Chapter 524 แมลงกินศพ.

เมืองหลิวเหอ ในเวลานี้มีชายผู้หนึ่งที่สวมชุดสีน้ำตาลปรากฏขึ้นมาในทันที ใบหน้าของเขาที่ถูกปิดเอาไว้ด้วยฮูดปิดหน้า ร่างของเขาที่ถูกปิดกั้นเอาไว้ทั้งหมดไม่สามารถมองเห็นรูปร่างได้อย่างชัดเจน

อย่างไรก็ตาม หลังจากที่ชายในชุดคลุมสีเทาปรากฏขึ้น เขาได้นำตราทองคำออกมา.

ทหารทุกคนของเมืองหลิวเหอที่แสดงความเคารพในทันที.

นี่คือตราของทูตพิเศษวังหลวง ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ที่ได้มาจากหานจื่อกวงนั่นเอง.

พริบตาหลังจากนั้น ชายในชุดสีเทาก็เข้าควบคุมเมืองหลิวเหอทุกอย่างในทันที.

เซียนเซิงซือนำกองกำลังเจียงซือ บุกเข้าล้อมเมืองหลิวเหอ ร่างของเจียงซือ บนร่างของพวกมันที่เต็มไปด้วยปราณแห่งความตายที่เอ่อล้นออกมา ทำให้ทั่วทั้งเมืองหลิวเหอเต็มไปด้วยปราณแห่งความตายที่หนักหน่วง.

บนป้อมปราการที่เกิดความวุ่นวายขึ้น กองกำลังเจียงซือที่น่าเกรงขามกว่ามาแล้ว นี่คือกองกำลังเจียงซือที่น่าหวาดหลัว.

เกี่ยวกับกองกำลังของจงซาน กองกำลังเจียงซือคือกองกำลังที่ทำให้ทุกคนหวาดกลัว ฆ่าทั้งเมืองรึ? ไม่เลย นี่ไม่ใช่แค่ตายเท่านั้น ทว่าพวกเขาจะกลายเป็นเจียงซือที่ดุร้ายน่ากลัวอีกต่างหาก.

การเผชิญหน้ากับความตาย หาได้หวาดกลัวไม่ หากแต่เมื่อพวกเขากลายเป็นศพ ศพของพวกเขาก็จะกลายเป็นเจียงซือที่กระหายโลหิตไล่ล่าสังหารคนอื่น ๆ ไม่หยุด นี่ทำให้หัวใจของพวกเขาขวัญหนีดีฝ่อ.

ปราณแห่งความตายที่โผทะยาน เหล่าทหารบนป้อมเวลานี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัว.

"เซียนเซิงฉง พวกเราจะทำอย่างไรดี?" เจ้าเมืองเวลานี้จดจ้องมองไปยังชายในชุดสีเทากล่าวออกมาด้วยความตื่นกลัว.

[虫  Chóng แมลง.]

เซียนเซิงฉง ก็คือไพ่ตายเป็นทูตพิเศษที่หานจื่อกวงส่งออกมานั่นเอง.

"หวาดกลัวอะไร!"เซียนเซิงฉงที่เอ่ยออกมาท่าทางเย็นชา กล่าวออกไปต่อเจ้าเมือง.

"เรื่องนี้!"หัวใจของเจ้าเมืองที่สั่นไหว.

เซียนเซิงฉงที่จ้องมองเหล่าเจียงซือด้วยความเย็นชา เผยยิ้มออกมาเล็กน้อย ไม่ได้หวาดกลัว หรือ รู้สึกกระวนกระวายใด ๆ.

"พวกเจ้า สั่งคนทั้งหมดให้ถอยกลับไปด้านหลัง."เซียนเซิงฉงที่กล่าวออกมาในทันที.

"รับทราบ!"เจ้าเมืองที่รับคำสั่งในทันที.

พร้อมกับโบกมือให้เหล่าทหารทั้งหมดเข้ามาภายในป้อมปราการ ซึ่งบนกำแพงป้อมตอนนี้มีเพียงเจ้าเมืองและองค์รักษ์สองคน.

