บทที่ 1 มิสเตอร์นักดำน้ำ

บทที่ 1 มิสเตอร์นักดำน้ำ

“ลิงก์! ลิงก์! ตื่นได้แล้ว!”

ลิงก์ลืมตาตื่นขึ้น เขาปัดนิตยสาร Playboy ที่ปิดหน้าอยู่ออก แสงแดดอันเจิดจ้าแห่งไมอามีสาดกระหน่ำลงบนใบหน้าคมเข้มทันที จนเขาต้องหยีตาลงโดยสัญชาตญาณ

ข้างกายเขาคือ ‘เจ้าอ้วนเจมส์’ ในชุดเสื้อยืดชายหาดไซซ์ยักษ์ สวมหมวกเบสบอลทีม Miami Heat เอียงข้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวลขณะจ้องมองไปยังทะเลไกลลิบ

“มีเรื่องอะไร?”

ลิงก์บิดขี้เกียจ คว้าขวดน้ำแร่จากถังน้ำแข็งขึ้นมากระดกทีเดียวหายไปครึ่งขวด

“ก็แม่สาวที่ชื่อเทย์เลอร์คนนั้นน่ะสิ เธอดำน้ำไปเกือบสองชั่วโมงแล้วยังไม่โผล่ขึ้นมาเลย แถมไม่ได้พกถังออกซิเจนไปด้วย ฉันกลัวว่าเธอจะเป็นอะไรไป”

เจ้าอ้วนเจมส์ชี้มือไปยังผืนน้ำกว้าง

ที่นี่คือไมอามี ฟลอริดา... ใจกลางหาดทรายทองคำแห่งปาล์มเบย์

ร้านเช่าอุปกรณ์ดำน้ำ ‘เบเกอร์’

ลิงก์ เบเกอร์ คือผู้จัดการร้านแห่งนี้ และเจ้าอ้วนเจมส์คือหุ้นส่วนของเขา

“หายไปสองชั่วโมง? นายรู้ได้ไง?”

ลิงก์หันไปมองเจ้าอ้วนด้วยสายตาจับผิด

โซนนี้เป็นหาดสาธารณะ น้ำทะเลใสสะอาด คลื่นลมสงบ และมีแนวปะการังขนาดใหญ่อยู่ใกล้ชายฝั่ง เหมาะแก่การดำน้ำเป็นที่สุด แต่ละวันมีนักท่องเที่ยวมาเช่าอุปกรณ์นับไม่ถ้วน

ช่วงไฮซีซั่น ร้านเบเกอร์ปล่อยเช่าได้วันละกว่าสิบชุด ตอนนี้เป็นเดือนพฤษภาคมซึ่งเป็นฤดูท่องเที่ยวทางทะเล เฉพาะเช้านี้ร้านก็ปล่อยเช่าไปแล้วถึงหกชุด

คนลงน้ำเยอะขนาดนั้น ใครจะไปจำเวลาของแต่ละคนได้แม่นยำขนาดนี้?

ใบหน้าของเจ้าอ้วนเจมส์แดงซ่านเมื่อถูกจ้องมอง เขาขยับปีกหมวกแก้เก้อแล้วพูดตะกุกตะกัก

“ฉะ... ฉันเห็นน่ะสิ! เออ ก็ได้... ฉันสารภาพ เธาสวยมาก ผมสีทอง หุ่นดีอย่างกับนางแบบ ฉันเลยแอบมองเธอตั้งแต่เดินเข้าร้านแล้ว”

“......”

ลิงก์หัวเราะในลำคอ... ที่แท้ก็ตัณหากลับ

เขาหาวหวอด ทิ้งตัวลงนอนต่อแล้วพูดอย่างไม่ยี่หระ

“ไม่ต้องห่วงหรอก คนตัวสูงมักจะดำน้ำเก่ง ไม่เป็นไรหรอกน่า”

“ไปดูหน่อยเถอะเพื่อน ถ้ามีใครเป็นอะไรแถวนี้ ธุรกิจร้านเรากระทบแน่ เห็นแก่เงินดอลลาร์เถอะนะ ไปดูให้หน่อย”

