Chapter 530 ต้าเจิ้งที่สั่นสะเทือนไปทั่วหล้า.

จงซานที่นำหานจื่อกวงออกมา.

ขณะที่เหล่าผู้สังเกตการณ์เป็นจำนวนมากเห็นค่ายกลแปดประตูกุญแจทองถูกยกเลิก หานจื่อกวงที่กลายเป็นคนตายล้มลงไป ทุกคนที่เต็มไปด้วยความตกใจ จงซานน่าเกรงขามจริง ๆ ? หานจื่อกวง ที่มีระดับราชันย์แท้ พ่ายแพ้อย่างงั้นรึ?

หนึ่งต่อหนึ่งพ่ายแพ้รึ? ไม่ จงซานมีภูตหยิงหลานคอยช่วย ทำให้สามารถชนะได้อย่างสมบูรณ์แบบ.

บนร่างของหานจื่อกวงนั้น เต็มไปด้วยบาดแผลมากมาย เสื้อผ้าขาดกระจาย บ่งบอกได้ว่าเป็นการต่อสู้ที่หนักหน่วงรุนแรงมาก แน่นอน หากแต่ยังมีสิ่งที่คนอื่น ๆ ไม่รู้อยู่ บาดแผลมากมายบนร่างของหานจื่อกวงนั้นเป็นจงซานตั้งใจสร้างขึ้นมานั่นเอง.

ขณะที่ทุกคนอุทานออกมาด้วยความประหลาดใจถึงความน่าเกรงขามของจงซานอยู่นั้น ที่ข้าง ๆ จงซานมีกลุ่มพลังงานแสงสีเขียวที่รวมตัวกันอยู่ ดูน่าสนใจเป็นอย่างมาก.

นั่นมันอะไรกัน?

กลุ่มแสงดังกล่าวนั้นจ้องมองเหมือนกับคน ๆ หนึ่ง.

หานจื่อกวง? นี่คือหานจื่อกวงรึ?

สายตาของทุกคนที่จ้องมองไปยังกลุ่มแสงสีเขียว นั่นมันหานจื่อกวง? ภูตหานจื่อกวง? จะเป็นไปได้อย่างไร? จงซานที่สังหารหานจื่อกวงแล้ว? เขาก็ยังไม่ยอมปล่อยร่างภูตไปอย่างงั้นรึ?

ที่ไกลออกไปนั้นกองทัพที่เข้าโจมตีเมือง ทัพต่าง ๆ ที่รุกเข้าไปในเมืองได้แล้ว องค์รักษ์ของจงซาน กู่เฉียนโหยว ผู้บัญชาการจินอี้เหว่ย ที่เข้ามาคุ้มกันจงซานข้าง ๆ ในทันที.

เห็นจงซานได้รับชัยชนะออกมา ทุกคนที่ตื่นเต้นดีใจเป็นอย่างมาก.

ต้องไม่ลืมว่าหานจื่อกวงคือผู้ฝึกตนราชันย์แท้ คือผู้เยี่ยมยุทธิ์ของทวีปศักดิ์สิทธิ์แห่งนี้ แม้ว่าจะมั่นใจในตัวฝ่าบาท ทว่าพวกเขาก็แอบกังวลใจเช่นกัน หากแต่เวลานี้ฝ่าบาทได้รับชัยชนะแล้ว.

จงซานที่ยกเลิกค่ายกลแล้ว ก่อนที่จะหันหน้ากวาดตามองไปยังรอบ ๆ  ด้วยสายตาที่ไม่แยแส.

ทีไกลออกไปนั้น เหล่าผู้สังเกตการณ์ที่เห็นจงซานกวาดตามองมา ถึงกับตัวสั่นสะท้าน เร่งรีบถอยหนีจากตำแหน่งดังกล่าวในทันที.

เสียงโหยหวน เจ็บปวดทรมานที่ดังก้องไปทั่วเมืองเทียนกวง นี่คือสงครามที่ดุร้าย ก่อนหน้านี้หนึ่งปีที่ผ่านมา ต้องบอกเลยว่าจงซานที่ไล่ล่าสังหารคนทั้งเมือง ทุกคนที่เกี่ยวข้องกับหานจื่อกวงต้องตาย และวันนี้ก็คือวันสุดท้ายของการชำระแค้นของจงซาน.

