บทที่ 9 พวกเรา เอซี มิลาน ขาดแคลนเงินสองล้านนั่นจริง ๆ นะเว้ย!

บทที่ 9 พวกเรา เอซี มิลาน ขาดแคลนเงินสองล้านนั่นจริง ๆ นะเว้ย!

เวลาสามทุ่ม มิลานเงียบสงบลงมากแล้ว

หลี่โม่ปั่นจักรยานไปตามถนนปูหินในย่านเมืองเก่าของมิลาน มุ่งหน้ากลับบ้านภายใต้แสงดาว

เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย

ในช่วงเวลานี้...

เขารู้สึกว่าเนื้อหาการฝึกซ้อมของเขาอยู่ในเกณฑ์ที่ยอมรับได้

ความสามารถในการทำประตูในฐานะกองหน้าของเขา อย่างน้อยทีมสตาฟโค้ชก็น่าจะเห็นได้ชัดเจน

แต่ทว่า...

ทั้งที่ทีมแพ้ 1–0 มาสองนัดติด...

หลี่โม่กลับไม่ได้รับโอกาส

เขาไม่มีชื่อติดทีมด้วยซ้ำ!

หลี่โม่ไม่เข้าใจเลยว่าทำไม

อย่างไรก็ตาม เขาก็ต้องพิจารณาอนาคตของตัวเองด้วย

เหลือเวลาอีกแค่สองวันก่อนตลาดซื้อขายจะปิด

บางทีเขาอาจต้องพึ่งเอเยนต์เพื่อช่วยหาสโมสรใหม่...แม้ว่าสัญญาฉบับปัจจุบันของหลี่โม่จะเป็นสัญญาอาชีพ

แต่ตามกฎระเบียบของ กัลโช่ เซเรียอา...

ผู้เล่นอายุต่ำกว่าสิบหกปีสามารถเซ็นสัญญาได้เพียงหนึ่งปีเท่านั้น

สัญญาปัจจุบันของเขาจริง ๆ แล้วเหลืออีกแค่ฤดูกาลเดียว...หลังจากอายุครบสิบเจ็ด เขาถึงจะสามารถเซ็นสัญญาอาชีพที่แท้จริงได้

ทว่า หากไม่มีหลักประกันเรื่องโอกาสลงสนาม...

หลี่โม่คงไม่ผลีผลามเซ็นสัญญาระยะยาวแน่

เขาจอดจักรยานพิงกำแพงลานบ้าน

ในบ้านสามชั้น มีเพียงไฟห้องนั่งเล่นที่เปิดอยู่

เมื่อได้ยินเสียงความเคลื่อนไหว มาร์ติน่าก็เดินลงมาจากชั้นบน

เธอปลดเป้สะพายหลังออกจากหลังลูกชายอย่างทะนุถนอม และปัดเศษหญ้าออกจากผมของเขา

“ลูกรัก น้ำร้อนพร้อมแล้วนะจ๊ะ ไปอาบน้ำแล้วพักผ่อนให้สบายนะลูก”

“ขอบคุณครับแม่”

หลี่โม่สวมกอดแม่ของเขา

มองดูแผ่นหลังของหลี่โม่ที่เดินจากไป...

มาร์ติน่าทำได้เพียงส่ายหน้า

เธอรู้ดีว่าลูกชายกำลังทำงานหนักเพื่อความฝันของเขา

ขณะแช่น้ำอุ่นสบายตัวในอ่างอาบน้ำ...

หลี่โม่เริ่มประมวลผลสิ่งที่ได้รับในช่วงเวลานี้

หลังจากครึ่งปีของการฝึกฝน...

แม้ฟุตเวิร์กและการควบคุมบอลจะยังเทียบไม่ได้กับเมื่อหกเดือนก่อน แต่อย่างน้อยก็ไม่ขัดหูขัดตาอีกต่อไป

ในแง่ของความเร็ว เมื่อมวลกล้ามเนื้อเพิ่มขึ้น เขาก็ค่อย ๆ เรียกความรู้สึกเหมือนเมื่อครึ่งปีก่อนกลับมาได้บ้าง

ความเร็วต้น แม้จะเพิ่มขึ้นอย่างช้า ๆ...

แต่ก็อยู่ในกระบวนการฟื้นตัวอย่างค่อยเป็นค่อยไป...ความสูง 1.91 เมตร ไม่ได้หมายความว่าจะเร็วไม่ได้ ปัญหาสำคัญคือการเปลี่ยนแปลงของจุดศูนย์ถ่วงและความถี่ก้าวเนื่องจากความสูงที่พุ่งพรวด รวมถึงการสูญเสียความเร็วต้นจากอัตราส่วนกล้ามเนื้อต่อน้ำหนักที่ลดลง

ในสนามฟุตบอล...

