บทที่ 3 กำเนิดสามพี่น้อง

บทที่ 3 กำเนิดสามพี่น้อง

หนึ่งปีกว่าต่อมา คิเคียว ตั้งครรภ์อีกครั้ง

ไซคิ คุสุโอะ ท่ามกลางความวุ่นวายเรื่องการเรียน ในที่สุดก็ทำผลงานยอดเยี่ยมด้วยการปรับปรุงระบบตรวจจับระเบิดชนิดใหม่ จนได้รับโอกาสให้เข้าไปเยี่ยมแม่

พ่อบ้านบอกว่าน่าจะมีเด็กสองคน

แต่ด้วยตาทิพย์ที่เพิ่งฟื้นคืนมาในปีนี้ของ ไซคิ คุสุโอะ เขาเห็นว่าจริง ๆ แล้วมีเด็กถึงสามคน

ตาทิพย์ ก็เหมือนโทรจิต เป็นความสามารถติดตัวแบบพาสซีฟที่มีมาตั้งแต่เริ่มฟื้นพลัง เพียงแค่จ้องมองวัตถุก็จะกระตุ้นการทำงานของมัน ซึ่งนั่นหมายความว่า ณ ลานรวมพลพ่อบ้านตระกูลโซลดิ๊ก แค่เผลอมองแวบเดียว เขาก็เห็นมนุษย์เปลือยล่อนจ้อนเดินกันขวักไขว่ ไม่เกี่ยงเพศหรือวัย

คนปกติที่ได้ตาทิพย์มาอาจจะตื่นเต้นดีใจ แต่น่าเสียดายที่เขาเบื่อการเห็นคนแก้ผ้ามาตั้งแต่สามขวบในชาติที่แล้ว

ไซคิ คุสุโอะ จ้องมองท้องของ คิเคียว และระบุได้อย่างรวดเร็วว่ามีคู่แฝดเหมือนหนึ่งคู่ และอีกหนึ่งชีวิตที่แยกออกมา ซึ่งมีขนาดตัวใหญ่กว่าแฝดคู่นั้นเล็กน้อย... บางทีอาจเป็น มิลลูกี ที่เขาเบียดตกกระป๋องไปก็ได้

ทารกทั้งสามแข็งแรงมาก และอยู่ในท่าที่สมบูรณ์แบบ เขายังสังเกตดูร่างกายของ คิเคียว ด้วย ร่างของผู้ใช้เน็นนั้นแข็งแรงสุดยอดแม้จะตั้งครรภ์ ถึงขั้นมีพลังชีวิตพลุ่งพล่านรุนแรงเลยทีเดียว

การตั้งครรภ์ครั้งนี้ได้รับความสนใจอย่างยิ่งจากทุกคนในตระกูล

ก็แหงล่ะ ท้องที่แล้วดันได้ “ของเสีย” อย่าง ไซคิ คุสุโอะ ออกมานี่นา ตามความคิดของพ่อบ้าน พ่อกับแม่เองก็คงไม่อยากให้มีเด็กตัวเล็กบอบบางเกิดมาใน ตระกูลโซลดิ๊ก อีกแล้ว

‘ผมจะขอบคุณมาก จริง ๆ นะ ผมเองก็อยากเกิดในครอบครัวที่ธรรมดาสุด ๆ เหมือนกัน’

ไซคิ คุสุโอะ คิดในใจ

เวลาเยี่ยมแม่มีจำกัด ไซคิ คุสุโอะ จึงรีบออกจากห้องอย่างรวดเร็ว

ขณะเดินออกมาตามลำพัง เขาก็สวนกับ อิลลูมิ

“...สวัสดีครับ พี่ใหญ่”

อิลลูมิ พยักหน้า ดูออกว่าพอใจมาก

ให้ตายสิ ชอบให้เรียกว่าพี่ใหญ่จริง ๆ สินะ

“คุสุโอะ นี่ของนาย”

