ตอนที่ 21 : การเปลี่ยนถ่ายอำนาจ การสืบทอดเผ่าพันธุ์สาวกแห่งความมืด

ตอนที่ 21 : การเปลี่ยนถ่ายอำนาจ การสืบทอดเผ่าพันธุ์สาวกแห่งความมืด

วิลเลียม เลสทัต ค่อยๆ ชักมือกลับ ปล่อยให้ร่างที่ยังอุ่นๆ ของอิซาเบลล่าทรุดลงไปกองกับพื้น

เขาไม่ได้แม้แต่จะก้มลงมองเธออีก ราวกับว่าเขาเพิ่งจะเด็ดดอกไม้ริมทางที่เกะกะสายตาทิ้งไปเท่านั้น

เลือดหยดลงมาจากปลายนิ้วของเขา เบ่งบานเป็นดอกกุหลาบที่น่าสยดสยองบนพรม

การสังหารหมู่เพียงฝ่ายเดียวนี้กินเวลาไม่นานนัก

เมื่อประตูไม้เนื้อแข็งบานหนักของห้องประชุมถูกเปิดจากด้านในอีกครั้ง บอดี้การ์ดส่วนตัวสองคนของจอห์นที่รออยู่อย่างกระวนกระวายที่โถงทางเดิน ก็ชักปืนออกมาด้วยความตื่นตระหนกในทันที

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาเห็นภาพภายในห้องอย่างชัดเจน ทั้งคู่ก็ตกตะลึงจนพูดไม่ออกราวกับถูกฟ้าผ่า ร่างกายแข็งทื่ออยู่กับที่

ภายในห้องประชุม ไฟยังคงสว่างไสว แต่มันกลับอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้งจนน่าสะอิดสะเอียน

บรรดาผู้ยิ่งใหญ่ที่มักจะชี้เป็นชี้ตายในวอลล์สตรีทและสามารถทำให้ตลาดหุ้นสั่นสะเทือนได้เพียงแค่กระทืบเท้า บัดนี้กลับกลายเป็นเหมือนกองตุ๊กตาที่พังทลาย นอนระเกะระกะอยู่ในแอ่งเลือด

สภาพการตายของพวกเขาแตกต่างกันไป แต่ไม่มีข้อยกเว้นเลยที่พวกเขาทุกคนจะตายอย่างน่าสยดสยอง ราวกับถูกฝูงสัตว์ร้ายที่หิวโหยฉีกทึ้งอย่างป่าเถื่อน

และที่ใจกลางขุมนรกบนดินแห่งนี้ ชายหนุ่มลึกลับที่ไม่ควรจะมาอยู่ที่นี่ กลับกำลังนั่งพิงพนักเก้าอี้ของประธานอย่างสง่างาม

เขาดูสะอาดสะอ้าน ไร้ที่ติ ไม่มีแม้แต่หยดเลือดสักหยดที่จะเปื้อนชุดทักซิโด้หางยาวสีดำของเขาได้

ในมือของเขา เขาถือแก้วคริสตัลที่โผล่มาจากไหนก็ไม่รู้ ซึ่งเต็มไปด้วยของเหลวสีแดงสด เขากวัดแกว่งมันไปมาอย่างไม่ใส่ใจ ชื่นชมคราบหนืดๆ ที่มันทิ้งไว้บนแก้ว

"เจ้านายของพวกแกเดินทางล่วงหน้าไปก่อนแล้ว"

วิลเลียม เลสทัต เงยหน้าขึ้น สายตาสีแดงเข้มของเขาจับจ้องไปที่บอดี้การ์ดสองคนที่หน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัวไปแล้ว

"ตอนนี้ ฉันจะให้พวกแกเลือก"

"อย่างแรก คุกเข่าลงและสาบานว่าจะจงรักภักดีต่อฉัน กลายเป็นข้าแผ่นดินกลุ่มแรกในอาณาจักรอันเป็นนิรันดร์ของฉัน"

"หรือ... จะตามไปสมทบกับพวกมันข้างล่างนั่นดีล่ะ?"