จงซานที่เป็นประมุขของต้าเจิ้ง จดจ้องพื้นที่รอบ ๆ อย่างเฉยเมย บ้านเมืองที่ถูกเผาไหม้ เพลิงที่โหมกระหน่ำ.

หานจื่อกวงได้ตายแล้ว!

เหล่าผู้สังเกตการณ์ต่างก็เห็นภาพที่เกิดขึ้นในเมืองเทียนกวง ราชวงศ์จักรพรรดิต้ากวงได้พังทลายแล้ว.

วาสนาเมืองเทียนกวงเวลานี้ ได้หายไปแล้ว ราชวงศ์จักรพรรดิต้ากวงกลายเป็นเพียงแค่เมืองหนึ่งเมืองในประวัติศาสตร์เท่านั้น.

ไม่นานหลังจากนั้น เมืองเทียนกวงถูกสังหารไปทั้งหมด เมืองถูกเผาไหม้จนสิ้น ไม่หลงเหลือสิ่งมีชีวิตและสิ่งก่อสร้างอีกต่อไปแล้ว.

หลังจากนั้นทัพทั้งหมดก็กลับมารายงานจงซานอย่างรวดเร็ว.

"เรียนฝ่าบาท ทุกคนในเมืองเทียนกวงถูกสังหารไปหมดแล้ว!"หลินเซียวที่กล่าวออกมาด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม.

"อืม!"จงซานพยักหน้า.

ก่อนที่จงซานจะโบกสะบัดมือ ให้หลินเซียวจับกุมร่างเนื้อของหานจื่อกวงและเซียนเซิงซือจับกุมดวงวิญญาณของหานจื่อกวง.

หลินเซียวที่ผูกรัดร่างของหานจื่อกวงอย่างรวดเร็ว ส่วนเซียนเซิงซือเป็นผู้ควบคุมดวงวิญญาณของภูตหานจื่อกวง.

จงซานที่ขึ้นไปนั่งบนบัลลังก์มังกร ก่อนที่จะจ้องมองไปยังกองทัพมากมายนับไม่ถ้วน.

"ออกเดินทาง!"จงซานที่ออกคำสั่งในทันที.

"โฮกกกกกก"

กองทัพขนาดใหญ่ที่คำรามออกมาเสียงดัง จงซานที่นำทัพมุ่งลงไปยังทางใต้ ตรงไปยังสถานที่หยิงหลานได้ตายไปนั่นเอง.

สถานที่ดังกล่าว ได้ทำการสร้างเป็นสุสานขนาดใหญ่โต เป็นตำหนักใหญ่ยักษ์ ที่ลานแห่งนั้น.

นี่คือลานไว้ทุกข์ต่อหยิงหลาน!

สองเดือนหลังจากนั้น บนลานไว้ทุกข์หยิงหลาน หลินเซียวที่นำร่างของหานจื่อกวง ส่วนเซียนเซิงซือที่นำภูตหานจื่อกวงมา.

"สับร่างของหานจื่อกวงเป็นชิ้น ๆ  ส่วนภูตหานจื่อกวงให้ปราณหยางแผดเผาซะ!"

กับคำสั่งของจงซาน เหล่าคนที่มีความสามารถบอกได้เลยว่าร่างหานจื่อกวงนั้นยังไม่ตายจริง ๆ  ภายในร่างยังมีเรือนหยางที่หล่อเลี้ยงร่างกาย วิญญาณก่อตั้งยังไม่ถูกทำลาย เพียงแต่วิญญาณเทวะไม่สมบูรณ์เพราะขาดดวงวิญญาณนั่นเอง.

สับร่างให้เป็นชิ้น ๆ !

แน่นอนว่าในเวลานี้จะต้องตกตายอย่างไม่ต้องสงสัย.

จักรพรรดิที่น่าเกรงขาม ในเวลานี้กำลังจะทำลายล้างผู้ฝึกตนระดับราชันย์แท้ ต่อหน้าผู้คนมากมายนับไม่ถ้วน.

นี่คือการสังหาร ประจานต่อคนมากมาย.

