Chapter 525 อี้เหยี่ยนปะทะกองทัพแมลง.

ด้านนอกเมืองหลิวเหอเวลานี้ เหล่าผีดิบที่ตายไปกลับไม่ตายอีกครั้ง คาดไม่ถึงจะลุกขึ้นมาอีกรึ?

กองกำลังเจียงซือมากมายมหาศาลก่อนหน้านี้ก็น่าหวาดผวาแล้ว ไม่ใช่ว่ามันพ่ายแพ้ไปแล้วรึ? หรือว่าเพียงแค่เลือดเนื้อหายไป ไม่เคยได้ยินเลยว่ามีเจียงซือเช่นนี้ มันหมายความว่าอย่างไร?

นำเลือดเนื้อออกไป กลายเป็นโครงกระดูกก็ยังขยับได้อีกรึ?

"บัดซบ!"เสียงของทหารเมืองหลิวเหอที่หวาดผวาจนต้องตะโกนออกมาขับไล่ความกลัว.

ที่ไกลออกไปนั้น เหล่าผู้มาสังเกตการณ์ ในเวลานี้ต้องกลืนน้ำลาย ก่อนหน้านี้กองทัพแมลงก็น่าสะพรึงกลัวแล้ว ทุกคนที่คิดว่าเซียนเซิงซือจบสิ้นแล้ว เกี่ยวกับเรื่องนี้กำลังจะดังก้องไปทั่วทวีปศักดิ์สิทธิ์ ทว่าเหตุการณ์ก็เปลี่ยนไปอีกครั้ง.

เหล่าผู้สังเกตการณ์ได้ทำการบันทึกด้วยหยกบันทึก ก่อนหน้านี้เซียนเซิงซือคงจะไม่รอด คงจะตายทันที หากแต่เหตุการณ์ก็กลับไปไปกลับมาอีกครั้ง.

หมายความว่าอย่างไรกัน? สายตาของเหล่าผู้มาเยือนเบิกกว้างกลมโต นี่มันอะไร?กองทัพโครงกระดูกรึ?

ทั่วทั้งเมืองหลิวเหอเวลานี้ เต็มไปด้วยปราณแห่งความตาย ทุกคนที่คิดไปในทันทีเซียนเซิงซือไร้เทียมทานอย่างงั้นรึ? แล้วจะจัดการอย่างไร?

เหล่าโครงกระดูกเวลานี้ ทหารได้ชักดาบออกมาในทันที.

"ตูมมมมมม"

ทหารคนหนึ่ง ที่ปล่อยปราณดาบออกไป โครงกระดูกที่ลุกเป็นไฟในทันที.

ทหารคนดังกล่าวที่ชำเลืองมองตาโต จากนั้นก็กล่าวออกมาด้วยความตื่นเต้นดีใจ "โครงกระดูกอ่อนแอมาก เพียงแค่การโจมตีเดียวก็สังหารได้แล้ว ฆ่า."

"นักรบโครงกระดูก ปราณหยินไม่เพียงพอ หากอยู่ในภพหยินก็คงดี."เซียนเซิงซือส่ายหน้าพลางทอดถอนใจ.

เหล่าทหารสังเกตการณ์ต่างก็หายใจแฮก ๆ  จับจ้องมองเซียนเซิงซือที่ส่ายหน้าไปมา.

เป็นความจริง เหล่าทหารเมืองหลิวเหอที่เห็นโครงกระดูกอ่อน ก็เริ่มบุกโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ทำลายโครงกระดูกด้วยความตื่นเต้น.

ท้ายที่สุดแล้วกองกำลังของเมืองหลิวเหอที่บุกทะลวงตรงออกมา ทัพของพวกเขาทรงพลังแข็งแกร่งมาก จัดการเหล่านักรบโครงกระดูกได้อย่างง่ายดาย.

เหล่าทหารของเมืองหลิวเหอที่เต็มไปด้วยความฮึกเหิม หลังจากพบว่านักรบโครงกระดูกนั้นอ่อนแอมาก พวกเขาก็ทะลวงตรงมายังทิศทางของเซียนเซิงซือ.