ความเร็วต้นในระยะสิบเมตร...

สำคัญยิ่งกว่าการสปีดร้อยเมตรเสียอีก

โดยเฉพาะสำหรับกองหน้า

บางครั้ง การออกตัวในช่วงแรกคือสิ่งสำคัญที่สุด

หากอัตราเร่งเร็วพอที่จะชิงความได้เปรียบในตำแหน่งได้ ก็มักจะเป็นตัวตัดสินแพ้ชนะได้เลย

ทักษะพื้นฐานและความเร็วต้นกำลังค่อย ๆ กลับมา

ปัญหาใหญ่ที่สุดของเขาตอนนี้มีสองอย่าง: ความอึดและประสบการณ์การแข่งขัน

ความอึดทำได้เพียงค่อย ๆ เสริมสร้างผ่านการฝึกซ้อม ยิ่งไปกว่านั้น หลี่โม่เดิมทีเป็นผู้เล่นสายความเร็ว ประเภทกล้ามเนื้อของเขากำหนดมาแล้วว่าไม่ใช่พวกยอดนักวิ่งระยะไกล ดังนั้นเขาจึงไม่หวังจะเป็นสัตว์ประหลาดจอมอึดแบบ เบ็คแฮม

ขอแค่มีพอใช้ก็โอเคแล้ว

ส่วนประสบการณ์การแข่งขัน...

มันจะได้มาก็ต่อเมื่อได้ลงแข่งจริงเท่านั้น

แต่ดูเหมือน อัลเลกรี จะมองไม่เห็นผลงานของเขาในสนามซ้อมเลย

“ฉันจะไปคุยกับอัลเลกรี!”

หลี่โม่สูดหายใจเข้าลึก

เหลือเวลาอีกแค่สองวันในตลาดซื้อขาย

ถ้าอัลเลกรีรับปากเรื่องโอกาสลงเล่นไม่ได้...

งั้นก็...

เขาจะไป

เช้าวันรุ่งขึ้น...

อัลเลกรีเพิ่งมาถึงห้องทำงาน

ยังไม่ทันจะได้นั่งก้นร้อน...

เขาก็ได้ยินเสียงเคาะประตู

“เข้ามา!”

อัลเลกรีนั่งลงบนเก้าอี้ทำงานแล้วตะโกนบอก

เมื่อประตูเปิดออก...

อัลเลกรีก็เห็นหลี่โม่ในชุดซ้อมที่มีเหงื่อท่วมตัว

รอยยิ้มจาง ๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขา “มาซ้อมพิเศษแต่เช้าอีกแล้วสินะ?”

“ครับโค้ช”

หลี่โม่กล่าว

“โค้ชรู้สถานการณ์ของผมดี ผมจำเป็นต้องเรียกความเร็วต้นและฟุตเวิร์กกลับมาให้เร็วที่สุด และความอึดของผมก็ต้องฟื้นฟูด้วย”

อัลเลกรีพยักหน้ารัว ๆ “นายรู้จุดอ่อนของตัวเอง นั่นดีมาก”

“งั้น หลี่ นายมาหาฉันมีธุระอะไรหรือเปล่า?”

ความจริงในใจอัลเลกรีรู้ดีว่าทำไมหลี่โม่ถึงมาหา

คำตอบของหลี่โม่ก็เป็นไปตามคาด “เฮดโค้ชครับ ผมหวังว่าจะได้รับโอกาสลงสนาม ผมเชื่อว่าผมพร้อมแล้ว”

ริมฝีปากของอัลเลกรีโค้งขึ้นเล็กน้อยเมื่อได้ยิน

เขาชอบสไตล์ตรงไปตรงมาแบบนี้

อย่างไรก็ตาม...

เขาจะไม่ให้คำสัญญาใด ๆ

เพราะในความคิดของเขา...

บทบาทของหลี่โม่ในฤดูกาลนี้คือกองหน้าอะไหล่

เขาจะได้รับโอกาสบ้าง

แต่ไม่มากนัก

เขาจะให้หลี่โม่ค่อย ๆ ปรับตัวเข้ากับฟุตบอลอาชีพ

ยังไงซะ เขาก็เพิ่งจะอายุสิบเจ็ด

และที่สำคัญกว่านั้น อัลเลกรีรู้ว่าการเจรจาระหว่าง เอซี มิลาน กับ แมนเชสเตอร์ ซิตี เกี่ยวกับการย้ายตัวของ มาริโอ บาโลเตลลี ได้เข้าสู่ขั้นตอนสุดท้ายแล้ว

ถ้า บาโลเตลลี ย้ายมา แดนหน้าของ เอซี มิลาน จะแน่นเกินไป

ถึงตอนนั้น...