เจ้าอ้วนเจมส์เขย่าไหล่เขา ส่งสายตาเว้าวอนน่าสมเพชจนลิงก์เริ่มอ่อนใจ

อยากให้ฉันไปตามหารักแท้ให้นายงั้นสิ? ไอ้นี่มันร้ายจริง ๆ

แต่เมื่อพิจารณาถึงความเสี่ยงทางธุรกิจ ลิงก์จึงยอมลุกขึ้นคว้าอุปกรณ์ดำน้ำสองสามชิ้น กระโดดขึ้นสปีดโบ๊ตแล้วออกไปค้นหาในเขตน้ำตื้นใกล้เคียง

ความลึกของน้ำแถบหาดสาธารณะไม่เกิน 60 เมตร กระแสน้ำนิ่ง คุณภาพน้ำใสแจ๋ว เหมาะสำหรับการดำน้ำสำรวจ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่ที่มาเล่นน้ำในไมอามีมักเลือกโซนนี้ ยกเว้นพวกบ้าดีเดือดไม่กี่คน

บรื้นน...

ลิงก์ขับสปีดโบ๊ตวนเป็นวงกลมในรัศมี 1-2 ไมล์ทะเลจากฝั่ง สายตากวาดมองความเคลื่อนไหวรอบด้าน

จนกระทั่งพบ ‘ยางรัดผมสีแดง’ ลอยอยู่ห่างจากฝั่ง 800 เมตร มีเส้นผมสีทองน้ำตาลเส้นหนึ่งพันติดอยู่

ลิงก์กวาดตามองไปรอบ ๆ ไม่พบศพลอยน้ำหรือสิ่งมีชีวิต ไม่สามารถระบุได้เลยว่าหญิงสาวคนนั้นหายไปไหน

ทางเดียวคือต้องลงไปดูใต้น้ำ

เขาคือ ‘ผู้ข้ามเวลา’

หลังจากย้อนเวลากลับมา สมรรถภาพร่างกาย ความอึด ความเร็ว และปฏิกิริยาตอบสนองของเขา... ล้วนวิวัฒนาการจนเหนือกว่าคนปกติไปไกลโข

การดำน้ำตื้นแค่นี้ เขาแค่พกอุปกรณ์พื้นฐานไม่กี่ชิ้นก็สามารถแหวกว่ายได้รวดเร็วดุจฉลาม

ช่วงบ่ายสองบ่ายสาม อุณหภูมิผิวน้ำสูงกว่า 20 องศาเซลเซียส เย็นสบายกำลังดี

ซูม!

ร่างของลิงก์พุ่งดิ่งลงไปลึกกว่าสิบเมตร

ผ่านม่านน้ำทะเลสีฟ้าใส เขามองเห็นแนวปะการังที่ก้นทะเล ฝูงปลาดาบ ปลาเกล็ดขาว และปลาริบบิ้นหลากสีสันแหวกว่ายผ่านพุ่มปะการัง

โลกใต้น้ำนั้นแปลกตาและอลังการ กระตุ้นสัญชาตญาณนักสำรวจ... แต่ก้นทะเลก็ซุกซ่อนอันตรายไว้มากมาย

ปะการังหนามแหลมคม แมงกะพรุนพิษ และดงปะการังไฟที่พร้อมจะแผดเผาผิวหนัง ล้วนเป็นศัตรูตามธรรมชาติของนักดำน้ำและเป็นจุดเสี่ยงเกิดอุบัติเหตุ

ลิงก์วนเวียนสำรวจรอบพื้นที่อันตรายเป็นวงกว้าง

ไม่เห็นคราบเลือด... ไม่มีใครติดอยู่ในดงปะการัง

คลื่นลมในย่านนี้สงบนิ่ง ความกังวลของเจมส์ดูจะเกินเหตุไปหน่อย

ซ่า!

เมื่อเขาโผล่พ้นน้ำ ชายหนุ่มคนหนึ่งที่สวมชุดดำน้ำตรา Baker ยืนยิ้มอยู่ที่ข้างสปีดโบ๊ต

“ไฮ มิสเตอร์เบเกอร์ มาดำน้ำเหมือนกันเหรอ?”

“เปล่า ผมมาตามคนน่ะ กำลังหาผู้หญิงผมทองตัวสูง ๆ ที่ใส่ชุดดำน้ำร้านเบเกอร์เหมือนกัน คุณเห็นเธอบ้างไหม?”

