เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

TaMa ตอนที่ 11 อาชีพลับ(4)

TaMa ตอนที่ 11 อาชีพลับ(4)

TaMa ตอนที่ 11 อาชีพลับ(4)


สามารถติดตามตอนใหม่ได้ก่อนใครที่เพจ Taming Master แปลไทย

 

เมื่อเร็วๆนี้ อิมอึนยองน้้นไม่มีช่วงเวลาว่างแม้แต่น้อย เธอเป็นนักข่าวของช่องYTBCที่เป็นช่องกระจายข่าวเกี่ยวกับเกมเสมือนจริงแบบเจาะลึก

งานหลักๆที่เธอทำนั้นคือกระจายข่าวเรื่องภารกิจที่น่าสนใจ หรือแม้แต่การต่อสู้ขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นในเกมก็มาถูกรวมอยู่ที่ช่องYTBC

เกมเสมือนจริงนั้นตีตลาดเกมรอบโลกเลยทีเดียว และเมื่อวานก็ได้มีการอัพเดตครั้งใหญ่ของเกม Kailan

“อาา ชั้นต้องหาบางอย่างที่ทำให้หัวหน้าพอใจให้ได้ ชั้นจะได้พักสักอาทิตย์นึง…”

อึนยองเป็นแฟนตังยงและเป้นผู้เล่นของเกมKailanด้วย และในKailanนั้นเธอชื่อ ‘ลูเซีย’

“ไม่มีใครคิดจะเปลี่ยนอาชีพจากอันเดิมเป็นอันใหม่เลยรึไงกัน?”

เธอเป็นนักบวชเลเวล65 เธอไม่ได้เป็นผู้เล่นเลเวลสูงขนาดติดท็อปแต่เธอก็ถือว่าเลเวลสูงทีเดียว

ถึงอย่างนั้น ตอนนี้เธอกลับอยู่ในที่ที่เธอไม่คิดว่าจะอยู่ เธออยู่ที่ ‘ไครอน บาซิน’ เป็นพื้นที่ล่าหมาป่าเลเวล10-15

ลูเซียกำลังมองดูรอบๆพื้นที่แห่งนี้ด้วยไฟอันลุกโชนภายในตาของเธอ

“มันต้องมีสักคนแหละน่าที่จะเปลี่ยนอาชีพสำเร็จเป็นอาชีพใหม่ ชั้นต้องหาพวกนั้นให้ได้เลยคอยดู!”

มันไม่ได้มีแค่หนึ่งหรือสองข่าวที่สั่นสะเทือนเกมKailanจากการอัพเดตครั้งใหญ่ แต่ส่วนนึงที่ได้รับความสนใจมากที่สุดนั้นเกี่ยวกับอาชีพใหม่ เธอนั้นได้วางแผนที่จะหาข้อมูลเกี่ยวกับอาชีพใหม่ให้เร็วที่สุดก่อนคนอื่น และนำมันไปให้ห้องประกาศข่าวเสีย เธอจะได้มีเวลาว่างประมาณหนึ่งอาทิตย์

“แต่ทำไมมีคนมาเก็บเลเวลแถวนี้เยอะจัง?”

จุดที่เธอมองดูอยู่นั้นมีผู้เล่นใหม่จำนวนมากกำลังเก็บเลเวลกันอยู่ พอคิดได้เช่นนั้น เธอก็เดินไปที่จุดนั้นทันที

ณ ตรงนั้น มีผู้เล่นกลุ่มหนึ่งกำลังต่อสู้กับหมาป่าแดงอยู่ ในขณะที่มีคนมุงดูอยู่รอบๆ

ลูเซียก็เป็นหนึ่งในคนที่มุงดูอยู่เช่นกัน

“ขอโทษนะคะ แต่เขากำลังดูอะไรกันอยู่หรอคะ?”

