บทที่ 89 วัตถุศักดิ์สิทธิ์——ดวงเนตรเทพทองคำ!
บทที่ 89 วัตถุศักดิ์สิทธิ์——ดวงเนตรเทพทองคำ!
บทที่ 89 วัตถุศักดิ์สิทธิ์——ดวงเนตรเทพทองคำ!
ตระกูลหลี่
เมื่อ ดาร์-เอินส์เท่อร์ และ คาร์เมน-เมดิชี นำเหล่ายอดฝีมือชาวตะวันตกจำนวนมากมาถึง บรรยากาศในที่เกิดเหตุก็ยิ่งตึงเครียดขึ้นทันที
“ผู้จัดการเฉิน แม้ฉู่โจวจะเป็นคนของสำนักขวานศึกของพวกคุณ แต่เขาฆ่าโคโมร่า-เอินส์เท่อร์ แห่งตระกูลเอินส์เท่อร์ของเรา เขาต้องตาย”
ดาร์-เอินส์เท่อร์จ้องเขม็งไปที่เฉินป้าโจว ไม่ยอมถอยแม้แต่น้อย
“ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต — นี่คือคำโบราณของพวกตะวันออก และก็ใช้ได้กับพวกเราชาวตะวันตกเช่นกัน”
“พวกเราตรวจสอบแล้ว ก่อนที่โคโมร่าและลอเรนจะตาย ทั้งสองได้โอนเงินฝากของตนให้ฉู่โจว หลักฐานแน่นหนา เขาคือฆาตกร”
คาร์เมน-เมดิชีกล่าว พลางจ้องฉู่โจวด้วยสายตาเปี่ยมไปด้วยเจตนาฆ่า
เขาไร้บุตรธิดาทั้งชีวิต ลอเรนคือหลานชายที่เขารักที่สุด มองเหมือนลูกแท้ ๆ
เมื่อรู้ว่าลอเรนถูกสังหารในเมืองฐานทัพเยว่ไห่ เขาก็โกรธจนแทบคลั่ง และอาสานำยอดฝีมือตระกูลเมดิชีมาด้วยตนเอง
เป้าหมายมีเพียงหนึ่งเดียว — ฆ่าฉู่โจวด้วยมือของตน
“หึ เป็นข้าที่ฆ่าโคโมราและลอเรนแล้วอย่างไร?” ฉู่โจวหัวเราะเย็นชา “พวกมันต้องการแย่งชิงวิชากายาทองคำไท่จี๋ของข้า ระดมผู้ใช้พลังจิตหนึ่งคนกับยอดฝีมือระดับเหนือมนุษย์ขั้นสูงอีกสิบคนมาล้อมสังหารข้า… หากข้าไม่ฆ่าพวกมัน จะให้รอให้พวกมันฆ่าข้าหรือ?”
ทันทีที่คำพูดนี้หลุดออกมา ทั้งคฤหาสน์ก็ฮือฮา
แม้แต่ฉู่ป๋อหยงและเจียงชิวสุ่ยยังมีสีหน้าเปลี่ยนไป
ก่อนหน้านี้ทุกคนรู้เพียงว่าโคโมร่า-เอินส์เท่อร์และลอเรน-เมดิชีถูกสังหารในคฤหาสน์ที่พัก
แต่รายละเอียดกลับไม่ชัดเจน
ตอนนี้จึงได้รู้ความจริงอีกด้านหนึ่ง
“เฮือก… โคโมรา ลอเรน สองอัจฉริยะ บวกกับผู้ใช้พลังจิตหนึ่งคน และยอดฝีมือเหนือมนุษย์ขั้นสูงอีกสิบคน… ขบวนทัพเช่นนี้ ถ้าเป็นคนอื่นคงตายสิบครั้งไม่รอดสักครั้ง แต่ฉู่โจวไม่เพียงไม่ตาย ยังสังหารกลับได้อีก?”
ผู้คนจากแต่ละตระกูลต่างตกตะลึง
มองฉู่โจวราวกับมองสัตว์ประหลาด
ตงฟางหมิงจูและหยางเจินเจินกลอกตาใส่เขา
พวกเธอเคยถามหลายครั้งว่าเขาเป็นคนฆ่าหรือไม่
แต่เขามักตอบเลี่ยง ๆ
วันนี้ในที่สุดก็ยอมรับ
ดาร์-เอินส์เท่อร์และคาร์เมน-เมดิชีได้ยินเขายอมรับอย่างไม่สะทกสะท้าน ก็โกรธจนอยากเฉือนเป็นพันชิ้น
“ยอมรับว่าฆ่าก็ดีแล้ว ฆ่าคนต้องชดใช้ด้วยชีวิต”
ดาร์-เอินส์เท่อร์กล่าวเสียงเย็นเยียบ
ฉู่โจวตอบ “หูหนวกหรือ? พวกมันจะฆ่าฉันก่อน ฉันเพียงป้องกันตัวโดยชอบธรรม การสอบสวนความจริงคงไม่ยาก”
“ไม่ต้องสอบสวน ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด เมื่อเจ้าฆ่าคนของตระกูลเมดิชี เจ้าก็มีทางเดียวคือตาย” คาร์เมนกล่าวหนักแน่น
ความจริงแล้ว ทั้งสองรู้เหตุผลเบื้องหลังดี
แต่พวกเขาไม่สนใจความจริง ต้องการเพียงการล้างแค้น
ฉู่ป๋อหยงกล่าวเย็นชา “ผู้จัดการเฉิน ท่านอาจไม่เห็นตระกูลฉู่ในสายตา แต่สี่ตระกูลใหญ่ตอนนี้ ท่านยังจะเมินเฉยอีกหรือ?”
