ตอนที่ 13

ตอนที่ 13

１　นักผจญภัยนิรนาม 　ＩＤ：ｕａｈｅｉｄｉ

มาคุยเรื่อง หน่วยป้องกันตัวเองพ่ายแพ้ครั้งใหญ่กันดีไหม ?

２　นักผจญภัยนิรนาม　ＩＤ：ｙｓｈｅｕｄｉ

แถวบ้านฉันตายเกลี้ยงเลยว่ะ  xD

ไม่มีใครรอดสักคน

３　นักผจญภัยนิรนาม　ＩＤ：ｈａｗｏｅｄｕ

ทั้งที่เสียงจากสวรรค์ก็บอก เจ้าพวกนั้นชัดแล้วน้า ว่าปืนมันไม่ได้ผล lol

４ นักผจญภัยนิรนาม ＩＤ：ｃｎｄｊｉｅａ

＞２ หายไป สองรอดกลับมา 10 ฮ่าฮ่าฮ่า

ไม่ว่าจะดูข้อความตามกระดานพูดคุยหรือข่าวตามเน็ตก็เห็นแต่เรื่อง JSDF ยังคงบุกเข้าโดเมนในญี่ปุ่นไม่หยุดหย่อน และผลลัพธ์ที่ออกมาก็เป็นหายนะทั้งนั้น

มีขนาดที่ว่า ข่าวในต่างประเทศใช้มิซซาย และนิวเคลียร์ถล่ม แต่ก็ไม่มีผลอะไรเกิดขึ้นกับโดเมน

แถมพื้นที่รอบข้างโดเมนยังปนเปื้อนกัมมันตภาพรนังสี จนองค์กรระดับโลกยังต้องร่างกฏหมาย ห้ามมิให้ใช้อาวุธนิวเคลียร์ออกมาบังคับใช้

และสามวันหลังจากวันชี้ชะตา ก็มีข่าวดีที่แพร่ไปยังพวกมนุษย์  【กฏ】

―― 『สมาชิ 12 คนของหน่วยสามในฮอกไกโด เข้าบุกดันเจี้ยนฮฮกไกโดได้รับการเลเวลอัพ 』

―― 『เจออาวุธทรงพลังที่พบในดันเจี้ยนที่มีนักเรียนอาสาบุกเข้าไป !』

―― 『ตราบใดที่อาวุธที่ใช้ไม่ใช่อาวุธสมัยใหม่ ก็เป็นไปได้ที่มนุษย์จะสามารถกำจัดพวกมอนสเตอร์ระดับต่ำ 』

ข่าวใหม่ที่แพร่ไปสร้างบรรยากาศคึกคักกระชุ่มกระชวย

８７２　นักผจญภัยนิรนาม　ＩＤ：ｋｓｅｊｄｕｈ

มอนสเตอร์ระดับต่ำเหรอ มันอะไรกันหว่า?

８７４　นักผจญภัยนิรนาม  ＩＤ：ｄｇｒｕａｉｅ

＞８７２ ใช่พวกสไลม์หรือหมาป่าป้ะ ?

８７５　นักผจญภัยนิรนาม　ＩＤ：ｏｉｅｊｓｕｅ

＞８７４ อีอย่างพวกสไลม์มันมีจริงด้วยเรอะ ?

８７６　นักผจญภัยนิรนาม　ＩＤ：ｄｇｒｕａｉｅ

＞８７５ คลาสนักผจญภัยดูเหมือนจะรู้ชื่อมอนสเตอร์ด้วยน่ะ

９５７　นักผจญภัยนิรนาม  ＩＤ：ｓｊｅｉｒｕｄ

อาวุธทรงพลัง  ? มันอะไรกันน่ะ ?

９５８　นักผจญภัยนิรนาม　ＩＤ：ｄｇｒｕａｉｅ

เห็นว่าเป็นดาบเหล็ก

９５９　นักผจญภัยนิรนาม r ＩＤ：ｐｗｅｉｆｈｅ

ดาบเหล็กเนี่ยนะ ! โอ้ย ขำกลิ้งเล้ย

แล้วผมก็ไปดูอีกหัวข้อหนึ่งต่อ —

１　นักผจญภัยนิรนาม 　ＩＤ：ｄｇｒｕａｉｅ

มีใครรวมรายชื่อ ดันเจี้ยนที่มีมอนสเตอร์เลเวลต่ำบ้างยัง ?

