บทที่ 20 อีเวนต์ค่าความชอบปลดล็อก!

ฉางเล่อก้าวขึ้นบันไดทีละสามขั้น วางกระติกน้ำลงแล้วแปลกใจที่ไม่รู้สึกเหนื่อยเลยสักนิด

ในฐานะโอตาคุยุคใหม่มาตรฐาน เขาไม่ชอบออกกำลังกาย การออกกำลังกายที่เหนื่อยที่สุดในช่วงหลายปีมานี้ก็คือการเล่นเกมดนตรี

เขาสูงประมาณ 177 เซนติเมตร รูปร่างค่อนไปทางผอม เป็นพวกโอตาคุมืดมนที่ถ้าไปยิมแล้วยกดัมเบล 2.5 กิโลกรัมทำท่ากางปีก สักเซ็ตก็ต้องหอบแฮกๆ แล้ว

บวกกับสองปีนี้ต้องนั่งหน้าคอมพ์ปั่นนิยายวันละหลายชั่วโมง กินอาหารเดลิเวอรี่ทุกมื้อ แล้วไม่กลายเป็นคนอ้วนฉุก็ถือว่าบุญโขแล้ว

เมื่อก่อนทุกครั้งที่ไปกดน้ำ เขาต้องบ่นเรื่องซื้อกระติกน้ำผิดขนาดอยู่พักใหญ่

แต่ครั้งนี้กลับรู้สึกสบายตัวผิดปกติ?

ฉางเล่อเกาหัวแกรกๆ อย่างงุนงง

แต่คนคนนี้มี "จุดเด่น" ที่แตกต่างจากคนทั่วไปอยู่อย่างหนึ่ง — คือเป็นคนไม่คิดมากจนน่าเหลือเชื่อ

เทียบกับคนอื่นที่ต้องหาคำตอบให้ได้แม้จะต้องดำดิ่งสู่ทางตัน แต่ฉางเล่อเป็นประเภทที่ถ้าคิดไม่ออกก็โยนทิ้งไว้ข้างหลัง บทจะปิ๊งแวบเข้าใจขึ้นมาเมื่อไหร่ก็ถือว่าเป็นกำไรชีวิต

นิสัยนี้ช่วยให้เขาผ่านพ้นวัยเด็กและวัยรุ่นมาได้อย่างราบรื่น

ถ้าเก็บทุกเรื่องมาคิดใส่ใจ เด็กกำพร้าไร้พ่อขาดแม่อย่างเขาจะเผชิญหน้ากับพายุฝนอันบ้าคลั่งของวัยรุ่นได้อย่างไร?

โยนเรื่องนี้ทิ้งไปไว้หลังสมอง ฉางเล่อจัดข้าวของส่วนตัวเสร็จ ก็กลับมาหยิบมือถือที่วางอยู่บนโต๊ะ

อืม... ใน QQ มีข้อความที่ยังไม่อ่านค้างอยู่สองสามข้อความ

คนที่ส่งข้อความมาใช้ชื่อ QQ ว่า "Saber" ในยุคที่ QQ ค่อยๆ เลือนหายไปจากแอปแชทหลักของฉางเล่อ ยังอุตส่าห์เติม Super VIP ใส่กรอบรูปโปรไฟล์หรูหรา ใช้กล่องข้อความอลังการ โพสต์รูปเที่ยวรอบโลกและรูปเก๊กหล่อปิดหน้าลงใน Q-Zone คนคนนี้คือรองหัวหน้าห้องตอนมัธยมปลายของฉางเล่อ ชื่อจริงว่า เฉาเหลียงสิง

[Saber] อยู่ป่ะ?

ผ่านไปไม่กี่นาที

[Saber] ไม่ได้จะยืมตังค์ ตอบหน่อยดิ

ผ่านไปอีกไม่กี่นาที

[Saber] งานยุ่งเหรอเสี่ย?

[Saber] นักเขียนใหญ่กำลังไอเดียกระฉูดอยู่เหรอครับ?

น้ำเสียงเต็มไปด้วยการล้อเลียน อ่านแล้วรู้สึกตะขิดตะขวงใจชอบกล

ฉางเล่อนึกขึ้นได้ เรื่องที่เขาชอบเขียนนิยายถูกเพื่อนสนิทในตอนนั้นเอาไปคุยโวโอ้อวดตอนเขาอายุ 17 ปี ชั้น ม.5

แน่นอน ฉางเล่อที่ไร้ตัวตนในสมัยเรียนนั้น "ไม่คู่ควรที่จะเขียนหนังสือ" หรอก

ดูเหมือนจะมีแต่พวกคนดังในโรงเรียนเท่านั้นแหละถึงจะคู่ควรกับเรื่อง "เท่ๆ คูลๆ" อย่าง "การเขียนนิยาย"

