Chapter 536 ราชาโครงกระดูก.

"เซียนเซิงซือ เหล่าโครงกระดูกเหล่านี้ สามารถควบคุมได้หรือไม่?"จงซานที่หันหน้าไปมาเซียนเซิงซือ.

"ควบคุมโครงกระดูกไม่ใช่เรื่องอยาก!"เซียนเซิงซือเอ่ย.

"เช่นนั้นก็ควบคุมโครงกระดูกเหล่านี้ ไม่ให้โจมตีตำหนักหยินหยาง เปลี่ยนเป็นให้ปกป้องตำหนักหยินหยางแห่งนี้แทน!"จงซานที่สั่งการ.

"รับทราบ!"เซียนเซิงซือพยักหน้า.

จากนั้น เซียนเซิงซือที่บินออกไป พร้อมกับสะบัดแขนเสื้อ ปราณทมิฬที่แผ่ออกมาจากแขนเสื้อเซียนเซิงซือ แพร่สะบัดกระจายไปทุกทิศทุกทาง ขณะที่ปราณทมิฬล่วงหล่น อาบเหล่าโครงกระดูก ทันใดนั้นโครงกระดูกจะหยุดนิ่ง ไม่ขยับอีกต่อไป.

เซียนเซิงซือที่บินกระจายไปทุกทิศ กระจายปราณทมิฬ เพื่อควบคุมเหล่าโครงกระดูกที่มากมายไร้ขีดจำกัด.

จงซานที่นำหลินเซียว เซียนเซียนไปยืนอยู่ด้านหน้าตำหนักหยินเหยาง.

นี่คือสิ่งที่ต้องทำ เพื่อความปลอดภัยของตำหนักหยินหยาง สถานที่แห่งนี้จะไม่ปล่อยให้เกิดอุบัติเหตุได้อย่างแน่นอน สถานที่แห่งนี้คือกุญแจ มีเส้นทางเชื่อมต่อกับภพหยาง จึงจำเป็นต้องระมัดระวังให้ดี.

"จงซาน เจ้าต้องการให้โครงกระดูกเหล่านี้ทำอะไร? ปกป้องตำหนักหยินหยางงั้นรึ?"เซียนเซียนที่ถามด้วยความอยากรู้.

"ปกป้อง ยังไม่ใกล้เคียงนัก อย่างน้อยก็ไม่ให้มันเข้าโจมตีตำหนักหยินหยาง เมื่อพวกเราออกที่นี่ ตำหนักหยินหยางจะซ่อนตัวเอง นี่คือค่ายกลของผู้ฝึกตนฮวงจุ้ย ตำหนักหยินจะซ่อนตัวในทันที!"จงซานกล่าว.

ในเวลาเดียวกันนี้ เซียนเซิงซือที่บินตรงมาในทันที ใบหน้าที่ดูจริงจัง.

"ฝ่าบาท!"เซียนเซิงซือที่เอ่ยออกมาในทันที.

"มีอะไรอย่างงั้นรึ?"จงซานที่เห็นเซียนเซิงซือขมวดคิ้วจริงจัง.

"ฝ่าบาท เฉินพบรังปราณแห่งความตาย."เซียนเซิงซือที่ขมวดคิ้วไปมา.

"หืม? ที่ใหน?"

"รังปราณแห่งความตายนี้คืออะไร?"เซียนเซียนที่แสดงท่าทางงงงวย.

"เป็นพื้นที่กักกันในสถานที่แห่งนี้ พื้นที่ดังกล่าวจะเป็นศูนย์กลางปราณหยิน และรังปราณแห่งความตายนั้นก็ไม่ต่างจากของวิเศษ หรือเป็นสถานที่บำเพ็ญที่ยอดเยี่ยม และมีบางสิ่งที่ผนึกปราณแห่งความตายเอาไว้ด้านใน."เซียนเซิงซือกล่าว.

"แล้วมันต่างจากค่ายกลและผนึกอย่างงั้นรึ?"เซียนเซียนที่กล่าวสอบถามด้วยความสงสัย.

"ไม่ แตกต่างกัน ค่ายกลและผนึกนั้น ที่ด้านในและด้านนอกจะตัดขาดจากกัน ทว่ารังแห่งความตายด้านในและด้านนอกนั้นไม่ได้ตัดขาดจากกัน หนำซ้ำมันยังดูดซับปราณแห่งความตายจากด้านนอกเข้าไปด้านใน เพื่อหล่อเลี้ยงผู้ฝึกตนหรือของวิเศษที่อยู่ด้านใน."เซียนเซิงซือกล่าว.