คนทั้งสามที่ยืนอยู่อย่างงงงวย ทว่าเซียนเซิงฉงที่เดินมาด้านหน้าคนทั้งสามโดยไม่บอกไม่กล่าว.

"ปัง!"

เซียนเซิงฉง สังหารองค์รักษ์ทั้งสองคนในทันที.

"เซียนเซิงฉง ท่านทำอะไร?"เจ้าเมืองที่อุทานออกมาด้วยความตื่นตกใจ.

"ข้าต้องการศพ!"เซียนเซิงฉงที่กล่าวออกมาคำเดียวโดยไม่สนใจเจ้าเมืองแม้แต่น้อย.

ได้ยินคำพูดของเซียนเซิงฉงแล้ว เจ้าเมืองที่ตื่นตกใจ ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืนด้วยหัวใจหวาดหวั่น ไม่กล้าโต้เถียง เพียงแค่ต้องการศพก็สังหารพวกเขาทันทีเลยเหรอ?เซียนเซิงฉงผู้นี้น่าหวาดกลัวเกินไปแล้ว.

เซียนเซิงฉงที่ยืนมือออกไปไปด้านหน้า เจ้าเมืองพบว่ามีแมลงออกมาจากแขนเสื้อของเขา เป็นแมลงที่มีสีดำทมิฬไต่ออกมา.

เซียนเซิงฉง? เซียนเซิงฉงซ่อนแมลงเอาไว้ในแขนเสื้ออย่างงั้นรึ?

ขณะที่เจ้าเมืองตื่นตกใจอยู่นั้น แมลงสีดำหลายตัวก็ไต่เข้าไปในศพทั้งสองแล้ว เจ้าเมืองที่จดจ้อง เห็นแมลงเหล่านั้นกัดกินใบหน้าของศพ พร้อมกับแทรกตัวเข้าไปข้างใน ชอนไชเข้าไปในศพ.

เห็นเช่นนั้นร่างกายของเจ้าเมืองถึงกับสั่นขนลุกไปทั่วร่าง นี่อะไร แมลงอะไรกัน?

ในเวลาเดียวกันนี้ ที่ไกลออกไปกองกำลังเจียงซือดูเหมือนจะมากขึ้นและก็มากขึ้น เจ้าเมืองในเวลานี้ตื่นตกใจเป็นอย่างมาก.

หลังจากนั้นหนึ่งก้านธูป เจ้าเมืองก็ต้องหวาดผวาอีกครั้ง ศพสองศพที่นอนอยู่บนพื้น ในเวลานี้ร่างของมันที่ขยับไปมา ศพที่พองขึ้น พร้อมกันกระตุกไม่หยุด.

"ออกมา!"เซียนเซิงฉงที่เอ่ยตะโกนออกมา.

"ปัง!"

ศพทั้งสองที่ระเบิดออกมา อย่างไรก็ตามที่ด้านในนั้นไม่มีเลือดเนื้อ เหลือแต่กระดูก ข้างในที่มีแมลงสีดำขนาดเล็ก ก่อนนี้มันเข้าไปไม่กี่ตัว พริบตาเดียวก็กลายเป็นพัน เป็นแสน เป็นล้านตัว.

เจ้าเมืองที่หวาดผวาถอยหลังเป็นระยะ ๆ .

นี่มัน เหล่าแมลงที่กินเลือดเนื้อเครื่องในศพ พร้อมกับแบ่งแยกออกมามากมายขนาดนี้เลยรึ? นี่มันแมลงอะไรกัน? น่าหวาดหลัว น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว.

พริบตาเดียว แม้แต่หนังของศพก็หายไป เหลือเพียงแค่กองกระดูกคนตาย กองกระดูกที่วางอยู่.

เจ้าเมืองจ้องมองกลุ่มก้อนแมลงที่มืดฟ้ามัวดิน เต็มไปหมด ความตื่นตกใจ หวาดผวายิ่งกว่าเจียงซือที่อยู่ไกลออกไปอีก น่าหวาดกลัวเกินไปแล้ว.