２　นักผจญภัยนิรนาม　ＩＤ：ｆｊｅｕａｈａ

อะ ฉันส่งเว็บคู่มือให้ละกัน

https://danjonmatomejapan.jp//

３　นักผจญภัยนิรนาม 　ＩＤ：ｓｋｅｅｒｏｗ

○ー○ー○

ดันเจี้ยนในโตเกียว , เขตโทชิม่า

มอนสเตอร์ที่โผล่มาคือ พวกโคโบ้ล

５　นักผจญภัยนิรนาม 　ＩＤ：ｌｋｓｓｅｄｆ

○ー○ー○

ดันเจี้ยนในนาโงย่า ,เขตนากาคุ

มอนสเตอร์ที่โผล่มาคือ ดาร์คเอลฟ์

８　นักผจญภัยนิรนาม 　ＩＤ：ｒｅｋｏｗｄｄ

○ー○ー○

ดันเจี้ยนในภูมิภาค นิอิกาตะ  , คาชิวาซากิ

มอนสเตอร์ที่โผล่มาคือ สไลม์

１０　นักผจญภัยนิรนาม ＩＤ：ｌｅｗｓｅｄｓ

＞８ เย้ ! ได้ข้อมูลของสไลม์แล้ว ! ได้เวลาไป คาชิวาซากิแล้ว ~ lo.

ข้อมูลดันเจี้ยนในญี่ปุ่นโพสในบอร์ดไม่ระบุตัวตนเรื่อยๆ

แถมยังมีหลายเว็บที่มีข้อมูลของโดเมน ดันเจี้ยนต่างๆ

ทั้งยังจัดหมวดหมู่ตามภูมิภาคและเมือง

ผมก็โพสด้วยดีไหมนะ ?

ผมหยิบสมาร์โฟนขึ้นมาแล้วกรอกข้อมูลเกี่ยวกับดันเจี้ยนตัวเองลงไป

『ตำแหน่ง : คานาซาว่า

○ー○ー○

มอนสเตอร์ที่โผล่ : สไลม์ , หนู

สมบัติ : ไม่ยืนยัน 』

ผมกำลังคิดอยู่ว่าควรจะเพิ่มดาบเหล็กในข้อมูลสมบัติด้วยดีไหม แต่มันยังไม่มีใครได้จากหีบไปน่ะสิ ก็เลยใส่ลงไปว่า ไม่ยืนยันดีกว่า

แล้วก็ผ่านไปสามชั่วโมงหลังโพส

— ตี๊ดๆๆๆๆ

เสียงอิเล็กทรอนิกดังแจ้งเตือนดังก้องขึ้นมาจากสมาร์ทโฟน

ผมใช้สมาร์ทโฟนสังเกตการณ์ที่ประตูทางเข้า

มีผู้บุกเข้ามา 12 คน อายุก็ราวๆวัยรุ่น ผมเดาว่า น่าจะเป็น ชั้น มัธยมปลายหรือมหาวิทยาลัย ?

เป็นกลุ่มผู้ชาย 6 คนผู้หญิง 6 คน

นักเรียนที่บุกเข้ามามีอุปกรณ์สวมใส่ป้องกันตัวเองอย่างเช่น เกราะอเมริกันฟุตบอล ถุงมือเบสบอล เสื้อเจอร์ซี่ แล้วคนที่ดูแข็งแรงๆก็สวมเกราะเคนโด้

“ไม่เป็นไรน่า ผมจะปกป้องเธอเอง !”

“ขอบคุณนะ ยูยะ …”

เด็กหนุ่มที่สามเกราะอเมริกันฟุตบอลเดินนำหน้า ส่วนเด็กสาวสวมเจอร์ซี่ก็เดินตามหลังเขา เด็กสาวจับมือเด็กหนุ่มอย่างมีความสุขแถมยังดูเขินแก้มแดง

หา

เจ้าพวกเรียจู*อย่างนั้นเหรอออออ ?

กำลังใจฮึดสู้ของผมพึ่งขึ้นอีก  20% ทันที

“เออ นี่ พวกเราควรทำแบบนี้กันจริงๆเหรอ ? เราไม่ควรออกมาจากกลุ่มผู้ใหญ่ …”

“โง่น่า ! หวังจะพึ่งพู้ใหญ่ไปตลอดหรือไง!?”