ช็อกโกแลตลิมิเต็ดอิดิชั่น ของอร่อยที่ทั้ง อิลลูมิ และเขาโปรดปราน

ไซคิ คุสุโอะ ในวัยนี้ต้องเริ่มกินยาพิษเจือจาง แม้มันจะไม่ค่อยมีผลกับร่างกายเขาเท่าไหร่ แต่มันดันไปรบกวนรสชาติอาหารนี่สิ

มีแค่พี่ชาย อิลลูมิ นี่แหละที่คอยเอาขนมบริสุทธิ์มาให้ แถมยังเป็นของดีที่ผ่านการคัดสรรมาอย่างประณีตด้วย

“ขอบคุณครับพี่ใหญ่ บุญคุณนี้ผมจะไม่ลืมเลยชั่วชีวิต”

“【ทุกครั้งที่เห็นของหวาน น้องดูน่ารักจัง】” เสียงในใจของ อิลลูมิ ดังขึ้น

“【อยากลูบผมจังเลยน้า】”

อิลลูมิ ยื่นมือออกมา แต่ ไซคิ คุสุโอะ หลบได้ตามสัญชาตญาณ

“【หืม? รู้ตัวด้วยเหรอ? ชั้นเพิ่งเรียนเทคนิคลบตัวตนมาแท้ ๆ ขนาดผู้ใช้เน็นที่เป็นเป้าหมายยังจับสัมผัสไม่ได้เลยนะ】”

...ร่างกายของ ไซคิ คุสุโอะ ชะงักกึก

ใครเขาใช้เทคนิคลบตัวตนตอนจะลูบหัวน้องชายกันฟะ?!

“【สงสัยนี่จะเป็นพรสวรรค์ที่มีติดตัวมาของตระกูลโซลดิ๊กสินะ】”

ไซคิ คุสุโอะ ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

“เอาล่ะ รีบกลับเข้าไปเถอะ ช่วงนี้อากาศเย็นลงหน่อยแล้ว” อิลลูมิ กล่าว

อันที่จริง หลังจากเริ่มเรียนหนังสือ ไซคิ คุสุโอะ ก็ไม่ได้แกล้งป่วยแบบจงใจขนาดนั้นแล้ว เขาใช้ผลการเรียนมากลบจุดด้อย และใช้พลังพิเศษเสริมภาพลักษณ์ความอ่อนแอทางกายภาพแทน ซึ่งก็ไม่มีปัญหาอะไร

ส่วนเรื่องเรียน มันไม่ได้ยากสำหรับเขาเลย

ความสำเร็จระดับนี้น่ะ แค่กระดิกนิ้วก็ทำได้แล้ว

ความจำระดับซูเปอร์ที่มีติดตัวมาก็เพียงพอจะทำให้เขาฉายแววอัจฉริยะด้านการวิจัยวิทยาศาสตร์ บวกกับแนวคิดบางอย่างที่เรียนรู้มาจากพี่ชายคนเดิมอย่าง คุสุเกะ เขาคิดว่าคงเล่นละครตบตาได้อีกสักสิบปีสบาย ๆ

ด้วยร่างกายที่พิเศษของ ไซคิ คุสุโอะ เขาจึงสามารถขลุกอยู่แต่ในบ้านได้ตลอดเวลา

เมื่อเทียบกับชีวิตเดิม มันกลับมีความสบายแฝงอยู่หน่อย ๆ ด้วยซ้ำ

วันเวลาผ่านไปทีละวัน และในขณะที่ คิเคียว ใกล้กำหนดคลอด หลายกลุ่มก็เริ่มจ้องจะเล่นงาน ตระกูลโซลดิ๊ก

ตระกูลโซลดิ๊ก เป็นตระกูลนักฆ่า แต่ไม่ใช่พวกที่ปิดบังชื่อเสียง หนำซ้ำยังเป็นตระกูลนักฆ่าอันดับหนึ่งของโลก ที่เปิดประตูบ้านอ้าซ่า ท้าทายให้ใครก็ตามที่อยากแก้แค้นดาหน้าเข้ามาได้เลย