ดังนั้นหลังจากเรื่อง "ฉางเล่อเขียนนิยาย" แดงขึ้นมา สิ่งที่รอรับเขาอยู่ไม่ใช่สายตาชื่นชม แต่เป็นการล้อเลียนที่แฝงความประสงค์ร้าย

คำว่า นักเขียนใหญ่ จอมปราชญ์ ถูกพูดด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ยถากถาง แม้แต่ครูประจำวิชายังเอ่ยถึงในคาบเรียนบ่อยๆ แล้วเทศนาสั่งสอนด้วยน้ำเสียงของผู้หวังดีว่า: การเรียนคือหนทางที่ถูกต้อง อย่ามัวแต่คิดเพ้อเจ้อเรื่องโน้นเรื่องนี้

ดังนั้นการล้อเลียนและถากถางจึงอยู่เป็นเพื่อนเขาตลอดช่วง ม.6 ที่เหลือ

หลายปีผ่านไป ฉางเล่อมีอิสรภาพทางการเงินจากการเขียนนิยายออนไลน์

และตอนนี้เขาแค่อยากจะพูดประโยคเดียวว่า—

ไอ้พวกนักเขียนกระจอกๆ ไม่ใช่คนเท่คนคูลอะไรหรอกเว้ย!

ฉางเล่อจ้องมองข้อความไม่กี่บรรทัดนั้นอยู่ครู่หนึ่ง ไม่เข้าใจว่าอีกฝ่ายต้องการสื่ออะไร

เยาะเย้ย? ถากถาง?

หรือว่ามีธุระจริงๆ?

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเขา ฉางเล่อ?

ถ้ามีเรื่องสำคัญก็คงพูดตรงๆ ไปแล้ว ถ้าไม่พูดตรงๆ แสดงว่าไม่ใช่เรื่องสำคัญ

เขาปัดหน้าจอขึ้นออกจาก QQ ทำเป็นมองไม่เห็นไปซะ

จะไปเสียเวลาเล่นลิ้นกับคนไม่สนิททำไม?

สู้ไปหาเมียใหม่ดีกว่า

อืม เหล่าเมียใหม่

...

[บทที่ 1 · การไถ่ถอนของสตรีศักดิ์สิทธิ์ผู้เข้าตาจน · ฉากที่ 3 · ดาบแห่งการพิพากษา ชี้ไปทางทิศใด? สำเร็จแล้ว]

[ได้รับ: ยันต์ผู้ภาวนา*2, ม้วนคัมภีร์เพิ่มประสบการณ์ (เล็ก)20, เหรียญทองเกาะ2000, หีบเลือกวัสดุเลื่อนขั้น (ระดับต้น)*10...]

[ศรัทธาแห่งฉางเล่อได้รับการยอมรับจากคนกลุ่มเล็กๆ ในสหพันธรัฐสิบสามเกาะ]

[ท่านสามารถสลับประเภทแผนที่เพื่อดูสถานการณ์การแพร่ขยายของศรัทธาได้]

[เมื่อระดับการเผยแผ่ศรัทธาในแผนที่ที่ปลดล็อกปัจจุบันถึง 50% จะปลดล็อกแผนที่พื้นที่โดยรอบ และรับผู้ภาวนาจากพื้นที่โดยรอบได้]

อ๋อ~

ด้านล่างแผนที่โลกมีไอคอนลูกศรคู่สำหรับสลับโหมดเพิ่มขึ้นมา

พอกดเข้าไป แผนที่ "ปกติ" เดิมก็เปลี่ยนเป็นแผนที่ "ศรัทธา"

บนแผนที่สหพันธรัฐสิบสามเกาะ ถูกยึดครองด้วยบล็อกสีต่างๆ ทั้งขนาดเล็กและใหญ่

ฉางเล่อกดที่แผนที่เพื่อดูเทพเจ้าหลักที่คนในพื้นที่นั้นนับถือ

มีทั้งเทพธิดาจันทรา เทพแห่งการเก็บเกี่ยว เทพแห่งการล่าสัตว์ ฯลฯ แต่ศรัทธาหลักที่ครอบครองสหพันธรัฐสิบสามเกาะไม่ใช่เทพธิดาจันทราที่เมืองจันทร์เสี้ยวเคยนับถือ แต่เป็นบล็อกสีน้ำเงินคราม — เทพแห่งท้องทะเล โพไซดอน

ก็เป็นประเทศหมู่เกาะนี่นะ เข้าใจได้

ส่วนบล็อกสีทองเข้มที่เป็นตัวแทนศรัทธาแห่งฉางเล่อครอบครองพื้นที่เพียงส่วนเล็กๆ ของสหพันธรัฐหมู่เกาะนี้