น้ำเสียงของเขาสงบนิ่งและนุ่มนวล ทว่าแฝงไปด้วยอำนาจบารมีที่ไม่อาจตั้งคำถามได้

บอดี้การ์ดทั้งสองคนล้วนเป็นอดีตนาวิกโยธินที่เคยผ่านสมรภูมิรบของจริงมาแล้ว ความเข้มแข็งทางจิตใจของพวกเขาเหนือกว่าคนธรรมดาทั่วไปมาก

แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความน่าสะพรึงกลัวเหนือธรรมชาติที่ท้าทายตรรกะทางวิทยาศาสตร์ทั้งหมดนี้ ความมุ่งมั่นที่เคยภาคภูมิใจของพวกเขาก็พังทลายลงในพริบตา

ตุ้บ!

คนหนึ่งทิ้งปืนลงเป็นคนแรก ขาของเขาอ่อนแรงและเขาก็คุกเข่าลง ร่างกายสั่นเทาราวกับใบไม้

"ผะ... ผมยอมครับ! ผมยินดีรับใช้คุณ! นาย... ท่านผู้ยิ่งใหญ่!"

อีกคนหนึ่งก็ตอบสนองได้รวดเร็วไม่แพ้กัน ทำตามด้วยการคุกเข่า ก้มหัวลงต่ำจนชิดพรม ไม่กล้ามองไปที่ร่างนั้นอีก

ผู้ฉลาดรู้จักปรับตัวตามสถานการณ์

เมื่อต้องเผชิญหน้ากับสัตว์ประหลาดที่สามารถสังหารทุกคนในห้องประชุมได้ในเวลาอันสั้นและยังคงไร้รอยขีดข่วน ความคิดที่จะต่อต้านใดๆ ก็ล้วนโง่เขลาและนำไปสู่ความตายทั้งสิ้น

"ดีมาก"

วิลเลียม เลสทัต พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ

"ถ้างั้น ก็ใช้ความจงรักภักดีของพวกแก เพื่อต้อนรับชีวิตใหม่ซะ"

เขาดีดนิ้ว หยดเลือดสีแดงสดราวกับทับทิมสองหยดพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขา ตกลงไปในปากของบอดี้การ์ดทั้งสองคนอย่างแม่นยำราวกับจับวาง

"อ๊ากกกก"

เหมือนกับการเปลี่ยนร่างที่วิลเลียมเคยผ่านมา เสียงกรีดร้องที่บีบคั้นหัวใจสองเสียงดังก้องไปทั่วห้องประชุมอีกครั้ง

เผ่าพันธุ์ใหม่เอี่ยมกำลังแพร่กระจายไปทั่วดินแดนที่ชุ่มโชกไปด้วยเลือดแห่งนี้อย่างเงียบๆ...

สามวันต่อมา

เวสเปร่ากรุ๊ปได้ออกประกาศที่สร้างความตกตะลึงไปทั่วทั้งวอลล์สตรีท

ประกาศดังกล่าวระบุว่าได้เกิดการเปลี่ยนแปลงบุคลากรครั้งใหญ่ภายในกลุ่มบริษัท

ผู้บริหารระดับสูงและผู้ถือหุ้นรายใหญ่ของกลุ่มบริษัทมากกว่าสิบคน รวมถึงรองประธานจอห์น ได้เสียชีวิตลงอย่างน่าเสียดายเนื่องจาก "อาการป่วยหมู่กะทันหัน"

ในขณะเดียวกัน ผู้ก่อตั้งกลุ่มบริษัท คุณวิลเลียม เลสทัต ซึ่งป่วยหนักระยะสุดท้าย ก็หายเป็นปกติอย่าง "ปาฏิหาริย์" และกลับมาควบคุมกิจการทั้งหมดอีกครั้ง

พร้อมกันนี้ ประกาศยังได้แนบรูปถ่ายส่วนตัวรูปล่าสุดของวิลเลียม เลสทัต มาด้วย

ชายหนุ่มในรูปนั้นหล่อเหลา รูปร่างสูงโปร่ง และเต็มไปด้วยเสน่ห์อันน่าหลงใหลแตกต่างจากชายชราใกล้ตายที่ผู้คนจดจำได้อย่างสิ้นเชิง