“อา หนึ่งในคนของปาร์ตี้นั้นเหมือนจะเป็นนักอัญเชิญนะสิ แล้วเขาวางแผนที่จะจับหมาป่าแดงมาสักพักละ ดังนั้นชั้นจึงสนใจและมาดูอยู่นี่แหละ”

มันก็น่าจะเป็นอย่างงที่เขาบอกเพราะว่าปาร์ตี้นั้นไม่ได้โจมตีด้วยสกิลที่รุณแรงเลยแต่ค่อยๆลดพลังชีวิตของมันแทน

ลูเซียตาเป็นประกายก่อนที่จะเริ่มเข้าไปเบียดกับไทยมุงและจับตามองคนที่ต้องการจะจับหมาป่าแดง

‘ชั้นจะต้องไปคุยและสัมภาษณ์ให้ได้ถ้าหากเขาจับหมาป่าแดงได้’

ในหมู่ไทยมุงนั้น เอียนก็อยู่กับเขาด้วย

เอียนมาที่นี่เพื่อที่จะจับหมาป่าแดงที่มีอยู่ในวิดีโอตัวอย่างอาชีพนักอัญเชิญตั้งแต่ที่เขาเปลี่ยนอาชีพสำเร็จ

หมาป่าแดงเป็นหนึ่งในมอนสเตอร์ที่อ่อนแอในระดับ ‘Unique’ ทำให้กลายเป็นเป้าหมายแรกของเอียน

‘เหมือนจะมีคนอื่นที่มาเร็วกว่าชั้นนะ’

เพราะว่าเขาได้ทำภารกิจที่จะได้อาชีพลับ จึงทำให้เขาช้าไปบ้างแต่เอียนก็ไม่ชอบใจเท่าไหร่ที่เห็นคนเปลี่ยนอาชีพก่อนเขา

‘ชั้นน่าจะลองดูพวกเขาจับดูดีมั้ยนะ?”

ปาร์ตี้นั้นได้ลดเลือดหมาป่าแดงไปเรื่อยๆด้วยความรวดเร็ว เมื่อพวกเขาคิดว่าลดเลือดหมาป่าได้พอแล้ว คนที่ดูท่าทางแล้วจะเป้นนักอัญเชิญก็พยายามที่จะจับมัน

‘ไม่ว่าจะเลเวลเท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นมอนสเตอร์ระดับ ‘Unique’ มันจะจับง่ายกว่างั้นหรอ?’

เอียนมองไปที่หมาป่าที่กำลังถูกห่อหุ้มด้วยแสงสีขาวอย่างสนอกสนใจ แต่ก็เป็นอย่าที่เขาคิดหมาป่าสีแดงหลุดจากการถูกจับ

‘อย่างที่คาดไว้เลย’

ทันใดนั้นเจ้าหมาป่าสีแดงได้กระโดดขึ้นไปบนอากาศ

A-whooo-.

“นั่นมันบ้าอะไรกัน!”

“อย่าให้มันหนีไป! รีบจับมันเร็ว!”

สมาชิกในปาร์ตี้ต่างหงุดหงิดกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นอย่างมาก เพราะสุดท้ายแล้วเจ้าหมาป่าที่พวกเขาพยายามที่จะจับได้หนีไปแล้ว

เอียนส่ายหัวออกมา

‘ชิ นี่่มันชักยากที่จะหาหมาป่าแดงอีกรอบแล้วนะ นี่ก็หายไปอีกหนึ่ง’

เอียนนั้นต้องการที่จะจับมอนสเตอร์ตัวแรกอย่างน้อยต้องเป็นมอนสเตอร์ระดับสูง แต่มันค่อนข้างที่จะเสียเวลาหาและพยายามที่จะจับมัน เขาจึงคิดว่าจับอะไรก็ได้เป็นตัวแรกน่าจะดีที่สุด

‘ตั้งแต่ที่เจ้าหมาป่ากระจัดกระจายไปทั่ว ชั้นน่าจะลองจับตัวไหนก็ได้สักตัวดีมั้ยนะ’

สัญชาตญานนักทดลองของเอียนได้ตื่นขึ้น

‘จะจับหมาป่าได้สักกี่ตัวที่จับได้ด้วยค่าความเป็นผู้นำของชั้น?’