ตระกูลโซลดิ๊ก ตั้งอยู่บนยอดเขาคูคูรู ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวชื่อดัง ตีนเขามักจะมีคณะทัวร์มาลงเสมอ และไกด์ก็จะแนะนำการมีอยู่ของ ตระกูลโซลดิ๊ก ให้นักท่องเที่ยวฟังอย่างเปิดเผย

“【เพราะน้องชายคนใหม่ใกล้จะคลอด ตระกูลโซลดิ๊กถึงขั้นระงับบริการรถบัสนำเที่ยวที่ตีนเขาเชียวนะ】”

“【นึกภาพออกเลยว่าสถานการณ์ตึงเครียดขนาดไหน!】”

...เสียงในใจนี้มาจาก อิลลูมิ

‘แค่ระงับรถบัสเองไม่ใช่เหรอ?’ ไซคิ คุสุโอะ เถียงในใจเงียบ ๆ

อย่างไรก็ตาม ก็มีพวกที่มีเจตนาแอบแฝงปะปนมาจริง ๆ นั่นแหละ

เมื่อโตขึ้น ระยะทำการของโทรจิตของ ไซคิ คุสุโอะ ก็ขยายกว้างขึ้น และหากจงใจเพ่งสมาธิ ตอนนี้เขาสามารถได้ยินเสียงในใจจากตีนเขาได้แล้ว

มีทั้ง ผู้ใช้เน็น และศัตรูจำนวนมาก

ความจริงแล้ว กิจกรรมที่มีศัตรูมาท้าตีท้าต่อยแบบนี้มีประจำทุกปี เขาเลยไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ เดี๋ยวพวกพ่อบ้านระหว่างทางก็จัดการได้เอง แถมในบ้านก็ยังมีกับดักอีกเพียบ

แต่มีอยู่คนหนึ่งที่ดูเหมือนจะเก่งกว่าปกติหน่อย...

“【พี่อิลลูมิ ดูเหมือนจะมีคนมาท้าสู้นะครับ】”

“หืม? งั้นเหรอ? 【เปิดบริการรถบัสแล้วเก็บค่าผ่านทางน่าจะดีกว่าแท้ ๆ】”

ในสายตาพี่มีแต่เงินเหรอครับ พี่ใหญ่?

“【มีเด็กใหม่เพิ่มมาตั้งสามคน ค่าใช้จ่ายต้องบานเบอะแน่】”

อิลลูมิ ในวัยสิบสองปีห่วงใยสถานะทางการเงินของครอบครัวเป็นอย่างยิ่ง

ไม่นาน อิลลูมิ ก็รายงานเรื่องนี้กับพ่อ ไม่แน่ใจว่าทำไมพ่อถึงเชื่อว่า อิลลูมิ วัยสิบสองสังเกตเห็นเรื่องนี้ได้ และทำไม อิลลูมิ ถึงเชื่อข้อมูลที่จู่ ๆ น้องชายขี้โรคก็บอกมา แต่พ่อบ้านคนหนึ่งก็ปรากฏตัวขึ้นทันที

สึโบเนะ พ่อบ้านเก่าแก่ของตระกูล ผู้ซึ่งดีต่อ ไซคิ คุสุโอะ มาก เธอห่วงใยเขาจากใจจริงเสมอ แต่ก็เข้มงวดเอาเรื่อง

“สึโบเนะ รอเดี๋ยว ผมจะไปด้วย”

“ไม่มีปัญหาค่ะ นายน้อยอิลลูมิ” สึโบเนะ กล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างนอบน้อม

หลังจากทั้งสองจากไป ไซคิ คุสุโอะ ที่รออยู่ยังคงรู้สึกสังหรณ์ใจแปลก ๆ

ตาทิพย์ของเขาเพิ่งกลับมาเมื่อไม่นานนี้ เขาเลยสงสัยว่าความสามารถมองระยะไกลจะใช้ได้หรือยัง

เขาหันหลังให้กำแพงแล้วลองใช้การมองระยะไกล เงื่อนไขการใช้งานคือต้องทำตาเข

สำเร็จ! ถ้าฝืนหน่อยก็ยังพอใช้ได้!

