้วหูชุดใหญ่ เสียงระเบิดตูมตามก็ตามมาติดๆ!

ลูกตุ้มเหล็กยักษ์ที่ถูกผ่าครึ่ง บัดนี้กลายเป็นเศษเหล็กชิ้นเล็กชิ้นน้อยร่วงกราวลงมา

การโจมตีระดับนี้ ท้ายที่สุดก็ไม่สามารถสร้างความเสียหายให้กับ กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ ที่เตรียมพร้อมรับมืออยู่แล้วได้

“ฮึ ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า! สมกับเป็นคู่หูที่พึ่งพาได้ของชั้นจริงๆ! เจ้า การ์ป นี่มันจริงๆ เลยนะ ทักทายกันด้วยของพรรค์นี้ งั้นชั้นขอคืนของขวัญหน่อยแล้วกัน!”

โรเจอร์ หัวเราะร่าอย่างชอบใจ จากนั้นก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าว ทรายนุ่มๆ ใต้เท้าฟุ้งกระจาย เขากุมดาบ เอซ แน่นด้วยสองมือ แสงสีแดงฉานวาบผ่านดวงตา

“เทวาอาสัญ!”

คลื่นดาบสีแดงฉาน ขนาดมหึมากว่าของ เรย์ลี่ หลายเท่า กวาดผ่านผิวน้ำทะเลและพุ่งตรงไปยังเป้าหมายไกลลิบด้วยความเร็วสูง!

“นี่คือชายที่มีค่าหัว 2.8 พันล้านงั้นเหรอ?”

ดวงตาของ พลเรือตรี โรลดี้ เบิกกว้าง คลื่นดาบสีแดงนั้นรวดเร็วอย่างยิ่ง แฝงไปด้วยกลิ่นอายที่แม้แต่เขายังรู้สึกหวาดหวั่น สำหรับ เผ่ามิงค์ สายพันธุ์วูล์ฟเวอรีนอย่างเขาที่ไม่รู้จักความกลัว การมีปฏิกิริยาแบบนี้มีเหตุผลเดียว... มันคือการโจมตีที่สิ่งมีชีวิตทุกชนิดต้องเกรงกลัว ทำให้เขารู้สึกถึงภัยคุกคามทางสรีรวิทยา!

“โฮะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า! โรเจอร์!!!”

สีหน้าของ การ์ป ยังคงเดิม เขายืนตระหง่านที่หัวเรือ ตะโกนก้องไปยังเกาะที่อยู่ไกลออกไป ออร่าของเขาพุ่งทะยานขึ้นสู่ระดับที่แม้แต่ พลเรือตรี โรลดี้ ยังไม่เคยเห็นมาก่อน! สายฟ้าสีแดงแลบแปลบปลาบไปทั่วร่าง นี่คือพลังที่เรียกว่า ฮาคิราชันย์ ซึ่ง พลเรือตรี โรลดี้ พอจะเข้าใจอยู่บ้าง แต่เมื่อมองดูห้วงอากาศรอบตัว การ์ป ที่เริ่มบิดเบี้ยว เขาก็อดไม่ได้ที่จะสยดสยอง

พลังของคนคนเดียว... ไปถึงระดับนี้ได้เลยเชียวหรือ?

มองดูใบหน้าเหี่ยวย่นที่เปรียบเสมือนฝันร้ายในวัยเด็ก เขาพลันรู้สึกว่า จริงๆ แล้ว ตาแก่การ์ป ก็น่ารักดีเหมือนกันนะ... อย่างน้อยเขาก็ไม่เคยใช้ ฮาคิราชันย์ ซ้อมผม...

“ท่าน พลเรือตรี โรลดี้! รีบมาเร็วครับ! ทำเหมือนพวกเราเร็วเข้า!”

เสียงตะโกนของ ทหารเรือ นายหนึ่งดึงสติ พลเรือตรี โรลดี้ กลับมา เขาหันไปมอง เห็นทหารทั้งลำเรือหน้าตาตื่นตระหนก กอดอะไรก็ได้ที่อยู่ใกล้ตัวไว้แน่น

บางคนกอดเสากระโดงเรือหนาๆ บางคนกอดราวระเบียงเรือ

“ทำอะไรกันน่ะ?”

พลเรือตรี โรลดี้ ถามด้วยความงุนงง

แต่วินาทีถัดมา... เขาก็เข้าใจว่าทำไม!

“โรเจอร์!!! ครั้งนี้แหละชั้นจะจับแกให้ได้!!!”