"ฟู่ ฟู่"

เสียงภายในสนามรบที่ดังกระจายเต็มไปด้วยความสับสน เสียงแผ่ว ๆ ที่มีคนน้อยมากที่จะได้ยิน.

ที่กลางสนามรบ เสียงที่บอกว่าทหารโครงกระดูกเริ่มลดน้อยถอยลง พวกเขาที่จัดการเหล่านักรบโครงกระดูกได้ช้าลงเรื่อย ๆ .

ทหารคนหนึ่งที่เตะไปยังโครงกระดูก ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็กลายเป็นสีแดง พร้อมกับคำรามออกมาเบา ๆ  จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นท้องฟ้า ปลดปล่อยจิตสังหารที่รุนแรงออกมา จากนั้นก็พุ่งเข้าหาทหารคนอื่นที่อยู่ใกล้ ๆ  พร้อมกับกัดทหารคนอื่นอย่างบ้าคลั่ง.

ทันทีที่กัดทหารคนอื่น ๆ  ที่ใจกลางสนามรบก็วุ่นวายขึ้นมา ทหารคนอื่น ๆ ที่นิ่งงันจดจ้องมองไปยังตรงกลางสนามรบ.

"เจียงซือ เจียงซือ!"

ทหารคนหนึ่งที่ตะโกนออกไปเสียงดังลั่น.

เจียงซือ จากหนึ่งกลายเป็นสองและขยายออกไปเรื่อย ๆ .

จากนั้น สถานที่อื่น ๆ กองทหารหน่วยอื่น ๆ ที่ถูกส่งออกมาเก็บกวาดก็เป็นเหมือน ๆ กัน.

เจียงซือ เมื่อเหล่าทหารโดนกัดก็จะกลายเป็นเจียงซือ เวลานี้เจียงซือกลับมาเพิ่มจำนวนขึ้นอีกครั้ง มากขึ้นและก็มากขึ้น.

บนป้อมปราการ เจ้าเมืองที่จดจ้องมอง หัวใจสั่นไหวหวาดผวาขึ้นมาในทันที.

กองกำลังเจียงซือของเซียนเซิงซือได้ปรากฏขึ้นมาอีกแล้ว.

ทหารสังเกตการณ์ที่เห็นเซียนเซิงจัดการได้แล้ว ก็บินตรงไปยังแนวหลังทันที เพื่อกลับไปรายงานเกี่ยวกับแมลงที่กำลังเคลื่อนที่ไปหาจงซาน.

พวกเขาไม่สามารถล่าช้าได้ แม้ว่าจะส่งคนกลับไปก่อนหน้านี้แล้วก็ตาม.

วันถัดมา ทหารสังเกตการณ์ที่กลับไป ระหว่างทางที่เห็นธงรบของกองกำลังที่สอง.

อี้!

ทหารสังเกตการณ์ทั้งสอง หนึ่งคนที่ตรงไปยังกองกำลังของอี้เหยี่ยนในทันที ส่วนอีกคนหนึ่งที่ไม่รั้งรอตรงไปยังทัพของจงซาน.

วันที่สาม ค่ายใหญ่.

จงซานที่นั่งอยู่บนบัลลังก์มังกร จดจ้องมองไปยังทหารสังเกตการณ์ ซึ่งได้นำหยกบันทึกทั้งหมดมอบให้กับจงซาน.

ภายในห้องโถงนั้น มีแม่ทัพหลายคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ .

จงซานที่โบกมือให้ ทหารสังเกตการณ์ถอยออกไป จงซานยังจดจำภาพในหยกบันทึกได้ดีและส่งมอบแมลงที่ถูกแช่ในผลึกให้กับทุกคนได้ดูอีกด้วย.

"สายโลหิตแมลงอย่างงั้นรึ?"กู่เฉียนโหยวที่ขมวดคิ้วไปมา.

"เจ้ารู้จักอย่างงั้นรึ?"จงซานที่จ้องมองไปยังกู่เฉียนโหยว.

"อืม อาจกล่าวได้ว่านี่คือผู้สืบสายโลหิต เป็นสายโลหิตเซียนตกทอด ลูกหลานเซียน ผู้ใช้แมลงนั่นเอง."กู่เฉียนโหยวพยักหน้า.