ตั้งแต่ที่เขารู้ว่าเขาสามารถปล่อยมอนสเตอร์ที่เคยจับมาได้ ทำให้เอียนนั้นไม่สนใจเลยว่าจะจับมอนสเตอร์ตัวไหน

เพื่อที่จะจับเจ้าหมาป่าที่อยู่ในระยะการมองเห็นของเขา เขาง้างธนูขึ้นมาเล็ง

Ping-!

เข้าเป้าอย่างแม่นยำ ลูกศรได้พุ่งตรงเข้าไปที่ตัวของหมาป่าและมันได้ตายลงในเวลาไม่นาน

-คุณได้สังหารหมาป่า คุณได้รับค่าประสบการณ์45หน่วย

“อย่างที่คิดไว้เลย..”

คราวนี้เอียนได้เล็งธนูไปที่ขาของหมาป่า แต่มันก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย

-คุณได้สังหารหมาป่า คุณได้รับค่าประสบการณ์42หน่วย

เอียนสะพายธนูและยกแขนของเขาขึ้น และเขาก็เดินตรงไปหาหมาป่าที่อยู่ใกล้ๆแล้วลองจับดู

-คุณจับหมาป่าสำเร็จ

นี่อาจจะเป็นเพราะว่าหมาป่านั้นเป็นเพียงมอนสเอตร์ระดับ Common เท่านั้น ทำให้สามารถจับได้โดยง่ายด้วยการใช้สกิลจับเท่านั้นเอง

“ตัวแรกสำหรับการเริ่มต้น”

เอียนตรวจดูสถานะของหมาป่า

หมาป่า

เลเวล:12

ประเภทของสัตว์: สัตว์ป่า

ระดับ: Common

บุคลิกภาพ: ขี้อาย

ไม่สามารถวิวัฒนาการได้

พลังโจมตี: 23

พลังป้องกัน: 12

ความว่องไว: 19

ความฉลาด: 8

พละกำลัง: 75/75

หมาป่าทั่วไปที่พบได้ตามทุ่งหญ้า มีเขี้ยวและเล็บที่แหลมคม

“อะไรกันไอเจ้าหมาตัวนี้”

เอียนส่ายหน้า

“ขี้อาย? มีบ่งบอกถึงบุคลิกของมอนสเตอร์ด้วยงั้นหรอเนี่ย”

เอียนเริ่มที่จะจับหมาป่าโดยรอบเขาอีกครั้ง

-คุณจับหมาป่าสำเร็จ

...กระทั่ง...

-คุณจับหมาป่าสำเร็จ

และเมื่อเขาจับหมาป่าจนถึงตัวที่เก้า ก็มีข้อความระบบปรากฏออกมา

-คุณไม่ได้สามารถจับมอนสเตอร์มากกว่านี้ได้เนื่องจากคะแนนความเป็นผู้นำไม่เพียงพอ

เอียนที่เห็นข้อความดังนั้น เขาจึงฆ่าหมาป่าที่อยู่ตรงหน้าโดยไม่ลังเล

“ชั้นสามารถจับได้ทั้งหมด8ตัว ค่าความเป็นผู้นำของชั้นตอนนี้มีอยู่40...แสดงว่าหมาป่าหนึ่งตัวจะต้องใช้ค่าความเป็นผู้นำ5หน่วยงั้นสิ?”

