ตอนที่ 22 : จิโอวานนีต้องการสร้างแก๊งร็อคเก็ตยุคใหม่

ตอนที่ 22 : จิโอวานนีต้องการสร้างแก๊งร็อคเก็ตยุคใหม่

จิโอวานนีต้องการจับตัวนินจามาสอบสวนอย่างละเอียดโดยด่วน เพื่อรีดเค้นข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับโลกนินจา และแม้แต่วิธีการฝึกฝนจากหัวของพวกเขา

หากพวกเขาสามารถเชี่ยวชาญจักระและวิชานินจาได้ล่ะก็ ต่อให้สมาชิกแก๊งร็อคเก็ตของพวกเขาจะทำสัญญากับโปเกมอนคู่ชีวิตได้ยาก ผลกระทบที่ตามมาก็จะลดลงไปมาก

"เรื่องนี้... เกรงว่าจะยากนะคะ!"

มาโทริรับฟังด้วยสีหน้าลำบากใจ "ตัวหยุนชิงเองก็แข็งแกร่งมาก แถมตอนนี้เรายังไปแหวกหญ้าให้งูตื่น เขาก็เลยอยู่ติดกับนัตสึเมะตลอด เราแทบจะไม่มีโอกาสเลยค่ะ"

"ส่วนคนอื่นๆ จากต่างโลก ดูเหมือนจะมีร่องรอยของนินจาจากต่างโลกสองสามคนในภูมิภาคโจโต ฉันส่งคนไปตามสืบแล้ว เชื่อว่าอีกไม่กี่วันน่าจะได้ข่าวที่ชัดเจนค่ะ"

เธอรู้สึกว่ามันไม่ฉลาดเลยที่จะไปแหยมกับหยุนชิงและนัตสึเมะอีกในตอนนี้

"โจโตงั้นเหรอ?"

จิโอวานนีพยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ "งั้นก็ส่งคนไปเพิ่ม พยายามจับคนจากต่างโลกมาให้ได้สักสองสามคนโดยเร็วที่สุด!"

"ใช้เหยื่อล่อก็ได้นะ! ทำอะไรก็ตามที่เธอเห็นสมควร ฉันต้องการแค่ผลลัพธ์เท่านั้น"

"ทางที่ดีควรจะภายใน 5 วัน ไม่อย่างนั้น พอดาวน์คูลในการเดินทางข้ามโลกของพวกมันหมดลง พวกมันจะหนีไปได้ง่ายขึ้น"

"ส่วนหยุนชิง ในเมื่อเขาอยู่กับนัตสึเมะตลอดเวลา งั้นก็พักเรื่องนั้นไว้ก่อน! แค่ส่งคนไปจับตาดูความเคลื่อนไหวของเขา พอเขาออกห่างจากนัตสึเมะเมื่อไหร่ ค่อยหาทางจับตัวมา"

การเตรียมพร้อมไว้หลายๆ ทางย่อมดีเสมอ

เขาสังเกตเห็นดวงตาเนตรวงแหวนสีแดงคู่กระนั้นที่หยุนชิงแสดงให้เห็นก่อนหน้านี้แล้ว นี่ไม่น่าจะใช่ความสามารถธรรมดาๆ และแม้แต่ในโลกนินจาเอง ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะมีมัน

จากวิดีโอแนะนำสั้นๆ ของโลกนินจา เห็นได้ชัดว่าโลกนั้นให้ความสำคัญกับการสืบทอดสายเลือดเป็นอย่างมาก และนี่ก็อาจจะเป็นหนึ่งในตัวอย่างนั้น

ถ้าพวกเขาสามารถจับตัวหยุนชิงมาและวิจัยความสามารถที่ซ่อนอยู่ในยีนสายเลือดของเขา เพื่อนำมาใช้กับตัวเองหรือสมาชิกแก๊งร็อคเก็ตได้ นั่นคงจะวิเศษที่สุด

ในยุคแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้ จิโอวานนีไม่เพียงแต่จะไม่ยอมถูกคัดทิ้ง แต่เขายังซุกซ่อนความทะเยอทะยานที่ยิ่งใหญ่กว่านั้นไว้ด้วย

เขาต้องการครอบครองพหุจักรวาลทั้งหมด เพื่อให้แก๊งร็อคเก็ตอยู่เหนือพวกมันทั้งหมด

แค่โลกโปเกมอนใบเดียวไม่สามารถเติมเต็มความต้องการของเขาได้อีกต่อไปแล้ว

"รับทราบค่ะ! บอส!"

