บทที่ 88: ศัตรูจากทุกสารทิศ ทยอยมาถึง!
บทที่ 88: ศัตรูจากทุกสารทิศ ทยอยมาถึง!
บทที่ 88: ศัตรูจากทุกสารทิศ ทยอยมาถึง!
เมืองเยว่ไห่
ตระกูลหลี่
“สุขสันต์วันเกิด!”
ฉู่โจวยื่นน้ำหอม “หลิงหลง” ที่เตรียมมาให้หลี่ชิงซือ
หลิงจ้านกับสือเหมิ่งก็ยื่นของขวัญของตนเช่นกัน
หลี่ชิงซือฝืนยิ้มรับของ แต่ในใจกลับเต็มไปด้วยความกังวลแทนฉู่โจว
เมื่อคืนตระกูลหลี่ได้ตกลงกันแล้วว่าจะวางตัว “เป็นกลาง” ต่อเรื่องของฉู่โจว
ดังนั้นเมื่อเขามาถึง ทุกคนจึงเพียงมองดูเฉย ๆ
ไม่ต้อนรับอย่างอบอุ่น
แต่ก็ไม่แสดงท่าทีเป็นศัตรู
แขกจำนวนมากมองออกทันทีว่า—
ตระกูลหลี่ไม่อยากล่วงเกินฉู่โจวผู้มีศักยภาพสูง
แต่ก็ไม่อยากล่วงเกินตระกูลฉู่เช่นกัน
ในฝูงชน
หยางซินกับฉีเยี่ยนมองฉู่โจวจากระยะไกล พวกเธอมาพร้อมผู้ใหญ่ในตระกูล
“เธอว่า วันนี้เขาจะรอดไหม?” หยางซินถาม
ฉีเยี่ยนส่ายหน้า
“ยาก…”
คนที่อาศัยอยู่ในเมืองเยว่ไห่เท่านั้นจึงจะรู้ว่าตระกูลฉู่แข็งแกร่งเพียงใด
และเธอยังรู้ว่า—
ฉู่โจวไม่ได้ล่วงเกินแค่ตระกูลฉู่
แต่ยังมีตระกูลเอินส์เท่อร์
และตระกูลเมดิชี
สองตระกูลหลังแข็งแกร่งกว่าฉู่เสียอีก
หากสามตระกูลลงมือพร้อมกัน—
เขาจะรับมือไหวหรือ?
อีกด้านหนึ่ง
ซูเผิง หานจวิ้นถู ซุนเหวิน เฉินหงคุน
สี่คนที่เคยถูกฉู่โจวสั่งสอนในสวนลอยฟ้า
กำลังยืนมองด้วยสีหน้าสะใจ
เพราะถูกตงฟางหมิงจูเตือน วันนั้นพวกเขาไม่กล้าให้ผู้ใหญ่แก้แค้น
แต่ไม่ได้หมายความว่าจะลืมความแค้น
วันนี้เห็นฉู่โจวกำลังจะซวย พวกเขาย่อมยินดี
ทันใดนั้น
ชายวัยกลางคนท่าทางสง่างาม ใบหน้าไร้อารมณ์ เดินเข้ามา
คนตระกูลหลี่ส่วนใหญ่ลุกขึ้นทันที
“ป๋อหยง ท่านมาแล้ว!”
แขกจำนวนมากก็ลุกขึ้นทักทาย
เขาคือ ฉู่ป๋อหยง บิดาของฉู่เฉิน
หลังคารวะผู้อาวุโสหลี่หย่างฮ่าวแล้ว
เขาหันมามองฉู่โจวอย่างเย็นชา
“นายคือฉู่โจว?”
“ใช่”
“ฉันคือพ่อของฉู่เฉิน… ลูกชายที่นายหักแขนขา”
ดวงตาเขาเต็มไปด้วยโทสะ
“ลูกฉันมีความแค้นอะไรกับนาย ถึงต้องหักแขนขา แถมทำลายความเป็นชายของเขา?”
ฉู่โจวตอบอย่างสงบ
“เขาขู่จะฆ่าฉันให้ตายทั้งเป็น ฉันแค่ทำให้พิการ ถือว่าเมตตาแล้ว”
“เมตตา?” ฉู่ป๋อหยงเดือดจัด “หักแขนขาเรียกว่าเมตตา ถ้าไม่เมตตาจะฆ่าเขาเลยหรือ?”
ฉู่โจวตอบสองคำสั้น ๆ
“ใช่”
บรรยากาศทั้งงานเปลี่ยนทันที
หลายคนรู้สึกว่าเขาหยิ่งเกินไป
ถ้ากล้าฆ่าฉู่เฉินได้
แล้วถ้าตระกูลอื่นล่วงเกินเขา จะไม่ฆ่าด้วยหรือ?