"หลินเซียวเจ้าอยู่ที่นี่ หากที่นี่มีสถานการณ์คับขันให้ตามพวกเราได้! เอาล่ะ พวกเราจะไปดูกัน!"จงซานที่ออกคำสั่งในทันที.

"รับทราบ!"หลินเซียวที่รับคำในทันที.

จงซานและเซียนเซียนที่บินออกจากตำหนักหยินหยางพร้อมกับเซียนเซิงซือ ไม่ไกลออกไปนั้น พวกเขาก็ไปถึงสถานที่ดังกล่าว.

สถานที่รอบ ๆ นี้ มีบางอย่างที่พิเศษ ซึ่งไม่เห็นมีเหล่าโครงกระดูกระดับต้นป้วนเปี้ยนอยู่เลย.

จงซานที่จ้องมองไปยังเซียนเซิงซือ ส่วนเซียนเซิงซือที่สะบัดมือออกไปปล่อยปราณทมิฬแผ่พุ่งเข้าไปยังสถานที่ดังกล่าวในทันที.

ทันใดนั้น จงซานก็สามารถมองเห็นปราณทมิฬได้ ดูเหมือนว่ามันจะถูกหลุมดำบางอย่างดูดเข้าไป ไม่หยุด ด้านในนั้นมีหลุมดำที่คอยดูดซับ และเหล่าโครงกระดูกที่อยู่รอบ ๆ สถานที่แห่งนี้ต่างสวมชุดเกราะเหล็กหมวกโลหิต เพื่อปกป้องหลุมดำแห่งนี้เอาไว้.

"ฝ่าบาท ท่านเห็นหรือไม่? เหล่าโครงกระดูเหล่านี้สวนมากมีสีขาวเงิน และยังมีโครงกระดูกที่เป็นหัวหน้าที่มีสีเหลืองทองด้วย."เซียนเซิงซือกล่าวพิจารณาอย่างระมัดระวัง.

"โครงกระดูกสีทองอย่างงั้นรึ?"จงซานที่ขมวดคิ้วไปมา.

"โครงกระดูกสีทองและโครงกระดูกสีเงินนั้น เป็นโครงกระดูกที่เปิดเชาว์วิญญาณแล้ว ความแข็งแกร่งของโครงกระดูกเงินนั้นเทียบเท่ากับระดับหลอมกายธาตุของโลกมนุษย์ ส่วนโครงกระดูกสีทองนั้นเทียบได้กับระดับจักรพรรดิแท้ เห็นได้ชัดเจนว่ามีกองกำลังโครงกระดูกที่แข็งแกร่งคอยปกป้องที่นี่ไว้ เป็นไปได้ว่าหลุมดำแห่งนี้ล้ำค่าขนาดใหน บางทีอาจจะมีตัวตนที่น่าเกรงขามอยู่."เซียนเซิงซือที่ขมวดคิ้วแสดงท่าทางเป็นกังวล.

"เปิดเชาว์วิญญาณแล้วรึ? งั้นโครงกระดูกสีทองก็พบเราแล้ว อย่างงั้นรึ?"เซี่ยนเซียนที่แสงดท่าทางไม่เข้าใจ.

เซียนเซิงซือที่ส่ายหน้าไปมาและกล่าวออกมาว่า "เพราะรังปราณแห่งความตายนี้ยังไม่เปิดออกมา พวกเขาจึงยังไม่พบพวกเรา อีกอย่างเป็นเพียงแค่หมอกควันที่พุ่งผ่านเข้าไปก่อนหน้านี้ ดังนั้นพวกเขาจึงยังไม่เห็นพวกเรา."

จงซานที่หรี่ตาจ้องมอง จดจ้องหลุมดำที่อยู่ด้านหน้า.

"ฝ่าบาท ให้ทำอย่างไรดี? เปิดอย่างงั้นรึ?"เซียนเซิงซือที่กลืนน้ำลายอึกใหญ่.

"เปิด!"จงซานที่กล่าวอย่างไร้ลังเล.

จะให้เขานอนหลับสบายได้อย่างไร เมื่อตำหนักหยินหยางอยู่ในสถานที่แห่งนี้ แล้วไม่สามารถบอกได้ว่ามีอันตรายใดซ่อนอยู่.