เหล่าผู้สังเกตการณ์ที่แฝงตัวในฝูงชนกำลังจ้องมอง ผู้ฝึกตนระดับราชันย์แท้ กำลังถูกลงดาบฉีกร่าง ภายในใจของทุกคนที่เต็มไปด้วยความรู้สึก นี่คือระดับราชันย์แท้อย่างงั้นรึ? ชะตาของผู้ฝึกตนระดับราชันย์แท้จะต้องมาจบเช่นนี้อย่างงั้นรึ?

น่าหวาดกลัว น่าหวาดหวั่นจนประทับลงไปในใจผู้คน ส่วนอีกฝั่งหนึ่งภูตหานจื่อกวงที่ถูกขังในค่ายกล เมื่อถูกเปิดออก ในเวลานี้ก็ได้รับปราณหยางจากแสงอาทิตย์สาดส่อง กำลังร้องโหยหวนเจ็บปวดทรมาน ร่างภูตที่กำลังเปลี่ยนไปเป็นปราณทมิฬ ไม่สามารถมองเห็นรูปเห็นร่างได้อีกต่อไป.

ภาพเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขย่าขวัญผู้คนที่พบเห็นเป็นอย่างมาก.

จงซานน่าหวาดกลัวจนเกินไป หานจื่อกวงที่นำความอัปยศมาสู่ตัวเอง เขาที่ถูกสังหารเก้าชั่วโคตร ต้ากวงถูกกำจัดจนสิ้น เมืองหลวงถูกเผาทำลาย ร่างของเขาถูกสับออกเป็นชิ้น ๆ  แม้แต่ดวงวิญญาณยังไม่สามารถไปจุติใหม่ได้ ต้องถูกปราณหยางแผดเผา.

น่ากลัว ราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้งบ้าคลั่งยิ่งนัก.

ในเวลานี้ ภาพเหตุการณ์บันทึกจากเหล่าผู้สังเกตการณ์ได้ส่งกระจายไปทั่วหล้า.

คนจำนวนไม่น้อยที่สนใจในสงครามในครั้งนี้ ทุกคนต่างก็คอยเฝ้ามาตั้งแต่ต้น ต้องการรับรู้ผลลัพธ์ของสงคราม ว่าจะเป็นใครกันที่กุมชัยชนะ จงซาน? หรือว่าหานจื่อกวง?

ตอนนี้ไม่จำเป็นต้องพูดแล้ว.

หลังจากจบสงครามในครั้งนี้ ชื่อของต้าเจิ้ง จะสั่นสะเทือนไปทั่วหล้า.

เป็นเพียงราชวงศ์จักรพรรดิ ราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้ง ใช้เวลาน้อยกว่าสามปีรวมดินแดนแห่งความวุ่นวาย ทำลายแปดราชวงศ์จักรพรรดิขนาดใหญ่ และราชวงศ์กษัตริย์นับร้อย และยังใช้เวลาไม่ถึงปี ทำลายล้างราชวงศ์จักรพรรดิต้ากวง ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นราชวงศ์ราชันย์.

สงครามในครั้งนี้ได้สั่นสะเทือนไปทั่วทวีปศักดิ์สิทธิ์!

เหล่าผู้บำเพ็ญชื่อเสียง ไม่มีใครที่จะไม่รู้จักราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้ง.

ราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้งทรงพลังน่าเกรงขาม ตอนนี้ภายใต้สวรรค์แห่งนี้ คงมีเพียงราชวงศ์จักรพรรดิตระกูลกู่เท่านั้นที่ยังพอเทียบได้!

ถึงแม้ว่าจะเป็นราชวงศ์ราชันย์ ในเวลานี้ก็ไม่คิดที่จะหาเรื่องพวกเรา.

ราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้ง เวลานี้ได้รับวาสนาแผ่นดินมากมายนับไม่ถ้วน.

ก่อนสงครามจะเริ่ม ไม่มีใครที่รู้จักราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้งด้วยซ้ำ ทว่าในเวลานี้เหล่าราชวงศ์ต่าง ๆ รับรู้และรู้สึกเกรงขามพวกเขาเป็นอย่างมาก.