นี่มัน นี่มันแมลงอะไรกัน?

ขนทั่วร่างของเจ้าเมืองที่ลุกชูชันหนังหัวชาหนึบ.

จากนั้นเซียนเซิงฉงโบกมือ สั่งการแมลงหนึ่งล้านตน พุ่งตรงไปยังกองทัพเจียงซือ.

แมลงมากมายมหาศาล เจียงซือมากมายนับไม่ถ้วน.

ทั้งสองทัพเข้าปะทะกัน.

กองทัพเจียงซือ ปะทะ กองทัพแมลง!

นี่เป็นการเข้าปะทะกันที่น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก.

แมลงมากมายนับไม่ถ้วน กระจายออกไปรอบ ๆ  ดูเหมือนทัพแมลงจะร้ายกาจมาก เท่าที่เจ้าเมืองเห็น แมลงที่เข้ากัดกินเจียงซือ พริบตาเดียวเท่านั้นเจียงซือก็แตกโพละ แยกสลายกลายเป็นแมลงมากมายเพิ่มจำนวนมากยิ่งกว่าเดิม.

เซียนเซิงซืออยู่แนวหลัง พร้อมกับทหารสังเกตการณ์กลุ่มหนึ่ง ที่จดจ้องสืบข้อมูล เพื่อรายงานต่อจงซาน.

เมืองหลิวเหอนั้นอยู่ไกลออกไป ทำให้เซี่ยนเซิงซือมองไม่เห็นเหล่าแมลงขนาดเล็ก.

จวบจนเคลื่อนที่อยู่ห่างจากเมืองหลิวเหอเพียงห้าลี้ จึงพบสิ่งปรกติที่เกิดขึ้น.

ที่ด้านหน้า เจียงซือแนวหน้านั้น ทันใดนั้นก็กลายเป็นสีดำมืด พร้อมกับสลายหายไป ราวกับของเหลว ไม่ ดูเหมือนว่าจะเป็นแมลง เจียงซือถูกแมลงมากมายกัดกิน.

เป็นแมลงที่น่าหวาดกลัวมาก กัดกินเนื้อของเจียงซือ แทบจะในทันที เนื้อหนังที่เน่าเปื่อยทั้งหมดก็หายไป เหล่าเจียงซือที่ก้าวเข้าไปต่างก็ถูกกัดกินไปทั้งหมด.

ทัพหน้าเจียงซือในเวลานี้ ถูกกัดกินเหลือแต่กระดูก พร้อมกับล้มลงในทันที

"เอ๊ะ?"ทหารสังเกตการณ์ที่จ้องมองออกไปเผยท่าทางตื่นตกใจ.

สายตาของเซียนเซิงซือที่จับจ้องมองด้วยความตื่นตระหนก.

ดูเหมือนว่าที่ไกลออกไปนั้นเหล่าแมลงจะเพิ่มขึ้นมากมายในทันที.

ในเวลาเดียวกันแมลงเหล่านั้นก็ไต่มาเกาะยังร่างของทหารสังเกตการณ์.

"บังอาจ!"ทหารสังเกตการณ์ที่คำรามออกมาเสียงดังด้วยความโกรธ.

แมลงที่กัดผิวหนังของเขา ก่อนที่จะถูกทหารสังเกตการณ์ ปลดปล่อยแกนแท้ สังหารมันอย่างคาดไม่ถึง.

"กัดกินเนื้อหนังของศพอย่างงั้นรึ?"เซียนเซิงซือที่กล่าวออกมาด้วยท่าทางประหลาดใจ.

"ฮ่าอ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"

บนป้อมปราการเมืองนั้น เซียนเซิงฉงที่หัวเราะอย่างสบายใจ.

เพราะว่าในสามรบในเวลา ทัพหน้ากองกำลังเจียงซือ กลายเป็นกระดูก ถูกแมลงกัดกินไปหมด หนำซ้ำแมลงยังเพิ่มจำนวน ปกคลุมผืนฟ้ามากมายนับไม่ถ้วน.