“ใช่ๆ ! ตามข้อมูลในเว็บอะ ที่นี่น่ะมีแต่สไลมส์และหนูโผล่มาเท่านั้นแหละ พวกเราปราบได้โดยไม่มีปัญหาอยู่แล้ว”

เด็กหนุ่มในชุดเกราะเคนโด้ตะโกนใส่เด็กสาวที่บ่นด้วยความกังวล

ส่วนคำพูดสุดท้ายก็มาจากเด็กหนุ่มสวมแว่นที่ดูมั่นใจก็พูดเสริมให้กำลังใจ

หลังจากนั้นเหล่านักเรียนก็เข้ามาด้านในโดเมนของผมอย่างระวังตัว

สามสิบนาทีหลังจากบุกรุกเข้าโดเมนผม …

ผู้เฝ้าประตูชั้นแรก  —  สไลม์สามตัวขวางทางพวกนักเรียนอยู่

“กรี๊ดดด !?”

“ยะ-เย็นไว้ ! มันก็แค่สไลม์ !”

เด็กสาวคนที่เห็นสไลม์ก็กรีดร้องออกมา เด็กชายคนหนึ่งมายืนตรงหน้าเด็กสาวแสดงความกล้า

“หวดมัน ! โจมตีมันพร้อมๆกัน !!”

พอพวกเหล่านักเรียนรุมหวดทุบสไลม์ด้วยอาวุธต่างๆ ทั้งไม้เบสบอล ท่อนไม้ และอะไรที่ดูคล้ายๆแท่งเหล็ก

สไลม์ตัวนั้นก็ต่อต้านอย่างบ้าคลั่งด้วยการพ่นกรดออกมา แต่เนื่องจากแพ้จำนวน สไลม์ทั้งสามตัวก็หายไปภายในเวลาไม่ถึงหนึ่งนาที

“พวกเราชนะแล้ว …ชัยชนะของพวกเรา !”

นักเรียนชายคนหนึ่งชูนิ้วสองนิ้วท่า V Victoryออกมาเขาตื่นจ้นมากจนไปแปะมือ กับเพื่อนรอบๆข้างตัวเขา

หลังจากนั้นพวกนักเรียนก็มุ่งหน้าเข้าไปต่อ มีหนูและสไลม์มากมาย ที่หมดอายุขัยด้วยมือของพวกเขา

ในแง่ของ CP ผมก็เสียไปประมาณ  40 CP

เกือบสามชั่วโมงที่นักเรียนบุกเข้ามา ผมฟื้นฟูไปได้  30 CP

พอถึงจุดนี้ ถ้าในแง่แต้มCP ผมก็เป็นหนี้ติดตัวแดงแหละ

และพวกนักเรียนก็มาถึง หีบสมบัติแต่แรก

“เฮ้ย ! ดูนั่นสิ ! นั่นมันหีบสมบัติไม่ใช่เหรอ !?”

ความตื่นเต้นตึงเครียดของเหล่านักเรียนพุ่งสูงขึ้นทันทีที่เห็นกล่องที่ดูอย่างไรก็เหมือนหีบสมบัติ

“แต่ ตรงหน้ากล่องสมบัติมัน ….มีมอนสเตอร์หน้าตาแปลกๆอยู่ ”

ตรงหน้าหีบสมบัติมีก็อบลินถือมีดสามตัว

หากเทียบกับสไลม์และหนูแล้ว มันก็เกินกว่าที่พวกนักเรียนเคยสู้มา ก็อบลินน่ะระดับสูงกว่าแถมยังมีอาวุธด้วย

มาตอนนี้ ผมล่ะสงสัยเหมือนกันว่า เจ้าพวกนักเรียนจะรับมือยังไง ?

“พะ-พวกเราควรทำยังไงกันดี …?”

เด็กนักเรียนหญิงคนถึงถามเพื่อนอย่างไม่สบายใจนัก

“ถ้าถามว่า พวกเราควรทำยังไงน่ะเหรอ …”

หนึ่งในนักเรียนชายคนนึงก็ย้อนคำถามแล้วหันไปหานักเรียนชายสวมแว่นที่อยู่ด้านหลัง

“ฉันว่า พวกก็อบลิน คงเป็นเหมือนผู้คุ้มกันกล่องสมบัติแหละ ?”