ประกาศที่ดูไร้สาระจนเหมือนนิทานหลอกเด็กนี้ ย่อมสร้างความฮือฮาครั้งใหญ่ในโลกภายนอกอย่างแน่นอน

ทฤษฎีสมคบคิดต่างๆ แพร่สะพัดไปทั่ว

บางคนบอกว่านี่คือลูกนอกสมรสที่วิลเลียม เลสทัต เตรียมการไว้ตั้งแต่เนิ่นๆ โดยใช้วิธีการที่เหี้ยมโหดเพื่อกวาดล้างผู้ต่อต้านทั้งหมดในรูปแบบของ "การแก้แค้นของเจ้าชาย" ยุคใหม่

บางคนก็บอกว่านี่คือการเปลี่ยนถ่ายอำนาจที่วางแผนไว้มานานแล้ว วิลเลียมตัวจริงตายไปแล้ว และชายหนุ่มคนนี้ก็เป็นแค่หุ่นเชิดที่ถูกผลักออกมายืนอยู่เบื้องหน้าเท่านั้น

แต่ไม่ว่าภายนอกจะคาดเดากันไปอย่างไร ความจริงเพียงหนึ่งเดียวก็ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง

อาณาจักรทางการเงินอันยิ่งใหญ่ของเวสเปร่า ได้กลับคืนสู่เงื้อมมือของนายเหนือหัวเพียงผู้เดียวในชั่วข้ามคืน

และมันถูกกระทำในลักษณะที่เข้าข่ายเผด็จการเบ็ดเสร็จ

ผู้ทะเยอทะยานเหล่านั้นที่เคยพยายามจะแบ่งปันอาณาจักร พร้อมกับครอบครัวของพวกเขา ต้องพบเจอกับ "อุบัติเหตุ" ประหลาดๆ ต่างๆ นานาในช่วงหลายวันต่อมา

บางคนจมน้ำตายในสระว่ายน้ำของตัวเอง บางคนหัวใจวายขณะตีกอล์ฟ และบางคนก็หายตัวไปพร้อมกับครอบครัวทั้งครอบครัวในชั่วข้ามคืน โดยไม่มีใครพบเห็นอีกเลย

ความหวาดกลัวเริ่มค่อยๆ ปกคลุมสังคมชั้นสูงของนิวยอร์ก

ทุกคนตระหนักได้ว่า หมาป่าแห่งวอลล์สตรีทที่หลับใหล ไม่เพียงแต่ตื่นขึ้นมาแล้วเท่านั้น แต่มันยังดุร้ายขึ้น โหดเหี้ยมขึ้น และ... ยากจะหยั่งถึงยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา

ทว่าด้วยเหตุผลบางอย่าง ตระกูลผู้ทรงอิทธิพลที่ถูก "แก้แค้น" กลับเลือกที่จะปิดปากเงียบอย่างพร้อมเพรียงกัน และยังตกลงที่จะสานต่อความร่วมมือต่อไปอีกด้วย

ในฐานะผู้ลงมือกระทำเรื่องราวทั้งหมด วิลเลียม เลสทัต บัดนี้กำลังยืนอยู่หน้าหน้าต่างกระจกบานใหญ่บนชั้นบนสุดของคฤหาสน์เลสทัต มองลงไปยังเมืองที่พลุกพล่านและเต็มไปด้วยบาปเบื้องล่าง

ด้านหลังของเขามีร่างหลายร่างยืนอยู่อย่างเคารพนบนอบ

ในหมู่พวกเขามีทั้งชายและหญิง คนแก่และคนหนุ่มสาว แต่ไม่มีข้อยกเว้น พวกเขาทุกคนล้วนมีพละกำลังเหนือมนุษย์และรูปร่างหน้าตาที่หล่อเหลาและงดงาม

แม้ว่าพวกเขาจะไม่เหมือนกับบรรพบุรุษแห่งสาวกแห่งความมืดคนแรก วิลเลียม เลสทัต ซึ่งระดับชีวิตก้าวกระโดดขึ้นสู่ขีดจำกัดของมนุษย์ในระดับเหล็กดำตั้งแต่แรกเกิด พวกเขาก็อยู่ในขั้นตอนที่ใกล้จะแปรสภาพแล้ว

อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็ยังคงแข็งแกร่งและว่องไวกว่ามนุษย์ทั่วไปมาก

การแสดงออกถึงอำนาจของพวกเขาก็ยังไม่สมบูรณ์แบบนัก ห่างไกลจากการครอบคลุมทุกด้านอย่างผู้เป็นบรรพบุรุษ

ตัวอย่างเช่น เสน่ห์อันเย้ายวนที่สามารถล่อลวงจิตใจคนได้ เล็บที่แข็งราวกับอีนาเมลซึ่งสามารถฉีกวัสดุส่วนใหญ่ที่อ่อนกว่าเหล็กกล้าได้ พลังชีวิตของเซลล์ที่ตื่นตัวสูง และวิธีการบิดเบือนเนื้อหนังเพื่อเปลี่ยนรูปลักษณ์และน้ำเสียงของตัวเอง... ดวงตาของพวกเขาสะท้อนประกายสีแดงเข้มแบบเดียวกัน และพวกเขาก็มีตราประทับแห่งความจงรักภักดีอย่างสมบูรณ์ต่อบรรพบุรุษแห่งสาวกแห่งความมืดและแม้กระทั่ง "พระบิดา" แบบเดียวกัน

คนเหล่านี้คือสาวกแห่งความมืดสายเลือดตรงกลุ่มแรกที่วิลเลียม เลสทัต คัดเลือกและเปลี่ยนร่างอย่างระมัดระวังตลอดสามวันนี้

พวกเขาคือนักการเมือง คนดัง นักการเงิน หัวหน้าแก๊งมาเฟีย... ชนชั้นนำที่แทรกซึมอยู่ในทุกวงการของเมืองแห่งนี้ ซึ่งเป็นรากฐานของอาณาจักรในอนาคต

"นายท่าน"

สายลับอาวุโสที่เพิ่งเปลี่ยนร่างซึ่งเคยทำงานใน FBI คุกเข่าลงข้างหนึ่งและรายงานอย่างเคารพ:

"ตามความต้องการของท่าน เบื้องต้นเราสามารถระบุตำแหน่งของ 'ผู้ลงทัณฑ์' ที่เคลื่อนไหวอยู่ในควีนส์ได้แล้วครับ ตัวตนที่แท้จริงของเขาดูเหมือนจะเป็นเจ้าหน้าที่สายตรวจของ NYPD ชื่อ จอร์จ ไมเคิล"

"จอร์จ ไมเคิล?"

มือของวิลเลียม เลสทัต ที่ถือแก้วไวน์อยู่ ชะงักไปเล็กน้อย

เขาค่อยๆ หันกลับมา รอยยิ้มขี้เล่นวาบผ่านดวงตาสีแดงเข้มของเขา

"ชื่อที่น่าสนใจดีนี่"

"ดูเหมือนว่าที่ฉันเดาไว้จะถูกสินะ"

"ในเงามืดของเมืองนี้ เราไม่ได้เป็นนักล่าเพียงกลุ่มเดียว"

เขาดื่มของเหลวสีแดงเลือดในแก้วจนหมด เสียงของเขาดังก้องอยู่ในห้องที่ว่างเปล่า

"ถ่ายทอดคำสั่งของฉันออกไป"

"อย่าเพิ่งไปตอแยเขาในตอนนี้"

"เกมของพระบิดาเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น ในฐานะลูกของพระองค์ เราไม่อาจทำลายกระดานหมากรุกเร็วขนาดนี้ได้ และยิ่งไม่ควรแกว่งเท้าหาเสี้ยนที่ไม่รู้ที่มาที่ไป"

"เรามีเรื่องที่สำคัญกว่าต้องทำ"

สายตาของวิลเลียม เลสทัต กลายเป็นลึกล้ำ

เขารู้ดีว่าสิ่งที่เขาต้องทำคือการทำให้พระบิดาผู้ยิ่งใหญ่พึงพอใจ โดยการถวายเครื่องสังเวยที่อุดมสมบูรณ์ที่สุดแด่พระองค์

นั่นคือความหวาดกลัว ความมุ่งร้าย และความปรารถนาของคนทั้งโลก