การ์ป คำรามลั่น จากนั้น... การ์ป ย่อตัวลงเล็กน้อย กล้ามเนื้อขาเกร็งแน่น เท้ากระทืบลงบนดาดฟ้าเรือจนส่งเสียงลั่นเอี๊ยดอ๊าด

ผ้าคลุม พลเรือโท แห่งศูนย์บัญชาการด้านหลังสะบัดพริ้วอย่างรุนแรง

ในสายตาของ พลเรือตรี โรลดี้ ตาแก่ที่ปกติทำตัวเหลาะแหละคนนี้ จู่ๆ ก็เปลี่ยนร่างเป็นสัตว์ร้ายที่อันตรายที่สุดในโลก!

“เฮ้ย ตาแก่... เดี๋ยว...”

พลเรือตรี โรลดี้ ดูเหมือนจะเดาได้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้น

และก็เป็นจริงดังคาด การ์ป ที่ร่างกายเกร็งถึงขีดสุดแสยะยิ้ม ร่างกายแข็งแกร่งระเบิดพลังออกมาทันที เสียงคำรามทึบๆ ดังมาจากตัวเรือรบขนาดมหึมา โลกในสายตาของ พลเรือตรี โรลดี้ พลิกคว่ำคะมำหงาย ตามมาด้วยความรู้สึกไร้น้ำหนักอย่างรุนแรง ร่างของเหล่า ทหารเรือ ลอยเคว้งคว้างกลางอากาศ ทำได้เพียงเกาะยึดวัตถุใกล้ตัวไว้แน่นเพื่อไม่ให้ปลิวหายไป แต่ พลเรือตรี โรลดี้ ไม่โชคดีขนาดนั้น

ฟิ้ว!

การ์ป พุ่งออกไปราวกับลูกปืนใหญ่!

พละกำลังทางร่างกายที่เวอร์วังอะไรขนาดนี้!

พลเรือตรี โรลดี้ ที่ถูกเหวี่ยงลอยขึ้นไปกลางอากาศ ตกตะลึงเมื่อพบว่าเรือรบขนาดมหึมาทั้งลำ... เอียงกระเท่เร่เพราะแรงถีบตัวของ การ์ป!

เสียงหวีดหวิวแหลมดังมาจากกลางอากาศ ตามด้วยเสียงโซนิคบูมระเบิดตูมตามเป็นชุดๆ ด้านหลัง การ์ป เมฆบนท้องฟ้าถูกเจาะเป็นรูโหว่ขนาดมหึมา

“มาแล้วสินะ!”

ฮาคิสังเกต ของ โรเจอร์ จับสัมผัสพลังงานมหาศาลที่กำลังพุ่งตรงมาทางพวกเขาได้ ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร!

บนฟากฟ้า ร่างเงาหนึ่งลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิงจากการเสียดสีกับอากาศ ทิ้งตัวลงมาจากสวรรค์ราวกับเทพเจ้า!

“ทิ้งดิ่งมหาสมุทร!!!”

...

พลเรือตรี โรลดี้ ร่วงลงกระแทกพื้นดาดฟ้าอย่างทุลักทุเล ทันทีที่เงยหน้าขึ้น เขาก็เห็นร่างดุจเทพเจ้าของ การ์ป

เลือดในกายอดไม่ได้ที่จะเดือดพล่าน!

“น่าสนใจ... น่าสนใจจริงๆ!”

ความตื่นเต้นแปลกประหลาดแล่นเข้าสู่สมอง

“เดินหน้าเต็มกำลัง! แค่ โกล D. โรเจอร์... เอาเรือเข้าไปใกล้ๆ ให้ คุณชายอย่างชั้น เดี๋ยวนี้!”

ท่ามกลางเสียงคำรามของเขา เรือรบทั้งลำเดินเครื่องเต็มสูบพุ่งไปข้างหน้า ภาพของ การ์ป ฉายซ้ำในหัวของ พลเรือตรี โรลดี้ หัวใจเขาเต้นรัว มองดูกระสุนปืนใหญ่ที่เหลืออยู่ข้างๆ เขาคว้าขึ้นมาหลายลูก เลียนแบบท่าทางของ การ์ป ตั้งท่าเหมือนพิชเชอร์มือฉมัง เหวี่ยงแขนเป็นวงกลมแล้วขว้างลูกปืนใหญ่ออกไป

“โมโมะ - กระสุนกระจาย 10 เท่า!”

ความแม่นยำของเขา... ดีกว่าของ การ์ป เยอะเลย!

ลูกปืนใหญ่ที่ขยายขนาดขึ้น 10 เท่า พุ่งเข้าใส่เรือของ กลุ่มโจรสลัดโรเจอร์ หลังจากเสียงระเบิดตูมตาม กลุ่มควันดำก็พวยพุ่งขึ้นมา...

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═