คนอื่น ๆ  บางคนพอรับรู้มาบ้าง ทว่าบางคนไม่รู้เลย ทว่าเมื่อได้ยินคำพูดของกู่เฉียนโหยวก็ตื่นตกใจเช่นกัน.

"ผู้ใช้แมลงก็คงเหมือนกับเซียนเซิงซือผู้ใช้ศพ เขาที่ใช้แมลง ได้ยินมาว่าในอดีตนั้นเคยมีเซียนผู้ใช้แมลงผู้ควบคุม ผีเสื้อทองหกปีก เป็นแมลงอสูรที่ทรงพลังมาก แต่ละตัวมีพลังระดับก่อตั้งวิญญาณ สามารถขยายจำนวนออกมาได้ไม่จำกัด ทรงพลังน่าหวาดกลัวเป็นอย่างมาก!"กู่เฉียนโหยวกล่าว.

"เป็นเพียงสายโลหิตสืบทอดอย่างงั้นรึ?"จงซานสอบถาม.

"ไม่ ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเลี้ยงจักรพรรดิแมลงไว้ในร่างกาย ผสานเข้ากับจิตสำนึก ซึ่งจะทำให้คนเหล่านั้นสามารถควบคุมแมลงได้มากมายนับไม่ถ้วน."กู่เฉียนโหยวตอบ.

"หืม?จักรพรรดิแมลง."

"อืม ใช่แล้ว ตามข่าวลือ จักรพรรดิแมลงนั้นจะอยู่ในร่างกายของพวกเขา โดยมีแกนหยางเป็นที่หล่อเลี้ยงพวกมัน."กู่เฉียนโหยวกล่าวออกมาด้วยใบหน้าแปลก ๆ .

เลี้ยงแมลงในร่างกาย? ใช้ร่างกายตัวเองเป็นที่สิงสถิตของแมลง? เรื่องนี้ แม้แต่คิด ก็ทำให้ขนหัวลุกแล้ว.

"แมลงเหล่านี้ นับว่าน่าปวดหัวจริง ๆ !"หลิวเซียวกล่าวออกมาด้วยรอยยิ้ม.

ใช่แล้ว ผู้ใช้แมลง แม้นว่าจะไม่แข็งแกร่งมากมายนัก ทว่ากลับมีจำนวนที่ไร้ขีดจำกัด จะโจมตีอย่างไร? ทหารยากจะโจมตี มีเพียงแค่ปล่อยให้แมลงเข้ามาโจมตีเท่านั้น และหากว่าตกตายไป ศพก็จะกลายเป็นอาหารให้กับแมลง และจะเพิ่มจำนวนของมันขึ้นมาอีก จำนวนของมันที่เพิ่มได้อย่างไม่มีจำกัด น่าหวาดกลัวมาก แม้แต่กองกำลังเจียงซือขนาดใหญ่ยังถูกพวกมันกินไปทั้งหมด.

"ฝ่าบาท พวกเราควรจะหลบหรือไม่?"สุ่ยอู๋เหินกล่าวถาม.

จงซานที่บดบี้แมลงในมือ พร้อมกับส่ายหน้าไปมา "ข้าเชื่อว่าอี้เหยี่ยน มีวิธีจัดการ!"

"อืม!"ทุกคนที่พยักหน้าเห็นด้วย.

"ให้ทัพทั้งหมดเตรียมตัว ยกกำลังขึ้นทางเหนือ!"จงซานที่ออกคำสั่งทันที.

เดินทางขึ้นทางเหนือ เริ่มต้นไล่ล่าสังหารเมืองอื่น ๆ ต่อรึ? ทุกคนที่รับคำในทันที "รับทราบ!"

อี้เหยี่ยนภายในห้องโถง.

ทหารสังเกตการณ์ที่รายงานเรื่องทั้งหมดได้ถอยออกไปแล้ว เถี่ยเสวี๋ยที่นั่งอยู่ข้าง ๆ อี้เหยี่ยนในชุดสีเทาแต่งตัวเหมือนกับบัณฑิต ไม่ดูคล้ายกับจอมพลแม้แต่น้อย.