“อ๋อ เจอเมื่อครึ่งชั่วโมงก่อนครับ เหมือนเธอจะว่ายไปทางโน้น... ว่ายน้ำเร็วเอาเรื่องเลยล่ะ”

ลูกค้าหนุ่มชี้มือไปยังเกาะเล็ก ๆ ที่อยู่ห่างออกไปสองสามไมล์ทะเล

“รับทราบ ขอบคุณมาก!”

หลังจากร่ำลาลูกค้า ลิงก์ก็เร่งเครื่องสปีดโบ๊ตมุ่งหน้าสู่เกาะแห่งนั้น

เกาะนี้มีขนาดไม่ใหญ่นัก สูงจากระดับน้ำทะเลราวสิบเมตร จุดกว้างสุดไม่เกิน 500 เมตร รูปร่างคล้ายผลมะม่วง เต็มไปด้วยโขดหินสีดำและพืชพันธุ์เตี้ย ๆ บางครั้งเวลาน้ำขึ้นสูง เกาะนี้อาจจมหายไปทั้งเกาะ

ลิงก์ขับวนรอบเกาะ จนกระทั่งสายตาปะทะเข้ากับร่างของหญิงสาวตัวสูงบนโขดหินสีดำเรียบทางฝั่งตะวันออก

ผมของเธอเปียกโชก ชุดดำน้ำถูกถอดกองไว้บนโขดหิน เหลือเพียงบิกินีลายจุดบนเรือนร่าง

เธอสูงเกือบร้อยแปดสิบเซนติเมตร ผิวขาวเนียนละเอียด รูปร่างมีทั้งความเพรียวบางแบบเด็กสาว ผสมผสานกับความมีชีวิตชีวาและความเซ็กซี่ของวัยแรกแย้ม เหมือนดอกไม้ตูมที่รอวันเบ่งบาน... ดึงดูดสายตาอย่างปฏิเสธไม่ได้

หญิงสาวนั่งอยู่บนหิน น่องซ้ายมีเลือดไหลซึม ดูเหมือนเธอกำลังจะปลดสายชุดชั้นในเพื่อนำมาพันแผล แต่พอได้ยินเสียงเครื่องยนต์เรือ เธอก็รีบจัดมันให้เข้าที่

“เฮ้... ต้องการความช่วยเหลือไหม?”

“ค่ะคุณ! ขาฉันโดนหินบาด ฉันต้องการทำแผลค่ะ”

หญิงสาวตะโกนตอบเสียงดัง

ลิงก์ค่อย ๆ เทียบสปีดโบ๊ตเข้าใกล้ฝั่งเกาะ จอดเทียบโขดหินแล้วกวักมือเรียกให้เธอขึ้นมา

เมื่อหญิงสาวขยับเข้ามาใกล้ เขาถึงสังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายหน้าตาคุ้นมาก...

เหมือนซูเปอร์สตาร์ ‘เทย์เลอร์ สวิฟต์’

ดวงตาเรียวรีสีฟ้าดุจสุนัขจิ้งจอก มีกระสีน้ำตาลจาง ๆ แต้มอยู่ข้างจมูกโด่งรั้น ดูเยาว์วัยและสดใส

เมื่อนึกถึงที่เจ้าอ้วนเจมส์เรียกว่า ‘เทย์เลอร์’ บวกกับเทศกาลดนตรีชายหาดที่เพิ่งจัดขึ้นในไมอามี... มีความเป็นไปได้สูงว่าจะเป็น ‘น้องเทย์’ คนนั้นจริง ๆ

แต่ตอนนี้คือปี 2008 เทย์เลอร์เพิ่งเดบิวต์ได้ไม่ถึงสองปี เป็นแค่นักร้องเพลงคันทรีที่ยังไม่โด่งดังเปรี้ยงปร้างในวงการเพลงป๊อป

ดังนั้น ลิงก์จึงแสร้งทำเป็นไม่รู้จักเธอได้

“ไปโดนอะไรมา?”