มาโทริรีบพยักหน้าและจดบันทึก

"อ้อ จริงสิ!"

ในตอนนั้นเอง จิโอวานนีก็สั่งการอีกครั้ง "การสรรหาและฝึกอบรมสมาชิกใหม่ก็ต้องเร่งรัดด้วยเหมือนกัน!"

"ยิ่งไปกว่านั้น สมาชิกเหล่านี้ต้องถูกแยกออกจากสมาชิกแก๊งร็อคเก็ตหน้าเดิมๆ"

"คัดเลือกคนที่มีประวัติขาวสะอาด นิสัยดี และไม่เคยทารุณกรรมโปเกมอนมาฝึกฝน"

"ในเมื่อสมาชิกแก๊งร็อคเก็ตหน้าเดิมส่วนใหญ่ยากที่จะได้รับการยอมรับจากโปเกมอนเพื่อทำสัญญา เราก็จะสร้างขุมพลังรุ่นใหม่ขึ้นมา"

"ในอนาคต แก๊งร็อคเก็ตจะถูกแบ่งออกเป็นสองส่วน ส่วนที่อยู่เบื้องหน้าจะถูกส่งมอบให้คนรุ่นใหม่ดูแล และเป้าหมายรวมถึงจุดประสงค์ของพวกเขาก็ต้องเปลี่ยนไปด้วย ให้กลายเป็นตัวแทนของผู้ที่รักโปเกมอน"

"สมาชิกหน้าเดิมและสมาชิกในอนาคตที่ถูกโปเกมอนเกลียดชัง จะถูกโอนย้ายไปยังแก๊งร็อคเก็ตเบื้องหลังโดยอัตโนมัติ"

"แก๊งร็อคเก็ตส่วนนี้จะยังคงดำเนินงานตามอุดมการณ์เดิมในอดีต คอยกว้านซื้อทรัพยากรต่างๆ ให้เรา จัดการเรื่องที่ไม่สะดวกให้สมาชิกแก๊งร็อคเก็ตเบื้องหน้าออกหน้า และในขณะเดียวกัน ก็จะบุกเบิกโลกอื่นๆ อย่างเต็มกำลัง"

"กอบโกยทรัพยากรและมรดกพลังจากโลกอื่นๆ เพื่อมาทดแทนข้อบกพร่องของพวกที่ทำสัญญาไม่ได้"

ในเมื่อเขาไม่สามารถฝ่าฝืนหรือเปลี่ยนแปลงระเบียบของยุคสมัยใหม่ได้ จิโอวานนีจึงเลือกที่จะอ้าแขนรับระเบียบใหม่นี้อย่างกระตือรือร้น กลายเป็นคนกลุ่มแรกๆ ที่ปรับตัวเข้ากับมัน

จะให้ยอมแพ้และจมปลักอยู่กับความสมเพชตัวเองเพียงเพราะกฎเปลี่ยนไปในทางที่ไม่เป็นใจกับเขางั้นเหรอ?

ไม่มีทาง!