เขาเจอทีมกวาดล้างของ ตระกูลโซลดิ๊ก ที่รวมพลกันอยู่ตีนเขาทันที ข้าง ๆ ทีมกวาดล้างมีเด็กคนหนึ่งผมสีฟ้า ตัวไม่สูงมาก น่าจะรุ่นราวคราวเดียวกับ อิลลูมิ...

ไซคิ คุสุโอะ รู้แล้วว่าทำไมเขาถึงรู้สึกสังหรณ์ใจแปลก ๆ เสียงในใจของคนคนนั้นยังมีโทนเสียงแบบเด็ก แต่กลับมี เน็น ที่เทียบเคียงได้กับ อิลลูมิ

ต้องรู้ไว้ก่อนนะว่า อิลลูมิ ฝึก เน็น ตลอด 24 ชั่วโมงตั้งแต่วันที่ปลุกพลังตื่น แม้แต่ตอนนอนยังมีหินก้อนยักษ์แขวนอยู่เหนือหัวด้วยเชือกเส้นเดียว ตอนเริ่มฝึกใหม่ ๆ ไซคิ คุสุโอะ ต้องตื่นมาทุกวันด้วยความระแวงว่าพี่ใหญ่จะตายกะทันหัน แล้วภาระเสาหลักที่สองของตระกูลจะตกมาที่เขา

คนคนนั้นไล่ตามเครื่องจักรนักฆ่าอย่าง อิลลูมิ ทันได้ยังไง? แถมยังแต่งหน้าอีก ประหลาดชะมัด

แต่ยังไงซะก็ยังเป็นแค่เด็ก มี สึโบเนะ อยู่ด้วยต้องจัดการได้แน่นอน ไซคิ คุสุโอะ วางใจได้เปราะหนึ่ง

ในอีกด้านหนึ่ง การคลอดแฝดสามค่อนข้างทุลักทุเล แต่ทุกอย่างก็ผ่านไปได้ด้วยดี เสียงร้อง “อุแว้ อุแว้” ดังระงมออกมาจากในห้อง

มิลลูกี ผมดำ, คิรัวร์ ผมขาว, และ อารุกะ ผมดำ

ไซคิ คุสุโอะ ถอนหายใจ “มิลลูกี กลับมาแล้วก็ดี ค่อยยังชั่วที่ฉันยังไม่ได้ฆ่าใคร”

บรรยากาศในบ้านเปลี่ยนไปทันทีที่ คิรัวร์ เกิด

ความจริงดูจากสีผมของผู้นำตระกูลแต่ละรุ่น ก็พอจะเดาได้ว่าตระกูลนี้ดูจะยึดติดกับคนผมขาวให้เป็นผู้นำตระกูล อะไรกัน ยีนความแข็งแกร่งมันถ่ายทอดเด่นมาพร้อมสีผมหรือไง?

คนไม่รู้อาจจะนึกว่าเป็นโรคแก่ก่อนวัย...

เมื่อเทียบกับเสียงในใจรอบตัวที่พุ่งเป้าไปที่เรื่องสีผม ไซคิ คุสุโอะ ไม่ได้คาดหวังอะไรกับเด็กแรกเกิดเหล่านี้นอกจากคำอวยพรขอให้สงบสุข

เด็กชายตัวเล็กผมสีชมพูกับ เสี่ยวเซียง พ่อบ้านประจำตัว ยืนอยู่ไกลออกไปตรงระเบียงทางเดิน เขาขยี้ตาที่เริ่มปวดจากการใช้ตาทิพย์มากเกินไป ใบหน้ายังคงไร้อารมณ์เป็นนิจ

ยังไงก็ตาม... ยินดีต้อนรับนะ เหล่าน้องชายคนใหม่

โปรดติดตามตอนต่อไปฝากติดตามเพจ Ipe นิยายแปล จบตอน By. charcoal gray silver gold maya เพจ Ipe นิยายแปล ═❀═❀═❀═❀═❀═❀═