อัลเลกรีจะจัดการปล่อยยืมตัวหลี่โม่ในช่วงตลาดหน้าหนาว

เขาคืออนาคตของ เอซี มิลาน

ไม่ใช่ปัจจุบัน

ดังนั้น เมื่อได้ยินหลี่โม่พูด อัลเลกรีจึงเอนหลังพิงพนักเก้าอี้เล็กน้อยแล้วยิ้ม “ฉันว่านายใจร้อนเกินไปนะหลี่ นายเพิ่งจะสิบเจ็ด นายยังมีอะไรต้องเรียนรู้อีกเยอะ”

“รักษาทัศนคติปัจจุบันของนายไว้ แล้วนายจะได้รับโอกาส นายต้องจำไว้ นายคืออนาคตของทีม”

หลี่โม่ส่ายหน้า “เฮดโค้ชครับ ผมไม่สนเรื่องอนาคตหรอก ผมเชื่อว่าตอนนี้ผมมีฝีเท้าดีพอที่จะเล่นให้ทีมได้แล้ว”

อัลเลกรีขมวดคิ้วเมื่อได้ยินแบบนั้น “หลี่ ฉันจะเป็นคนตัดสินใจเองว่าใครจะได้ลงเล่น ในฐานะเฮดโค้ช ฉันมีเกณฑ์พิจารณาของฉัน”

หลี่โม่เดินกลับไปที่สนามซ้อมด้วยความผิดหวัง

อัลเลกรียืนอยู่ริมหน้าต่างห้องทำงาน มองดูแผ่นหลังของหลี่โม่ที่เดินจากไป

เวลานี้ ผู้เล่นส่วนใหญ่ยังมาไม่ถึงสนามซ้อม

และหลี่โม่ก็เริ่มซ้อมกับลูกฟุตบอลอีกครั้งแล้ว

ผู้เล่นที่ขยันขนาดนี้ ย่อมสมควรได้รับตำแหน่งในทีม

แต่...

อัลเลกรีหวังจะได้กองหน้าที่เปี่ยมวุฒิภาวะมากกว่า

ถ้าหลี่โม่รู้ว่า “กองหน้าที่เปี่ยมวุฒิภาวะ” ในความคิดของอัลเลกรี คือ มาริโอ บาโลเตลลี...

เขาคงหัวเราะจนกรามค้างแน่

ในห้องทำงานผู้จัดการทั่วไปของ เอซี มิลาน...

กัลเลียนีเองก็มีเรื่องกลุ้มใจ

แมนเชสเตอร์ ซิตี ยืนกรานที่ 20 ล้านยูโร และไม่ยอมถอยแม้แต่ก้าวเดียว

กัลเลียนีเตรียมใจจะทุ่มสุดตัวกัดฟันจ่ายแล้วถ้า แมนเชสเตอร์ ซิตี ยอมลดราคาลงมาเหลือสัก 18 ล้าน

ยังไงเสีย การจากไปของ อิบราฮิโมวิช ก็ส่งผลกระทบอย่างใหญ่หลวงต่อ เอซี มิลาน

พวกเขาต้องการสตาร์ที่มีประสบการณ์ใน เซเรียอา และพิสูจน์ตัวเองในลีกอื่นมาแล้วเข้ามาร่วมทีม

แต่ โชคร้ายที่...

แมนเชสเตอร์ ซิตี เชื่อว่า เอซี มิลาน ขาดความจริงใจในการทำธุรกิจ

ความจริงใจ...

ความจริงใจมันราคาเท่าไหร่กัน?

นี่มันใช่ปัญหาเรื่องความจริงใจเรอะ?

“พวกคุณ เอซี มิลาน ขาดแคลนเงินแค่สองล้านนี่จริงดิ?”

ฟังสตัฟฟ์ของ แมนเชสเตอร์ ซิตี พูดเข้าสิ

ใช่สิ

พวกแกมันรวย พวกแกมันแน่

แต่กัลเลียนีแทบอยากจะสบถออกมา

เพราะ...

พวกเรา เอซี มิลาน ขาดแคลนไอ้เงินสองล้านนั่นจริง ๆ นะเว้ย!

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═