งูทองมีปีกด้านหลังเขาแหงนหน้าคำราม เผยท่าทีดุร้าย
เจียงชิวสุ่ยยิ้มบาง ทว่าแฝงความเย็นเยียบ “แม้วันนี้ท่านจะหยุดพวกเราได้ ท่านจะคุ้มครองเขาได้ตลอดไปหรือ?”
เฉินป้าโจวยิ้มบาง “ดูเหมือนตำแหน่งผู้จัดการของข้าจะไม่ศักดิ์สิทธิ์พอแล้ว”
“ในเมื่อพวกเจ้าต้องการสะสางกับฉู่โจววันนี้ ข้าจะให้โอกาส แต่ระดับพลังของพวกเจ้าเหนือกว่าเขา ย่อมไม่ยุติธรรม”
“ดังนั้น ข้าจะใช้วิธีบางอย่าง”
พูดจบ เขาหยิบดวงตาโลหะแปลกประหลาดออกมา
แม้ดูเหมือนทำจากโลหะ แต่กลับสมจริงราวมีชีวิต
ทุกคนรู้สึกราวกับถูกมันจ้องมอง
แรงกดดันน่าสะพรึงแผ่ออกมา
ราวกับเทพสูงสุดกำลังจ้องลงมา
“นี่… นี่คือวัตถุศักดิ์สิทธิ์แห่งสำนักงานใหญ่สำนักขวานศึกเขตเยว่ไห่ — ดวงเนตรเทพทองคำ! เฉินป้าโจว เจ้ากล้านำมันมาด้วยหรือ!”
ดาร์-เอินส์เท่อร์ คาร์เมน ฉู่ป๋อหยง เจียงชิวสุ่ย ต่างหน้าชา
ผู้อาวุโสหลี่หย่างฮ่าว หลี่เจิ้งเต๋อ หลี่เจิ้งเจ๋อ หลี่เจิ้งเยว่ และคนอื่น ๆ ต่างจำได้เช่นกัน
ดวงเนตรเทพทองคำ ปกติใช้เมื่อสำนักงานใหญ่ตกอยู่ในวิกฤตเท่านั้น
แต่วันนี้กลับถูกนำมาเพื่อฉู่โจว
“ไม่ต้องห่วง ข้าไม่ได้ใช้มันจัดการพวกเจ้า พวกเจ้าไม่มีคุณสมบัตินั้น ข้าเพียงสร้างสภาพแวดล้อมที่ยุติธรรม”
เขาอัดพลังลงในดวงตา
ทันใดนั้น มันราวกับมีชีวิต
แสงทองแผ่กระจาย กลายเป็นเขตแดนขนาดใหญ่กลางคฤหาสน์
ดาร์-เอินส์เท่อร์ คาร์เมน ฉู่ป๋อหยง เจียงชิวสุ่ย และยอดฝีมือทั้งหมด ถูกพลังลึกลับดึงเข้าไป
“บัดซบ… นี่คือเขตแดนของเทพสงคราม”
“พลังของข้าถูกกดไว้!”
ทุกคนพบว่าพลังของตนถูกกดลงสู่ระดับเหนือมนุษย์
“ฉู่โจว เจ้าเข้าไปด้วย นี่คือปัญหาที่เจ้าก่อขึ้น จงแก้ไขเอง!”
พูดจบ เขาโบกมือ ส่งฉู่โจวเข้าไป
ฉู่โจวงุนงง
นี่คือที่ว่า “เจ้าสามารถอาละวาดได้เต็มที่ มีสำนักขวานศึกค้ำหลัง” หรือ?
อีกฝ่ายล้วนเหนือระดับเหนือมนุษย์ด้วยซ้ำ
แต่ไม่นานเขาก็สงบลง
เขาเชื่อว่าเฉินป้าโจวไม่คิดร้าย
ต้องมีความลับบางอย่าง
เฉินป้าโจวจ้องเขาในใจคิด
นี่คือโอกาสฝึกฝนอันยอดเยี่ยมของเจ้า ให้ข้าดูว่าเจ้ามีศักยภาพแค่ไหน
————
บนท้องฟ้าเหนือคฤหาสน์
มีสองเงาร่างกำลังเผชิญหน้า
“พี่ถัง เรื่องเด็ก ๆ ทะเลาะกัน ท่านถึงกับให้เอาดวงเนตรเทพทองคำมา นี่เกินไปแล้ว”
“พี่ฉู่ ในเมื่อเป็นเรื่องเด็ก ๆ ก็อย่าใจร้อนนัก มานั่งดูผลลัพธ์กับข้าเถิด”
สุดท้ายทั้งสองนั่งกลางอากาศ มองเหตุการณ์ด้านล่าง
และไม่มีใครรับรู้ถึงการมีอยู่ของพวกเขาเลย
(จบบท)