ในมุมมองของเขา ผู้แข็งแกร่งไม่เคยพร่ำบ่นเกี่ยวกับสภาพแวดล้อม พวกเขาจะเปลี่ยนแปลงมันหรือไม่ก็ปรับตัวเข้าหามัน

การยอมแพ้เป็นเพียงคำจารึกบนหลุมศพของผู้อ่อนแอเท่านั้น

ยิ่งไปกว่านั้น ตัวเขาเองก็แทบจะไม่เคยทำร้ายหรือทารุณกรรมโปเกมอนโดยตรงเลยในอดีต ในช่วงวัยหนุ่ม เขาเคยช่วยเหลือโปเกมอนมามากมายเสียด้วยซ้ำ

เพิ่งจะมาในช่วงไม่กี่ปีหลังนี่เองที่เขาเป็นต้นเหตุทางอ้อมให้โปเกมอนมากมายต้องเจ็บปวด

แม้ว่ามันจะส่งผลกระทบต่อเขาอย่างมาก ทำให้ยากที่เขาจะได้รับการยอมรับจากโปเกมอนตัวอื่นๆ แต่อย่างน้อย โปเกมอนทีมหลักทีมแรกและทีมที่สองของเขาก็ยังคงสามารถทำสัญญากับเขาได้เมื่อระดับพลังวิญญาณของเขาถึงเกณฑ์

อย่างมากที่สุด พลังตอบแทนที่จะช่วยเพิ่มพลังวิญญาณของเขาก็คงจะช้าลงไปหน่อยในตอนนี้

ให้เวลาอีกสักสองสามปี เขาก็น่าจะยังสามารถกลายเป็นเทรนเนอร์ระดับจตุรเทพหรือแม้แต่ระดับแชมเปี้ยนที่แท้จริง และทำสัญญากับโปเกมอนหลักของเขาได้

ท้ายที่สุดแล้ว ครั้งหนึ่งจิโอวานนีก็เคยเป็นชายหนุ่มเลือดร้อนที่ทนดูความโสมมของลีกไม่ได้ และต้องการจะเปลี่ยนแปลงโลกที่เน่าเฟะใบนี้ด้วยวิธีการของเขาเอง

ในอดีต เขาถึงกับได้รับการยอมรับจากป่าวิริเดียนและได้รับ 'พลังแห่งวิริเดียน' มาครอบครองด้วยซ้ำ

น่าเสียดายที่ตอนนี้เขาสูญเสียพลังนั้นไปแล้ว

ก็นะ เขาตัดสินใจผิดพลาดไปบ้าง และจิตใจของเขาก็ถูกบดบังด้วยความมืดมิด

แต่เขาจะเอาสิ่งที่สูญเสียไปกลับคืนมาให้ได้

"รับทราบค่ะ!"

มาโทริรับคำสั่งด้วยความตื่นเต้น บอสแบบนี้นี่แหละที่เธอชื่นชม!

"ไม่ต้องห่วงค่ะบอส การสรรหาสมาชิกใหม่ราบรื่นดีมาก ตอนนี้มีคนหลายพันคนตามฐานต่างๆ แล้วค่ะ!"

"พวกนี้ล้วนเป็นเด็กกำพร้าที่ไม่มีที่พึ่งพิง"

"เราต้องขอบคุณความโสมมและความโลภของตระกูลใหญ่และขุนนางในระดับสูงของลีก ที่สร้างเด็กกำพร้าที่น่าสงสารขึ้นมามากมายขนาดนี้ ไม่อย่างนั้น มันคงยากจริงๆ ที่จะหาคนหนุ่มสาวที่ตรงตามความต้องการของเราได้ง่ายๆ เยอะขนาดนี้!"

ท้ายที่สุดแล้ว แก๊งร็อคเก็ตของพวกเขาก็เป็นองค์กรมืด

ถ้าเลือกได้ คนปกติคงไม่เลือกมาเข้าร่วมหรอก ต่อให้จะป่าวประกาศว่าเป็นการสร้างแก๊งร็อคเก็ตยุคใหม่ก็เถอะ

"หึหึ!"