ต้องไม่ลืมว่าราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้งที่ปรากฏออกมาไม่กี่ปี ไม่มีประวัติความเป็นมาที่ยาวนาน จะไม่ให้พวกเขาตื่นตะลึงได้อย่างไร.

จักรพรรดิจงซาน ผู้ฝึกตนที่ทรงพลังและร้ายกาจ เต็มไปด้วยความทะเยอทะยาน!

เผ่าอสูรคู่บารมี เผ่าหมาป่า นี่คือหนึ่งเผ่าอสูรขนาดใหญ่ที่สุดของทวีปศักดิ์สิทธิ์.

ห้ากองกำลังพิทักษ์ดินแดน พลังของพวกเขาเทียบเท่ากับราชวงศ์ราชันย์ได้เลย.

กับผืนแผ่นดินและอาณาเขตที่พวกเขายึดครอง มีขนาดเทียบเท่ากับราชวงศ์ราชันย์แล้ว และยังมีพลังอำนาจที่น่าเกรงขาม.

ทัพของต้าเจิ้งนั้น ดุร้ายทรงพลังผิดปรกติ พวกเขาที่สังหารคนทั้งเมือง จนโลหิตชโลมแผ่นดินจนกลายเป็นสายน้ำ.

แม้ว่าต้าเจิ้งจะก่อตั้งขึ้นมาไม่นาน ทว่าพวกเขาก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าราชวงศ์ที่มีประวัติความเป็นมา เวลานี้พวกเขาคงรอเพียงแค่เวลาที่จะเฉิดฉายเท่านั้น.

ผู้ยิ่งใหญ่แห่งทวีปศักดิ์สิทธิ์ อีกไม่นาน ก็จะมีราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้งปรากฏขึ้นมาอีกแห่งหนึ่ง.

สงครามของต้าเจิ้งนั้นสั่นสะเทือนไปทั่วหล้า!

สิ่งที่ทำให้ทุกคนประหลาดใจ ทำไมราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้งไม่ย้ายมายังดินแดนแห่งความวุ่นวายเลย? ทำไมถึงได้ตั้งเมืองหลวงบนเกาะ มันคุ้มค่าแล้วรึ?

ไม่มีใครรู้ว่าจงซานกำลังคิดอะไร.

............

ราชวงศ์จักรพรรดิยงเล่อ ห้องอักษรเมืองหลวง.

กู่เสวียนที่รับจดหมายพร้อมกับหยกบันทึกเหตุการณ์ ในเวลานี้ใบหน้าของเขาที่เปลี่ยนเป็นมืดครึ้มทีเดียว.

เหล่ากุนซือมากมายที่ยืนอยู่ไม่ไกล รู้สึกไม่ต่างกัน ภาพเหตุการณ์การถูกทำลายร่างเนื้อและดวงวิญญาณ ผู้ฝึกตนระดับราชันย์แท้ที่น่าเกรงขาม ไม่คิดเลยว่าจะจบเช่นนี้ เมืองขนาดใหญ่ถูกเผาทำลาย ร่างภูตที่ไม่สามารถกลับไปจุติกลับมาใหม่ได้? ในเวลานี้ทุกคน ที่ไม่รู้จะเอ่ยอะไรออกมาเช่นกัน.

"ไม่ช่วยหานจื่อกวง เป็นทางเลือกที่ถูกต้องอย่างงั้นรึ?"กู่เสวียนที่กล่าวสอบถามคนอื่น ๆ .

ฟ่านอี้พินที่ก้าวออกไปด้านหน้าในทันที "ฝ่าบาทตัดสินใจถูกต้องแล้ว หากว่าพวกเราช่วยเหลือหานจื่อกวง แม้ว่าจะไม่พ่ายแพ้ แต่รับประกันได้เลยว่าจะต้องได้รับความเสียหายอย่างหนัก! เช่นนั้นแล้วราชวงศ์จักรพรรดิยงเล่อของพวกเราจะเจริญรุ่งเรืองก้าวไปข้างหน้าได้อย่างไร!"

"ฝ่าบาทฉลาดหลักแหลม!"เหล่าข้าราชบริพารที่กล่าวออกมาพร้อมกัน.

กู่เสวียนที่จ้องมองไปยังทุกคน สูดหายใจลึกและกล่าวออกไปว่า "ออกไปได้แล้ว!"

