บทที่ 26: รวยระดับโลก! ตลาดค้าส่งอาวุธเทพ!
บทที่ 26: รวยระดับโลก! ตลาดค้าส่งอาวุธเทพ!
ประตูเรือนทิงเฟิงเพิ่งจะปิดลง ท่าทีเคร่งขรึมจริงจังเมื่อครู่ก็พังทลายลงในพริบตา
เหลยต้งไม่วางมาดบรรพจารย์ยุทธ์อีกต่อไป เขาพุ่งพรวดราวกับเสือหิวโหย ตรงดิ่งไปยังกองแหวนมิติที่ผู้นำประเทศต่างๆ ทิ้งไว้ให้
“รวยแล้ว! คราวนี้รวยเละเทะของจริง!”
เขาคว้าแหวนขึ้นมาเป็นกำมือราวกับกำลูกอม รอยย่นบนใบหน้าคลี่ออกเพราะรอยยิ้มกว้าง
จ้าวอันกั๋วที่อยู่ข้างๆ ถือเครื่องคิดเลขแบบสแกนรุ่นใหม่ล่าสุดพลางเอ่ยขึ้น
“อย่าเพิ่งใจร้อน ค่อยๆ นับดูก่อน”
แม้ปากของจ้าวอันกั๋วจะบอกว่าอย่าใจร้อน แต่มือที่สั่นเทาของเขากลับทรยศคำพูดตัวเองไปนานแล้ว
“ซ่า—”
เหลยต้งไม่สนอะไรทั้งนั้น เขาปล่อยพลังวิญญาณออกมา เทของทั้งหมดในแหวนเหล่านั้นออกมาโดยตรง
ในชั่วพริบตา
อุณหภูมิของเรือนทิงเฟิงทั้งหลังลดฮวบลง ก่อนจะตามมาด้วยความร้อนรุ่มระลอกหนึ่ง
นั่นคือพลังงานบริสุทธิ์ที่แผ่ออกมาจากหินวิญญาณระดับสุดยอด
แสงสีสันสดใสสาดส่องจนบดบังแม้กระทั่งแสงอาทิตย์ยามเที่ยงวัน
“หน่วย สิบ ร้อย พัน หมื่น...”
จ้าวอันกั๋วนับตัวเลขบนเครื่องคิดเลข ตาแทบจะถลนออกมานอกเบ้า
“หกล้าน!”
“หินวิญญาณระดับสุดยอดหกล้านก้อนถ้วน!”
เสียงของเขาแหบพร่าไปหมด ราวกับแมวที่ถูกเหยียบหาง
ต้องรู้ก่อนว่า ตลอดห้าสิบปีที่ผ่านมา ท้องพระคลังต้าเซี่ยเก็บหอมรอมริบหินวิญญาณระดับสุดยอดมาอย่างยากลำบาก รวมกันแล้วยังมีไม่ถึงสี่ล้านก้อนเลยด้วยซ้ำ
พวกฝรั่งตาน้ำข้าวพวกนี้ ส่งมอบของที่เทียบเท่ากับผลรวมห้าสิบปีของต้าเซี่ยมาให้ในคราวเดียว!
“ทุนนิยมอันชั่วร้ายเอ๊ย!”
เหลยต้งคว้าหินวิญญาณขึ้นมาสองก้อน กลิ้งไปมาในมือจนเกิดเสียงดังกริ๊กๆ ด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเกลียดชังโลก
“ดันซ่อนของดีไว้เยอะขนาดนี้ รู้อย่างนี้เมื่อกี้ไม่น่าปล่อยให้พวกมันกลับไปง่ายๆ เลย อย่างน้อยก็ต้องให้ทิ้งกางเกงในเอาไว้!”
เยี่ยเทียนนั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้ไท่ซือข้างๆ ในมือยังถือถ้วยชาอยู่
“พอเถอะพี่เหลย ปล่อยทางรอดไว้บ้าง วันหน้าจะได้มองหน้ากันติด”
“ถ้าพี่จับพวกมันแก้ผ้าจนหมดคราบ คราวหน้าพวกเราจะไปรับของจากที่ไหนล่ะ”
เหลยต้งหัวเราะแหะๆ พลางยัดหินวิญญาณเก็บไว้ในอกเสื้อ
“ก็จริง นี่แหละที่เรียกว่าการสูบน้ำจับปลาแบบยั่งยืน”
“เร็วเข้า! มาดูอาวุธวิญญาณพวกนั้นกัน!”
ผู้บัญชาการสูงสุดก็ขยับเข้ามาใกล้ในเวลานี้ แววตาของเขาร้อนแรง
เมื่อเทียบกับหินวิญญาณแล้ว เขาสนใจอาวุธมากกว่า
จ้าวอันกั๋วค่อยๆ เปิดกล่องผนึกที่สร้างขึ้นเป็นพิเศษอีกหลายใบอย่างระมัดระวัง
“วูบ—”
ทันทีที่กล่องถูกเปิดออก กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวเจ็ดสายก็พุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า!