"เซียนเซิงซือ ข้าขอไปรายงานเรื่องที่เกิดขึ้นกับฝ่าบาท ท่านมีคำพูดใดให้ข้านำไปหรือไม่?"ทหารสังเกตการณ์กล่าว.

ทหารสังเกตการณ์สามารถมองเห็นความน่ากลัวของแมลงเหล่านี้ได้ ดูเหมือนว่าแม้แต่กองกำลังเจียงซือยังยากจะต่อกร ร้ายกาจมาก รายกาจจริง ๆ  ด้วยความเร็วกัดกินเนื้อหนังของมัน และยังเพิ่มจำนวนมากขึ้นและก็มากขึ้นอีกด้วย.

นอกจากนี้ แมลงตัวเดียวก่อนหน้านี้ ยังสามารถกัดเนื้อของเขาได้ หากว่าเป็นหนึ่งล้านตัวล่ะ? ไม่ต้องบอกเลยว่าอันตรายขนาดใหน.

มีเจียงซือมากมายขนาดใหนที่มันกินเข้าไป นอกจากนี้มันยังเพิ่มจำนวนมากมาย เวลานี้ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า เห็นได้อย่างชัดเจนว่า กองทัพแมลงนี้ ราวกับหายนะเลยไม่ใช่รึ? น่าสยดสยองนัก ดูเหมือนว่าจะร้ายกาจกว่ากองทัพเจียงซือซะอีก.

"บอกกับฝ่าบาทว่า เมืองหลิวเหอ ข้าจะต้องยึดมาให้ได้อย่างแน่นอน บนท้องฟ้าเต็มไปด้วยแมลงที่ข้าไม่เคยเห็น ในเวลานี้จึงยังกำจัดไม่ได้ บอกฝ่าบาท แมลงเหล่านี้ กินศพเป็นอาหาร ข้าคิดว่าฝ่าบาทจะต้องเข้าใจ."เซียนเซิงซือกล่าว.

"รับทราบ!"ด้วยการผนึกแมลงไปในผลึก ทหารสังเกตการณ์ได้จากไปในทันที.

หลังจากเก็บแมลงสองตัวและหยกบันทึก ทหารสังเกตการณ์ก็บินจากไปอย่างรวดเร็ว.

เซียนเซิงซือที่ควบคุมเหล่าเจียงซือที่มากมายมหาศาลพุ่งตรงไปด้านหน้า ไม่ได้หวั่นเกรงแม้แต่น้อย แม้ว่าเหล่าเจียงซือจะตายไปก็ตาม.

ไม่มีใครรู้ว่าเซียนเซิงซือในเวลานี้คิดอะไรอยู่.

เจียงซือที่ถูกกินไปตัวแล้วตัวเล่า มากขึ้นและก็มากขึ้น.

เป็นภาพฉากที่สยดสยองมาก ที่ด้านนอกเมืองหลิวเหอเวลานี้เป็นการรบกันระหว่างเจียงซือและแมลง.

กับสงครามในครั้งนี้ เหล่าทหารมากมายที่จดจ้องภาพที่เกิดขึ้น.

"โฮกกกกกกกก"

เสียงของเหล่าทหารกำลังดังกึกก้องด้วยความตื่นเต้น กองกำลังเจียงซือที่กำลังถูกจัดการ น้องลงเรื่อย ๆ  จวบจนหยุดลง เสียงหัวเราะดังขึ้นในทันที.

จะไม่ให้พวกเขาตื่นเต้นได้อย่างไรเล่า? เหล่าแมลงมากมาย ตอนนี้เต็มท้องฟ้าไปหมด.

เจ้าเมืองที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นจดจ้องมองไปยังกองทัพแมลงที่ปกคลุมท้องฟ้า คราวแรกหวาดผวา ในเวลานี้ท่าทางเหล่านั้นหายไปไม่มีเหลือ และยังตะโกนเชียร์ด้วยซ้ำ เพราะว่ากองทัพแมลงในเวลานี้ได้กดดันฝ่ายตรงกันข้ามแล้ว.