“โชคร้ายน่ะค่ะ แค่เฉี่ยวปะการังนิดเดียว น่องก็โดนบาดแล้ว”

เธอกอดน่องขาวเรียวของตัวเองพร้อมบ่นอุบ สายตาจ้องมองแผลยาวสามเซนติเมตรที่มีเลือดไหลซึม

“ชุดดำน้ำของคุณเกรดไม่ดีพอ มันไม่เหมาะจะใส่ดำน้ำในโซนที่มีปะการังหนาแน่น”

ลิงก์เหลือบมองชุดดำน้ำข้างตัวเธอ มันเป็นเกรดไนลอนชั้นนอก แม้จะกระชับรูปร่างแต่คุณภาพด้อยกว่าผ้าไลครา  และค่าเช่าถูกกว่า

“เข้าใจแล้วค่ะ... ตอนเช่าชุด อีตาคนขายอ้วน ๆ นั่นบอกฉันว่าชุดนี้ทนทานพอจะลุยแถวนี้ได้สบาย แต่ที่จริงมันไม่ทนเลยสักนิด ฉันจะไปเอาเรื่องเขาค่ะ”

“คุณควรไปเอาเรื่องหมอนั่นแหละ”

ลิงก์ยิ้มมุมปาก... ไว้อาลัยให้เจ้าอ้วนล่วงหน้าสองวินาที

บรื้น...

สปีดโบ๊ตแล่นกลับมาจอดที่ท่าเรือสาธารณะ เจ้าอ้วนเจมส์รีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาถามไถ่อย่างเอาใจ

“มิสเทย์เลอร์! ไปโดนอะไรมาครับเนี่ย?!”

“ไหนคุณบอกว่าชุดดำน้ำนี่ทนทานมากไงคะ? แค่โดนปะการังนิดเดียวก็ขาดแล้ว แถมทำขาฉันเจ็บอีก คุณจะชดใช้ยังไงคะ?!”

หญิงสาวกอดอกถามเสียงเขียว จ้องหน้าเจ้าอ้วนที่ตอนนี้หน้าแดงก่ำไปหมด

เจมส์ลนลานจนเหงื่อแตกพลั่ก ไม้ไม้กระมือปัดป่ายพยายามอธิบาย

“ระ... ร้านเรามีชุดไซซ์ที่พอดีกับคุณแค่สี่ชุดครับ อีกสามชุดมีคนเช่าไปหมดแล้ว เหลือแค่ตัวนี้ตัวเดียว...”

“งั้นคุณก็ควรบอกฉันตรง ๆ สิคะ ฉันจะได้ไปเช่าร้านอื่น ร้านดำน้ำแถวนี้ไม่ได้มีแค่ร้านคุณร้านเดียวนะ เพราะคุณโกหก ฉันเลยไปซ้อมพรุ่งนี้ไม่ได้ เรื่องใหญ่มากนะเนี่ย คุณจะชดใช้ยังไงคะ?!”

เทย์เลอร์รุกไล่อย่างเกรี้ยวกราด

“ผม... ผม...”

เจ้าอ้วนถอยกรูดด้วยความกลัว พอเห็นลิงก์เดินหิ้วอุปกรณ์ตามขึ้นมาเหมือนเห็นพระมาโปรด เขารีบวิ่งไปหลบหลังลิงก์แล้วตะโกนชี้นิ้ว

“เขาเป็นเจ้าของร้านครับ! เรียกค่าเสียหายกับเขาเลย!”

“คุณเป็นเจ้าของร้านเหรอคะ?”

เทย์เลอร์หันขวับมามองด้วยความประหลาดใจ จ้องมองชายหนุ่มร่างสูงหน้าตาหล่อเหลาที่ดูไม่ค่อยพูดค่อยจาคนนี้

“ใช่ครับ ผมชื่อ ลิงก์ เบเกอร์ เป็นเจ้าของร้านดำน้ำเบเกอร์... เราเข้าไปคุยกันข้างในดีไหม?”

ลิงก์ส่งยิ้มจาง ๆ ให้

รอยยิ้มสว่างไสวและใบหน้าอันหล่อเหลานั้นทำเอาเทย์เลอร์ชะงักไปชั่วครู่ เธอโบกมือปัดอย่างเสียไม่ได้

“ช่างเถอะค่ะ... ถือว่าคุณช่วยฉันไว้”

“ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ ในร้านมีกล่องพยาบาล เดี๋ยวผมล้างแผลแล้วทำแผลให้ก่อน แผลไม่ลึกมาก สามสี่วันก็น่าจะตกสะเก็ดแล้ว”

ลิงก์ชี้ไปที่น่องของเธอ

“โอเคค่ะ ขอบคุณนะคะ”

เทย์เลอร์พยุงตัวเกาะแขนแกร่งของเขา ย่ำเท้าลงบนผืนทรายขาวนุ่ม เดินกะเผลกตามเข้าไปในร้านเบเกอร์

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล

จบตอน