นั่นคือความเย่อหยิ่งที่แฝงอยู่ในอาวุธวิญญาณระดับเก้า
อาวุธทั้งเจ็ดชิ้นลอยคว้างอยู่กลางอากาศ แต่ละชิ้นล้วนแผ่คลื่นพลังที่ทำให้ใจสั่นสะท้านออกมา
ซ้ายสุดคือดาบยาวสีดำสนิททั้งเล่ม รอบตัวดาบมีหมอกสีดำลอยวนเวียนอยู่ นั่นคือสมบัติพิทักษ์แผ่นดินของประเทศซากุระ—【ดาบคุซานางิ】ระดับเก้าขั้นกลาง
ข้างๆ กันคือกระจกทองแดงโบราณ ผิวกระจกเรียบเนียนดั่งผืนน้ำ สะท้อนให้เห็นถึงจิตวิญญาณของมนุษย์ได้ลางๆ—【กระจกยาตะ】ระดับเก้าขั้นต่ำ
และยังมีหยกทรงโค้งอีกหนึ่งชิ้น สีเขียวเข้มจนน่าขนลุก—【หยกยาซากานิ】ระดับเก้าขั้นต่ำ
ถัดไปทางขวา คือของล้ำค่าสามชิ้นที่ประเทศอินทรีหัวขาวส่งมา
กระบี่ยาวที่เปล่งประกายสายฟ้า—【โทสะแห่งอสนีบาต】ระดับเก้าขั้นกลาง
ชุดเกราะสีเงินรูปทรงปราดเปรียว—【ชุดเกราะวายุคลั่ง】ระดับเก้าขั้นกลาง
และยังมีหอกสีทองยาวถึงสามเมตรอีกหนึ่งเล่ม—【หอกแห่งการพิพากษา】ระดับเก้าขั้นกลาง
สุดท้าย คือของที่ประเทศฟู่ซึ่งเป็นมหาอำนาจเก่าแก่ส่งมา
ถ้วยทองคำประดับทับทิม ภายในดูเหมือนจะเต็มไปด้วยเลือดสดๆ—【จอกศักดิ์สิทธิ์ตะวันไม่ตกดิน】ระดับเก้าขั้นสูง!
“ให้ตายสิ...”
เหลยต้งยื่นมือออกไปหมายจะลูบ【โทสะแห่งอสนีบาต】เล่มนั้น ทว่ามือยังไม่ทันได้สัมผัส ก็ถูกกระแสไฟฟ้าดีดกลับมาเสียก่อน
“ซี๊ด! แรงดีใช้ได้เลยนี่!”
เขาสะบัดมือ ไม่เพียงไม่โกรธแต่กลับดีใจ
ผู้บัญชาการสูงสุดจ้องมอง【หอกแห่งการพิพากษา】เล่มนั้นด้วยแววตาเฉียบคม
“หอกเล่มนี้ไม่เลวเลย เหมาะสำหรับทะลวงค่ายกล”
“ถ้าเอาให้เจ้าหนูหลงจ้านล่ะก็ คาดว่าคงเจาะทะลวงคลื่นสัตว์อสูรได้สบายๆ”
ส่วนจ้าวอันกั๋วจ้องมองจอกศักดิ์สิทธิ์ใบนั้นพลางขยับแว่นตา
“จอกศักดิ์สิทธิ์ใบนี้สามารถฟื้นฟูอาการบาดเจ็บและพลังวิญญาณได้อย่างรวดเร็ว นับเป็นอาวุธเทพสายสนับสนุนระดับแนวหน้า”
“เมื่อมีมัน ยอดฝีมือระดับสูงของพวกเราก็เท่ากับมีชีวิตเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งชีวิต”
ทั้งสามคนยืนล้อมรอบของล้ำค่าทั้งเจ็ดชิ้นพลางวิพากษ์วิจารณ์ แววตาของพวกเขาเปรียบเสมือนชายโสดทึนทึกที่ได้เห็นหญิงงามล่มเมือง
ทว่าในไม่ช้า
สายตาของพวกเขาก็หันขวับไปมองเยี่ยเทียนอย่างพร้อมเพรียงกัน
แววตาแบบนั้น ร้อนแรงยิ่งกว่าตอนที่มองอาวุธวิญญาณเมื่อครู่เป็นร้อยเท่า ทรัพยากรมากมายขนาดนี้หากได้รับการเพิ่มจำนวนอีกล่ะก็...
“เยี่ยเทียน...”
“หลังจากนี้ ก็ต้องพึ่งนายแล้ว!”
เยี่ยเทียนวางถ้วยชาลง ลุกขึ้นยืนพลางบิดขี้เกียจ
“เข้าใจแล้ว”
เขาเดินไปที่หน้ากองภูเขาหินวิญญาณ ทุกคนต่างกลั้นหายใจ
ต่อให้จะเคยเห็นความมหัศจรรย์ของเยี่ยเทียนมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ทุกครั้งที่ถึงช่วงเวลาแห่งการเป็นประจักษ์พยานถึงปาฏิหาริย์เช่นนี้ ก็ยังคงทำให้พวกเขาหัวใจเต้นแรงอยู่ดี
เยี่ยเทียนยกมือขวาขึ้น
มือข้างนั้นขาวผ่องและเรียวยาว ดูเหมือนจะไม่มีเรี่ยวแรงอะไร
แต่ในสายตาของเหลยต้ง นี่แหละคือหัตถ์พระเจ้า!