กู่เสวียนมีความรู้สึกซับซ้อนมากมายหมุนเวียนอยู่ภายในใจ เขารู้สึกไม่ดีนัก มีความรู้สึกเสียใจเล็ก ๆ ปรากฏขึ้นในใจ ที่ไม่ได้ไปช่วยหานจื่อกวง นี่เป็นเรื่องที่ถูกต้องจริง ๆ รึ?

เหล่าราชวงศ์ราชันย์ ที่ได้เห็นหยกบันทึกในมือ ทุกคนได้แต่เงียบ นี่คือสงครามของราชวงศ์จักรพรรดิจริง ๆ รึ? คาดไม่ถึงเลยว่าจะน่าหวาดกลัวเช่นนี้ เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้งนั้นทรงพลังเทียบเท่ากับราชวงศ์ราชันย์เลย หนำซ้ำยังสามารถที่จะกดดันพวกเขาได้อีกด้วย.

ส่วนราชวงศ์สวรรค์ เหล่าเซิ่งซ่างไม่ได้ใส่ใจเท่าใดนัก.

ดินแดนแห่งความวุ่นวายและเขตแดนเดิมของต้ากวง ตอนนี้อยู่ภายใต้การดูแลของจงซานแล้ว และมีชื่อเรียกใหม่ว่า รัฐชิง!

รัฐชิง สถานที่แห่งนี้นับว่ามีขนาดใหญ่ไม่น้อย

ร่างแยกเงาจงซานได้นำกู่เฉียนโหยวกลับเกาะหมาป่าสวรรค์ ส่วนรัฐชิงในเวลานี้ มีอี้เหยี่ยน สุ่ยจิงและสุ่ยอู๋เหินเป็นผู้ดูแล.

กองกำลังต้าเจิ้ง ตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงฟื้นฟูดินแดนและทัพของตัวเองในรัฐชิงนั่นเอง.

ทัพขนาดใหญ่ทั้งสามถูกแบ่งออกให้ดูแลอาณาเขตต่าง ๆ ของรัฐชิง.

ราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้งที่เลือกที่จะเก็บตัวสั่งสมกำลังอย่างงั้นรึ? เหล่าราชวงศ์วาสนาที่อยู่รอบ ๆ เวลานี้ก็ตื่นตกใจเล็กน้อย จงซานจากไปแล้วรึ?

หลังจากผู้คนได้รับข่าวนี้ ทุกคนที่แสดงท่าทางงงงวย ทำไมจงซานถึงได้จากไปกัน?

จงซานที่กลับมายังเกาะหมาป่าสวรรค์.

เพราะว่าสถานที่แห่งนี้กำลังเตรียมการสร้างเรื่องที่สั่นสะเทือนสวรรค์อยู่นั่นเอง.

หนี่ปู่ซาที่ได้จัดเตรียมที่จะสร้างประตูเชื่อมต่อภพหยินและภพหยางเข้าด้วยกัน.

ที่ด้านนอกเหนือเมืองเสวียน มีอาณาเขตขนาดใหญ่ ได้เปิดพื้นที่ออกและสร้างสิ่งก่อสร้างขนาดใหญ่โตมโหฬารขึ้น.

ที่ใจกลางของสถานที่แห่งนี้ มีตำหนักขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง.

ตำหนักหยินหยาง!

ตำหนักหยินหยางนั้น อยู่ภายใต้การดูแลของเทียนเจียน ซึ่งตำหนักแห่งนี้ได้สร้างขึ้นมาด้วยวัตถุดิบต่าง ๆ มากมาย พื้นที่ด้านในดูหรูหราโอ่อ่าเป็นอย่างมาก จนน่าตื่นตะลึง.

จงซาน ที่ใช้ทรัพยากรมากมายในการสร้าง.

การก่อสร้างตำหนักแห่งนี้ ได้เชิญช่างฝีมือจากด้านนอกมากมาย และอยู่ในการควบคุมดูแลของเทียนเจียนที่มากความสามารถอีกด้วย.

เทียนเจียนหนี่ปู่ซา ผู้รับหน้าที่ดูแลและก่อสร้างตำหนักหยินหยางโดยเฉพาะ!