เข้าจริงๆแล้วหากเขาไม่ได้รับค่าความเป็นผู้นำจากการที่พบอาชีพลับละก็เขาคงสามารถจับได้แค่2ตัวเท่านั้น

เอียนที่ยืนยันข้อมูลในสิ่งที่เขาต้องการได้แล้ว เขาก็เริ่มปล่อยหมาป่าที่เขาจับมา

“ไม่มีความจำเป็นที่จะเอาหมาป่าทั้งแปดตัวไว้กับชั้น ชั้นจะเก็บไว้แค่หนึ่งหรือสองตัวเท่านั้นและปล่อยตัวที่เหลือไป”

เอียนนั้นคิดได้ว่าตนนั้นจำเป็นที่จะต้องเผื่อค่าความเป็นผู้นำเอาไว้ เขานั้นคิดที่จะจับหมีจันทร์เสี้ยวเป็นมอนสเตอร์คู่กายตัวแรก

หมีจันทร์เสี้ยนนั้นเป็นมอนสเตอร์เลเวลราวๆ30กว่าๆ เขาคำนวนจากค่าความเป็นผู้นำแล้วว่าเขาน่าจะจับได้สักหนึ่งตัว

อย่าไรก็ตามเมื่อเขาปล่อยหมาป่าไปสามตัวเขาก็รู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ

‘หา? ตัวนี้มันมีเลเวลเท่ากับตัวที่ชั้นเพิ่งปล่อยไปแต่ทำไมค่าสถานะของมันถึงสูงกว่าเดิม?’

เอียนหยุดที่จะปล่อยหมาป่าไป และดูค่าสถานะของหมาป่า

หมาป่าอาไจล์

เลเวล:12

ประเภท: สัตว์ป่า

ระดับ: Common

บุคลิกภาพ: เจ้าเล่ห์

ไม่สามารถวิวัฒนาการได้

พลังโจมตี: 25

พลังป้องกัน: 13

ความว่องไว: 24

ความฉลาด: 10

พละกำลัง: 75/75

เป็นหมาป่าที่พบเจอได้ทั่วไปที่ทุ่งหญ้า มีอุ้งเท้าที่ว่องไวและเขี้ยวที่แหลมคม

 

“หมาป่าอาไจล์? แม้แต่ชื่อก็แตกต่างกันงั้นหรอ?”

หลังจากที่เปรียบเทียบค่าสถานะของหมาป่าที่เหลืออยู่ เอียนก็ย้มขึ้นมา

‘โอ้โห ถึงแม้จะเลเวลเดียวกันและเป็นมอนสเตอร์ประเภทเดียวกันแต่ค่าสถานะกลับต่างกัน!’

นี่ถือว่าเป็นการค้นพบที่น่าสนใจมาก

‘มันเหมือนกับที่คนแต่ละคนจะมีความสามารถที่ต่างกัน มอนสเตอร์ในKailanก็เป็นแบบเดียวกันที่ค่าสถานะต่างกัน’

ก็เหมือนกับมนุษย์ที่แต่ละคนจะพิเศษต่างกัน เหมือนกับหมาป่าตัวนี้ที่มีชื่อว่า ‘หมาป่าอาไจล์’

‘ชั้นน่าจะลองหาหมาป่าที่ค่าสถานะดีที่สุดในไครอนบาซินดีมั้ยนะ?’

เอียนอยากรู้เป็นอย่างมากว่าความต่างของค่าสถานะจะห่างกันได้ขนาดไหน ทำให้สัญชาตญานของนักทดลองได้ตื่นขึ้นอีกครั้ง

“เพื่อที่จะหาตัวที่ดีที่สุด ชั้นก็แค่ใช้วิธ๊จับหมาป่ามาแล้วปล่อยไปก็พอ”

เอียนเริ่มที่จะขยับตัวพร้อมกับตั้งข้อสังเกตุว่าควรทำอย่างไรดีกับการคาดการณ์ของเขา

“ชั้นแค่จับหมาป่าสักวันนึงก็น่าจะพอ”

ดังนั้นเอียนที่แตกต่างจากคนอื่นจึงเริ่มทำการจับหมาป่าต่อไป

 

จบบทที่ TaMa ตอนที่ 11 อาชีพลับ(4)

คัดลอกลิงก์แล้ว