เจียงซือ เจียงซือมากมายนับไม่ถ้วนนั้นได้หายไปแล้ว มันถูกเปลี่ยนเป็นกองกระดูกล่วงหล่นล้มลงไปบนพื้น ชนะแน่ คราวนี้ชนะแน่.

เจ้าเมืองที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ เหล่าเจียงซือที่ก้าวเดินตรงมาด้านหน้านี้ถูกกินไปหมดแล้ว เซียนเซิงฉงที่หรี่ตาจ้องมอง ขมวดคิ้ว หมายความว่าอย่างไรกัน?เซียนเซิงซือต้องการทำอะไรกัน?

ในเวลานี้เหล่าแมลงมากมายที่พุ่งตรงไปยังตำแหน่งของเซียนเซิงซือ.

เซียนเซิงที่ถือกระดิ่งควบคุมเจียงซือ ทหารสังเกตการณ์เวลานี้แสดงท่าทางกังวลใจ พวกเขาไม่คิดเลยว่าเซียนเซิงซือจะเดินอออกมา เซียนเซิงซือที่สะบัดมือคราหนึ่ง พร้อม ๆ ร่างกายของเขาปรากฏม่านแสงปกคลุมร่างกายตัวเองเอาไว้.

เหล่าแมลงมากมายไม่สามารถผ่านม่านแสงเข้าไปได้แม้แต่น้อย.

เหล่าทหารสังเกตการณ์ที่แสดงท่าทางตื่นเต้นขึ้นมา.

ที่ไกลออกไปใน เซียนเซิงฉงที่จ้องมองอย่างเย็นชา.

การปะทะกันของกองกำลังทั้งสองฝ่ายผ่านไปราว ๆ สี่ชั่วยาม.

สี่ชั่วยามที่ผ่านมานี้ เหล่าเจียงซือต่างก็ล้มลงกองเป็นกระดูกกระจายไปทั่วสนามรบ.

กองกำลังเจียงซือพ่ายแด้แล้วรึ? พ่ายแพ้อย่างสมบูรณ์เรียบร้อยแล้ว.

"เซียนเซิงฉงร้ายกาจนัก!"เจ้าเมืองที่กล่าวยกยอออกมาในทันที.

ใช่แล้ว กองกำลังผีดิบที่น่าหวาดกลัวนั้น เวลานี้ถูกเซียนเซิงฉงจัดการอย่างคาดไม่ถึง ไม่คาดคิดเลยว่าเซียนเซิงฉงจะร้ายกาจขนาดนี้.

"อืม ข้าจะไปยังค่ายของจงซาน พวกเจ้าเก็บกวาดอย่าให้เหลือ นี่ให้เป็นหน้าที่เจ้า!"เซียนเซิงฉงกล่าว.

"เซียนเซิงฉงโปรดวางใจ ข้าจะทำหน้าที่ให้ดีที่สุด!"เจ้าเมืองที่ตบหน้าอกกล่าวรับรองในทันที.

เซียนเซิงฉงพยักหน้ารับ.

จากนั้นเซียนเซิงฉงที่กลายเป็นกลุ่มก้อนสีดำ พร้อมกับลอยออกไป โดยมีแมลงที่หมุนวนรอบ ๆ ร่างกายของเขา บินไปบนท้องฟ้า.

เจ้าเมืองที่จ้องมองด้วยความตื่นตะลึง ไม่อยากเชื่อสิ่งที่เหิน เซียนเซิงฉงสามารถเปลี่ยนร่างเป็นแมลง หมายความว่าอย่างไรกัน?

เซียนเซิงฉงที่บินเข้าไปรวมตัวกับกองทัพแมลงที่ลอยอยู่บนท้องฟ้า.

เซียนเซิงซือไม่สามารถใช้เจียงซือเข้าโจมตีได้ ไม่สามารถทำอะไรได้ แล้วเขาจะจัดการเซียนเซิงฉงได้อย่างไร?