ที่ด้านนอกตำหนักหยินหยางนั้น เวลานี้มีจงซานที่ยืนกอดอกจ้องมองตำหนักขนาดใหญ่ ที่ด้านหลังมีเป่าเอ๋อ หลิงเอ๋อและกู่เฉียนโหยวและคนอื่น ๆ อีกหลายคน.

หนี่ปู่ซาในเวลานี้ได้แนะนำข้อมูลต่าง ๆ ให้กับจงซาน.

"นี่เรียกว่า เส้นทางหยินหยาง แม้ว่าจะก่อสร้างเสร็จสมบูรณ์ได้ ทว่าการใช้งานก็จำเป็นต้องใช้ศิลาวิญญาณระดับสูงถึง 900 ล้านในแต่ละครั้งที่เชื่อมต่อ."หนี่ปู่ซาอธิบาย.

ในการเปิดเส้นทางหยินหยาง? จะต้องใช้ศิลาวิญญาณระดับสูง 900 ล้านเลยรึ?

เทียนหลิงเอ๋อถึงกับต้องอ้าปากหวอทีเดียว  900 ล้านเลยรึ? ศิลาวิญญาณมากมายขนาดใหนกันที่ต้องนำมาใช้? เมื่อลองคิดดู มันมีขนาดเท่าภูเขาเลย ไม่ ๆ ต้องบอกว่าภูเขาสองลูกเลย.

ในการเปิดเส้นทางหยินหยางแต่ละครั้ง นับว่าใช้เงินไปไม่น้อย ไม่ ต้องบอกว่ามหาศาล เป็นจำนวนที่น่าหวาดผวามากกว่า!

" 900 ล้านรึ?อืม แล้วแต่ละครั้งไปได้กี่คน?"จงซานที่สอบถามออกไป.

"เก้าคน นับข้าด้วย ดังนั้นฝ่าบาทควรจะเลือกคนอีกแปดคน เพื่อเดินทางไปยังภพหยินด้วย."หนี่ปู่ซากล่าวออกมาอย่างจริงจัง

900 ล้านศิลาวิญญาณระดับสูง สามารถส่งคนเก้าคนไปยังภพหยินอย่างงั้นรึ? เรื่องนี้ นับว่าเป็นค่าใช้จ่ายที่แพงมาก!

"อืม ข้าจะพิจารณาอีกที เจ้าจัดเตรียมก่อสร้างให้เรียบร้อย จากนั้นก็แจ้งข้ามาว่าพร้อมเมื่อไหร่."จงซานพยักหน้ารับ.

"รับทราบ!"หนี่ปู่ซาที่รับคำในทันที.

จากนั้น จงซานก็พาทุกคนกลับไป.

"จงซาน ข้าต้องการไป!"ไม่ไกลออกไปนั้น เทียนหลิงเอ๋อที่เอ่ยออกมาในทันที.

"เจ้าไปไม่ได้!"จงซานที่ส่ายหน้าไปมา.

"ข้าต้องการไปพบท่านพ่อและท่านแม่!"ใบหน้าของเทียนหลิงเอ๋อที่บิดเบี้ยวขึ้นมาทันที.

ได้ยินคำพูดของเทียนหลิงเอ๋อแล้วเฉียนโหยวและเป่าเอ๋อเองก็จ้องมองจงซานด้วยความหวังเช่นกัน เดินทางไปยังภพหยินอย่างงั้นรึ? เพื่อที่จะค้นหาสมาชิกในตระกูลที่ตายไปแล้ว? สตรีทั้งสองเองก็มีคนต้องการเจอเช่นกัน.

"ไม่ได้ การเดินทางไปยังภพหยินนั้น เสี่ยงมากจนไม่สามารถประเมินได้ เจ้าไปไม่ได้ อาจารย์และอาจารย์หญิงนั้น ข้าจะไปหาเอง."จงซานที่ส่ายหน้าไปมา.

ได้ยินจงซานปฏิเสธแล้ว ปากเล็ก ๆ ของเทียนหลิงเอ๋อที่เบ้ให้เขา.

"ทำไมเจ้าไปได้ ข้าไปไม่ได้ล่ะ!"เทียนหลิงเอ๋อที่ไม่ยินยอม.