"เซียนเซิง พวกเราจะทำอย่างไรดี? แมลงเหล่านี้แปลกประหลาดมาก น่าเกรงขามนัก หากกองทัพของเราเคลื่อนที่ต่อไป จะต้องถูกมันกินอย่างแน่นอน แมลงเหล่านี้ น่าหวาดกลัว และยังมีจำนวนมหาศาล จนไม่รู้ว่าจะสามารถจัดการได้อย่างไร?"เถี่ยเสวี๋ยที่กล่าวออกมาพลางกลืนน้ำลายคำโต.

"ไม่ แมลงเหล่านี้กินซากศพเป็นอาหาร กินเพียงศพเท่านั้น ดูเหมือนว่าจะมีแมลงจักรพรรดิอยู่ แมลงจักรพรรดิที่คอยสั่งการ หากว่าไร้ซึ่งแมลงจักรพรรดิสั่งการล่ะก็ พวกมันก็จะตายไปในทันที อีกทั้งแมลงที่เกิดขึ้นมาเหล่านี้ยังมีปัญญาไม่สูง!"อี้เหยี่ยนที่ส่ายหน้าไปมา.

"แล้วตอนนี้ชายผู้ควบคุมแมลงยังตรงมาที่นี่แล้ว แม้แต่กองกำลังเจียงซือยังไม่สามารถขวางกั้นเอาไว้ได้! กองกำลังเจียงซือที่แข็งแกร่งเช่นนั้นยังกลายเป็นแค่ทัพธรรมดาไปแล้ว."เถี่ยเสวี๋ยที่กล่าวออกมาด้วยความกังวล.

"ไม่สามารถขวางได้ เพราะเจียงซือเป็นอาหารของพวกมันยังไงล่ะ แมลงเหล่านั้นกำลังมายังทิศทางของพวกเราแล้ว."อี้เหยี่ยนที่ส่ายหน้าไปมา.

"?เป็นไปได้อย่างไร?"เถี่ยเสวี๋ยที่กล่าวออกมาด้วยท่าทางประหลาดใจ.

"หลังจากจัดการกองกำลังเจียงซือแล้ว แน่นอนว่าพวกมันจะต้องมุ่งหน้าลงใต้ เพื่อทำลายทัพของต้าเจิ้ง."อี้เหยี่ยนที่หรี่ตาจ้องมอง.

"เช่นนั้น จะทำอย่างไร?"เถี่ยเสวี๋ยที่กล่าวสอบถาม.

"โปรดวางใจ แมลงเหล่านี้ แม้ว่าจะเคลื่อนที่ลงมาทางใต้เต็มกำลัง ทว่าด้วยจำนวนมหาศาลนั้น ความเร็วก็ไม่ได้มากมายนัก นำแผนที่มา!"อี้เหยี่ยนกล่าว.

"ครับ!"เถี่ยเสวี๋ยที่รับคำในทันที.

จากนั้น อี้เหยี่ยนที่กางแผนที่ออก พร้อมกับทำการวิเคราะห์และวางแผนการอย่างรวดเร็ว.

เซียนเซิงฉงที่มุ่งตรงลงมาทางใต้ พร้อมกับนำกองทัพแมลงที่มีมากมายมหาศาลมายังทิศใต้.

กองทัพแมลงที่ดำมืดปิดท้องฟ้า มืดครึ้ม ปิดแสงดวงอาทิตย์ดูน่าหวากลัวเป็นอย่างมาก เซียนเซิงฉงผู้มีสายโลหิตเซียน หลายต่อหลายรุ่น ท้ายที่สุดก็สามารถเปิดพลังสลายโลหิตได้.

เซียนเซิงฉงนั้นก่อนหน้านี้ได้คาดหวังว่าตัวตนของเขาจะกลายเป็นตัวตนที่ยิ่งใหญ่ไปทั่วหล้า โดยการใช้ราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้งเป็นสิ่งที่จะเพิ่มชื่อเสียงให้กับเขา.