ส่วนใหญ่มีศูนย์กลางอยู่ที่เมืองจันทร์เสี้ยว และแผ่ขยายออกไปรอบนอกเพียงเล็กน้อย

ดูท่าทางกว่าจะกลายเป็นศรัทธาหลักของประเทศเล็กๆ นี้ได้ ฉางเล่อคงต้องเจอกับศึกหนักแน่

แต่เทียบกับเรื่องนี้ สิ่งที่ฉางเล่อสนใจมากกว่าคือคำเตือนอีกข้อหนึ่ง

[ค่าความชอบของผู้ภาวนา 'ลูเน็ต' เพิ่มขึ้นเป็น 25%]

[อีเวนต์ค่าความชอบ "ประมวลกฎหมายกุหลาบ" ปลดล็อกแล้ว]

[ท่านสามารถเริ่มภารกิจนี้ได้ในอีเวนต์ค่าความชอบ หากทำภารกิจสำเร็จจะได้รับแต้มศรัทธา, ค่าสถานะเพิ่มเติมของผู้ภาวนา, "การตัดสินใจที่ชาญฉลาดยิ่งขึ้น" ของผู้ภาวนา และรางวัลอื่นๆ]

[คำเตือน! หลังจากอีเวนต์ค่าความชอบเปิดใช้งาน จะปิดตัวลงภายใน 72 ชั่วโมงในเวลาเกม โปรดรีบดำเนินการให้เสร็จสิ้น]

[หากพลาดอีเวนต์ค่าความชอบภายในเวลาที่กำหนด จะทริกเกอร์อีกครั้งในจุดเชื่อมโยงถัดไป หากพลาดอีเวนต์ค่าความชอบสองครั้ง ค่าความชอบของตัวละครนั้นจะถูกปิดถาวร!]

"แจ๋วไปเลย!"

ไม่นึกว่าสุ่มได้อาวุธประจำตัวแล้วจะเพิ่มค่าความชอบตัวละครได้ด้วย!

แต่การตั้งค่าแบบนี้ก็ปกติแหละนะ!

ก็นั่นมันอาวุธ 6 ดาวระดับสูงสุดเชียวนะ ถ้าฉางเล่อได้มา ก็คงซาบซึ้งน้ำตาไหลพรากเหมือนกัน!

แต่การตั้งค่าภารกิจค่าความชอบของเกมนี้ก็แปลกดีแฮะ

พลาดสองครั้งก็จะไม่เปิดอีกเลย?

โหดเอาเรื่องเหมือนกันนะเนี่ย

ฉางเล่อไม่ได้รีบร้อนกดเริ่มภารกิจค่าความชอบทันที แต่สลับมุมกล้องไปมองเมืองจันทร์เสี้ยว

ทุกคนในเมืองกำลังทำอะไรกันอยู่บ้างนะ?

ไม่เจอกันแป๊บเดียว ในเมืองก็ถูกทำความสะอาดเรียบร้อยแล้ว

นอกเมืองมีการก่อกองไฟเผาศพ ส่งคืนร่างของเหล่าขุนนางผู้ดีตีนแดงที่เติบโตมาบนกองเงินกองทองกลับสู่เทพธิดาจันทรา

ฉางเล่อเห็นภารกิจส่งตัวละครที่ทำเสร็จแล้ว

[ลาดตระเวนรายวัน] เพื่อรับประกันความปลอดภัยรอบเมืองจันทร์เสี้ยว ทางเมืองจะส่งหน่วยลาดตระเวนสองหน่วยสลับกันลาดตระเวน 12*2 ชั่วโมง

[ซื้อเสบียงอาหาร] อัศวินไรอันหาช่องทางซื้อเสบียงได้แล้ว แต่... สรุปคือ เราต้องหาหัวหน้าทีมที่หมัดหนักๆ หน่อย

[ทำความสะอาดเมือง] หลังสงคราม เราต้องการคนมาช่วยเก็บกวาดซากปรักหักพังและศพที่กองพะเนินในเมือง คนเหล่านี้จะได้รับมันฝรั่งเพิ่มหนึ่งหัวและซุปถั่วหนึ่งชามในคืนนี้ แม้จะไม่ถูกต้องนัก แต่เราก็พยายามอย่างเต็มที่แล้ว

ฉางเล่อกวาดตามองภารกิจยิบย่อย กดเปิดรายการส่งตัวละคร ลากอัศวินนกน้อยที่กำลังว่างงานเข้าไปในทีมซื้อเสบียง

แล้วก็ใส่ตัวละครอื่นๆ ลงในรายการส่งตัวละครตามลำดับจนเต็ม ถึงได้ถอนหายใจอย่างพึงพอใจ

จากนั้นก็ถูมือเหมือนแมลงวัน กดเข้าไปในอีเวนต์ค่าความชอบของแม่ชีน้อย