จงซานที่ต้องการค้นหาข้อมูลต่าง ๆ ในทันที.

โครงกระดูกทองอย่างงั้นรึ? พวกมันกำลังปกป้องอะไร?

จงซานที่นำเซียนเซียนมายังเนินหุบเขาแห่งหนึ่ง เซียนเซิงซือที่นำดาบไม้ออกมา พร้อมกับอาบมันด้วยโลหิต ก่อนที่จะบริกรรมคาถาแปลก ๆ อยู่ ก่อนที่เขาจะปล่อยดาบไม้พุ่งตรงออกไป ดาบไม้ที่เป็นริ้วแสง พุ่งตรงไปยังกลางอากาศ.

ดาบไม้นั้นเหมือนกับดวงตะวัน ที่ล่วงหล่นลงมาจากบนเมฆ รังปราณแห่งความตายที่หนาแน่น ทันใดนั้นก็ค่อย ๆ แตกอออกมาในทันที.

ทะลวงเขตแดน รังปราณทมิฬเวลานี่ถูกเปิดออกมาในทันที ที่ด้านใน 16 โครงกระดูก ดวงตาที่ส่องประกาย ส่องแสงสีน้ำเงินออกมาในทันที.

"แค๊ก ๆ  ๆ  ๆ "

เหล่าโครงกระดูกมากมายที่หลับลึกมากว่าหมื่นปี ทันใดนั้นก็ค่อย ๆ ฟื้นคืนสติขึ้นมาช้า ๆ  ก่อนที่จะค่อย ๆ เงยหน้าขึ้นมา จ้องมองไปยังดาบไม้ ในเวลาเดียวกัน ดาบขนาดใหญ่ที่พุ่งขึ้นมาจากพื้น เพื่อปกป้องหลุมดำ พร้อมกับชี้ไปยังเซียนเซิงซือ.

เซียนเซิงซือเผยยิ้มออกมาเล็กน้อย แน่นอนว่าไม่หวาดกลัวเหล่าโครงกระดูกเหล่านี้แม้แต่น้อย.

เซียนเซิงซือที่สะบัดมือ นำโลงศพไม้ออกมา โลงศพที่วางอยู่บนพื้น.

"ตูมมมมมม"

"โลงศพที่ค่อยเปิดฝาออกมา ที่ด้านในมีฝุ่นและหมอกหนา ก่อนที่จะเผยให้เห็นเจียงซือที่มียันต์อักขระปิดหน้าอยู่.

เจียงซือที่สวมชุดขาวคลุมสีขาว เห็นเพียงแค่ดวงตา.

เซียนเซิงซือที่ขยับมือ ก่อนที่ยันต์จะลอยออกมา เจียงซือที่ลืมตาขึ้น ปราณพลังที่รุนแรงระเบิดออกมา.

ศพอรหันต์?

จงซานที่จ้องมองเจียงซือที่ทรงพลังน่าเกรงขาม แน่นอนว่านี้คือศพอรหันที่หลอมเสร็จแล้ว.

เจียงซือที่น่าเกรงขามนี้ ปราณความตายที่มีระดับสวรรค์แท้ ถึงแม้ว่าเซียนเซิงซือจะไม่ต้องใช้อะไร เพียงแค่เจียงซือระดับจักรพรรดิแท้มีเหรอที่จะเป็นคู่มือได้.

แรงกดดันที่น่าเกรงขาม กำลังกดข่มไปยังกองกำลังโครงกระดูดทั้ง 16 ตน.

โครงกระดูกสีทองที่ก้าวออกมาด้านหน้า ยืนอยู่ด้านหน้า ถึงแม้ว่าจะต้องเผชิญแรงกดข่มที่ทรงพลัง ทว่าโครงกระดูกสีทองกลับไม่แสดงท่าทางหวาดกลัว แม้นว่าด้วยแรงกดข่มตอนนี้จะทำให้โครงกระดูกสีทองสั่นไหวก็ตามที.

สายตาของทุกคนที่จดจ้องเป็นสายตาเดียวกัน จงซานที่จ้องมองเหล่าโครงกระดูกที่ปกป้องหลุมดำเอาไว้ ในหลุมดำนั้นมีสิ่งใดกัน?

15 โครงกระดูกเงินที่กำลังย่ำแย่ จากนั้นมันได้วางมือไปที่โครงกระดูกสีทอง.