เด็กหนุ่มสวมแว่นตอบแบบนั้น ผมแอบสงสัยเหมือนกันหรือเขาจะเป็นคลาสนักผจญภัยกันนะ ?

“ก-ก็อบลินเหรอ อ้าว…? ก็อบลินมันลูกกระจ๊อกนี่นาใช่มะ ?”

“ชะ-ใช่แล้ว สำหรับพวกเรา น่ะเอาชนะได้ใช่ไหม ?”

“ตะ -แต่ …เจ้าพวกนั้นมีมีดนะ…”

ทุกคนต่างหันไปมองเด็กหนุ่มสวมแว่นอีกครั้ง ดูเหมือนว่าเขาเป็นหัวหน้ากลุ่ม

“ไปต่อเถอะ มาไกลขนาดนี้ถ้ากลับถือว่าแย่แล้ว

ชนะได้แน่ …หากเป็นพวกเรา ชนะได้แน่ !”

นายแว่น  ปลุกกำลังใจคนรอบข้าง

สำหรับมุมมองผมนะที่คอยเฝ้าสังเกตแบบเรียลไทม์ ความเห็นของเด็กคนนั้นที่บอกว่า ถอนตัวไปตอนนี้แล้วถือว่าแย่ ก็ไม่แน่นักหรอก

“ใส่สุดกำลังเลบนะ ! สุสุกิซัง , ทานากะซัง , ใช้เวทย์มนตร์ใส่ก็อบลินตัวซ้าย !”

“ ”ครับ!“ ”

นายแว่นให้คำแนะนำคร่าวๆกับเด็กสาวสองคน

หรือก็แปลว่าพวกนั้นสามารถใช้เวทย์มนตร์ได้ ?

“อิกุจิคุง , ซายามะซัง , โจมตีทันทีหลังจากสองคนั้นยิงเวทย์ใส่นะ !”

“ได้ !” (อิกุจิ )

“เข้าใจแล้ว!” (ซายามะ )

“มากิโนะคุง , กรุณาดึงก็อบลินมาอยู่ตรงกลางที

ฟุบิโอะคุง ,ฝากจัดการก็อบลินทางขวามือ ”

“ขะ-เข้าใจแล้ว”

“ระ-รับทราบ”

“คากุยามะซัง รักษาคนที่บาดเจ็บด้วย ! ที่เหลือมากับผม โจมตีตามที่ผมบอกไป!”

“ ”ได้“ ” ”

พอหัวหน้ากลุ่มออกคำสั่งเสร็จ เด็กสาวสองคนก็เล็งฝ่ามือไปยังก็อบลิน

“《ไฟร์บอล 》!”

“《ไอส์ บอล 》!”

โอ้ … เวทย์มนตร์เป็นแบบนั้นเองเหรอ ?

ลูกบอลไฟที่แผดเผาจนเป็นสีแดงและน้ำแข็งทรงกลมที่เป็นสีขาวพุ่งเข้าใส่ก็อบลินจากทางซ้าย

“กิกี๊ !?”

“กี๊ กี๊!”

ก็อบลินที่จู่ๆโดนเวทย์โจมตีก็ถอยหลังครูด

พอเห็นเพื่อนตัวเองโดนโจมตีเข้า ก็อบลินที่เหลือก็กู่ร้องอย่างเกรี้ยวกราด พร้อมทั้งมุ่งความโกรธวิ่งเข้าใส่นักเรียนพร้อมกับชูมีดในมือเหนือหัว

“ช่า!”

“ผมจัดการได้ !”

เด็กหนุ่มที่ถือไม้เบสบอล และเด็กสาวที่ถือดาบไม้ไผ่ชิไน ก็พุ่งเข้าใส่ก็อบลินที่ล้ม

เด็กหนุ่มในชุดเคนโด้ และเด็กหนุ่มอีกคนที่สวมหมวกและถุงมือเบสบอล ก็กระโจนเข้าใส่ก็อบลินที่โดนโจมตี

ทั้งไม้เบสบอลและแท่งเหล็กฟาดเข้าใส่ก็อบลินที่ล้มเจ็บจากเวทย์มนตร์

มาจนถึงตอนนี้  — ทั้งหมดก็เป็นไปตามแผนการณ์ของนายแว่น