“ระบบ”
เยี่ยเทียนท่องบ่นในใจ
“เพิ่มจำนวนของพวกนี้ให้ฉันแบบทวีคูณขั้นสุดไปเลย!”
【ติ๊ง! ตรวจพบหินวิญญาณระดับสุดยอด6 ล้านก้อน, อาวุธวิญญาณระดับเก้า7 ชิ้น】
【ต้องการดำเนินการเพิ่มจำนวนร้อยเท่าหรือไม่?】
“เพิ่มจำนวน!”
ตู้ม——!!!
โดยไม่มีลางบอกเหตุใดๆ
ภูเขาหินวิญญาณขนาดย่อมที่กองอยู่ในลานบ้านเมื่อครู่ ระเบิดออกในพริบตา!
ไม่ใช่การระเบิด
แต่เป็นการขยายตัว!
การขยายตัวอย่างบ้าคลั่ง!
หกล้านกลายเป็นหกร้อยล้านคือแนวคิดแบบไหนกัน?
นั่นก็คือมหาสมุทรทั้งผืน!
กระแสน้ำหินวิญญาณหลากสีสัน ซัดสาดเข้าท่วมเรือนทิงเฟิงทั้งหลังในชั่วพริบตา!
“เชี่ยเอ๊ย!”
เหลยต้งร้องตะโกนออกมาได้แค่นั้น ร่างทั้งร่างก็ถูกหินวิญญาณฝังกลบลงไปจนมิด แม้แต่ฟองอากาศก็ยังไม่ผุดขึ้นมา
จ้าวอันกั๋วและผู้บัญชาการสูงสุดตอบสนองได้เร็วกว่า พวกเขาทะยานขึ้นสู่อากาศในทันที
ทว่าเมื่อพวกเขาก้มหน้าลงมอง ใต้ฝ่าเท้าก็ไม่มีพื้นดินอีกต่อไปแล้ว
มีแต่หินวิญญาณเต็มไปหมด!
หินวิญญาณระดับสุดยอดที่อัดแน่นและไร้ที่สิ้นสุด! มากกว่าตอนที่เพิ่มจำนวนในท้องพระคลังครั้งก่อนถึงหนึ่งเท่าตัวเต็มๆ!
ความหนาแน่นของพลังวิญญาณอันน่าสะพรึงกลัวนั้น กลั่นตัวกลายเป็นหยาดฝนวิญญาณโดยตรง ร่วงหล่นลงมาดังซู่ซ่า
แต่นี่ยังไม่จบ
อาวุธวิญญาณระดับเก้าทั้งเจ็ดชิ้นที่ลอยอยู่กลางอากาศ ก็เกิดการแตกตัวขึ้นในวินาทีนี้เช่นกัน
หนึ่งกลายเป็นร้อย!
เจ็ดชิ้นกลายเป็นเจ็ดร้อยชิ้น!
อาวุธเทพที่เดิมทีหายากจนถึงขั้นจุดชนวนสงครามระดับประเทศได้ ตอนนี้กลับลอยเกลื่อนกลาดอยู่บนท้องฟ้าราวกับของแบกะดิน
อาวุธวิญญาณระดับเก้าเจ็ดร้อยชิ้นปลดปล่อยแรงกดดันออกมาพร้อมกัน!
ภาพเหตุการณ์นั้น...
ท้องฟ้าถึงกับมืดมิด!
แสงสว่างนานาชนิดสอดประสานเข้าด้วยกัน ทั้งสายฟ้า เปลวเพลิง พายุ แสงศักดิ์สิทธิ์...
ราวกับทวยเทพจุติลงมา หมายจะฉีกกระชากฟ้าดินผืนนี้ให้ขาดสะบั้น!
“นี่มัน...”
จ้าวอันกั๋วลอยตัวอยู่กลางอากาศ ริมฝีปากสั่นระริก ผ่านไปพักใหญ่ก็ยังพูดออกมาไม่เป็นประโยค
“นี่สินะที่เรียกว่า... รวยระดับประเทศ?”
ผู้บัญชาการสูงสุดสูดลมหายใจเข้าลึก พลังวิญญาณอันเข้มข้นนั้นทำเอาเขาสำลักจนไอออกมาสองสามครั้ง
เขามองดูอาวุธเทพที่ลอยอยู่เต็มท้องฟ้า มองดูมหาสมุทรหินวิญญาณที่อยู่ใต้ฝ่าเท้า
แม้จะเคยสัมผัสกับความสามารถอันวิปริตของเยี่ยเทียนมานานแล้ว แต่ก็ยังอดไม่ได้ที่จะทอดถอนใจ
“รวยระดับประเทศอะไรกัน?”
ผู้บัญชาการสูงสุดหัวเราะลั่น เสียงนั้นสั่นสะเทือนจนอาวุธวิญญาณรอบด้านยังต้องสั่นไหว
“แบบนี้แม่งต้องเรียกว่ารวยระดับโลกต่างหาก!”