ทันใดนั้น โครงกระดูกทุกตน ที่ส่องประกายแสงสีน้ำเงิน คาดไม่ถึงเลยว่ามันจะส่งพลังไปยังโครงกระดูกสีทองผ่านฝ่ามือ.

ภายในร่างของโครงกระดูกสีทอง และบนสมองของมัน แสงสีน้ำเงินที่ดูเหมือนว่าจะสว่างขึ้นเรื่อย ๆ  แม้แต่ปลดปล่อยแสงที่สว่างจ้าออกมา.

แทบจะในทันที โครงกระดูกสีแดงที่มีแสงสว่างจ้าเพิ่มขึ้น แม้แต่เพียงพอที่จะต้านทานแรงกดดันเจียงซืออรหันต์เอาไว้ได้.

15 โครงกระดูกสีเงินที่ล่วงหล่นล้มลงบนพื้นอย่างสมบูรณ์ กลายเป็นเพียงแค่ฝุ่นและสลายกระจายหายไป.

"เป็นไปได้อย่างไร? มอบเพลิงวิญญาณอย่างงั้นรึ?"เซียนเซิงซือที่กล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจ.

"เหล่าโครงกระดูกสีเงินที่ยอมสังเวยตัวเอง เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งกระดูกสีทองอย่างงั้นรึ? โครงกระดูกสีทองในเวลานี้มีแรงกดดันวิญญาณไมได้ด้อยกว่าเจียงซือของเซียนเซิงซือแล้ว."เซียนเซียนที่กล่าวออกมาด้วยความประหลาดใจ.

จงซานที่หรี่ตาจ้องมอง รู้สึกไม่ดีนัก.

โครงกระดูกสีเงิน มีเชาว์วิญญาณแล้ว โครงกระดูกสีทองเช่นกัน เห็นชัดเจนในเวลานี้ โครงกระดูกสีทองนั้นเห็นเจียงซืออรหันต์ทรงพลังกว่ามาก ทว่ามันไม่วิ่งหนีอย่างคาดไม่ถึง? แม้แต่ยอมตายแต่ก็ไม่ยอมหนีอย่างงั้นรึ?

"เซียนเซิงซือ เร็ว สังหารมันซะ!"จงซานที่สั่งการทันที.

"รับทราบ!"เซียนเซิงซือที่รับคำในทันที.

เจียงซืออรหันต์ที่พุ่งออกไป พร้อมกับเข้าปะทะโครงกระดูกสีทอง เร็วมาก แทบจะทันทีมันก็ปรากฏขึ้นที่ด้านหน้าโครงกระดูกสีทองแล้ว.

ดาบของโครงกระดูกสีทองที่ฟันไปยังร่างของเจียงซืออรหันต์.

"ตูมมมมมมมม"

ดาบยาวที่ระเบิดออกมาเสียงดัง โครงกระดูกสีทองที่ถูกกระแทกลอยออกไปกระแทกศิลาก้อนใหญ่.

ทว่าโครงกระดูสีทองนั้นยังคงลุกขึ้นมา แม้ว่าร่างของมันจะถูกกระแทกลอยออกไป มันที่ยังคงออกมาปกป้องหลุมดำเอาไว้.

"ฮึม ๆ  ๆ "

โครงกระดูกสีทองที่เต็มไปด้วยความโกรธ.

เจียงซืออรหันต์ที่ปล่อยฝ่ามืออกไป เป็นประกายแสงสีทองฟาดออกไปด้านหน้า.

"ตูมมมมมมมมมมมม"

โครงกระดูกสีทองที่ถูกกระแทกลอย ๆ ออกไปอีกครั้ง ในเวลานี้ แขนขวาของมันที่แตกหัก โครงกระดูกสีทองก็ยังไม่ยอมแพ้เช่นเดิม แม้ว่าร่างกายของมันจะแตกสลาย ทว่าตราบเท่าที่เคลื่อนที่อยู่ก็จะ พุ่งเข้าหาเซียนเซิงซือ ดูเหมือนว่ามันจะรับรู้ว่าเซียนเซิงซือนั้นเป็นผู้ควบคุมเจียงซือ มันจึงได้ตัดสินใจที่จะโจมตีเซียนเซิงซือแทน ทว่าความเร็วของมันเทียบได้กับเจียงซืออรหันต์อย่างงั้นรึ?

"ตูมมมมมมมมมมมมม"

ร่างของโครงกระดูกสีทองที่ลอยออกไปอีก ในเวลานี้เท้าขวาของมันที่ระเบิดออกมาเสียงดัง เจียงซืออรหันต์ยังคงพุ่งตรงไล่ตามมันไป.