สายตาหลายคู่เริ่มไม่เป็นมิตร
ฉู่ป๋อหยงปลดปล่อยพลังออกมา
แสงสีทองเปล่งประกายทั่วร่าง
เงางูทองมีปีกคู่หนึ่งปรากฏด้านหลัง
“วิชาหายใจงูทองของตระกูลฉู่!”
นี่คือวิชาระดับ SS ที่ไม่เคยวางขายในตลาดนักสู้
แรงกดดันมหาศาลสั่นสะเทือนทั้งคฤหาสน์
เขาตั้งใจจะฆ่า
ทันใดนั้น
“ตระกูลตงฟาง — ตงฟางหมิงจู มาถึง!”
“ตระกูลหยาง — หยางเจินเจิน มาถึง!”
สองสาวเดินเข้ามาพร้อมผู้คุ้มกันระดับสูง
“คุณลุงฉู่ ทำไมโกรธขนาดนี้? บางทีอาจมีความเข้าใจผิด?”
ทั้งสองมายืนข้างฉู่โจว
ผู้คนฮือฮา
ตระกูลตงฟางไม่ด้อยกว่าฉู่
ตระกูลหยางยิ่งน่ากลัวกว่า
หากทั้งสองหนุนหลังฉู่โจว—
ฉู่ป๋อหยงอาจรับไม่ไหว
แต่ทั้งสองกล่าวชัด
“เราไม่ได้แทนตระกูล แค่แทนตัวเอง”
ผู้คุ้มกันของพวกเธอปล่อยพลังออกมา
ไม่ด้อยกว่าฉู่ป๋อหยง
ฉู่ป๋อหยงแค่นเสียง
“แค่พวกเธอสองคน คงปกป้องเขาไม่ได้”
“จริงด้วย… คงไม่พอ”
เสียงหวานเย็นดังขึ้น
หญิงสูงศักดิ์ผู้สง่างามก้าวเข้ามา
เธอคือ เจียงชิวสุ่ย นายหญิงตระกูลหลิง
เธอมาพร้อมหลิงจื้อ และนักสู้สีหน้าเย็นชา
สายตาเธอหยุดที่หลิงจ้าน
“ปีนั้นปล่อยให้แม่ลูกหนีไปได้ ยังกล้ากลับมาอีก?”
หลิงจ้านแทบชักดาบ
ฉู่โจวแตะไหล่เขา
“ใจเย็น”
เจียงชิวสุ่ยหันมาหาฉู่โจว
“ส่งเจ้าลูกชังนี่ให้ฉันจัดการ แล้วตัดขาตัวเอง ขอขมา ฉันจะไว้ชีวิตนาย”
ฉู่โจวยิ้มเย็น
“งั้นสลับกันไหม? คุณตัดขาตัวเอง ขอขมาฉัน ฉันก็ไว้ชีวิตคุณ”
หลายคนสูดลมหายใจ
หญิงผู้นี้อันตรายอย่างยิ่ง
ทันใดนั้น
เสียงดังกังวานก้องทั่วงาน
“เจียงชิวสุ่ย ฉู่โจวคืออัจฉริยะของสำนักยุทธขวานศึก อย่าได้คิดร้าย”
ชายร่างใหญ่สง่างามเดินเข้ามา
เฉินป้าโจว
ผู้ควบคุมสาขาสำนักยุทธขวานศึก
เขามายืนข้างฉู่โจว
“สองท่านคิดจะทำร้ายคนของสำนักเรา หรือจะท้าทายศักดิ์ศรีสำนักยุทธขวานศึก?”
ทั้งงานฮือฮา
หลายคนคิดว่า—
นี่คือไพ่ใหญ่ของฉู่โจว
แต่ฉู่ป๋อหยงและเจียงชิวสุ่ยไม่แปลกใจ
พวกเขามองไปทางประตู
เสียงประกาศดังอีกครั้ง
“ตระกูลเอินส์เท่อร์ — ดาร์ล เอินส์เท่อร์ มาถึง!”
“ตระกูลเมดิชี — คาร์เมน เมดิชี มาถึง!”
สองชายตะวันตกพร้อมนักสู้จำนวนมากเดินเข้ามา
ดาร์ลกล่าว
“ท่านเฉิน คำพูดท่านไม่ยุติธรรม ฉู่ป๋อหยงกับคุณเจียงก็แค่แก้แค้นให้ลูกชาย”
คาร์เมนเสริม
“สำนักยุทธขวานศึกยิ่งใหญ่ก็จริง แต่ก็ต้องมีเหตุผล”
พวกเขาเดินมายืนเคียงข้างฉู่ป๋อหยงและเจียงชิวสุ่ย
ตอนนี้—
สามตระกูลใหญ่
สองตระกูลตะวันตก
และตระกูลหลิง
ยืนฝั่งเดียวกัน
บรรยากาศตึงเครียดถึงขีดสุด
พายุ… กำลังก่อตัวจริง ๆ