กองกำลังของต้าเจิ้งแปดล้านคน จะต้องถูกกิน ไม่ให้เหลือแม้แต่คนเดียว.

ปิดท้องฟ้า มืดฟ้ามัวดิน ราวกับเมฆครึ้ม เสียงดังหึ่ง ๆ ที่สั่นสะเทือนไปถึงดวงจิต กลิ่นอายแห่งความตายที่แผ่ออกมา.

ตอนนี้ เซียนเซิงฉงที่ต้องการคู่ซ้อม ใครกันที่จะกลายเป็นเหยื่อของเขา.

วันที่สามตอนเช้าตรู่ ทันใดนั้น เซียนเซิงฉงที่มองเห็นฝ่ายตรงข้าม ทัพที่มีธงบัญชาการว่า.

อี้เหยี่ยน? กองกำลังที่สามของราชวงศ์จักรพรรดิต้าเจิ้ง? อี้เหยี่ยน!

เห็นธงบัญชาการแล้ว กองกำลังแมลงที่มากมายมหาศาล.

ภายในค่ายทหาร กองกำลังทหารระดับก่อตั้งวิญญาณผู้แบกเกี้ยวของอี้เหยี่ยนทันใดนั้นก็พาอี้เหยี่ยนบินจากไปในทันที.

อี้เหยี่ยนหนีอย่างงั้นรึ? เซียนเซิงฉงที่ไล่ตามไปอย่างไม่ลังเล.

จากนั้น ภายใต้การเตรียมการของอี้เหยี่ยน กองทัพแมลงพร้อมกับเซียนเซิงฉง ที่เบนทิศการเคลื่อนที่จากเดิมไปในทันที.

หลังจากนั้นครึ่งวัน.

ที่ยอดเขาแห่งหนึ่ง อี้เหยี่ยนที่ยืนกอดอก อยู่บนยอดเขา มีเถี่ยเสี๋ยที่คอยเป็นองค์รักษ์ดูแลความปลอดภัย.

เถี่ยเสวี๋ยที่จ้องมองไปยังพื้นที่ไกลออกไป ถึงกับอ้าปากค้าง แมลงมากมายขนาดนี้เลยรึ? ราวกับจะปิดผืนฟ้าและปฐพีเอาไว้ทั้งหมด.

มากมายจนสามารถเปลี่ยนเวลากลางวันให้กลายเป็นกลางคืนได้เลย.

ความมืดมิด เหล่าแมลงที่บินตรงมุ่งมายังทิศทางของเขา.

เห็นเหล่าแมลงที่มากมายนับไม่ถ้วน มากมายไร้ขีดจำกัดเช่นนี้ เถี่ยเสวี๋ยก็รู้สึกตื่นตกใจ หวาดผวาไปเช่นกัน.

อี้เหยี่ยนนั้นยังคงเป็นเหมือนเดิม จับจ้องมองไปยังเหล่าแมลงที่มากมายมหาศาล เผยยิ้มออกมาอย่างเย็นชาอีกด้วย.

ขณะที่แมลงเคลื่อนที่เข้ามาใกล้พวกเขา มากขึ้นและก็มากขึ้น.

ทันใดนั้นอี้เหยี่ยนก็โบกมือให้สัญญาณ.

กองกำลังของอี้เหยี่ยนที่เตรียมการเอาไว้ คนจำนวนมากที่ใช้วิชาบางอย่างสร้างลมขึ้นมา โบกพัดออกไปไม่ให้เหล่าแมลงเข้ามาใกล้.

"เปิด!"อี้เหยี่ยนที่ตะโกนออกไปเสียงดัง.

"ตูมมมมมมมมมมมมมม"

บนพื้นดิน เกิดระเบิดเสียงดังสนั่น เซียนเซิงฉงที่รู้สึกไม่ดีขึ้นมาในทันที ก่อนที่จะหันหน้าจับจ้องมองลงไปบนพื้น.

บนพื้นดิน แผ่นดินที่แตกแยกออกเป็นรอยขนาดใหญ่ แสงสีแดงที่ผุดขึ้นมาจากแผ่นดิน.

น้ำพุหยาง? นี่คือน้ำพุหยางอย่างงั้นรึ?