จิโอวานนีแสยะยิ้ม "นั่นแหละคือเหตุผลที่ฉันต้องการพัฒนาแก๊งร็อคเก็ต! ฉันรู้ดีว่าพวกระดับสูงของลีกมันโสมมแค่ไหน"

"อย่างไรก็ตาม ยิ่งพวกมันโสมมมากเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเป็นผลดีกับเรามากเท่านั้น"

แต่เขาคาดว่าด้วยการมาถึงของยุคสมัยใหม่ กลุ่มที่นำโดยดามาแรนชี่คงจะไม่ยอมให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นต่อไปแน่

พวกโง่เง่าที่ทุจริตและปฏิเสธที่จะยับยั้งชั่งใจหรือเปลี่ยนแปลงตัวเอง ล้วนถูกกำหนดให้ต้องถูกกำจัดทิ้ง

"อืม!"

มาโทริพยักหน้าเห็นด้วย จากนั้นก็นึกถึงสถานการณ์ของอาธีน่าและอพอลโลขึ้นมาได้ และอดไม่ได้ที่จะขอคำชี้แนะ : "จริงสิคะบอส! แล้วเราจะทำยังไงกับอาธีน่าและอพอลโลดีคะ? จะให้ส่งคนไปช่วยพวกเขามั้ย? ถ้าจะทำ เราอาจจะต้องติดต่อไปหาผู้สมรู้ร่วมคิดในลีกนะคะ"

"เรื่องนั้นน่ะเหรอ!"

จิโอวานนีรับฟัง ดวงตาของเขาหรี่ลงเล็กน้อย และใช้นิ้วเคาะที่วางแขนเก้าอี้ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดว่า : "ยังไม่ต้องรีบ! รอดูความเคลื่อนไหวของดามาแรนชี่และผู้นำตระกูลทามายามะไปก่อน"

"ฉันสงสัยว่าดามาแรนชี่อาจจะใช้โอกาสนี้กำจัดพวกคนโง่ในลีกที่มีส่วนร่วมในการลักพาตัวครั้งนี้ และพวกที่โลภอยากได้พลังจิตของนัตสึเมะ"

"ยิ่งไปกว่านั้น ตระกูลทามายามะก็คงไม่ยอมปล่อยเรื่องนี้ไปง่ายๆ พวกเขาจะต้องเลือกเชือดไก่ให้ลิงดู เพื่อป้องปรามสายตาทุกคู่ที่จ้องจะตะครุบเหยื่อแน่"

ไม่อย่างนั้น ตระกูลทามายามะจะต้องเผชิญกับปัญหาไม่รู้จบในอนาคต

"บอสกำลังจะบอกว่า ตระกูลทามายามะและดามาแรนชี่อาจจะใช้อาธีน่าและคนอื่นๆ เป็นเหยื่อล่อพวกเราออกมางั้นเหรอคะ?"

รูม่านตาของมาโทริหดตัวลงอย่างกะทันหันขณะที่เธอถาม

"ไม่ใช่แค่อาจจะ แต่ใช่เลยล่ะ"

"ฉันรู้จักดามาแรนชี่ดี และตระกูลทามายามะก็ไม่ธรรมดาเหมือนกัน อย่าประมาทตระกูลผู้ใช้พลังจิตที่สืบทอดกันมานับพันปีและยังคงยืนหยัดอยู่ได้เชียวล่ะ"

จิโอวานนีพูดด้วยความมั่นใจอย่างเต็มเปี่ยม

การประมาทคู่ต่อสู้คือการไม่รับผิดชอบต่อตัวเอง

เขาไม่เคยประมาทใครหน้าไหนทั้งนั้น

"แล้วฉันควรจะทำยังไงดีคะ? ทิ้งอาธีน่ากับคนอื่นๆ ไปเลยเหรอ?"

มาโทริขมวดคิ้ว ขยับแว่นตาขึ้นบนสันจมูกขณะเอ่ยถาม

"อืม เรื่องนี้..."

จิโอวานนีเองก็รู้สึกรู้สึกลำบากใจเล็กน้อย เขาแอบเสียใจนิดๆ ที่ส่งอาธีน่าและอพอลโลไปทำภารกิจนี้