"หืม!"จงซานที่อุทานออกมา.

เซียนเซิงซือที่ควบคุมเจียงซืออรหันต์มาอยู่ด้านหน้าของจงซาน.

จงซานที่เรียกเซียนเซิงซือ เขาไม่ต้องการจัดการโครงกระดูกสีทองแล้ว ทว่าที่ด้านหน้าหลุมดำเวลานี้ มีปราณทมิฬมากมายแผ่ออกมา ปราณทมิฬที่พุ่งออกจากหลุมดำไม่ได้สลายหายไปใหน ทว่ามันคล้ายเป็นเหมือนหนวด ที่กำลังคืบคลานจะกระจายไปทุกทิศ.

"ฝ่าบาท ภายในหลุมนั้นมีผู้ฝึกตนอยู่."เซียนเซิงซือขมวดคิ้วไปมา.

"โครงกระดูกสีทองที่มีเชาว์ปัญญา แม้นว่ามันรู้ว่าตัวเองสู่ไม่ได้ แต่ไม่ยินดีที่จะหนีไป ยังคงปกป้องหลุมนั้นอยู่ แน่นอนว่าภายในหลุมดำจะต้องมีผู้ฝึกตนที่ร้ายกาจอยู่!"จงซานที่ขมวดคิ้วไปมาขณะพูด.

"ปราณทมิฬหนาแน่นมาก."เซียนเซิงซือที่ชี้ไปยังหลุมดำที่กำลังแผ่ปราณทมิฬออกมา.

โครงกระดูกสีทองที่บินไปยังหลุมดำ พร้อมทั้งจ้องมองมายังทิศของจงซาน.

"ข้าสังหรณ์ใจไม่ดีเลย! พวกเรารีบไปกันเถอะ."เซียนเซียนที่ขมวดคิ้วไปมา.

“ไม่ได้ หลุมดำนี้อยู่ใกล้กับตำแหน่งตำหนักหยินหยางเกินไป จะต้องตรวจสอบให้ชัดเจน!”จงซานที่กล่าวออกมาอย่างเคร่งขรึม.

"ครืน ๆ  ๆ  ๆ  ๆ "

ทันใดนั้นผืนแผ่นดินที่สั่นไหว ในหลุมดำนั้น มีมือกระดูกที่ยื่นออกมา.

จากหลุมดำมีแขนกระดูกยื่นออกมา เหมือนว่ามีโครงกระดูกที่กำลังคลานออกมาจากหลุม.

"ราชา?"เซียนเซิงที่ตกใจอุทานออกมา.

"ราชาอะไร?"จงซานที่กล่าวสอบถามออกไป.

"ฝ่าบาท พวกเรารีบหนีกันเถอะ นั่นคือราชาโครงกระดูก นี่มันเป็นราชาโครงกระดูกได้อย่างไร?"เซียนเซิงซือที่อุทานออกมาด้วยความตกใจ.

โชคพวกเขาดีมาตลอด ทำไมเพิ่งมาถึงภพหยินกลับวิ่งมาพบกับราชาโครงกระดูก?

"ความแข็งแกร่งของราชาโครงกระดูกล่ะ?"จงซานที่สอบถามเซียนเซิงซือในทันที.

"ระดับสวรรค์แท้ นี่คือระดับสวรรค์แท้!"เซียนเซิงซือกล่าวออกมาในทันที.

ราชาโครงกระดูกมีระดับสวรรค์แท้อย่างงั้นรึ?

เป็นความจริง ฝ่ามือของกระดูกที่ยื่นออกมาจากหลุมดำ พลังความแข็งแกร่งนั้นยิ่งใหญ่มาก แม้แต่เซียนเซียนยังสัมผัสได้ถึงพลังที่น่าเกรงขาม ที่โถมกระหน่ำออกมา จนทำให้นางหน้าซีดทีเดียว ส่วนเซียนเซิงซือที่สะบัดมือ เรียกโลงศพออกมาเพิ่ม เป็นสองเจียงซืออรหันต์อีกสองตน.

ระดับสวรรค์แท้? ราชาโครงกระดูก? ทำไมพวกเขาถึงได้มาโผล่ยังสถานที่เช่นนี้? ใบหน้าของเซียนเซิงซือเปลี่ยนเป็นไม่ดีทันที.