เซียนเซิงฉงนั้นไม่ใส่ใจเซียนเซิงซืออีกต่อไป เพราะว่าหน้าที่ของเขานั้นคือจัดการทัพของจงซาน เขาต้องการจัดการผู้นำทัพเท่านั้นซึ่งก็จะหมายความว่าพวกเขาจัดการต้าเจิ้งได้แล้วนั่นเอง.

ท้องฟ้าที่มืดครึ้มเต็มไปด้วยกองทัพแมลงที่ไร้ที่สิ้นสุด ตอนนี้ได้เคลื่อนที่ไปยังทิศใต้แล้ว ทัพของแมลงที่มากมายมหาศาล มีมากมายกว่าเดิมพันเท่า หรือแม้แต่ร้อยล้านเท่าแล้ว.

กองทัพแมลงมหาศาลกำลังพุ่งออกไป ตรงไปยังทัพของจงซาน.

ภายในสนามรบเมืองหลิวเหอ มีเพียงทหารสังเกตการณ์และเซียนเซิงซือ ตลอดจนเหล่าโครงกระดูกที่มากมายมหาศาล.

บนป้อมปราการเมืองในเวลานี้ เจ้าเมืองที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น.

"เปิดประตู ไล่ล่าเซียนเซิงซือ!"เจ้าเมืองที่คำรามด้วยความตื่นเต้น.

หากสามารถจับกุมเซียนเซิงซือได้ นับว่าเป็นความดีความชอบที่ใหญ่ยิ่ง ด้วยศรปราณทะลวง ห้าแสนดอก จะไม่สามารถจับกุมเซียนเซิงซือได้เลยเหรอ.

"เซียนเซิงซือ พวกเรารีบหนีกันเถอะ!"ทหารสังเกตการณ์ที่เหลือกล่าวออกมาด้วยท่าทางตื่นกลัว.

เซียนเซิงซือไม่ได้รีบเร่ง จ้องมองไปยังเหล่าคนที่พุ่งเข้ามา ไม่ได้รู้สึกหวาดกลัวแม้แต่น้อย เผยยิ้มอย่างเย็นชา พร้อมกับสั่นกระดิ่งอีกครั้ง.

"กริ๊ง ๆ  ๆ  ๆ  ๆ "

เจ้าเมืองที่อยู่ไกลออกไปจับจ้องมองเซียนเซิงซือที่สั่นกระดิ่ง พร้อมกับแค่นเสียงอย่างเย็นชา กองกำลังเจียงซือไม่มีแล้ว ยังจะสั่นกระดิ่งเพื่ออะไร? ทหารสังเกตการณ์ที่อยู่ข้าง ๆ เวลานี้ ต่างก็คิดว่าเซี่ยนเซิงซือต้องการทำอะไร?

กองกำลังเจ้าเมืองที่พุ่งตรงเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง.

เซียนเซิงซือที่ไม่เร่งรีบ ยังคงสั่นกระดิ่งไปมา ที่มุมปากเผยท่าทางเหยียดหยัน.

ทันใดนั้น เรื่องที่น่าหวาดผวาก็เกิดขึ้น ไม่ได้ด้อยไปกว่ากองทัพเจียงซือก่อนหน้านี้เลย ไม่ได้ด้อยไปกว่ากองกำลังแมลงก่อนหน้านี้อีกด้วยเช่นกัน.

บนพื้นดินก่อนหน้านี้ เนื้อหนังของเจียงซือที่ถูกแมลงแทะไป ทว่ายังคงเหลือกระดูกที่ล้มลงไปนอนบนพื้น ในเวลานี้ ทันใดนั้นมันกลับลุกขึ้นยืนอีกครั้ง.

น่าอัศจรรย์ใจนัก โครงกระดูกมากมาย กลับกลายเป็นมีชีวิต น่าสะพรึงกลัว หัวใจของทุกคนที่เต้นโครมคราม.จิตใจล่วงหล่นลงบนพื้น.

กองกำลังเจียงซือ เวลานี้มันได้เปลี่ยนไปแล้ว กลายเป็นกองกำลังโครงกระดูก!